ფანჯრიდან ქალაქს გადავყურებ. მაგიდასთან ვზივარ და ახალ ნაწარმოებს გეახლებით. არა, კი არ ვკითხულობ რომელიმე ახალ ნაწარმოებს, არამედ ჯერ შექმნის პროცესში ვარ, თუმცა გეახლებითს იმიტომ ვწერ, რომ ეს ნაწარმოები თავისთავად ნააზრევია, სიტყვათა გროვა ჩემს თავში, ამიტომაც შეგრძნება მიჩნდება, თითქოს ამ ნააზრევის მატერიალიზება რაღაცის ჭამა იყოს. გარეთ ქვეყანა იხრუკება. სქელი, ხმაგაუმტარი, ვიწრო და მართკუთხედი ფანჯრიდან მზის სიმხურვალესContinue reading
Please wait...