დაღლილი ვბრუნდებოდი სახლში ფეხით, როდესაც გზად სასაფლაო შემხვდა. შევხედე და გამაოცა, არ გავდა ჩვეულებრივს. გარედან მაღალი სვეტები იყვნენ აღმართული და შიგნით რა ხდებოდა არ ჩანდა. ჩემს მხარეში ამგვარ კარებს ნაკლებად იყენებენ, მეც ინტერესმა მძლია და კარი დიდი გაბრძოლების შედეგად გავაღე. შესვლისთანავე მეუცნაურა სივრცე, ბილიკი და შემეშინდა კიდეც, თუმცა იმდენად საინტერესო ჩანდა, ცხოველურმა სურვილმა ამიტაცა დაContinue reading

დღეს კარანტინი გამოცხადდა. მშობლები ამ დრომდე მუშაობდნენ და მე და ჩემი ძმები ბედნიერები ვიყავით ამ დროებითი თავისუფლებით. ხანდახან ქუჩაში მცხოვრებ კატებს ვეთამაშებოდით, ხან სახლს ვალაგებდით, დახუჭობანას ვთამაშობდით და ეზოში ვმუშაობდით. მე კი, როგორც ყველაზე უფროსი და პასუხისმგებლიანი ძმა, მათ ვმეთვალყურეობდი და საჭმელს ვამზადებდი. მას შემდეგ, რაც პანდემიის დასამარცხებლად იზოლაციის წესები შემოიღეს, ყველანი სახლში ვართ და ცოტა მიჭირს სიმართლის დანახვა და ჩვენი მდგომარეობის გამოსწორება, მით უმეტეს, შეუძლებლად მიმაჩნია.     დღესაც იგივე განმეორდა, რაც წლების გამავლობაში ხდება. მე ვიტანჯები ყოველდღიურ რეალობაში დაContinue reading