შვილის მიზეზით, სოლიდური ვალი. კრიზისში შესული მდგომარეობა და ემიგრანტობის იძულებითი სურვილი.დედის გვერდით დგომა, თავდაპირველად, შვილის მიერ დაკარგული ტელეფონი, მეორე დღეს ახალი ნივთის შეძენა და ისევ მოულოდნელი გაუჩინარება.მიზეზის ფიქრებში წასული დედა, სიტუაციის ამოცნობა და ნებით თვალების დახუჭვის მცდელობა.საათების კოლექციის ერთ დღეში გაცამტვერება, წიგნებით განახევრებული ბიბლიოთეკა ..- სად მიდის ნივთები? – ხმის ტემბრ შეცვლილი მამა.წაკამათებული და-ძმა. გაჩუმებულიContinue reading

რა მოხდა?-გავოგნდი უეცრად.. მიზეზი?- დამტოვა. წავიდა, წავედი.მხოლოდ ახლა მითხრა, მგონი ვერ გიგებო. ერთმანეთს ჩვენ ორი არ შევეფერებითო.განიცდი?- აბა რა. ფუჭად გაფრენილა დღეები რამდენი.რას ნანობ?- იმ წუთებს, ფრთები, რომ მეგონა გავშალე. იმ დღეებს, მომავალს ერთად რომ ვგეგმავდით.გული გატკინა?-უეცრად, ღიმილით. მიზეზის გარეშე. წავიდა, წავედი. დამტოვა, დავტოვე.საით წავიდა, მის გზებზე რა იცი?-რა პატარაა თურმე სამყარო. სხვა მხარეს, სხვაContinue reading

– მომეშველეთო.- რა შველა, რის შველა. ჰა, ჰა, ჰაო.-მკლავენო.-მოგკლანო.სუნთქვაც მიჭირსო.-ნუ ისუნთქებო.-მეზობლებო, გამვლელებო ვკვდებიო.-მოკვდიო.. მოკვდიოოო.-გეხვეწებით დამეხმარეთო.-ჰა, ჰა, ჰაო.-მაწამებენ, ხალხნო სადახართო.- რა ხალხი, რის ხალხი. ჩვენ, სეირს ვუყურებთო.ქალმა,ქალი მოკლა. ცქერით ბევრი დატკბა. სულ ასე ჩხუბობდნენო. ქალაქს ბოზი მოაკლდაო.. ზოგმა დაიტირა, ზოგმა გაიცინა.საქმე გახმაურდა.ცხონებულს რა დამართესო. ეს რა მომხდარაო. ფარისევლურად ცრემლიც დაღვარესო.მსუბუქი ყოფაქცევა?- ტყუილიაო. ქალი მოუკლავთო. ახლა გავიგეთო.სეირი,Continue reading

                                                            სოფელი შრიალებს ფოთლები. მწვანეში ჩაფლულა ეულად სოფელი. თითქოს ისვენებსო, არ ისმის ხმაურიც. დაღონებულა, ხმას ვერვის აწვდენს. გზები თუ ბილიკი ითვლიან ნაბიჯებს, ცარიელს, ხანდახან იშვიათ ნაბიჯებს.Continue reading

გიყვარდა?- მიყვარდა.მიგატოვა?- მივატოვე.ნანობ?- სინანული დამდევს ხოლმე.დაეწიე- ვეღარ დავეწევი.შეგხვედრია?- რამდენჯერმერამე გითხრა?- მე ვუთხარი.მოგისმინა?- შემომხედა დამცინავად.რა უთხარი?- ვერაფერი, ვუყურებდი და ვცდილობდი, ეგრძნო როგორ შემეშალა.მიხვდა სათქმელს?- მიმიხვდა და კიდევ უფრო დამამცირა. სიამაყემ, სიტყვებიც არ ათქმევინა.ასე მითხრა, დრო ვერაფერს ვერ გაკლებსო. შემომხედა ალმაცერად, ამაზრზენად.როგორახარ ვკითხე ისე, სხვათაშორის. მმე კარგად ვარ, შენზე უკეთ მშვენიერო. ასე თქვა და ხმაში, სხვა ხმაContinue reading