✍️ ,, ასეა-ხოლმე, დაგიჩემებ და მეფიქრები. ლაიტმოტივად თან დაჰყვებიContinue reading

ქარვისფერი დღე მიილია და ცაზე ნავარდობს მთვარე ობოლი. მარტოსულობას დავუმეგობრდი მე – შემოდგომის კენტი ფოთოლი. მარტოსულობა განა ტანჯვაა? ანდა სასჯელი ან განაჩენი?! მთვარეც ერთია, მზეც ხომ ერთია, მაგრამ რა არის მათი სადარი?! ქარვისფერი დღე მიილია და ფიქრი ნავარდობს სულში ობოლი. მარტოსულობას დავუმეგობრდი მე – შემოდგომის კენტი ფოთოლი” …
🖋,, არეულ თმებში გამოვამწყვდევ სამყაროს შფოთვას, ხელისგულიდან მიმოვფანტავ სიყვარულს მზიანს. თუ კლდის ნაპრალებს ბევრჯერ შუა მოუქცევიხარ ნუ დაღონდები, ყოველი ცდა ყოველთვის ღირდა! აწეწილ თმებში გამომწყვდეულს ვატარებ სევდას, დედამიწაზე სწორედ ასე ჩამომაქვს ზეცა. ყრუ კოშმარიდან მეათასედ გადარჩენილი სიკვდილის ფასად გამარჯვებულ სიცოცხლეს ვბედავ.” 🖊
,, დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი, უნდა დაგიმშვენო გვერდი. მე ვარ, ვისზეც უნდა ოცნებობდე, თუნდ შემოგვეფანტოს წლები. მერე წლები იქეთ გავაცინოთ, ეთქვას, მაჯობესო რწმენით. ცის ჭერს მივაწვდინოთ ხელები და მივცეთ სიყვარულის ფერი. ვზივარ შენი ცხოვრების ნავში და მზად ვარ, ვიყო შენი მგზავრი. დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი, უნდა დაგემგზავრო გზაში” 💟💟
,, შენი თვალებით მიმზერს უფალი და, თითქოს, ზეცის სარკმლების მიღმა ვხედავ სამოთხეს და იარები და იარებიც მიხორცდებიან. შენი ხელებით მიკრავს უფალი გულში და გულიც სიცოცხლით ფეთქავს. თუ გამიცივდი ოდესმე გულთან დავკარგავ შენში დანახულ ღმერთსაც. შენი თვალებით მიმზერს უფალი და გრძნობა ჩემში ჩემზე მეტია. სამაჯურებად ავისხამ ხელზე განცდებს ასე რომ მიბევრდებიან. ………………………………. შენი თვალებით მიმზერს უფალიContinue reading
