გამომაღვიძე… საუკუნოვანი ღრმა ძილიდან გამომაღვიძე. ზუსტად მაშინ, როცა მეგონა, რომ არასოდეს აღარ დადგებოდა გაზაფხული, რომ სულ ცივ აკლდამაში უნდა გამოვკეტილიყავი, ყინულის საბანი მფარებოდა და სასთუმლად ცივი ლოდი მქონოდა. შენ გამომაღვიძე ისე, რომ არც კი შემხებიხარ, არც არაფერი გითქვამს, უბრალოდ მაგრძნობინე, რომ ჩემს გვერდით შეიძლებოდა გეარსება, თუნდაც მილიონი მილის დაშორებით, თუნდაც პარალელურ სამყაროში, მაგრამ მაინც ჩემსContinue reading

და შენ ჩაიცვი გახაფხული, მოხვედი ჩემთან – თავხედურად…არც კი გიკითხავს, ისე წამიყვანე მინდორში სიყვარულის ყვავილების საკრეფად. მერე პეპლები, რომლებიც მათზე ბუდობდნენ, უეცრად ჩემს მუცელში აღმოჩნდნენ და იქ დაიწყეს ფარფატი…   არომატი მწვანე ბალახის და არომატი შენი ტუჩებიდან ამოფრქვეული ბგერების, ჰაერში გაიფანტა და ჩემს მკერდზე აღმოჩნდა შემთხვევით, მომეწება ისე, როგორც შეშინებული და გაჯიუტებული ბავშვი მიეწებება დედასContinue reading