Ყველა მზე ჩემთვისაა, ახლა ღამეა, მაგრამ ვგრძნობ, დედისტრაკისტყვნა, არაფერსაც არ ვგრძნობ.   Სორი, აღარ წავიბილწსიტყვავჟარგონბარბარიზმებ, ბოდიში.   Ჟან პიაჟეს მოვტყნავდი. Უჰ, არა, ფროიდს მოვტყნავდი, ვაბშე, ერთად ვიტყნაურებდით. Მე და ფროიდი, ფროიდი და მე. Ავვვ….. მომინდა.   -თეკო, ანძრევ?  -აფრენ? Ფროიდი მინძრევს.  -ოუუუუშ…..  Არ ვარ ასეთი, არც ისეთი. Საერთოდ რააარი ეს ასეთი არ ვარ და ისეთი ვარ და ისეთი არ ვარ და ასეთი ვარ, შენი მატყუარა დედისტრაკი.   ᲧველაContinue reading