ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა გრძნობებს აყოლილმა ნაადრევი გადაწყვეტილება მივიღე. თბილი მოგონებები არასდროს მქონია.  სიმკაცრეს შეჩვეულმა მეც შევწყვიტე გრძნობების ფრქვევა. გულის სიღრმეში მეც პატარა ბავშვი ვიყავი, რომელსაც უჭირდა თავისი აზრის გამოხატვა, თავის გრძნობებზე საუბარი. ზედმეტად რბილი,  სხვის ცრემლებს ჩემი  მერჩვნა ხოლმე. არ ვიყავი ადვილი ადამიანი და როცა მე მოვისმინე სიტყვები „შენ ცარიელი სხეული ხარ“ უფრო მეტადContinue reading

მე უკან მივსდევ დაისის ალამს სანამ წყვდიადი სინათლეს შთანთქავს, მნათობი ნალი გზას გამინათებს სანამ დამწვრისგან ბოლი მას შთანთქავს ქარვა აალდა, დასწვა ლურჯი ვითა ხე ცეცხლმა. მწველი თვალებით შემოჰყურებს ცაში მყოფ მთვარეს -აღარ მოგბეზრდა?! ასე მარად სულის მილევა მთვარის ჩასვლისას მერე ისევ გამოღვიძება. წახვედ უკვე მე კი ასე ვჩქარობდი მოსვლას, ჩანაცვლებული ქარვა უკვე გაქრა ცნობიდან ახლაცContinue reading