პოეზია

მე რასა ვცხოვრობ რასა ვსუნთქავ ასე უცხოვრებს..

სისხლად მესხმება გამდინარე გრძნობები წყლულად

უსაშველობა მაწვება ტანზე..გონებას ბაცად

ემდუღრება მკაცრი სინაზე..

რასა წერ ასეთს!დაუწერელს გალაკტიკელო

მშვიდი სოფლების ხევისბერო..რომის მმართველო

მმართველო ერთობ მტკიცე მუჭის ამღმართო ცისკენ

მმართველო მაგო!გარყვნილების დიდო სამარევ

ღმერთის სიტყვისგან წარმოიშვი?.

..გულს ნუღარ ამრევ

მკრთალი სურვილის მშვიდი სამოსი გასხია ტანზე

და შენი კეფა ითხოვს ვნებას ვერ მალავს თმები..

და თუნდაც მონა გაგამხელდეს მაშინ ენთები

ენთება კარი და სადარი დიდი ხალიჩა

ათას ოთახად გაწყობილი დილის სამხარი!

ბერძენ ღვთაებას მინამსგავსი ქალი- აიჩა

რომელიც ბაბილონს გამოსტაცე..ღრუბელს ატარე

გთხოვდა სიხარულს შეცოდებას ნაკლებ საზიდელს

შენ განუცხადე არ დათბება სანამ მარტამდე

არ მიგათრევს შენი სახელი!..

და რარიგ კეფას შემოავლებ ნაზ ქარის ფეთქვას

ოღონდაც ჩუმად!..შენზე სიტყვები მონას არ ეთქვას

ოღონდაც ჩუმად..კეისარი წამოიმართა

ის შენზე მეტად გათვლილია არც რა ახურებს

ბიბილოს ახლოს გაწითლება აკვრია მკაცრი!..

უყურებს სივრცეს უყურებს და ვნებას დაითმენს

თანაც ღვთაებას არ ფიცულობს ეპატიება

შენ კიდევ დგახარ

მატიანე დიდი გრძნობების..

პენატებს აგროვებ აგროვებ და მერე წყალში ყრი

შუბლზე წაიწერ ახლობლობას რომის ღმერთების

სრულად დაშაბავს წანაწერ კანს,გარყვნილი კეფა

რა ქნას მონამაც ვერ იკავა ამდენი ყეფა

ეცადე ალიონს შეეჭიდო მკაცრო მისანო

ან სიკვდილის ხმებს ყური ათხოვო ფერებს მიანდო

ხვედრება შენი..

შენი ნამღერი ჰიმნი სიმუნჯის

ეს ვინღა არის?..

მოკვდავია ვერა სცნობ განა?

ეს ვიღა არის?

მოხუცია,ვერა სცნობ განა?

მოხუცი არის განშტოება ყველა მცხოვრების

ეს ვინღა არის?..წამოიძახა მას შემდეგ ბუდამ

რაც ცხოვრების გზას აღმავლობით ფეხი შესჭიდა

შენ კიდევ მოლის უსაშველო სიმღერის ხმებად

როგორც ალიონს მინამსგავსი დახრილი ფრთები

წამოიმართე ზიარებით და განრისხებით..

რადგან ვერ გიცნო რომის პაპი..

ეს ვინღა არის?

წამოიძახა..ვერა სცნობთ ნუთუ?

ეს ვინღა არის არ სცოდნია სიცოცხლის გზანი!

ნასახლარებზე შიშველი ფეხით გადაიარე

და გაიარე მთელი ცხოვრების მავალი გზები

და დაიღალე რამდენი დარდი ჰქონიათ ადრე..

ადამიანებს..

შენ კიდევ იჯექი ნამის მაგვარ სიოს უსმენდი..

გარყვნილ ალიონს,გაცვეთილ ფიქრებს აქსოვდი დღეში..

გეგონა ცხოვრება მოგიგვრიდა რაღაც უსაშველ..

უნდო ღამეებს გაანათებდა ხელთ სიძლიერე..

შენ კიდევ გარყვნილი ვერ დამალე მტკივანი კეფა..და ძირს გაერთხი

და როგორც მონა საფლავებს თხრის..

ფასი დაკარგე რომის პაპო კლიმენტ მეშვიდე..ან მერვე,მეცხრე,მეათასე ცოდვის მუშაკო..

თავი გაჰყიდე..

 თვითონ გაჰყიდე.. არავის არ უღალატია..

დავი დაჰკარგე ღრუბლებს მიღმა ღმერთებს სადარი..

ეს ვინღა არის?..მოიკითხავს მკაცრი ღვთაება

ვერა სცნობთ განა?..ადამიანის ღალატი არის!