ვიღვიძებ და ისევ თვალებს ვხუჭავ,მინდა რომ თავს გავექცე..ოდესღაც სულის სიღრმეში დამალვა შემეძლო,მოვიკალათებდი ხოლმე ჩემი სულის მყუდრო სასთუმალთან და საათობით მდუმარებით სავსენი თვალებით ვსაუბრობდით… ეხლა კი მიმატოვა სულმა,ადგა და წავიდა…ყველა კარი ჩაკეტა და არ მაძლევს მიახლოვების საშვალებასვეძახი ყოველ დღე და ყოველ ღამე მის ჩრდილებს დავეძებ,მოგონებებით სავსე სკივრებში..ცარიელი ვარ,ბურუსით მოცული მენატრება ჩემი დაფლეთილი სული. კიბე-კიბე მივუყვები ჩვენს ძველ სამყოფელს,ნესტის და სიცივის სუნი ბუდობს ირგვლივ,ვეძახი მთელი ძალით და პატიებას ვთხოვ ის კი არც მიყურებს,არც ნაბიჯს ანელებს მიდის და მიაქვს ჩვენი შავთეთრი მოგონებებით სავსე ნიღბები…
facebook კომენტარები
