უფერულ ფერებში კრთებოდა, ნატანჯი სულით, ნაწამები თვალების ფერი. საცოდავი სულით მებრძოლი სულს ღაფავდა და შენდობას ითხოვდა, ცოდვების შესამსუბუქებლად. გარეთ ჯერ კიდევ უხეში ზამთრის ფიქრები დაფრინავდნენ და დამძიმებულ სულში კიდევ ერთი წერტილი იღვიძებდა ცოდვების გასაძლიერებლად, ,,ცოდვებს” ვწერ, მაგრამ ეს არ ყოფილა მისი პიროვნული ცოდვები. ეს იყო იმ ადამიანთა შედევრი, ვინც მის ყოველდღიურობას ანადგურებდა, იმ ღამით სიცოცხლესContinue reading
მალე მოკვდებიო….თქვა ექიმმა და ცრემლი მოადგა, კიდევ რაღაცის თქმა უნდოდა მაგრამ გაჩუმდა…_ დრო რამდენი მაქვს? ვკითხე მაგრამისევ დუმილი.. მძიმე ნაბიჯით პალატიდან გაუჩინარდა,________________________________პატარა გოგომ მომაწოდა რაღაც ფურცლები, ხელმოწერაა საჭიროვო ისიც ღელავდა,დავადებები, რიგად იყო ჩამოწერილიდა სასიკვდილოდ ყველა თავის რიგს ინახავდა,გადავიკითხე, ყველა მეცნო, გული მეტკინა,არც ერთი უცხო…თითქმის ყველა იყო ნაცნობი,წარსულს გავხედე, გავიხსენე ყველა მათგანი,ო ღმერთო ჩემო! რა ცბიერიContinue reading
Please wait...