რა მნიშვნელობა აქვს ვინ რა შეცდომა დავუშვით ? რა მნიშვნელობა აქვს ვიცოდეთ ვინ რამდენჯერ დავეცით ? თუ დახმარების ხელის გაწოდებას მაინცც არ ვაპირებთ…ღამეეა აი ისეთი, როგორიცც იმ დღესს …
ღამეეა აი ისეთი წყნარი ,როგორიცც იმდღესს …
ღამეეა აიი ისეთი არაფრისმთქმელი, როგორიცც იმ დღესს…თქვენცც გაგიგიათ ფრაზა “ღამეე გაცილებით ნათელია ვიდრე დღე” ? ტყუილიაა,ღამეე ქურდიაა იმ ფიქრებისს, იმ დღეების, რომლებიც არუნდა დასრულებულიყო, ღამეე მატყუარაა ის გვაიძულებსს ვიფიქროთ და ვიოცნებოთ ისეთზე, რაც არასდროსს მოხდებაა … დილით კიი თითქოსს ირონიაა მზე ამდენი ფიქრისს შემდეგგ.. ფიქრისს შემდეგგ,რომმ ყველაფერი თავისით დალაგდებაა….თვალებსს დახუჭაავ.. სილუეტებიიი… თვალებსს გაახელლ ცრემლებიი… ტყუილი დაპირებებიი,ტყუილი ფიქრებიი… ზოგჯერ გინდა გაიხადოო ადამიანობისს მანტიაა და ხალხსს სხვაგვარადდ აუხსნააა,რომ ყველაფერი არც ისეე კარგადაა…გინდაა ადგე და სადღაც მოისროლო შენი სიძლიერე,შენი მაგარი გოგოობა,შენი მშვიდი ნერვები და “ყველაფერს გადავიტან” განწყობა..რასაცც ჭეშმარიტადდ უკვეე ვეღარრ უძლებბ..მთელიიი ბავშვობაა შიშიი გვქონდა საწოლის ქვემოთ მყოფი მონსტრისს,რომელიცც გვწამდაა იქ იყოო )) ახლაა კიი ამდენი გრძნობისგანნ დაცლილიი… ამდენი ფიქრისგანნ დაშლილი მზადდ ვართ ვთხოვოთ გამოვიდესსს,მოგვისმინოსს დაა დაგველაპარაკოსს მაინცც… ისს ხომმ ერთადერთი იყო ვისს სიახლოვესაცც ვგრძნობდით ხოლმეე,მაშინ როცა ადამიანებიიი არიყვნენ ჩვენთანნ )) მზადხარრ უშიშრადდ ადგეეე დააა დაჩოქილმაა თხოვოო იქნებბ მოგისმინოსს ,თუ უნდა არ გელაპარაკოსს უბრალოდდ მოგისმინოსს…. მთელიი ბავშვობაა გვტანჯავდაა შიში,რომმ ოთახისს კუთხეშიი იყო ვიღაცც,ვინცცმუდამმ შორიდანნ გვიყურებდააა სანამმ..არ… გავაცნობიერეთ,რომ ეს ჩვენნნ ვიყავით… ის შორიდან მომზირალი მონსტრიც ჩვენ ვართ.. როცაა საკუთარრ შიშეებს ვერ ვაკონტროლებთ და უფსკრულშიიი მივდივართ….წარმოდგენაცარგაქვთ,რამდენი შეუძლიაა ფიქრსს… ეს,რომ იცოდეთ აღარასდროსს იფიქრებდით… ნეგატიურადდდ.. ფიქრსს აქვსს უნარიი გაცოცხლოსს…გაგაბედნიეროსსს….გაგა”ფერა”დოოს… მაგრამმ მას ასევეე შეუძლიაა უფსკრულთანნ საკუთარიი ფეხხით მიგაცილოსს დაა დაგტოვოსსს…გამოსავლისსს ვერ ჰპოვების შემთხვევაში შორიდანნ გიყუროსს თუ,როგორრ იცლებიიი ნელ-ნელა….მე ისევ უარი ვთქვი ადამიანზე რომელსაც ყველაფერზე მეტად ვუყვარვარ.რამდენი კითხვაა შემდგომმ
რატომმ ?
როგორრრ ?
რისთვისს ?მაგრაამმ გეტყვით,რომ საკუთარიი თავისს შიშიი უფრო მძაფრია ვიდრეე სხვისი სიყვარული… საკუთარიი უძლურებისს აღქმაა უფრო რთულიაა ვიდრეე სხვისი… მაგრაამმ ღამით ფიქრიიი დილით განცდილსს აბალანსებსსს,თუმცაა მაინცც..ვფიქრობ…რომ შიზოფრენისსს რაღაცც ფაზააა თავსს აიძულებდეე მუდამმ კარგადდ ყოფნასს,როოცაა გარშემოო ქარიშხალია..ბუნტიაა… ცეცხლიაა დაა გგონია ამმ ცეცხლშიი მშვიდადდ გძინავსს მაგ სიტყვებისს შემდეგგ… ესს ფიქრი იცით რასსს გავს გქონდეს ფრთები გქონდეს დაა ფრენაა არ შეგეძლოსსს…. გქონდესს ძალაა მაგრამმ გამბედაობაა გაკლდესსს…. როგორი სასაცილოაა არააა,შეიძლება ისტერიკულად გაგეცინოთ კიდეცც,მაგრამმ ზოგჯერრ ვფიქრობბ ნუთუ ყველაფრისსს გაძლებაა მართლაა ჩვენი მოვალეობაა ?
გინდა იფიქროოო,რომმ შესაძლო იყოო ყველაფერი სხვანაირადდ წარმართულიყოო
სხვაა სიტყვებით…
სხვა გრძნობებით…
სხვააა ფერებით…
სხვააა ბგერებით….
მაგრამმმ… ვერაფერსსს შეცვლიი…
მეე არასდროსს მიკითხავსს რატომ იკლავდნენ თავსს ახალგაზრდები ))
