ღამეა, სადღაც 4 საათი, ვერაფრით ვიძინებ არადა სახლში მოსვლამდე ისე მეძინებოდა ვერ ვაზროვნებდი უაზრო ფიქრები ამეკვიატა ნეტავ რა იქნება რომ მოვკვდები? ნეტავ როგორ განაგრძობენ ცხოვრებას უჩემოდ? ამ ფიქრებში გართული აივანზე გავედი,ერთ ღერს მოვუკიდე და არე მარე მოვათვალიერე ნეტავ ახლა რამდენი ადამიანი მოკვდა ან რამდენი დაიბადა ნეტავ რამდენისთვის იყო ეს ბოლო რამდენისთვის კიდევ პირველი წუთი აი არ მესმის რატომ მაგრამ მთელი ღამეა საიქიო ცხოვრებაზე მეფიქრება დღეს უჩვეულოდ ნათელი მთვარეა მზესავით ანათებს ქუჩებს გოგონა დავინახე გრძელი თმით ნელი ნაბიჯებით მოუყვებოდა ქუჩას ქარი თმას ნაზად უშლიდა ჩემი კორპუსის წინ სკამზე მოკალათდა ჩანთიდან რვეული საწერი კალამი და ფანქარი ამოიღო ფანქრით თმები ლამაზად დაიმაგრა და წერა დაიწყო არ ვიცი რამ მაგრამ რაღაცამ მიკარნახა რომ ეს გოგო ასე არ უნდა გამეშვა უცებ გადავიცვი და ჩავედი მივუახლოვდი გული ისე მიცემდა გეგონება ამოვარდებაო -გამარჯობა, ბოდიშს გიხდით რომ გაწუხებთ მაგრამ ამ შუა ღამისას მარტო ამ ქუჩაზე რატომ ბრძანდებით? ზედმეტად სახიფათოა- საუბარი დავასრულე თუ არა ამომხედა გაოცებისგან გავშეშდი გავიყინე. ის იყო მაგრამ სრულიად შეცვლილი გაზრდილი დაქალებული მხოლოდ თვალები დარჩა იგივე თვალებით ვიცანი, თვალებით რომლითაც შემიყვარდა,თვალებით რომელმაც შემაყვარა სამყარო. ისევ ისეთი მოციმციმე და მოკაშკიაშე თვალები ჰქონდა -გეთანხმები საშიშია მაგრამ არა ჩემთვის-გამიღიმა,მე რომ მიყვარდა ზუსტად ისე -სანდრა?სანდრა! -კი,დანიელ ჩვენ ისევ შევხვდით ერთმანეთს და ისევ მაქვს შენთან კითხვა როგორც ყოველთვის შენი აზრით როგორია საიქიო ცხოვრება? -იცი სანდრა?სულ მაოცებ -მართლა?და ახლა რამ გაგაოცა დან? -მთელი საღამოა ამაზე მეფიქრება და ახლა უცებ შენ გამომეცხადე და იგივე კითხვას მისვამ რაც მე დღეს მილიონჯერ ვკითხე ჩემს თავს -კარგი, მაშინ ასე მოვიქცეთ იფიქრე ამაზე და როცა მოიფიქრებ ჩვენს ყუთში დატოვებულ ფურცელზე დაწერე -კარგი მაგრამ მეც მაქვს ერთი კითხვა,რა ფერი გახდა შენი ცხოვრება რაც ჩემგან წახვედი? -იცი დან, ყოველთვის მეგონა რომ ფერადი გახდებოდა მაგრამ ამაზე შავ-თეთრი ცხოვრება არასდროს მქონია თუმცა რას ვიზავთ ცხოვრებაში ყველაფერი ხდება -შერიგებას შევძლებთ? -შერიგებას ვეღარ შევძლებთ რადგან მე აღარ ვარსებობ მე ჩემი გული შენ გაჩუქე და ახლა უბრალოდ აღარ ვარ დანიელს გამოეღვიძა სულ სველი იყო მაშინვე წამოხტა ტელეფონს ეცა და სანდრასთან დაკავშირება სცადა გამორთული იყო მერე მის დას დაურეკა არ პასუხობდა ბოლოს ადგა და სანდრას სახლში მიაკითხა კარი დამ გაუღო -დანიელ ახლა არა-უთხრა კარიდან -სალომე სანდრა უნდა ვნახო აუცილებლად-გოგონას თვალები აუცრემლიანდა და დანიელს შეხედა მიხვდა მან ჯერ არაფერი იცოდა -სანდრამ თავის სიცოცხლე დაასრულა აქ აღარაფერი ჰქონდა და თავი ჩამოიხრჩო-გოგონა აქვითინდა დანიელმა კი ვერც გაიაზრა რას აკეთებდა მაგრამ გზას გაუყვა ჯერ ვერ გამოდიოდა შოკიდან თუმცა სანდრას დაკარგვას ვერ გადაიტანდა ამიტომ სახლში მივიდა იარაღი აიღო და სამუდამოდ გაემგზავრა მის ცხოვრების სიყვარულთან ამ ქვეყნიდან
სამუდამოდ ერთად
Date
Comments
facebook კომენტარები
