დიახ,ხშირად ხდება ისეც ,რომ ჩვენ მარიონეტს ვემსგავსებით და დამოუკიდებლად სუნთქვაც კი გვავიწყდება.უკვალოდ ქრება რწმენა ,გვავიწყდება ნაბიჯის გადადგმა და უსულოდ ვენარცხებით მიწას.გვავიწყდება წარსულის მოგონებები ,რომლებიც ერთ დროს გვავცოცხლებდა და გვაიმედებდა.მეხსიერებიდან ქრება მომავლის იმედი და სამუდამოდ ვიკეტებით ოთხკედელშუა სადაც ჩვენს სამყაროს ვქნით,სამყაროს სადაც არავის ვუშვებთ და თუ ვინმე დააპირებს…თუ ვინმე გაბედავს ….ამ ზღურბლზე ნაბიჯის გადადგმას დაContinue reading

       არ ვიცი  რისთვის ხარ,ან რისთვის მინდიხარ              რატომ მახსენდები,ყოველთვის ფიქრში ხარ,              ვცდილობ დაგივიწყო,აღარ გამახსენდე                        გულის კუნჭულში ნაზად მიგასვენებ…                        Continue reading