გულწრფელობა????
გულწრფელად მგონია, რომ ყველა საინტერესო ამბავს თავისი დასასრული აქვს, მაგრამ ამ ამბავში, რომ რაღაცები უთქმელი რჩება - აი, ეგ არ…
0
Share
უმისამართო გზავნილი
,,უშენობის 1 წელი შესრულდა დღეს,29დეკემბერს.არ ვიცი ამ ჩანახატს რატომ ვაკეთებ, მაგრამ მინდა ჩემი განცდები,რასაც ხმამაღლა ვერ ვამბობ,აქ მაინც გადმოვიტანო...პირველ რიგში…
0
ისტორია ,,ობლობის სტიქია”
ჩემთვის, თითქოსდა, ერთი ჩვეულებრივი დღე თენდებოდა, თუმცა უფლის საუნჯეში ეს დღე უჩვეულო ბუმბულის კალმით და სისხლისფერი წითელი ფერით იყო ჩაწერილი.…
0
დაუსაბამოდ…
დღე პირველი. გამარჯობათ, მე იზაბელა ვარ. 16 წლის ერთი ჩვეულებრივი გოგო, არც მეტი სხვებზე რამით და არც ნაკლები. ყოველშემთხვევაში მე ასე…
0
დაკარგული დრო
ერთადერთი, რაც შეიძლება ვინანო არის დაკარგული დრო! დრო რომელიც დავკარგე ადამიანებზე იმ ადამიანებზე რომლებმაც დიდიხანია დაკარგეს ფასი ჩემს თვალში გახდნენ…
0
სკოლის ცხოვრება
მინდა მოგახსენო ჩემო მკითხველო, რომ სკოლის ბავშვები ასე ჰარი-ჰარაროზე არ ვიწყებთ სიგარეტისა და ათასი სხვა ცუდი რამის კეთებას. ამას გვაიძულებენ!…
1
მთვარე ღამით არ მიდის, ჩვენ მივდივართ მზესთან!
უკვე წლებია...რამდენი წიგნი, რამდენი მწერალი, რამდენნაირი ჟანრი და რამდენიმკითხველი არსებობს! ზოგჯერ იმასაც ამბობენ , რომ არ არსებობს-გრძნობა, განცდა, ემოცია, ისტორია , რომელიც არ დაწერილა. მაშინ , როცა გენიოსი მწერლების დიდი ჯარი გყვავს და ის მწერლები კი ქმნიან ჩვენთვისილუზიას, ფანტაზიას და ზოგჯერ მწარე რეალობასაც. მწერლები,რომლებიც ზოგჯერსტერეოტიპებს ებრძვიან, ზოგჯერ კულტურას, ზოგჯერ სიცოცხლეს და ცხოვრებას. მწერლები , რომლებიც ზოგჯერ ცხოვრობენ დღევანდელით , ზოგჯერაც გუშინდელით და ზოგჯერ კიმომავლის ძიებაში იკარგებიან! ნუ თუ რამე გამორჩათ მათ? ის რისი წაკითხვა მინდოდა დავერ წავიკითხე? დიახ, დიახ გამორჩათ... ეს ის ამბავია, რომლის წაკითხვა, არა მარტო, ბავშვობაში არამედ დღემდე მინდა. ამბავი , რომელიც ქმნიდა სასწაულს იმისა, რომ მთავარე საუბრობს... რომ, მთვარე ტირის და გრძნობს, მე კი მჯერა ამის! მთვარე ქმნის სასწაულს თავისი ნათელი წერტილით , რომელიც ღამითკაშკაშებს და დაე შექმნას მან სასწაული იმისა, რომ ის მგრძნობიარე მთვარეა...მთვარე, რომელსაც სტკივა ღამით დამდნარი გულების ყურება, აქვითინებული დედების ცრემლები, ცოცხალ-მკვდარი სულების ფიქრები და უბრალოდ სევდით გატაცებული ადამიანებისფიქრები. და ამდენი რამის მომსწრე მთვარე, ნუ თუ არ იქნება მგრძნობიარე? ნუ თუ არიგრძნობს ამ ბნელ სამყაროს? ნუ თუ არ ეცდება წაქცეულის აყენებას? ეცდება და რატომიცით?! იმიტომ რომ ეს მთვარეა, ერთი და შეუდარებელი. მთვარე, რომელიც ბევრ სულიერსსჯობია. შეიძლება ის დუმს , ნამდვილად დუმს, მაგრამ ზურგს უკან არ ქმნის ბნელისტორიებს...გეუბნება, რომ ის მთვარეა , რომელიც სიბნელეში ცხოვრობს და ამიტომ ვხედავთჩვენ მას მხოლოდ ღამით. ის დღისით არ მიდის უბრალოდ ჩვენ დღისით მზესთან მივდივართ! ეს იყო ამბავი , რომელიც მინდოდა წამეკითხა. დაე მომავლის მაძიებელმა რომელიმე მწერალმა იპოვოს მთვარე და შექმნას ამბავი,,, მგრძნობიარე მთვარისა.!
0