- ყველა ჩვენგანი ცხოვრებაში ერთხელ მაინც აკეთებს არჩევანს…რაც ჩემი აზრით ძალიან რთულია,არასდროს მიყვარდა არჩევანის გაკეთება,რადგან ყოველთვის რთულია ორი საუკეთესოსაგან ერთი აირჩიო… მაგრამ ყველა ადამიანი განსხვავდება ერთმანეთისაგან შეიძლება ერთ კატეგორიას არ შეეძლოს ადვილად არჩევანის გაკეთება,მაგრამ მეორე ნაწილს კი,ყველაზე მარტივად ეჩვენებოდეს,ანას უმძიმდა თავისი არჩევანი… წლების განმავლობაში ნანობდა,რომ დატოვა ქალაქი და წავიდა,მაგრამ ეს დაუფიქრებლად არ გაუკეთებია… რთულია,როცა ხელს გკრავენ,უბრალოდ კუთხეში მიგიმწყვდევენ და გეტყვიან,რომ გაეთრიო მათი ცხოვრებიდან,რომ უბრალოდ დაღალე და შენი ატანა აღარ უნდა,რომ სხვასთან უფრო კარგადა… ამ სიტყვების მოსმენის შემდეგ გადაწყვიტა ანამ დაეტოვა სახლი და სხვაგან წასულიყო… შორს სადაც ახლი ცხოვრების დაწყებას შეძლებდა …უბრალოდ ზედმეტი ახსნის გარეშე დაუსვა ყველაფერს წერტილი,მაგრამ არც პიტერი დაინტერესებულა და შეწუხებულა … პირიქით ის შეიძლება ბედნიერიც კი იყო…ამას ანა ვერასდროს გაიგებდა.ვერც იმას გაიგებდა პიტერსაც თუ ენატრებოდა,თუ უბრალოდ დასრულდა ყველაფერი,ვითომც არაფერი, არც კი ყოფილა მისი მესაიდუმლე…ანას არჩევანს არ ეთანხმებოდნენ მეგობრები ისინი პირიქით მოუწოდებდენენ,რომ დარჩენილიყო და ახლოს ყოფილიყო პიტერთან ,რომ ეეჭვიანა და გონება აერია სწორედ,რომ ეს არ უნდოდა ანას და მასაც სჭირდებოდა საღი აზროვნება ბევრი იფიქრა კიდევ ის ყოფილიყო პირველი და კიდევ მას მოეხადა ბოდიში, მაგრამ რატომ … რატომ უმდა მოიხადო ბოდიში მაშინ,როცა თავს დამნაშავედ სულარ გრძნობ?რა აზრი აქვს ზერელედ ნათქვამ ბოდიშს? ფიქრობდა მიეწერა,მაგრამ მან კარგად იცოდა,რომ პიტერი არ უპასუხებდა თავის გულისტკივილი კიდევ უფრო გამწვავდებოდა … იმედგაცრულება,ცრემლი,ნერვიულობა… მხოლოდ ეს მიიღო ანამ ვითომდა კარგი ურთიერთობისაგან … პიტერისა და ანას მეგობრობამ დიდხანს ვერ გასტანა… მათი ვითომდა საერთო გეგმები წამში დაიშალა,პიტერის არჩევანის გამო… ანას ბევრი აკრიტიკებდა და ბევრი მეგობარი დაკარგა ვერ გაერკვიათ რატომ იქცეოდა ასე,მას ხომ უმძიმს,როცა საყვარელი ადამიანი ტოვებს, ხომ მარტოსული ხტება ,მაგრამ ეხლა რატომ აძლევს პიტერს ნებას ყველაფერი ისე იყოს როგორც მას სურს… ანა… სულ სხვა რამეზე ფიქრობდა… სიყვარულის ისედაც არ ჯეროდა და დიდადაც არ ელოდა,რომ პიტერი მთელი ცხოვრება აიტანდა… ყოველთვის ფიქრობდა,რომ თუ იჩხუბებდნენ მხოლოდ მისი საქცკელის გამო… ყველაფერს საკუთარ თავს აბრალებდა,ბოდიშსაც მხოლოდ ის იხდიდა… ამიტომ დრო იყო გამოფხიზლებულიყო და ანასაც მიეღო გადაწყვეტილება… ყოველთვის ის არ იქნებოდა დამნაშავე და მას ყოველთვის არ უნდა ეხადა ბოდიში… მიუხედავად ყველაფრისა ანა მაინც უყურებდა პიტერს თვალებში და ხვდებოდა,რომ ისევ იმავეს გრძნობდა,რასაც პირველი ნახვისას… უცხობას … თითქოსდა ვერც კი იცნობდა,უნდოდა გაეცნო,მაგრამ ეშინოდა …მაგრამ აღარ აპირებდა გაქცევას,რადგნ ის იქ პირველი მივიდა და თან მიხვდა,რომ გაქცევით თქვს არათუ სიკეთე უყო არამედ ავნო… მან დარჩენა გადაწყვიტა,მარაგ პიტერს ზედაც არ უყურებდა და ცდილობდა თავი შორს დაეჭირა ისე თითქოს საერთო წარსული სულარ ქონდათ… აგრძელებდა ძველებურ ცხოვრებას,დილოთ ოსევ მუსიკის ფონზე გამოდიოდა აივანზე ყავით ხელში და ტკბებოდა ბუნების მშვენიერი ხედით.როცა პიტერმა ანა დაინახა გაოცდა არც კი ელოდა მისგან ასეთ თავდაჭერილობას,მიუკარებლობას ნიძლავიც კი ქონდა დადებული, რომ ანა მის გარეშე ვერ გაძლებდა და მალე თხოვდა შერიგებას… მაგრამ თან ახსენდებოდა ანას სიტყვები:,,როცა მეტყვი ,რომ არ დაგეკონტაქტო მე მაქსიმალურად შევწცდები,რომ თხოვნა შეგისრულო”ის მიხვდა,რომ ანა ამას გააკეთებდა,მაგრამ თავისი სიჯიუტის გამო არაფერი მოიმოქმედა ,სანამ ანა ქალაქიდან წავიდოდა კიდეც ცდილობდა იქ მისულიყო სადაც ანა იქნებოდა და მასთან ახლოს ყოფილიყო,გონება აერია,მიუხედავად იმისა,რომ გაბრაზებული იყო ანას თვალს ადევნებდა და ცდილობდა გვერდიდან არ მოცილებოდა უნდოდა ჩახუტებოდა,მაგრამ პიტერმა ვერ გადალახა თავისი სიამაყე,პრიორიტეტები თუ კრიტერიუმები და არ მივიდა ანასთან… ანა არც არასდროს ფიქრობდა,რომ კარგი იყო და ყოველთვის იმედოვნებდა,რომ პიტერის კრიტერიუმევს ვერ დააკმაყოფილებდა… ელოდა,რომ მათი ურთიერთობის ასეთ დასასრულს,მაგრამ მოლოდინმა შედეგს გადააჭარბა და არჩევანის გაკეთება ორივესთვის რთული აღმოჩნდა,არც ერთამ დათმო და არც მეორემ თავისი სიჯიუტე
facebook კომენტარები
