ისევ დავდუმდი

გამოყოლილან  გედები ქარებს,
გადუვლიათ ტბანი ულევი
და გარტამტეხი ზარების ხმაზე,
გამოგონილან თქვენი  სულები,
შორს მორიდებით გიყურებ ახლა,
იმ ბევრ ავთაგან გიხსენი თითქოს,

მაგრამ გრიგალი უეცრად ატყდა,

ვგრძნობ რომ სიცივით იცვლება სითბო.
არ გასაბედი სიტყვა წამომცდა.
და შენი ტბის მხარეს ისევ გაბრუნდი.!

მე კი ვიფიქრე თითქოს დაბრუნდა,  

თუმცა შევცდი და ისევ დავდუმდი.!