მტკივნეული გრძნობაა, როცა ხვდები, რომ ის ვისაც შენი სუნიც კი უყვარდა და ვისაც მუდამ სჭირდებოდი სამუდამოდ წავიდა… დაგტოვა უამრავ მოგონებასთან ერთად იმედგაცრუებული… თითქოს ამ დროის განმავლობაში ნიღაბი ეკეთა და ახლა მოიხსნა. ის ვინც ყოველდღე სასიამოვნო მომენტებს გჩუქნიდა და სახეზე ღიმილს გგვრიდა სრულიად სხვა ადამიანი აღმოჩნდა… შენივე გამოგონილი ქმნილება, რომელიც მხოლოდ შენს წარმოსახვაში ცხოვრობს. ბოლოს კიContinue reading

ზუსტად ნახევარი საუკუნის წინ, ამ დღეს, ამ ადგილას, ბოლოჯერ ვიხილეთ ერთმანეთი. სუსხიანი დღე იყო, მაგრამ არ გვციოდა. ალბათ ერთმანეთი გვათბობდა, ერთმანეთის ყურება, ერთმანეთის თვალიერება.  არ მახსოვს რა გვეცვა, მაგრამ მახსოვს რას ვგრძნობდით… ვერ წარმოვიდგენდი, რომ მაშინ უკანასკნელად გნახავდი… სხვა გზა არ დამიტოვე, რომ ისევ შეგხვდე, ამიტომ შენთან მოვდივარ… ამას შენთვის და ჩვენთვის ვაკეთებ ! ხვალContinue reading

—  გაიხედე იქით. ხედავ? — რას? –მირაჟს. — მგონი კი. — რას ხედავ? — ჩემ ბავშვობას. შენ? — ოაზისს. მალე დავიხოცებით იქამდე თუ არ მივაღწიეთ. — რატო? — არც წყალი გვაქვს და საჭმლის მარაგიც ამოიწურა. — იქნებ უკვე დავიხოცეთ? — საიდან დაასკვენი? — საშინელი ბაშვობა მქონდა. ახლა კი ვხედავ, რომ იქ სადღაც შორს ბედნიერი ვარ.

ზუსტად ნახევარი საუკუნის წინ, ამ დღეს, ამ ადგილას, ბოლოჯერ ვიხილეთ ერთმანეთი. სუსხიანი დღე იყო, მაგრამ არ გვციოდა. ალბათ ერთმანეთი გვათბობდა, ერთმანეთის ყურება, ერთმანეთის თვალიერება.  არ მახსოვს რა გვეცვა, მაგრამ მახსოვს რას ვგრძნობდით… ვერ წარმოვიდგენდი, რომ მაშინ უკანასკნელად გნახავდი… სხვა გზა არ დამიტოვე, რომ ისევ შეგხვდე, ამიტომ შენთან მოვდივარ… ამას შენთვის და ჩვენთვის ვაკეთებ ! ხვალContinue reading