ახლა აპრილის მიწურულია,ბინდდება.საწერ მაგიდასთან ვზივარ და ქარისგან აცეკვებულ ხეებს ვუყურებ.სულმოუთქმელად ჭიკჭიკებს ფანჯრის მიღმა ბეღურა. სულ ასეა, ჩიტების გალობას ყოველთვის შორეულ მოგონებებში მივყავარ. ქალაქთან ახლოს ორსართულიანი სახლი გვაქვს,რომელიც დიდმა ბაბუამ ააშენა.ბინის მყუდროებას პატარაობისას აქ ათასგვარი თავგადასავალი მიცვლიდა. მახსოვს,დილაობით ღუმელში შეგდებული მშრალი შეშის ტკაცუნის ხმა მაღვიძებდა.გეგონებოდა ცეცხლოვანი გველეშაპი გემრიელი ლუკმის გადასანსვლის მერე სიამოვნებისგან პირს აწკლაპუნებსო. სკოლის დროსContinue reading
Please wait...
