საკლასო ოᲗახი… ხელი ვკარი… მე ვიცინოდი… ბავᲨვები ამყვნენ… ის ტიროდა… ის საცოდავი თვალებით მიყურებდა… უდანაᲨაულო ცრემლები ბროლივიᲗ უბრწყინავდა Თვალებზე… უცბად სახლში დავბრუნდი. ასე უცბად როგორ მოვახერხე? არ ვიცი, მაგრამ, რაც მთავარია, უკვე სახლში ვარ. ასე, რომ დაწოლა და მთელი გულისამრევი დღის დავიწყება შემიძლია. მაგრამ… ოთახის კარი შევაღე და.. -შენ ვინ ხარ?! აქ რა გინდა?! ჩემსContinue reading
Please wait...
