დილაა ანდა ღამეა, შუადღე კი მოვიდა დაღლით! ამგვარად დილიდან შუადღემდე წელი კი ერთვის, გონებით იბრძვი, იზრდები და კვლავ რჩება. აწ უკვე წერ, მაგრამ არააქვს აზრი. ყველა გოდებამ, ყველა ტკივილმა ანკარად ჩავლო, მაგრამ გული, გონება და შემდეგ თვალები აი ესაა ტკივილამყოლი. ურჩობ, უღიმი, გიყვარს და ღამეულს კვდები, რატომ? რადგან სიტყვები რჩება,Continue reading

                  ერთხელაც ხმაურიან დილას შევიტყვე ბედნიერების უხილავი ძალის მობრძნების შესახებ. ჩემგან კი მხოლოდ ტკბილი დახვედრისა და მომღიმარი სახის მეტს არარას ითხოვდა. ამბის შეტყობინების შემდეგ ჩნდება ეტაპები და ფაზათა გარდამავლობა. იყო აღქმა, იდეები და ბოლოს შინაგანი ხორცმეტი ბედნიერების უკუკავშირის მიღების სურვილი.              Continue reading

          …მაშინ მინდოდა ჩემი სიჩუმე ამოძახილი ყოფილიყო, კარების მიჯახუნების შიშით შემკრთალს მათი ხილვით დატკბობა მსურდა. მაგრამ ასე გაგრძელდა… მრავალ უხო მოგონებებს, უხმო პასუხებს და ჰაერში მიძინებულ დროგამომშრალ კითხვებს ვატარებ. მგონია სირთულე გადავლახე, სიცოცხლის ახალ სტადია ვუალხლოვდები.  აი ბოლოჯერ.        დაშორების შემდეგ შანსები მცირდება, თუმცა დაუსრულებელ დღეს უცებ ტაშის კვრისContinue reading