Generated by All in One SEO v4.9.3, this is an llms.txt file, used by LLMs to index the site.

# mystory.ge

მოყევი შენი ისტორია

## Sitemaps

- [XML Sitemap](https://mystory.ge/sitemap.xml): Contains all public & indexable URLs for this website.

## Blog

- [ეთა პაკროვსკაია](https://mystory.ge/archives/5542) - - როგორ მიპოვე? - კითხა ეთამ ალექსანდრეს და ცივი ყავა მოწრუპა - განა სხვაგან სად იქნებოდი რო? - სახლში - სახლში - დაუდასტურა ალექსანდრემ - ნუთუ შენთვის გადაშლილი წიგნი ვარ? - არც მთლად, თუმცა ჰო, 200 წელია გიცნობ და ... - მაინც რატომ მოხვედი? ალბათ ისევ რაღაც უნდა მთხოვო. - ხელი და გული ... უბრალოდ
- [რუსა #2](https://mystory.ge/archives/5784) - *** ნანა სასახლეში გაჩნდა, ქეთო შეამჩნია ამიტომ ალექსანდრედ "გარდაისახა" და მიუახლოვდა მას - მე ვნახავ ბავშვს, შენ დაისვენე - უთხრა გაუღიმა და გზა გააგრძელა "სპეცომ" არ ჩაეხუტა, რადგან ეჭვგარეშედ მიხვდებოდა ქეთო, რომ სხვა იყო, ოთახის კარი ფრთხილად შეაღო, ნანამ, უკვე "ქეთოდ" გარდასახულმა - გარეთ გელოდებიან მე დავრჩები ბავშვთან - უთხრა და ოთახის მეორე მხარეს წავიდა,
- [ძვირფასი ყოფილი](https://mystory.ge/archives/4828) - ამონარიდი საავტორო ვრცელი ტექსტიდან - წყვდიადთაშორისი *** სავსე მთვარიან ღამეს გოგონა თავდაჯერებულია მიაბიჯებდა ქუჩაში, როცა იეჭვა, რომ უთვალთვალებდნენ, წამით შეცბა და შემდგომ გაეღიმა, ვინც არ უნდა ყოფილიყო მას ვერ შეაშინებდა, ის ხომ კავკასიის დასავლეთ მიწების მმართველი, მარია'მო დედოფალი გახლდათ, საერთო რეიტინგში მესამე, ოჯახის უფროსი ალექსანდრე დიდის შემდგომ მეორე, უფროსი და ვერონიკას შემდგომ პირველი ოცდახუთი ათასამდე
- [კაპიტანი და ანასტასია](https://mystory.ge/archives/5564) - - გამარჯობა, შეიძლება შემოვიდე? - კითხა კაპიტანმა ანასტასიას, კარის ზღურბლზე ატუზულმა - ცხადია - უხასიათოთ უპასუხა ქალმა - აქიდანვე გეუბნები, რომ აქ დასახმარებლად ვარ - ალექსანდრემ მოგიყვა ჩემზე? შენც გიჟი გგონივარ? - ცხადია, არა! - ვითომ რატომ? - ცინიკურად კითხა ანასტასიამ, კაპიტანმა თავიდანვე იცოდა, რომ მარტივი არ იქნებოდა მასთან საუბარი, მართალია ოჯახის წევრები იყვნენ, თუმცა
- [ბოლოს ანასტასია კლავს "მას"](https://mystory.ge/archives/5561) - ალტერნატიული სახელი "კაპიტანი" & კაპიტანი როდესაც საჭადრაკო მაგიდან დიდი ბიჭები და გოგონები მიუსხდებიან, პაიკს უფრო მეტი შანსი აქვს ლაზიერად გახდომის, ვიდრე ლაზიერს, ცოცხლად დარჩენის [ავტ შნშ: ავტორი ბრჭყალებში მოიხსენიებს ნანას შესატყვის ნაცვალსახელებს და “მასთან” დაკავშირებულ ეპითეტებს. “არარსებული” [?] ემოციური ფონისა და “მისი” მნიშვნელობვნების უკვდავსაყოფად!] "პაროი", მოთამაშეს უწევს გასწიროს ლაზიერიც კი იმისთვის, რომ გაიმარჯვოს *** ტატომ
- [A date with Subtitles](https://mystory.ge/archives/5559) - # A Chance Encounter Meanwhile, I wrote a story that's "like a novel" [and not like a novel] in the first person... for the first time! On one hand, the text became more personal [?!] and more emotional, but on the other hand, it "tied my hands" in using my usual "deviations". In other words,
- [რუსა](https://mystory.ge/archives/5556) - - It is done - თქვა რუსამ და შუბლზე აკოცა ქალს - it is done - ნანას ცრემლი ჩამოუვარდა მარჯვენა თვალიდან. რუსამ შეუწმინდა ცრემლი და დაუკოცნა მარჯვენა დამწვარი და დასახიჩრებული ლოყა. მართალია ალექსანდრე ისევ გადაიმტერა, მაგრამ ფეხებზე ეკიდა, რადგან მიცემული პირობა შეასრულა. 200 წლის წინ, განადაგრუბულ მიწაზე იპოვა მომაკვდავი და სახე დამწვარი გოგონა . მაშინვე
- [სიზმარი კაპიტნის: გენერალი VS მაიორი](https://mystory.ge/archives/5553) - - ვიცეკვოთ? - გამომწვევად უთხრა კაპიტანმა გენერალს. შეიხსნა ხელთათმანი და ესროლა! ხელთათმანი კაცს სხეულზე მოხვდა და ძირს დავარდა, ალექსანდრემ თავი გაუქნია, თუმცა ნატა ასე მარტივად დანებებას არ აპირებდა - ვითამაშოთ! - განა ორივე არ შეგვიძლია? - კასაბლანკა? - ცხადია! მიხეილ ტალი ბორის სპასკის წინააღმდეგ 1979 წელი მონრეალი 10 რაუნდი - ტალი გინდა იყო? - არაა!
- [ტარო : კვანძის გახსნა](https://mystory.ge/archives/5550) - [ავტ შნშ: თითქმის ყველა თავში ვსაუბროთ ტაროს ბანქოებზე, აი, ახლა კი გავიგებთ მის მნიშვნელობას] *** კაპიტანმა სახლში დააბრუნა ლიზი - რატომ გამომაქციე? - იკითხა ლიზიმ - ასე იყო საჭირო - უპასუხა კაპიტანმა - და ვინ გადაწყვიტა რო? - გენერალმა - და შენ მის ყველა სურვილს ასრულებ ხომ? მისი მოხმარების ნივთი თუ საგანი ხარ?პატარა გოგონასავით... -
- [დედა'დედოფალი ელენა](https://mystory.ge/archives/5545) - - ისევ შენ?! - თქვა ლიზიმ, როცა ალექსანდრე დაინახა - შენი დახმარება გვჭირდება - ნუთუ? და რატომ უნდა დაეხმაროთ? - იმირომტომ კარგად მიცნობ, ჩვენ ვმეგობრობთ, უბრალოდ არ გახსოვს - და რატომ არ მახსოვს? - იმირომტომ გონება გაგისუფთავე ყველა იმ "ზედმეტი ცოდვისგან" , რაც არ გჭირდებოდა - ვერ მიგიხვდი - მთავარია, რომ უნდა დაგვეხმარო, სახალხლო სასამართლოზე
- [ერთი ნახვით შეყვარება : ვერონიკა სტიუარტი](https://mystory.ge/archives/5536) - *** ალექსანდრემ მარია'მოს დასჯის მეთოდი მოიფიქრა, უნდა მიეთხოვებინა ვინმეზე, იცოდა რა ეს უკანასკნელი იყო, რაც მარია'მოს უნდოდა, ქალი არ შეწინააღმდეგებია, მაგრამ თავისი პირობა წაუყენა, მისვის სულერთი იყო ვისზე იქორწინებდა, ამიტომ გამოცდის ჩატარება გადაწყვიტა. მისი ყველა კავალერი ერთმანეთს შეეჯიბრებოდა და ვინც გაიმარჯვებდა მას "დანებდებოდა" ამ ღონისძიების ჩატარება დედა'დედოფლის მთავარ "საბრძანისზე" გადაწყდა. მთელი კვირა იღებდნენ მთხოვნელებს. უმეტესობა
- [ორგანიზაცია "მანა" : უხილავი ხელი](https://mystory.ge/archives/5526) - Mana (in Polynesian, Melanesian, and Maori belief) an impersonal supernatural power which can be transmitted or inherited. [ავტ შნშ: ავტორი ბრჭყალებში მოიხსენიებს ნანას შესატყვის ნაცვალსახელებს და “მასთან” დაკავშირებულ ეპითეტებს. “არარსებული” [?] ემოციური ფონისა და “მისი” მნიშვნელობვნების უკვდავსაყოფად!] ქორისთვალამ გადაიხარხარა - რა გაცინებს? - კითხა მამასახლისმა - ისეთი თავდაჯერებულობით საუბრობ, რომ წამით მეც კი დავიჯერე მთელი
- [სოფია სტიუარტი : "ბნელი ჯადოქარი"](https://mystory.ge/archives/5523) - მორიგი თავი საავტორო ვრცელი [სრული] ტექსტიდან სახელწოდებით - წყვდიადთაშორისი
- [დედა'დედოფალთა ჯახი : პრაიმი](https://mystory.ge/archives/5516) - [ავტ შნშ: "თანაკვეთის ხაზი" ორ წიგნს შორის და ამით ხაზს ვუსმათ, რომ მოვლენები ერთ სამყარო მიმდინარეობს] "ძალაუფლების მემკვიდრე: მეფის დაცემა" და "წყვდიადთაშორისი" *** ახმახი მიუახლოვდა ნინას. ორი თითით ნიკაპი დაუჭირა და აკოცა. ქალმა კაცისავე ნაჩუქარი ყელსაბამი მოიწყვიტა კისერზე, ხელში მოისინჯა ხელი რომ გაიჭრა , ოდნავ მოიშორა ახმახი და "კისერზე გადაუკატავა" კაცს. სისხლის შხეფებმა "დასვარა" ქალის
- [გოგონა თეთრ [საქორწინო] კაბაში : პრიწიაჟენიე, ვტარჟენიე!](https://mystory.ge/archives/5510) - [ავტორის შენიშნვნა: "О, боги" უბრალოდ სიტყვის მასალაა და არანაირად არ უკავშირდება არც პერსონაჟებისა და არც თავად მწერლის "ღმერთთან დიალოგს" . სავარაუდოდ oh, boy დან ჩარჩა ავტორს თავადაც არ იცის ზუსტად] კარი ხმაურიანად გაიღო. ტატო მძიმე ნაბიჯებით მიაბიჯებდა საკურთხევლისკენ შავი ჩანთით ცალ ხელში - ვწუხვარ, ლიზიი, მაგრამ ქორწილი უნდა გადავდოთ, რადგან შენ უნდა გაგიყვანოთ აქიდან ...
- [სუშის გოგო: ჩრდილების თამაში](https://mystory.ge/archives/5505) - 30.04.2021 - ტექსტის მნიშვნელოვანი, პირველადი შექმნის თარიღია - ო, ლამაზთვალებავ, თავს ისეთი ადგილებიდან დაგესხმებიან, რომლის არსებობის შესახებ წარმოდგენაც კი არ გაქვს - ამას რატომ აკეთებ? სამი თვის წინ არც კი გიცნობდი - შენ წამოიწყე ეს ომი და დამნაშავეც შენ'ა ხარ თვითონ! - ის მაინც მითხარი ვინ იქნება შენი პირველი "მსხვერპლი" - გეტყვი, ის ვისი დაკარგვაც
- [ანასტასია ლაპშინა: დაცემულის შურისძიება [Revenge of The Fallen]](https://mystory.ge/archives/5501) - რატომ არ არის სიყვარული საკმარისი? იმირომტომ რომელიღაც მხარე იტყუებეოდა მთელი ეს [წყეული] დრო რომ [ვითომ] უყვარდა! ანასტასია მოუთმენლობამ შეიპყრო. უკვე მთელი კვირა გავიდა და წყეული ფოსტალიონი ჯერაც არ მოსულა. ქალი წამოდგა და ირგვლივ დაიწყო სიარული, შეიძლება ასე უკეთესიც კი იყო, მეტი დრო ექნებოდა შემდეგი სვლის მოსაფიქრებლად. ფოსტალიონი ყოველ კვირა მოდიოდა და ალექსანდრეს სვლა მოჰქონდა, ანასტასიასი
- [კაპიტანი VS გენერალი : სამოქალაქო ომი](https://mystory.ge/archives/5497) - სამოქალაქო ომს ერთი გამარჯვებული მხარე ყავს, ერთადერთი მხარე. მესამე მხარე მტრის მხარე მტერი სრული ვერსია პდფ კაპიტანი VS გენერალი : სამოქალაქო ომი
- [პაემანი სუბტიტრებით](https://mystory.ge/archives/5490) - ამაშობაში 'რომანივით' [ და არა რომანივით] მოთხრობა შემომეწერა და თანაც პირველ პირში ... პირველად! ერთი მხრივ ტექსტი უფრო პირადული [?!] და მეტად ემოციური გახდა, მეორე მხრივ კი ჩემეული 'გადაცდომების' გამოყენებაში 'შემიკრა ხელი'. ანუ ჩემი, როგორც ავტორის და default პროტაგონისტის 'ხმა' დაიკაგა ... მგონი[?!]
- [არასოდეს დანებდე](https://mystory.ge/archives/5486) - ეს მოკლე ისტორიაა მწერლის ცხოვრებიდან, მთავარი მიზანი კი ერთია, სხვებისთვის ახსნა რომ ყველა ოცნება ხდება, ამისთვის კი მთავარი შრომაა.
- [ფსიქომანია](https://mystory.ge/archives/5477) - საავდრო წარსულის მოგონებები, მენტალური კარგის შემდგომი განცდისაგან.
- [სოფია სტიუარტი: კვანძის გახსნა](https://mystory.ge/archives/5451) - "როცა საქმე ოჯახს ეხება, პატიება უკეთესი გამოსავალია, ვიდრე ბრაზი" სოფია და ფრენკი მისაღებში ისხდნენ, არ საუბრობდნენ, ფრენკი კითხულობდა, სოფია კი თავის ჯადოსნურ თითებს ათამაშებდა და ვარჯიშობდა, როცა კარი კაკუნის გარეშე შემოაღეს. ფრენკმა თვალები წიგნს მოაცილა და ოთახის შემოსასვლელში გაიხედა, სადაც სტუმარი გამოჩნდებოდა. რა წამს მარია'მომ შემოადგა ფეხი, სოფია ფეხზე წამოხტა, აშკარად ეტყობოდა ანერვიულება - დაწყნარდი,
- [ზი ვაით ვედდინგ : ჟერტვოპრინოშენიე [?] (სრულად)](https://mystory.ge/archives/5446) - - Talk to me Goose - გაიფიქრა ნატამ და თან თმებს იბწნიდა, როცა კარზე დააკაკუნეს. ჯერ იფიქრა მოდი გამოვიცნობ ვინ იქნებაო, მაგრამ ისედაც ისეთი აღელვებული იყო, რომ მაშინათვე გადაიფიქრა - შემობრძანდით - თქვა ბოლოს თან სარკის კუთხეს დააკვირდა, სადაც გამოჩნდეოდა "სტუმრის" ვინაობა. - ვიფიქრე გნახავდი, ცერემონიამდე, რამე ხომ არ გჭირდება? - კითხა ნიკომ და გაუღიმა
- [ზი ვაით ვედდინგ : ჟერტვოპრინოშენიე [?] (ნაწილი #1)](https://mystory.ge/archives/5443) - - Talk to me Goose - გაიფიქრა ნატამ და თან თმებს იბწნიდა, როცა კარზე დააკაკუნეს. ჯერ იფიქრა მოდი გამოვიცნობ ვინ იქნებაო, მაგრამ ისედაც ისეთი აღელვებული იყო, რომ მაშინათვე გადაიფიქრა - შემობრძანდით - თქვა ბოლოს თან სარკის კუთხეს დააკვირდა, სადაც გამოჩნდეოდა "სტუმრის" ვინაობა. - ვიფიქრე გნახავდი, ცერემონიამდე, რამე ხომ არ გჭირდება? - კითხა ნიკომ და გაუღიმა
- [VENI-VIDI-AMAVI [სრულად]](https://mystory.ge/archives/5401) - ტვინს არ შეუძია განარჩიოს წარმოსახვა რეალობისგან, ამიტომაც გვეჩვენება სიზმრები ამდენად რეალურად
- [კავშირი შენთან](https://mystory.ge/archives/5417) - ტრაგიკული სიყვარულის ისტორია, რომელიც ორივე მხარისთვის ფატალურად სრულდება.
- [VENI-VIDI-AMAVI [ნაწყვეტი]](https://mystory.ge/archives/5397) - ტვინს არ შეუძია განარჩიოს წარმოსახვა რეალობისგან, ამიტომაც გვეჩვენება სიზმრები ამდენად რეალურად *** [2 ივლისი 7-8 საათის მიდამო] *** ალექსანდრე გრძელ სკამს მიუახლოვდა და მარცხენა კიდეზე ჩამოჯდა, გულის ჯიბიდან ხის კოლოფი ამოიღო, კოლოფიდან კი ერთი ცალი თამბაქო ამოაძვრინა და გაუკიდა. მესამე ნაფაზი არ ჰქონდა დარტყმული ფეხის ხმა შემოესმა და სურნელით მიხვდა "იდუმალი სტუმრის" ვინაობას. არ შეიმჩნია
- [ნანა სტიუარტი: ენდგეიმ [?]](https://mystory.ge/archives/5392) - "არ შეუშალო ხელი მტერს დაუშვას შეცდომა" - ნაპოლეონი ეპიზოდის "საუნდტრეკი" - Thirty Seconds to Mars - This is War *** - Не смогли смириться с поражением а куда вас это привело? снова ко мне - მოინერწყვა ქალმა და მიუახლოვდა ალექსანდრეს - Так жаль что нам не быть вместе - მარჯვენა ხელით მოეფერა კაცის სახეს,
- [ნანა სტიუარტი: ვასსტანიე [?!]](https://mystory.ge/archives/5384) - მობილური ტელეფონის ზარი გაისმა. ალექსანდრემ უპასუხა ანასტასიას ზარს. არაფერი არ ისმოდა - აქ ხარ? არაფერი არ მესმის - ალექს - გაისმა ქალის განწირული ხმა - ალექსანდრემ უფრო მჭიდროდ მიიდო ტელეფონი ყურთან ,თითქოს ამით უფრო უკეთ გაიგებდა მის ხმას ან გაიგებდა რა მოხდა. ტელეფონიდან მხოლოდ რამდენიმე გაურკვევეი ნივთის მსხვრევის ხმა მოისმა და შემდგომ ისიც დადუმდა. ნატა
- [სინათლის კომპასი: ო, კაპიტანო, ჩემო კაპიტანო](https://mystory.ge/archives/5375) - ეს ტექსტი, რომელსაც ახლა წაიკითხავ 15 თებერვალს 2021 წელს შეიქმნა რამდენიმე საათში "იყო ერთდროულად გონიერი და შეყვარებული ძალიან რთულია, თავად ღმერთებსაც კი არაგონივრულად უყვართ" - შექსპირი ყველანი შეკრებილიყვნენ "განკითხვის ღამეს" ალექსანდრეს სახლში. პირველ სართულზე ისხდნენ ჩუმად თავიანთ ფიქრებში ჩაძირულები. აი, მეორე სართულზე საძინებელში კი ალექსანდრე, ნატა და მისი გოგონა, ალექსისი, იყვნენ. ალექსისი ლოგინზე იწვა და
- [დისქონექთ თუ რექონექთ: წლების შემდგომ](https://mystory.ge/archives/5369) - ნატა ქვედა უჯრას ალაგებდა, რომელსაც რატომღაც არ ეკარებოდა ... არასოდეს! რადგან ე'მანდ ის ჯვარი ჰქონდა შენახული, რომელიც ალექსანდრემ აჩურა მაშინ, როცა მონათლა. მაგრამ ახლა გადაწყვიტა, რომ დრო მოვიდა. და ამ მილაგებისას გადააწდა CD'დისკს, რომელიც ხელში აიღო. "არა, ის ვერ იქნება" გაიფიქრა ქალმა " ის ხომ ხელში შემომატყდა" ასე დაჰყურებდა დისკს მანამ, სანამ უეცარმა ჟრუანტელმა არ
- [ლეგენდა ჯადოსნურ კაპიტანზე VS ალქიმიკოსშა: მესწ პადშიც #2 [Revenge of the Fallen]](https://mystory.ge/archives/5363) - - გამარჯობა, დედინაცვალო! გავიგე მეძებდი - წარმოსთქვა შავი აჩრდილიდან "დაბადებულმა" ქალმა - ვიოლეტა! - დიახ, ჩემი სახელია ვიოლეტა სტიუარტი, ქარისა და მზის ენების მცოდნე, ყველა ენაზე მოსაუბრე ... ასევე ცნობილი როგორც ... - ალქიმიკოსშა.. - ჩაილაპარაკა ქეთომ ჯერაც ვერ გადაეხარშა ეს ყველაფერი - დიახ. დედაჩემის მსგავსად. - უპასუხა ვიოლეტამ თავმომწონედ შემდგომ თავი უკან მიაბრუნა და
- [ნატალია სტიუარტი : პესკი ვრემენი ( გვანძის გახსნა)](https://mystory.ge/archives/5356) - ნატალია სტიუარტი : პესკი ვრემენი ( გვანძის გახსნა) - ამონარიდი საავტორო ვრცელი ტექსტიდან "წყვდიადთაშორისი" კითხვის დაწყებამდე სასურველია წინა ნაწილები წაკითხული გქონდეს იმირომტომ მიხვდე შტო'კჩემუ არის დაწერილი ალექსანდრე ქეთოს მიშტერებოდა, ქალმაც მაშინათვე უპასუხა … დაუსმელ კითხვაზე! - ტყუპები ნათიასთან დავტოვე და კი, ლევანიც მასთან ერთად არის და ჰო, მისი ხროვაც. გახსოვს მის მკვლელობას რომ აპირებდი? -
- [სიკვდილმისჯილი](https://mystory.ge/archives/5269) - რას გრძნობს ადამიანი, როცა სიკვდილს უსჯიან?! როცა თავისუფლება სწყურია, მაგრამ სასამართლო სამუდამო ძილს უსჯის. ფიქრები, რომელიც ამ დროს ადამიანს უჩნდება, სიკვდილით დასჯამდე კლავს მას შინაგანად.
- [გრძნობების ნაცვლად 'შავი ხვრელი' ჩნდება](https://mystory.ge/archives/5255) - როცა გრძნობები გილიოტინას ემსგავსება, მაშინ ერთადერთი გამოსავალი მათგან განთავისუფლებაა, მე ისინი გავაქრე და ახლა სრული სიცარიელეა.
- [მოტაცებული](https://mystory.ge/archives/5247) - –არა, სულ ახლახანს გავახილე თვალი. მგონი დროა ერთმანეთს ვიცნობდეთ _ მზერა მის თვალებზე გადავიტანე, დამატყვევა მისმა შავმა, ნაპერწკლებით სავსე თვალებმა. –მართალია! დროა მეც მიცნობდე... მე ილაი ვარ, ოცდაცხრა წლის. ბარმენად ვმუშაობ ბარში „სამი შვიდიანი“, მარტო ვცხოვრობ, მშობლები ამერიკაში არიან _ წამეფლირტავასავით და მაცდურად გამიღიმა. საუბარ ში გარ თ ულებმა ვერც შევამჩნიეთ თეთრხალათიანი:
- [ძილის წინ წასაკითხი](https://mystory.ge/archives/5238) - ისტორია ადამიანებზე, რომელთა დაშორებაც შეუძლებელია.
- [ჩემთან მიგიკრავ](https://mystory.ge/archives/5234) - ვნების და გრძნობების აღწერა სიტყვებით, ხანდახან რთულია.
- [ეს ცხოვრება](https://mystory.ge/archives/5231) - ხანდახან ცხოვრება ზედმეტად რთულია, რის გამოც სხვები ამას დანებებით უმკლავდებიან.
- [ანნე : გავლით კვლა ♟️](https://mystory.ge/archives/5219) - ავორის შენიშვნა: რეკომენდირებულია წინა ნაწილი გქონდეთ წაკითხული რასსვეტ: უკანასკნელი(?!) მელოდია *** - როგორია ? - კითხა ლომკაცამ და ხელი მოხვია ნატას ზურგზე, - Ჩემი საყვარელი საქმიანობაა მზის ამოსვლის ყურება. ადრე, თვალებს დავხუჭავდი და თითქოს ვგრძნობდი კიდეც, როცა წარმოვიდგენდი, თუ როგორ ათბობდა შორეული მზე ჩემს კანს, სახეს... მე! - კაცმა ყურთან აკოცა გოგონას, შემდგომ ზემოთ აუყვა
- [არვი](https://mystory.ge/archives/5216) - კვამლნარევი ქარი უცხო და ნაცნობი
- [ნათელი წერტილი](https://mystory.ge/archives/5206) - ალბათ სიყვარულე ბევრი რამ წაგიკითხავთ, ეს ჩანაწერიც ერთ-ერთი მათგანია.
- [ამოვარდნა](https://mystory.ge/archives/5203) - წყვეტილი აზრები
- [წასვლა](https://mystory.ge/archives/5198) - ჩანაწერი თვითონ მისმა დამწერმაც არ იცის რა ეხება, ეს ყველაფერი უბრალოდ გაჩენილი ფიქრები და ნააზრევია, რომელთა გაზიარებაც თავს უფრო მსუბუქად აგრძნობინებს.
- [რახარუხი](https://mystory.ge/archives/5192) - დიდი არაფერი
- [ნარევი](https://mystory.ge/archives/5187) - მისალაგებელია_ისევ
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/5183) - იცი როგორი სიყვარულის მჯერა? სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნილმა, საყვარელმა ადამინმა რომ გაძაგოს და წიხლით გაგაგდოს კარი კიარ უნდა გაიჯახუნო და წახვიდე! ეგ სიყვარული არ არის ჩემი მეგობარო.
- [“უბრალოდ”](https://mystory.ge/archives/5180) - დღეს დღეისობით ადამიანები მსახიობობენ თავიანთი ცხოვრებით, მათ გონიათ რომ არიან ფილმში და დაზეპირებული სიტყვებით საუბრობენ, იყავი ის ვინც ხარ გამოთქვი და გაიაზრე თუ მართლა გრძნობ რასაც იძახი და ყველა ნორმალური ადამიანი გაიგებს შენ არანორმალურ აზროვნებას, რომელსაც ყოველ წამ ცდებს უტარებ. არაა საჩირო მოტყუება იმისთვის რომ დაამტკიცო რო უბრალო ხარ ან განსხვავებული. იცხოვრე გამოხატე გაიაზრე იკითხე და იფიქრე. ❤️
- [ახალი წელი](https://mystory.ge/archives/5177) - მეტად განვრცობაც და დახატვაც შეიძლებოდა , თუმცა ეს ჩემი პრინციპია: ,თუ ბევრს იფიქრებ ვერასოდეს დაწერ ემოციით , ემოცია მოგაწვება და შენც დაწერე , თუნდაც ორი სიტყვა ,,
- [ნოველა - საგიჟეთი](https://mystory.ge/archives/5173) - მოკლედ ნოველაზე საგიჟეთის კედლებში გამომწყვდეული სული, რომელიც ვერც კი იაზრებს სად არის რეალურად. სამყარო, რომელიც ყველას გონებაშია და ჩვენ მუდამ მივიწევთ იმისკენ, რისკენაც ეს სული. თუ რა არის ეს, ამას ნახავთ... ავტორისგან
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/5170) - სიყვარულო, ძალასა შენსა ♡♡♡
- [მეწისქვილე](https://mystory.ge/archives/5167) - რომ არა ილუზია, ჩვენ მხლოდ ყინულის მინიატურები ვიქნებოდით. ვეღარ ვისუნთქებდით...გავქრებოდით...
- [როგორ სდუმან](https://mystory.ge/archives/5164) - ...
- [ზარმაცი დაეჭვებული](https://mystory.ge/archives/5160) - უიმედობა-თავდახურული ბინძური ჭაობი
- [სანაგვე](https://mystory.ge/archives/5156) - ვიღვიძებ ვამბობ-ისევ და ვახელ თვალებს ვანთხევ გადმოსანთხევს დაცვეთილი თვალები კი წამიერად ისევ იხურება
- [რასსვეტ: უკანასკნელი(?!) მელოდია (სრულად)](https://mystory.ge/archives/4976) - "...და მაინც, თუ საცეკვაო მოედანზე გამოსვლას აპირებ, შენთვისვე აჯობებს გყავდეს ვინმე, ვისზეც იფიქრებ, ვინმე ისეთი ვინც.. გიყვარს. სხვა შემთხვევაში პირველი წლის მოკვდავი მოცეკვავეც კი შეძლებს იატაკი მოწმინდოს შენით და დაასრულოს შენი ისედაც სასრული ცხოვრება, არათუ ათას ორას წლოვანმა უკვდავმა, ამიტომ lütfen, "მგრძნობიარე მეს" ნაცვლად, "რაციონალური მეთი" იხელმძღვანელო .."
- [პატრიოტი](https://mystory.ge/archives/5146) - ყველას ძალუძს სამშობლოს დაცვა, მთავარია მონდომება.
- [***](https://mystory.ge/archives/5141) - რამდენიმე სიტყვიანი, ღრმად დასაფიქრებელი პოეტური სულის გონებებიდან ამოძახილი...
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/5133) - სიყვარული ყველაფერია... ❤️
- [ის](https://mystory.ge/archives/5130) - არაფერი საინტერესო ✌
- [ის](https://mystory.ge/archives/5127) - არაფერი საინტერესო ✌
- [მელდეპ](https://mystory.ge/archives/5124) - აქ პირველად ვარ, ფბზე სქროლვის დროს აღმოვაჩინე ეს გვერდი ძაალიან გაურკვევლობაში ვარ და იმედია სწორად ვაკეთებ ყველაფერს.წარმოგიდგენთ ჩემა ბოლო ჩანაწერს ნოუთებში....
- [უსიტყვოდ](https://mystory.ge/archives/5120) - დაწერილი ტექსტი შესააბამება რეალობას. ისტორია იმაზე თუ როგორ შეიძლება შეგიყვარდეს უცნობი ადამიანი მხოლოდ მხოლოდ თვალების გამო ყველანაირი კონტაქტის გარეშე. იმედი მაქვს მოგეწონებათ.. გამიზიარეთ თქვენი აზრი.
- [გამოიდარებს](https://mystory.ge/archives/5117) - ეს არის ის ხვედრი რაც პოეტებს გვხვდება.
- [ოცნება](https://mystory.ge/archives/5114) - ჩანაწერი აწყობილია ოცნებაზე
- [არ წახვიდე.](https://mystory.ge/archives/5111) - ლექსი.
- [დედამიწა](https://mystory.ge/archives/5108) - პლანეტიდან პლანეტამდე.
- [სევდა..](https://mystory.ge/archives/5105) - ძველ მეგობარს..
- [მომენატრე](https://mystory.ge/archives/5078) - მონატრება
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/5075) - სიყვარული
- [გოგონა](https://mystory.ge/archives/5072) - ისტორია მოგვითხრობს ერთი უბრალო გოგონას ცხოვრებას.
- [ინვალიდი](https://mystory.ge/archives/5064) - ავტობიოგრაფია
- [დედა ❤️](https://mystory.ge/archives/5061) - ძლიერი ქალი, დედა...
- [შენ](https://mystory.ge/archives/5058) - ხანდახან რთულია რაღაცა დაამთავრო,თუმცა რთული არ უნდა იყოს ჯერ კიდევ რაღაც დაუწყებლის დამთავრება. როცა რაღაც არც დაწყებულა, მისი დამთავრება საჭიროც არ ხდება,ერთია როცა რაღაც ნამდვილად იწყება და მეორე, როცა ეს შენ გგონია ,რომ დაიწყო.ყველაზე საშინელი თვისება რაც ადამიანს გააჩნია ისაა,რომ იჯერებს იმას რისი დაჯერებაც მას თავდ სურს და არა იმას რაც რეალურად არის.ჩემს შემთხვევაში კი ყოველთვის პირიქით იყო, არასოდეს არაფერს ვიჯერებდი ალბათ იმიტომ, რომ ნამდვილად არ მჯეროდა, ან იმიტომ რომ არ მინდოდა მისი დაჯერება.ბოლოს მაინც ერთი რამ ხდება, სიმართლე კარზე გიბრახუნებს და შენ მაინც გიწევს საკუთარი ილუზიების დანგრევა.
- [გარდაუვალი უსასრულობა](https://mystory.ge/archives/5054) - მთავარი გმირი ცდილობს წარსულის შეცვლას დროში მოგზაურობით, თუმცა გაურკვეველი მიზეზებით ყველაფერი რთულდება და ახალი საიდუმლობები ჩნდება.
- [შავი თვალები](https://mystory.ge/archives/5051) - მაშინ როდესაც ცდილობ შეცდომები არ დაუშვა, სწორედაც მაშინ იწყება შეცდომების წვიმა.
- [წვიმაში ერთხელ](https://mystory.ge/archives/5046) - მარტოსული ადამიანის ერთი დღე, განცდები და სევდა, რომელიც უეცრად სიხარულით შეიცვალა...
- [სიმულაცია](https://mystory.ge/archives/5042) - უცნაური მოთხრობათა უცნაური სერიის უცნაური გაგრძელება.
- [ცხოვრება მშვენიერია](https://mystory.ge/archives/5039) - ეს ლექსი გვიამბობს, რომ ცხოვრებაში რაც არ უნდა ვაკეთოთ მაინც ერთი ბოლო გვიწერია, ამიტომ მოდით და ცხოვრებით დავტკბეთ.
- [,,უსათაურო"](https://mystory.ge/archives/5036) - ჩვენ ვქმნით ჩვენს დღეს, თითოეულ წუთს და წამს. ჩვენ ვქმნით ჩვენს თავს ისეთად როგორადაც წარმოგვიდგენია და არ უნდა მივცეთ თავს იმის უფლება ვიღაცის ან რაღაცის გამო ჩვენი საკუთარი მე უბრალოდ სანაგვეზე მოვისროლოთ. <3
- [თვალებხატულა ბიჭი](https://mystory.ge/archives/5033) - მოკლე ჩანახატი
- [მთის სუსხიანი შემოდგომა 🍂🌀](https://mystory.ge/archives/5029) - 🍁🌀💙🍂
- [🤍✨](https://mystory.ge/archives/5026) - 🤍🤍🤍
- [***](https://mystory.ge/archives/5019) - ***
- [უცხო](https://mystory.ge/archives/5016) - სრულიად მარტო სხვის ქვეყანაში...
- [გოგონა კოსმოსიდან](https://mystory.ge/archives/5012) - მარტოსული ადამიანის ცხოვრება.
- [გოგონა კოსმოსიდან](https://mystory.ge/archives/5009) - კარგი იქნებოდა ადამიანებს, რომ შეეძლოთ Მეორე ადამიანში შუქის შემჩნევა, რაგაცის დანახვა, რაც მისკენ უბიძგებდა. ასე ხომ არც ერთი ადამიანი აგარ იქნებოდა მარტოსული
- [მთა](https://mystory.ge/archives/5004) - ჩანაწერი ეხება მთას, მთაში ცხოვრებასა და მთის სიყვარულს.
- [ობოლი ფოთოლი](https://mystory.ge/archives/5001) - მარტოსულობის გამოძახილია ეს ჩანწერი, ადამიანზეა, რომელსაც სურს სხვებთან ყოფნა, თუმცა არ იღებენ "განსხვავებულობის" გამო.
- [პირველი ზიარება](https://mystory.ge/archives/4998) - ჩანაწერი ეხება ჩემს ცხოვრებას მანამდე და მას შემდეგ რაც პირველად ვეზიარე, როგორ შეიცვალა უკეთესობისკენ ჩემი ცხოვრება. ჩემთვის ერთ-ერთი მნიშვნელივანი დღის შთაბეჭდილებებია გადმოცემული.
- [მე მაინც მომაგონდები](https://mystory.ge/archives/4994) - ჩანაწერი ეხება ყველას ვისაც გვიყვარს დაკარგული ადამიანები
- [მეზობელი](https://mystory.ge/archives/4972) - უცნაური კომპილაციის პირველი უცნაური მოთხრობა, ადამიანზე, რომელსაც მუდმივად მეზობლები (???) აწუხებენ.
- [Alien's guide to human emotions](https://mystory.ge/archives/4983) - ადამიანების ემოციათა გზამკვლევი უცხოპლანეტელებისთვის
- [კბილის ტკივილი.](https://mystory.ge/archives/4969) - მოგესალმებით, ჩემს პირველ და "საამაყო ლექსში" ,,კბილის ტკივილი", დაიწერა მაშინ, როდესაც ვიტანჯებოდი კარიესის სიდამპლით. ისიამოვნეთ.
- [♡ მიყვარხარ ♡](https://mystory.ge/archives/4962) - ეს ლექსი ეხება უთქმელ სიყვარულს, რომელმაც დიდი ტკივილი მოუტანა ორივე პიროვნებას და უპასუხო გრძნობად დატოვა...
- [♤ გაიგებთ აწი ♤](https://mystory.ge/archives/4959) - ეს ლექსი ეხება დღევანდელ რეალობას და იმ თვალსაჩინო მომავალს, რომელიც შედეგს აუცილებლად გამოიღებს.
- [28 წლის წინ😪](https://mystory.ge/archives/4956) - 28 წლის წინ დაკარგულს სულს, რომელსაც ჯერ კიდევ ვეძებთ
- [სიყვარულს ყველაფერი ეპატიება](https://mystory.ge/archives/4946) - ჭორებს ჰქმნიან ადამიანზე, რომელიც მათსავით არ ფიქრობს.
- [ბავშვობის სიყვარული](https://mystory.ge/archives/4941) - ბავშვობის სიყვარული კვლავ ცოცხლდება, მაგრამ ახლა ისინი სრულიად განსხავებული ადამიანები არიან. მათი ერთად ყოფნა ისევე შეუძლებელია, როგორც ადამიანის და ქალთევზასი
- [ნაჩალო: ლაზიერის გაწირვა - წყვდიადთაშორისი #1](https://mystory.ge/archives/2332) - *** - სალომე, შესანიშნავი სახელია - თქვა კაცმა და გაუღიმა ქალს - გმადლობ ჰენრი, ვიცი, ტყუილად კი არ ამირჩევია ცხრა მილიარდი სახელიდან? - მეგონა იმიტომ აარჩიე, რომ ჩემი შვილის დედას ერქვა, შენეული მორიგი წყეული მანიპულაციისთვის - და ეგ რაში მჭირდება, როცა უბრალოდ ერთი გაღიმება და იმას გააკეთებ, რასაც მე გეტყვი რომ გააკეთო?! და თანაც, ნებისმიერ
- [ფანჯარა](https://mystory.ge/archives/4928) - სათაურით ფანჯარა
- [თორმეტი ხიდი](https://mystory.ge/archives/4919) - ნაწყვეტი დანი ადამელიას რომანიდან: "თორმეტი ხიდი"
- [ამაოება](https://mystory.ge/archives/4900) - ეს ლექსი ეძღვნება მათ ვინც ვერ გაუძლეს მანძილს და მათ ვინც ფიქრობს რომ აღარ გაახსენდება,ბევრს ეცდებით მაგრამ ჩემსავით უიმედოდ,მათი სულები ჩვენთან ერთად ცხოვრობენ ამას ჩვენ ვერ შევცვლით,მანძილი ვერ ცვლის სიყვარულს.
- [საბედისწეროდ](https://mystory.ge/archives/4894) - ჩანაწერი ეხება გოგონას ტკივილს რომელიც მან ბავშვობაში გადაიტანა და რომელმაც მისი ცხოვრება შეცვალა. ასევე ადამიანის ცხოვრებას, ემოციებსა და მოგონებებს. თუ როგორ შეუძლია რაღაც მოვლენას შეცვალოს ადამიანი.
- [მე ქართველი ვარ](https://mystory.ge/archives/4890) - ლექსი შევქმენი ოკუპირებული ტერიტორიის- ატოცის სტუმრობისთვის.
- [ბედნიერება...](https://mystory.ge/archives/4887) - რა არის ბედნიერება?
- [სიყვარულის მათემატიკა](https://mystory.ge/archives/4869) - ჩანაწერი ეხება სიყვარულს, რომელსაც აქვს დასაწყისი მაგრამ, დასასრული არასოდეს! ეს ხომ ასეა, ნუთუ შესაძლებელია, ნამდვილი სიყვარული დასრულდეს? ის რაც ნამდვილია, ვერ იქნება დასასრულის პირველ ფურცლებზე .... სიყვარული ხომ, სწორედ ამას გვასწავლის, ადამიანმა, რომელმაც გვაჩუქა მოგონება, ჩვენ ამ წუთების ავტორს, ვერასოდეს ვაქცევთ მოგონებად ......
- [▪︎ ▪︎ ▪︎](https://mystory.ge/archives/4866) - ეს ნაწყვეტი ეხება იმას, თუ როგორი დამღუპველი შეიძლება იყოს გრძნობები და იმას, რომ სიყვარული ყველაფერი არ არის.
- [☆ ☆ ☆](https://mystory.ge/archives/4850) - ეს ლექსი ეხება გოგოს, რომელმაც სიყვარულის გამო ბევრი ტკივილი გადაიტანა. განა იყო ის სიყვარული?...
- [ძვირფასი ყოფილი](https://mystory.ge/archives/4831) - "Я хочу навсегда позабыть это чувство! Но, похоже, прощаться - это тоже искусство!"
- [ხსნის გზა](https://mystory.ge/archives/4824) - ეს არის მოკლე გზავნილი ლექსის სახით იმისა, თუ როგორ უნდა მივაღწიოთ წარმატებას.
- [selfdefeat](https://mystory.ge/archives/4816) - gift me the earth with my own feelings..
- [პანდემია - მსოფლიო იზოლაციაში](https://mystory.ge/archives/3089) - მანქანა რესტორნის წინ შეჩერდა. კაცი ჯერაც ნერვიულობდა, ისე თითქოს პირველი შეხვედრა ყოფილიყოს, საათზე დაიხედა ჯერ კიდევ ნახევარი საათით ადრე იყო მოსული, ასე რომ დრო ჰქონდა ამოსასუნთქად, "როცა მორჩება დაგირეკავ" უთხრა მესაჭეს და მანქანიდან გადავიდა. ნაზმა ნიავმა თმა აურხია კაცს, მარჯვენა ხელით თმა შეისწორა და რესტორნისკენ წავიდა. მეკარემ კარი გამოუღო და მიესალმა, კაცმა თავი დაუხარა, ოდნავ
- [ლურჯი ოცნება, ანუ გასაგები გაუგებრობა #1](https://mystory.ge/archives/2864) - მოესმა რა, მისი ოთახისკენ მომავალი ნაბიჯები, ლიზი დივანზე ჩამოჯდა, ფეხები გადაიჯვარედინა და მომლოდინე მზერა მიაპყრო დახურულ კარს, რომელიც გიომ შემოაღო და ქალის საწერი მაგიდისკენ წავიდა ორივე ხელში ყუთ მომარჯვებული, დადო რა ყუთები მაგიდაზე, ქალმა მისი ყურადღება მიიქცია - გითხარი არ მიწერო მეთქი, შენ კიდევ შეხვდი კიდეც, არა?! - წყნარი, მშვიდი ტონით კითხა ქალმა - როგორ
- [არასოდეს !](https://mystory.ge/archives/4623) - არასოდეს არაფერი გამომდიოდა ,რასაც ვგეგმავდი, არადა ბავშვობიდან დაგეგმილი მქონდა თვე, კვირა დღე, ქორწილის სიაც მზად მქონდა და ბავშვის სახელებიც ჩამოწერილი, მაგრამ... მას შემდეგ, იმ ტრაგიკული დღის შემდეგ , ხელში თბილად რომ ჩამიცივდა, მე რომ ვერაფერი ვუშველე, ბევრი ვეხვეწე ,ვემუდარე, მაგრამ აღარაფერი ესმოდა ჩემი ,დამტოვა ... თან როდის , როცა მის მეტი გულშემატკივარი იმ დროს არავინ მყავდა პატარა ვიყავი
- [მეგობრობა](https://mystory.ge/archives/4705)
- [☆☆☆](https://mystory.ge/archives/4695) - ☆ ☆ ☆მარტოობაში ვიძინებდა გულში ტკივილს ვიღვივებ,წარსულს ვერ ვტოვებ, ვივიწყებ,მაგრამ წინ და წინ მივიწევ.გული სულ შენკენ მიბიძგებს,მაგრამ ეშმაკი მიგინებს,ანგელოზი კი მიმიგებს:რომ დღეს ან ხვალე გიტირებ...განა რა ვქენი? ვიფიქრეპასუხს არა მცემ, ჭირიმესიყვარული, ხომ იცი შენნუთუ ქილიკით მიცინე?მე მთელ სამყაროს ვიფიცებდა ამით ჩემს სულს ვიმცირებ,ვერ გავუძელი, იცი შენ?და დღეს ვარსკვლავად ვციმციმებ.
- [ჩემი ბლოგის დასაწყისი](https://mystory.ge/archives/4674) - ყოველ დილით ვიღვიძებ და ვიაზრებ რომ სამყარო ერთ ადგილზე დგას , არ იძვრის , არ სუნთქვას . ყოველ დილით მაღვიძებს იმის იმედი რომ რაღაც შეიცვლება , დაირღვევა ეს ჩვეული მოსაბეზრებელი რუტინა და დაიწყება საინტერესო თავგადასავალი ისეთი როგორზეც 17 წლის გოგოს შეუძლია იოცნებოს .ჩემი ოთახი ჩემი აღარაა... რამდენიმე თვეა დას ვუყოფ საწოლს . და
- [ლურჯი ოცნება, ანუ გასაგები გაუგებრობა (ნაწილი #2)](https://mystory.ge/archives/3515) - მეორე დილით ქალი თავის მაგიდასთან იდგა, წინადღით ნაჩუქარ სასმელს სვამდა და უყურებდა მის მძინარე ლომბიჭას, გამოცალა რა ჭიქა, წებოვან ქაღალდზე შეტყობინება დაწერა და მინის ბოთლს მიაკრა, თუმცა ფიქრობდა, რომ კაცი საღამომდე თვალის გამხელი არ იყო, ოთახიდან გადიოდა , როცა ჰოლში გიოს შეეჩეხა - ზუსტად რვაზე ხარ აქ - თქვა ქალმა გაოცებით და გააგრძელა - ზუსტად
- [წითელი სხეული](https://mystory.ge/archives/4782) - "ის მანიაკი იყო...მაგრამ ხელოვანი ფანტაზიის მიღმა.."
- [როგორც არასდროს](https://mystory.ge/archives/4776) - ტკივილისა და სევდის სონეტებიდან
- [ომი](https://mystory.ge/archives/4746) - -როგორი სიყვარულის გწამს?-მე ისეთი სიყვარულის მწამს, რომელსაც ზოგიერთები "ომს" უწოდებენ...მაგრამ ამ ომში ბრძოლის წესები ერთმანეთის გაბედნიერებაა.
- [საკუთარი თავი](https://mystory.ge/archives/4706) - ყოველთვის ხშირად ვდილობ ჩავიხედო სარკეში, რადგან დედა მეუბენება, რომ ცხოვრება შემცვლის. საშინლად არ მინდა შევიცვალო, კვლავ მინდა დავრჩე ფილლია, იგივე ემოციებით, ხასიათით, მიზნებით, ოცნებებით და ყველაფრით რაც ახლა გამაჩნია. ვფიქრობ, რომ ადამიანი იმისთვის იბრძვის, რომ მოიპოვოს ის რაც მანამდე არ ჰქონდა, მაგრამ თუ იმას მოიპოვებს რაც სულ პირველად არ ჰქონდა, იმას დაკარგავს, რაც სულ თავიდან
- [უკანასკნელი მოგონება](https://mystory.ge/archives/4698) - ვუძღვნი რ. ქ-ს მრავალი წლის შემდეგ, სიკვდილის წინაშე მდგარი, ვფიქრობ იმ უჩვეულო საღამოზე, რომლის მოგონება წინათ მტანჯველ სევდას მგვრიდა, ახლა კი ბედნიერებით მავსებს. ის დღე ერთადერთია, მიმქრალი სანთელივით ოდნავ რომ ანათებს და აფერადებს ჩემი ცხოვრების ნაცრისფერ დღეებს. ერთდროულად მწუხარებისა და სიხარულის ისეთი მძაფრი გრძნობა მეტად აღარასოდეს განმიცდია, სწორედ ამიტომაა ესოდენ ძვირფასი ის სიცოცხლით სავსე რამდენიმე საათი
- [ჩემი მერცხალი](https://mystory.ge/archives/4690) - მე ცხოვრებაში დავკარგე რწმენა,ახლა მჭირდებით გამოდით ყველა!ნეტავ ვიცოდე, სადა ხართ ეხლა,ხალხნო მჭირდებით, სადა ხართ ნეტა?!მე შენ მჭირდები სითბოზე მეტად,მინდოდა შენთვის მიყვარხარ მეთქვა...მე შენ გეძებდი ცხოვრების ერთხანს,მაგრამ მითხრეს, რომ ვერ გნახეს ვერსად.ჩვენ დავდიოდით ქვიშნარში ერთად,მაგრამ ბოლო ხანს შემიოყრო სევდამ...თვალებს დავხუჭავ სიზმარში გხედავ,თითქოს, სიზმარში გამსგავსებ მერცხალს,რომელიც დაჰქრის უკვალოდ ქვეყნადმისი სისწრაფით ზეცაც კი ღელავს!მას თან მოჰყვება მეხი და
- [შვიდი წლის შემდეგ](https://mystory.ge/archives/4677) - ვიცი, ამას ვერასდროს წაიკითხავ მაგრამ მაინც მინდა მოგწერო. წლებია ყოველ დღე, რომ მახსოვხარ ეს ჩემი ცხოვრების ჩვეულებრივი მომენტია მაგრამ წელიწადის ამ დროს განსაკუთრებით მიძნელდება შენი ჩემთან არ ყოფნა. ძალიან პატარა ვიყავი. პატარა და გამოუცდელი. მაშინ ვერ კი წარმოვიდგენდი თუ არსებობდა მსგავსი გრძნობა დედამიწაზე. პირველად რომ დაგინახე, შემრცხვა. მაშინ არ ვიცოდი რატომ ამიღაჟღაჟდა ლოყები და აგარიდე მზერა. როცა
- [უიმედობა](https://mystory.ge/archives/4671) - არ ვიცი საიდან დავიწყო იმ ყველაფრის მოყოლა, რასაც ამდენ ხანს ჩემში ვკეტავდი. არ ვიცი რა უნდა გითხრა. აზრებს თავს ვეღარ ვუყრი. ფანჯარასთან ვჯდები და გზას გავყურებ, მგონია რომ ერთ დღესაც დაბრუნდები... იმ დღეს, როდესაც მზე პირველად ამოვიდა სუსხიანი ზამთრის შემდეგ, შენ შემხვდი. შენი წყალობით ჩემს სულში გაზაფხული დადგა. იმ დღეს, როდესაც მზეcცდილობდა ყინულების გადნობას, შენ დამეხმარე. ყველა ის ტკივილი, რომელიც ერთმანეთს ისე ემატებოდა როგორც თოვლის
- [ვარსკვლავები და ლამპიონები](https://mystory.ge/archives/4631) - *** ყოველთვის მიყვარდა კონტრასტული სიტუაციების აღქმა. თეთრიდან შავზე გადასვლა და პირიქით. ხშირად მიწევს ხმაურიან სიტუაციებში მეგობრებთან ერთად ყოფნა, ისევე როგორც ჩემი ასაკის ნებისმიერ გოგოს. ისევე მიხარია მათთან ერთად ყოფნა , როგრც მათ ჩემთან, ისევე ვშთანთქავ გარშემო არსებულ დადებით ენერგიას, როგოც ისინი, ისევე ვცდილობ ამ ემოციების ამოფრქვევას ცეკვასა თუ სიცილში , როგორც ალბათ გამოიცნობთ , ისინი,
- [Wherever you ready?! are you skilled somehow? yes i am](https://mystory.ge/archives/4626) - “იარაღის სროლა ბავშობიდან მიზიდავდა, არა იმიტომ რომ ვიღაც ან რაღაც უნდა მომეკლა არამედ იმიტომ რომ ტყვია ყველაზე სწრაფად აღწევდა მიზანს, რაც ძალიან მიზიდავდა იარაღში, მიზანში ყოველთვის კარგად ვისროდი. მიზანი ადამიანს მუდმივად გეცვლება, რაც უფრო მეტს ნახულობ უფრო და უფრო მეტის გაცნობა გინდა, მტვერსასრუტივით ისუნთქავ ყოველივეს რასაც ნახულობ, თუ რა თქმა უნდა განვითარება გსურს”: წამიერად გაიფიქრა
- [ამნეზია](https://mystory.ge/archives/4619) - შავ, ქვიშანარევ, კენჭებიან გზაზე აღმოვჩნდითეთრი გრძელი კაბით,ვინ ვარ?სუსხიან დღეს, ჩემ თეთრ კაბას ტალახის ლაქები დატყობიასველი მატერია ამკვრია კანზე. კაბის სუნი ტყეში ამოსულ ნიადაგით, წვიმით გაჟღენთილ სოკოს სუნს მოჰგავს.საით მივდივარ თმაგაშლილი? ლოყებშეფაკლული, ვერ ვხვდები ვუყურებ როგორ ერევა ქარი ბალახს - როგორც ზღვა ტალღებს დააშრიალებს.ჩემ ანარეკლს ვუმზერ დამდგარ წყალში,ვერ ვცნობ, სევდა მეღვრება და ვაკაკუნებ კარზე...
- [ქარი](https://mystory.ge/archives/4614) - ქარისგან წაქცეულ ხეებს ვუცქერ, რომლებსაც კლდის ზემოთ გაუდგამთ ფესვი.კლდეების ობის სუნი ცხვირის ნესტოებამდე აღწევს.შიშველი ხეების მზერით დამტკბარ, ამ უმზეო დღეს ჩემში ჩაისახა ადრეული ბავშვობის ხილვები -ჩიტებს ვხედავ, მჭიდროდ შემომსხდარ ჩიტებს ხის ტოტზებზე, თითქოს ერთმანეთს ათბობენ სიახლოვით.ქარის სიმღერას ვუსმენ, ვიხსნი ყელსახვევს და ქარსვე ვატანშიშველ ხეებთან.
- [რაზე ოცნებობ?](https://mystory.ge/archives/4610) - -რაზე ოცნებობ?-არაფერზე, ოცნება სულელების მოგონილია.-რატომ გგონია ასე?-იმიტო, რომ არასდროს მიოცნებია. შენ რაზე გიოცნებია?-შენნაირ ქალთან შეხვედრაზე.-უკვე აგიხდა.-დიახ და ძალიან მიყვარს.
- [შენ და გული](https://mystory.ge/archives/4607) - -შენი ცხოვრების შეცდომაა? სიმართლე მითხარი!-კი.-მაშინ წადი მასთან!-ვერ წავალ.-რატომ?-ვიღაც და რაღაც არ მიშვებს.-მაინც რა?!-შენ და გული.
- [ის ვინც იმ ქვეყნად მყავს...](https://mystory.ge/archives/4604) - ის ვინც იმ ქვეყნად მყავს...ერთადერთი იყო, რომელიც მეგონა, რომ არ ვუყვარდი, მაგრამ მისი დაკარგვის შემდეგ მივხდი, რომ თურმე ვყვარებივარ და მეც მყვარებია. იმოდენ, რომ შემიძლია მთელი ღამე მასზე მეტირა. მის ჩარჩოში ჩადებულ ფოტოს ჩავხედავდი და მის ცისფერ თვალებს დავინახავდი, მაგრამ უკვე გვიანია...ძალიან გვიანი, მაგრამ მე იმისთვის ვიბრძვი, რომ ამ ქვეყნიდან წასვლისას, მან ხელი ჩამკიდოს და
- [გასაოცარი ისტორია](https://mystory.ge/archives/4601) - სასიყვარულო ისტორიებში...რომანებში ათასობით გასაოცარი შეხვედრა წამიკითხვას და ველოდებოდი თეთრ ცხენზე ამხედრებულ პრინცს, მაგრამ ასე არ მოხდა.ჩემი სიყვარულის ისტორი ყველაზე გამორჩეული იყო, რაც ღმერთს აქამდე გაუკეთები, შეხვედრა იყო ძალიან სახიფათო...ალბად გიკვირს ხიფათი და სიყვარული? მაგრამ ასეა ხიფათი სიყვარულმა იცის.მე ყველასგან გასხვავებუ ისტორია მაქვს: ჩვენ ერთმანეთს ბანკში შევხდით, მაგრამ ის არ იყო ბანკის მომსახურე პერსონალი, არამედ თვით
- [იაკო ფიფია: კვანძის გახსნა, განაჩენი](https://mystory.ge/archives/4576) - ნაწყვეტი საავტორო ვრცელი ტექსტიდან "წყვდიადთაშორისი" ავტორის შენიშვნა: ვფიქრობ ხუთი წელი ( ახლა უკვე მეექვსე დაიწყო ) საკმარისი დროა ეს მშვენიალური ჩანაწერი და ეპიზოდი (ამბავი და ისტორია) მხოლოდ ჩემს გონებაში ინახებოდეს , (რაც ცალსახად ეწინააღმდეგება ჩემს მესაკუთრეობრივ ბუნებას) თან ეპილოგი ე.წ. კანცოვკა, რომელზეც წლები ვფიქრობდი, თუმცა უშედეგოდ - ასე უბრალოდ საახალწლო საჩუქრისავით "ჩამივარდა" ხელში, რისი დამსახურებითაც
- [ლორეინი (ნაწყვეტი #1)](https://mystory.ge/archives/4571) - გახარებული მია ოთახს ალაგებდა. გასამგზავრებლად ყველაფერი მზად ჰქონდა, ბილეთების ასაღებად დილით წასულიყო, ტანსაცმლის ჩალაგებაც დაეწყო, ნოტები სამ საქაღალდეში მოეთავსებინა და ნახევრადჩალაგებული ჩემოდნის გვერდით დაეწყო. გულს მხოლოდ ის უმძიმებდა, რომ ლორეინმა ჯერ არ იცოდა მისი გამგზავრების ამბავი, მაგრამ იმის იმედით, რომ ქალს ძალიან გაუხარდებოდა, მოუთმენლად ელოდა. რაც ლორეინი სამსახურში წასულიყო, მიას ის არ ენახა, არც
- [პანდემიის გავლენა ადამიანზე](https://mystory.ge/archives/4567) - პამდემიის გავლენა ადამიანზე და კარჩაკეტილობით გამოწვეული მარტოსულობისას შეგრძნობილი კავშირი სამყაროსთანდაბადებულებს მარტოდ, მარტო ყოფნა ელის სამარეში ჩვენს სხეულებს. რამდენი და რამდენნაერი ადამიანია დედამიწაზე და რა ცოტას შეუძლია რომ გაგვიგოს.კოსმოსიდან ერთ პატარა წერტილად მოსჩანს დედამიწა, ჩვენთვის მაინც დიდია, მოგზაურისთვის შედარებით პატარა. მაინც ყველაფერი ფარდობითია, ვისთვის როგორ. ხოდა ამ პატარ ცისფერ წერტილში რამდენი სულიერია, რამდენი განსხვავებული აზრი, რამდენი
- [უგემური ბედი](https://mystory.ge/archives/4563) - ერთ-ერთმა მწერალმა მკითხველებს შეხვედრაზე გვითხრა, ხანდახან ისეთი ამბები ხდება, რომლებზეც აუცილებლად უნდა დაწეროთო. ამან დამაფიქრა და იმავე წამს ერთი ამბავი ამომიტივტივდა თავში. რაც ახალ სახლში გადავედი საცხოვრებლად, მას შემდეგ აღარ მიკვირს თბილისის ქუჩების უცნაურობანი. საცხოვრებლის გამოცვლასთან ერთად, კიდევ უფრო მეტი ტიპის ადამიანი გავიცანი. ზოგადად, ქუჩის ერთ-ერთი მახასიათებელი ჩვენთვის კარგად ნაცნობი ბირჟაა. რამდენჯერაც ეგრეთწოდებულ ბირჟას ჩავუარე, იმდენჯერ
- [იქნებ, დროა...](https://mystory.ge/archives/4559) - მზის სხივი შემოიჭრა ოთხ კედელში, კედელზე ჩამოკიდებულმა სარკემ ადამიანის სილუეტი აირეკლა. ნიმ გააღო ოთახის კარი და შეერია ქუჩის არეულობას იმ იმედით, რომ სასწაული მოხდებოდა, დღეს მაინც. რაღაც მწვავე, ეკლებიანმა ტკივილმა იფეთქა ქუჩაში მიმავალ ნიში, იგრძნო. მასში დაკარგული წლების სევდამ გაიღვიძა. ფუჭად გალეული იყო წინა წელი, წინა
- [წარსულის ბორკილები](https://mystory.ge/archives/4553) - მივიწყებული ბნელიდან იშვა მოგონებანი,წარსულის დღეები მზის სხივებმა დღეზე გაფინა,სინათლე მოხვდა დიდი ჟამის გულში ჩაკეტილსიქ დასახლებულს მწველი გრძნობის სევდა მოჰფინა.იმედს დღეს აწმყოს არსებობა სრულად მოუცავს,გამოვლენილა მიჩქმალული ჭირის ქარვასლადა სიავენით ერთი წვეთი ასად აქცია,ყალბ სიხარულს კი მყის მოეჭდო მძლავრი იარა.ისევე, როგორც გასაკვირად სანუკვარიასიცხადე ყოველ ბრძოლის შემდგომ გამარჯვებისა,ბნელი უეცრად სიყვარულად მოქცეულია,და ეს სინათლე კვლავ სიძულვილის ფრად შეუცვლია.
- [კვალის გარეშე     (პრემია2020)](https://mystory.ge/archives/4537) - კვალის გარეშე სულ ოდნავ ფიფქავს... მყუდრო ქუჩაში ბერიკაცი მოაბიჯებს უხმაუროდ... გარშემო ნისლია და სიწყნარე... მოხუცი ჩერდება. ერთ ხანს თავის დამჭკნარ ხელებს აკვირდება, მერე გათოშილთ ისევ ქურთუკის ჯიბეში იწყობს და მოაბიჯებს, ოღონდ უფრო ნელა, უხმაუროდ. ცდილობს, იფიქროს, მაგრამ ვერ ფიქრობს. უკვირს. თითქოს რაღაც შეუძვრა სულში და ჩასძახის: წარსული გაიხსენეო. ვერ იხსენებს. იხსენებს
- [თუთა](https://mystory.ge/archives/4531) - თუთავ, ერის ქალო არსით უმზეურო რატომ არ მიცინი ერთს? თუთავ,თუშის ქალო საბანაინთ რძალო სიტყვას ბანზე რაზედ გდებ?ცოდვის ტრიალია ცის ბაირაღებზე თეთრად მოკიაფებს მზე ჩოთირ-ჩოთირით რომ ღელეს გავუყვები ღამე მოაპარებს ბნელსთუთავ , ერის ქალო რად არ შემიყვარე ,აგრე სიკვდილისთვის მდებ?თუთავ , ერის ქალო ნეტავ შემიყვაროსიძვას ვერ შევკადრებ ღმერთსთუთავ, მაყვლთ ძალოთუთავ ,ალვის ტანო ძლიერ შემიყვარე მზევ,სიმწრის ფიალები, დღესვე რომ
- [კვალის გარეშე](https://mystory.ge/archives/4534) - სულ ოდნავ ფიფქავს... მყუდრო ქუჩაში ბერიკაცი მოაბიჯებს უხმაუროდ... გარშემო ნისლია და სიწყნარე... მოხუცი ჩერდება. ერთ ხანს თავის დამჭკნარ ხელებს აკვირდება, მერე გათოშილთ ისევ ქურთუკის ჯიბეში იწყობს და მოაბიჯებს, ოღონდ უფრო ნელა, უხმაუროდ. ცდილობს, იფიქროს, მაგრამ ვერ ფიქრობს. უკვირს. თითქოს რაღაც შეუძვრა სულში და ჩასძახის: წარსული გაიხსენეო. ვერ იხსენებს. იხსენებს ერთ უსაქმურ ახალგაზრდას, ლოგინში მონებივრეს რომ
- [წყნარი ოკეანის სევდა](https://mystory.ge/archives/4527) - ახლა ამას, რომ კითხულობ შეიძლება ვერც კი გრძნობ! მაშინ, როცა მზე მთვარე მეჩვენებოდა. მაშინ, როცა სამყარო ერთი იყო, მაგრამ დრო იმდენი რამდენიც გენებოს. ამ დროს მე კი მჯეროდა! მჯეროდა წაქცეული დროის ღირსების. მჯეროდ შავ-ბნელ მორვეში მოცურავე ქალთევზის არსებობის. მჯეროდა, რომ ის ამ სამყაროს განუყოფელი ნაწილი იყო. მე ახლა შენ მოგიყვები
- [აქამდე საუკეთესო მეგობარს](https://mystory.ge/archives/4522) - დიდხანს ვიფიქრე სათქმელი საიდან დამეწყო და მივხვდი, იმისათვის რომ შეიგრძნო თუ რა ძნელია ამ სიტყვების წერა ჩემთვის, შეგახსენებ იმ ბავშვობას რომელმაც ერთმანეთს დაგვაკავშირა. შეგახსენებ რადგან ვგრძნობ რომ შენ აღარც კი გახსოვს ეგ ყველაფერი და დავიწყებასაც კი ცდილობ ალბათ. მინდა შეიგრძნო ის ტკივილი, რომელიც ამას მაწერინებს და ვწერო იქამდე, სანამ ჩემი ფანტაზია გაუძლებს. რის საშუალებასაც ის
- [უპასუხო სიყვარული](https://mystory.ge/archives/4520) - წუთში სამოცი წამიადა აქედან სამოცივე შენ გეკუთვნის.ვითვლი ყოველთვის მათ და მახსენდები შენ, მახსენდება ის დრო როდესაც ერთად ვიყავით.შევიქმენი ილუზიები, ტყუილითრომელიც ცოცხლობს მხოლოდ შენით.აქამდე როგორ მოვედი მიკვირს,უშენოდ დიდი ხანი დავძლიეწამები, ვეჭიდებოდი მათ და ყოველთვის ვითვლიდი.გელოდებოდი შენ და ველოდი დროის გაჩერებას,შენს გამო შევწყვიტე ფიქრი სხვა რამეზედა უფრო მტკიცედ დავდიოდი ვიწრო ბილიკზე.ნელ-ნელა ყველაფერს ვივიწყებდი, და ფიქრებს შენკენ მოვყავდი,მანამ სანამ არ გავიდა სამოცი წამი, წუთი
- [Statuam Mortis](https://mystory.ge/archives/4514) - ეს ოთახი ერთი შეხედევით სრულიად ჩვეულებრივი ჩანდა.უგემოვნოდ მწვანე კედლებით და ძველი , აქა-იქ ჩამტვრეული ხის იატაკით . ოთახი თითქმის სრულიად ანტიკვარულ ავეჯი ავეჯით იყო სავსე . მაგიდაზე ფაიფურის ფიგურების გარდა გრამაფონი იდო რომელიც მოცარტის ლაკრიმოზას უკრავდა . მუსიკა იატაკზე წვეთების დაცემის ხმას ფარავდა. ოთახის ცენტრში კი თეთრ კაბაში გამოწყობილი ახალგაზრდა , წითური ქალი იდგა ხელში
- [რას გაიგებ ... !](https://mystory.ge/archives/4510) - როცა ეშმაკი როიალზე უკრავდა თავის დაწერილ არეულ ნოტებს, სწორედ მაშინ ვიშვი მე და წამით დავადუმე იგი ! პირველმა მე დავინახე თუ მან მე ვერ გეტყვით, მახსოვს როგორი უცნაური სიჩუმე ჩამოვარდა, ყველაფერი დუმდა, მეც კი არ მიტირია ახლადშობილს ... ვუყურებდი და ვხედავდი მის თვალებში ჩემს მომავალს, ვხედავდი და მეცინებოდა. ჩემს სიცილზე მისი რეაქცია უცნაური იყო, როიალს
- ["რა არის სევდა?"](https://mystory.ge/archives/4508) - გამარჯობა 3:42 ვსწავლობდი, მაგრამ უცებ ფიქრებმა შემიპყრო…..-რატომ არ იძინებ რას ფიქრობ ესეთს საყვარელო?..-იმაზე თუ რა არის სევდა?-სევდა?..ეს არის სპეციფიკური ემოცია, რომელიც ნეგატიურ განცდებთან ასოცირდება.-შენი აზრით რა მოაქვს მას ადამიანისთის?.. კარგი თუ ცუდი
- [საქართველომ აფხაზებსა და ოსებს „უკეთესი მომავლისკენ ნაბიჯი” შესთავაზა](https://mystory.ge/archives/4504) - სამშვიდობო ინიციატივის მიზანია აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში/სამხრეთ ოსეთში მცხოვრები მოსახლეობის ჰუმანიტარული და სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესება, გამყოფი ხაზების გასწვრივ კონტაქტები და მიმოსვლა, თავისუფალი ვაჭრობა ევროკავშირის ქვეყნებთან და საზოგადოების რეინტეგრაცია.,,მნიშვნელოვანი მიმართულებაა გამყოფი ხაზების გასწვრივ ვაჭრობის წახალისება, გაფართოება და გამარტივება ახალი შესაძლებლობების შექმნის გზით. ვაჭრობა და საერთო ეკონომიკური ინტერესი არის მშვიდობის ყველაზე მყარი წინაპირობა. გარდა ამისა, ეს ემსახურება
- [მე, შენ, ის  და კიდევ ვინ იცის ვინ?](https://mystory.ge/archives/4502) - უფერულ ფერებში კრთებოდა, ნატანჯი სულით, ნაწამები თვალების ფერი. საცოდავი სულით მებრძოლი სულს ღაფავდა და შენდობას ითხოვდა, ცოდვების შესამსუბუქებლად. გარეთ ჯერ კიდევ უხეში ზამთრის ფიქრები დაფრინავდნენ და დამძიმებულ სულში კიდევ ერთი წერტილი იღვიძებდა ცოდვების გასაძლიერებლად, ,,ცოდვებს" ვწერ, მაგრამ ეს არ ყოფილა მისი პიროვნული ცოდვები. ეს იყო იმ ადამიანთა შედევრი, ვინც მის ყოველდღიურობას ანადგურებდა, იმ ღამით სიცოცხლეს
- [ტრაგედია სიკეთის მოტივით](https://mystory.ge/archives/4500) - მაშინ ვფიქრობდი, რომ სამყაროს შეცვლა შემეძლო; რომ თუ მოვინდომებდი, შემეძლო იგი უკეთესი გამეხადა, მაგრამ ვცდებოდი. ნეტავ მაშინვე მცოდნოდა, თუ როგორ ვცდებოდი. ვერაფერსაც ვერ შევცვლიდი. ასეთ მაგიურ ძალას ნამდვილად არ ვფლობდი. უბრალოდ რომანტიკოსი ვიყავი, გამოუსწორებელი რომანტიკოსი. ალბათ დაგაინტერესათ თუ რა გადამხდა თავს ისეთი, რამაც ასე პესიმისტურად განმაწყო ამ სამყაროს მიმართ. მაშინ მოხერხებულად მოკალათდით და მომისმინეთ. ყველაფერს
- [****](https://mystory.ge/archives/4498) - მალე მოკვდებიო....თქვა ექიმმა და ცრემლი მოადგა, კიდევ რაღაცის თქმა უნდოდა მაგრამ გაჩუმდა..._ დრო რამდენი მაქვს? ვკითხე მაგრამისევ დუმილი.. მძიმე ნაბიჯით პალატიდან გაუჩინარდა,________________________________პატარა გოგომ მომაწოდა რაღაც ფურცლები, ხელმოწერაა საჭიროვო ისიც ღელავდა,დავადებები, რიგად იყო ჩამოწერილიდა სასიკვდილოდ ყველა თავის რიგს ინახავდა,გადავიკითხე, ყველა მეცნო, გული მეტკინა,არც ერთი უცხო...თითქმის ყველა იყო ნაცნობი,წარსულს გავხედე, გავიხსენე ყველა მათგანი,ო ღმერთო ჩემო! რა ცბიერი
- [გადავსახლდები](https://mystory.ge/archives/4493) - გადავსახლდები ფიქრით კოსმოსში,ოცნებით მივალ თუნდაც მარსამდე,არ მეშინია საზღვარს რომ იცავს,რეალობა და კრიტიკა სავსე.გადავბარგდები ჩემი ნივთებით,და ერთი-ორი ლექსის ნაგლეჯით,ვიმედოვნებ რომ არ შემაჩერებს,არ გამომაგდებს ვინმე სასჯელით.გადავსახლდები ფიქრით კოსმოსში,ახლოდან ვნახავ მთვარეს სევდიანს,მისი ცხელ-ცხელი, დიდი ცრემლებისმე ოცნებებშიც არ მეშინია.ირგვლივ მოვივლი სულ არემარეს,ვარსკვლავებს ვნახავ ფართო თვალებით,ჩვენს დედამიწას გარს შემოვუვლი,რომელიღაცა უცხო არსებით.გადავსახლდები, სამყაროს ვნახავიქ მომაწვება ტვინში გენია,ლექსებს შევქმნი და ვიმსჯელებ ისე,იტყვიან
- [გამძლე #2](https://mystory.ge/archives/4491) - -მე უბრალოდ შემიყვარდა ქალი, რომლის თვალები სხვას ეძებდა და ეძებს. ისე ძლიერ მიყვარს, რომ მზად ვარ ყველაფერი გულში ჩავიმარხო... ისე მოვწმინდო თვალიდან ცრემლი, რომ მეც არ ავტირდე. ამისთვის მზად ვარ!
- [40 დღე ომის შემდეგ...](https://mystory.ge/archives/4489) - რა არის ომი ?ომი ყველაზე და ყველაფერზე მძიმე რამ არის ამქვეყნად. მეზიზღება ომისგან, მეზიზღება მთელი გულით და სულით. ჩემი გული სავსეა სიძულვილით ომის მიმართ.ომი აძლევს დაღუპულები, აძლევს ყველაფერი, გარდა სიკეთისა და სიმშვიდის.40 დღე ომის შემდეგ...40 დღე ტკივილისა, 40 დღე სევდისა და 40 დღე ობლობისა... შვილ დაკარგული დედების ხმა, ახალდაქორწინებულ პატარძალას ყვირილი, მამა დაკარგული შვილის ჭირი,
- [შენ ხარ ჩემი შემოდგომა.](https://mystory.ge/archives/4486) - ყველაფერიგაყვითლდა ირგვლივ.....შემოდგომააა........ბუნებამ ყვითელი სამოსი მოირგო დათითქოს არაფერიო ისე დასცვივდა ხეს ფოთლები....ყველაფერს ერთი ფერი აქვს, ერთი სუნიდა ერთი იერი, სიყვითლემ მოიცვა არემარე და ბუნება განთავისუფლდა ზედმეტი მხურვალებისგან.რაღაც ახალი დაიწყო, ყველაფერს ერთიფერი აქვს, მაგრამ ნათელი, მე ეს უფრო მომწონს....ქუჩაში ფოთლები გეგებიანფეხქვეშ, უამრავი ესეთი ფოთოლი, რომლებსაც თითქოს უხარიათ ფეხზე ამბორი.....ერთფეროვანიაირგვლივ სამყარო........მეც რაღაც ახლის მოლოდინში ვეგებები დილას.....რაღაც ახალიუნდა დაიწყოს,
- [ფიქრები...](https://mystory.ge/archives/4484) - მზის სხივები ნაზად ელამუნებიან ჩემს ფანჯარას, თითქოს მზე ჩემს ოთახში იჭრება, ეს იმედს მაძლევს რომ ხვალ უკეთესი დღე დადგება, მარწმუნებს რომ ამ ქვეყანაზე არსებობს ის, რისთვისაც ღირს ცხოვრება, თუნდაც მზის სხივის დასანახად, რომელიც ნაზად ეფინება და ათბობს არემარეს. როცა ვსეირნობ მზე მეხუტება და შიგნიდან მათბობს, თუმცა ჩემი სული კვლავ გაყინულია. მზის სხივები თბილად მელამუნებიან სახეზე,
- [მარიონეტის გამოღვიძება](https://mystory.ge/archives/4478) - დიახ,ხშირად ხდება ისეც ,რომ ჩვენ მარიონეტს ვემსგავსებით და დამოუკიდებლად სუნთქვაც კი გვავიწყდება.უკვალოდ ქრება რწმენა ,გვავიწყდება ნაბიჯის გადადგმა და უსულოდ ვენარცხებით მიწას.გვავიწყდება წარსულის მოგონებები ,რომლებიც ერთ დროს გვავცოცხლებდა და გვაიმედებდა.მეხსიერებიდან ქრება მომავლის იმედი და სამუდამოდ ვიკეტებით ოთხკედელშუა სადაც ჩვენს სამყაროს ვქნით,სამყაროს სადაც არავის ვუშვებთ და თუ ვინმე დააპირებს...თუ ვინმე გაბედავს ....ამ ზღურბლზე ნაბიჯის გადადგმას და
- [შემოდგომის უკანასკნელი ფოთოლი](https://mystory.ge/archives/4474) - როცა იბადები, შენ არ წყვეტ , სად ან როდის მოევლინო დედამიწას. მე საქართველოში დავიბადე, შემოდგომას, როცა დედამიწა ოქროსფრად ბრდღვინავს, როცა მარჯნისფერი ქარვისფერს ერევა. ჩემი დაბადების თვე, სექტემბერი, რომ მიიწურა. ძველებურად სამხრეთისკენ იბრუნა მზემ პირი. შემოდგომამ კი ,
- [გამძლე #1](https://mystory.ge/archives/4465) - -ყველაფრის მიუხედავად მაინც გიყვარს.-ჩემი და მისი ისტორია კარგა ხნის წინ დამთავრდა.-დავიჯერო?-გინდ დაიჯერე გინდ არა! ყველაფერს აქვს თავისი დასაწყისი და დასარული, ჩემს ცხოვრებასაც და არ მინდა ვირაც სულელისთვის გავფანტო დრო.
- [რევოლუციის შვილები(ნაწყვეტი სრული ტექსტიდან)](https://mystory.ge/archives/4455) - თეთრ ქურქში გახვეულიყო მთელი ქალაქი. ერთგული სტუმრებისგან მიტოვებული ტროტუარები თოვლის სქელ ფენას დაეფარა. მხოლოდ აქა-იქ თუ ნახავდით ნაკვალევს, რომლებიც ობლად მავალ ძაღლებს დაეტოვებინათ. ძაღლებს, რომლებიც ზამთრის სუსხს ვერ შეუძრწუნებია და სიცოცხლის დაუშრეტელი წყურვილი ვერ წაურთმევია. მიუხედავად იმისა, რომ სუსხი ძვალ-რბილში უვლიდათ, მაინც ჯიუტად მიიწევდნენ წინ და გაფაციცებით ეძებდნენ ერთ სულიერს მაინც, რომელიც ღვთისაგან
- [შემოდგომის ამბავი](https://mystory.ge/archives/4448) - I. ყვითელი -ხვალისთვის გვირგვინს არ ვიყიდით. -რატომ? -ჩვენით ავაწყობთ. ფანჯრიდან გავიხედე, გარეთ მოკუნტული, გაყვითლებული ფოთლები ცვიოდა, ბაგა-ბაღისკენ არავინ მიემართებოდა და, არც არავინ მოემართებოდა იქიდან. ჩემი შავი, ოდნავ უხეში მატერიის ბერეტი დავიხურე და დედას წინ დავდექი, ყვითელი კაშნე ორმაგად მომხვია ყელზე და სულშეკრულმა, იმის იმედით, რომ დედაჩემი კმაყოფილი იყო, გარეთ გავაბიჯე. ღმერთო ჩემო, ამ კაშნეში ვერ
- [ჩვენ და დროის მანქანა](https://mystory.ge/archives/4438) - არ აქვს მნიშვნელობა სად დაიბადე, არ აქვს მნიშვნელობა რამდენი ფული გაქვს ... 24 საათი გაქვს, როგორ გაუმკლავდები მათ? ეს იქნება შენი წარმატების ყველაზე ძლიერი გარანტი. სად, რა პირობებში ხარ ახლა, სად და რა პირობებში იქნები, იმისდა მიხედვით, სად და ვისთან ერთად ატარებ დროს. განსხვავება ჩვენსა და წარმატებულ ადამიანებს შორის არის იმაში, თუ როგორ იყენებენ ისინი
- [ლექსიდან ლექსამდე](https://mystory.ge/archives/4434) - ხშირად უყვარდებათ,ხშირად პატიობენ, მერე შორს მიდიან,აღარ ნახულობენ... ჯერ ერთად არიან მერე ნატრულობენ... ერთურთს ღალატობენ,აღარ პატიობენ, რომ დაშორდებიან მაინც ყვარყლობენ, მაინც უყვარდებათ ვეღარ იყვარებენ... რატომ უყვარდებათ ეს კი არ იციან, მხოლოდ ის იციან,მართლაც ყვარებიათ,
- [სიყვარულის ბალადა](https://mystory.ge/archives/4427) - მოდი,მომიჯექი გვერდით,სიზმრებს მოგიყვები უხმოდ.მერე თვალებიდან დენთიამოფეთქდება და ვუხმოთერთად ცეცხლისმფრქვეველ რაშებსანდა გამომწყვდეულ ჯინებს.იქნებ თვალზე ცრემლიც გაშრესიქნებ გამოგვიამინდდეს.მოდი,დავითვალოთ ერთადმთებზე გაწოლილი ნისლიღრუბლებს დავაბაროთ ღმერთთანრომ სულ-მოუთქმელად ვიცდითროდის გათენდება ღამე,როდის დაღამდება დილა,რომ კიარ გვაწუხებს რამე-მხოლოდ ერთმანეთთიგვტკივა...და ვერ ვუმკლავდებით ყოფისჩამოქვეითებულ ხიბლებსრომ თუმც ნებისყოფა გვყოფნისმაინც ვერ ვახერხებთ იმდენსგაშლილ ხელისგულზე ვეწვეთორსულ დედამიწის ძარღვებსვთვლიდეთ ვარსკვლავებს და ბეჭზემეჭეჭს ვერ ვიტევდეთ, რამდენს!თმებში იმ ვერცხლისფერ ძაფებს-ასაკს გამოვაბათ კუდი,მერე
- [ცოლი არ მოიყვანო,ბიჭო!..](https://mystory.ge/archives/4424) - ცოლი არ მოიყვანო ბიჭო,არ გამაგიჟო...ცოლიან კაცს აადევნა ნაცოდვილარი რითმებიო იტყვიან.ხალხი იტყვის მარტო დაბერდა და ჭკუა ვერ ისწავლა,სხვისი კუთვნილი ფრთებით მოინდომაო ფრენაშეიფერებს შენი ცოლი იმ ფრთებს,ბიჭოარადა არ ეცოდინება მაგას ფრენავიცი მე,არ ეცოდინება ფრენა და ნაბიჯებით აგიტალახებს სუფთა გულსაგიტალახდება შენც მზერა და ვეღარ დავინახავ საკუთარ თავს ჩემს ერთადერთ სარკეშიარ მაქვს მეტი სარკე მე,ხომ იციარადა მჭირდება ხანდახან დავინახო
- [უშენობა](https://mystory.ge/archives/4421) - გაყინული თითებივით შევაფარე ჯიბეებსგუშინდელი იარები,დღევანდელი დარდები.უცხო ქალი შენს დაკოცნილ ბაგეებს შეიფერებს,როცა არ დაგვიანდებიკარს შეაღებ ვარდებით.გზებიგზებიბილიკები თავს მოიყრის ღაწვებთან,როცა პალტო თოვლაკრული მის კაბასთან დაწვება.მოუხატავ სხეულს როცა წარმოსახვის ფუნჯებითდა ნერვებად გადიქცევა შენი ყველა უჯრედი.როცა ქალი შეიფერებს მისთვის დამდგარ გაზაფხულს, აირეკლავს სარკე მაშინ შიშველ სხეულს დაზაფრულს.გამიხსენებ...მერემერეუფრო გვიან,უფრო უფრო იანვარს,ბუხრის წინ რომ მის ტუჩებზე კოცნად დაცლი ფიალას,მისი თმები გაშლილ მკერდზე
- [ემოციათა ქარტეხილის ქვეშ](https://mystory.ge/archives/4419) - ჩაბნელებული ოთახის შუაგულში ვდგავარ, რომლის ერთადერთი სინათლის წყარო ცაზე ვერცხლისფრად მოლაცლაცე ციური სხეულია.ყველას ღრმა ძილით ძინავს მხოლოდ მე, და ცაზე გამოკიდებული იდუმალი მთვარე ვართ ერთმანეთის პირისპირ.ყველაფერი მტკივა...ძვლები აქა-იქ ცახცახებენ.სულში იდუმალი გრძნობა მიძვრება.თვალებს ვხუჭავ და ჰაერს ხარბად ვისუნთქავ.ცივი ჰაერი ფილტვებს საშინლად მიწვავს.მოგონებები სხეულში ბრჭყალებს ღრმად მასობს, და ოცნების მორევში მითრევს.აქამდე მეგონა, რომ ყოველივე დავიწყების კვალს მიეცა...ახლა
- [მომავალი](https://mystory.ge/archives/4415) - ჩვენ არც კი ვიცით რა ხდება მომავალში და არც არასდროს გვეცოდინება რა დროს რა მოხდება ეს ყველაფერი ღმერთის ნებაზე დამოკიდებული,არ ვიცით თუ რა ნაბიჯს გადავდგავთ,არ ვიცით როდის რა მოგვევლინა როდის შეიცვლება ჩვენი ცხოვრება(იქნებ არასდრის) ამ ყველაფრის მართვა ადამიანებსაც შეუძლიᲐთ მათი საქციელისთვის გამო...კარგი მომავლისთვის ადამიანებს უწევთ დიდი შრომის გაწევა ამისთვის ისინი ყველაფერს აკეთებენ რომ მომავალი შეცვალონ
- [ისევ მინდიხარ](https://mystory.ge/archives/4411) - არ ვიცი რისთვის ხარ,ან რისთვის მინდიხარ რატომ მახსენდები,ყოველთვის ფიქრში ხარ, ვცდილობ დაგივიწყო,აღარ გამახსენდე გულის კუნჭულში ნაზად მიგასვენებ...
- [საქართველოს](https://mystory.ge/archives/4409) - ვაჰ ქართველებო რაგვჭირს ასეთირომ დაგვიკარგავს ყოველი კუთხემოდით ვიბრძოლოთ საქართველოსთვისდა დავუბრუნოთ ყოველი კუთხეყოველი კუთხე რაცკი დავკარგეთ ჩვენ ერთმანეთის ბრძოლით და ჯიბრითრადგვსურს რომვებრძვით ჩვენ ერთურთსკეთილს დავდგეთ და ასე ვებრძოლოთჩვენს მტრებს ერთიან ბრძოლით ჩვენ გავიმარჯვებთ ჩვენ გავიმარჯვებთ საქართველოსთვის და ერთმანეთსაცვაჩუქებთ სითბოს საქართველოსთვის მოვკვდები კიდეც ჩემთვის მთავარი მხოლოდ ისარის ყველას მოუნდეს ბრძოლა ქვეყნისთვის არდავრჩე მტერთან მემხოლოდ ერთიგანამეშინის არაა თქვენ ცდებით მოტივაციაგვერდში დგომა როცა გვერდით გყავსერი
- [...](https://mystory.ge/archives/4403) - რაღაც არყოფნა დამჩემდა შენი,ჰო,არ მყოფნი და... გიშვებ!თან წაიყოლე რჩევა თუ განაჩენი-უნდა ხელახლა იშვე.უფრო მზიანი, ჩემიანი უფრო დატკივილები დაუტოვე მუცელში წარსულსმე კი დამიტოვე იმის უფლებავენებიდან სისხლად ვიდინო ის რაც არ მსურს.გავგლიჯო სამოსიფრთებით! ამოვხეთქო იარად...როგორც ბავშვს,რომელსაც პირველი კბილი ამოსდისმტკიოდეს თუნდაც იმგვარად.თანახმა ვარ-მეწვოდესროგორც ეწვის ძვლები მშობიარეს,ვიყო რწმენა დაკარგული-მიმაგდეს,ვეღარ მომიარეს.თანახმა ვარ ვიყო ჭა ამომშრალი,მგზავრი დაღლილი,რადგან გულიდან ვერ ამოგშალეჩემივე სულის
- ["ეს დასასრულია"](https://mystory.ge/archives/4398) - ვფიქრობ...ძალიან ბევრს ვფიქრობ... იმდენს, რომ ამ ფიქრებს ტკივილამდე მივყავარ.ყოველთვის როცა მინდა, რომ არაფერზე ვიფიქრო, ზუსტად მაშინ ვეშვები ფსკერისკენ. შუაღამეა...ვგრძნობ, როგორ მეყინება თითები. ვგრძნობ, რომ რაღაც მორევში მითრევს. უცებ დაბნელდა. რაღაც ხმები მესმის. ცოტა ხანში კი, ნელ-ნელა, ყველა კადრმა დაიწყო გაფერადება. ვხედავ ჩემს წარსულს. ტკბილ და ფერად ბავშვობას. მეგობრებთან ერთად მინდორში ვთამაშობ. ყვავილებს ვაგროვებთ და ამ ყვავილებისგან გვირგვინებს ვაკეთებთ. პეპლებს ვიჭერთ. ძალიან კარგი ამინდია. სითბოა, მაგრამ მე მთელი სხეული ცივი მაქვს. მესმის როგორ მეძახის დედაჩემი, რომ მასთან დავბრუნდე. წასვლა მინდა, მაგრამ
- [სამუდაო ემოცია](https://mystory.ge/archives/4394) - განთიადის ხუთი საათია და იანვრის შუა რიცხვები რისხვად დასტყდომიან სამყაროს. გარინდულია ირგვლივ ყოველი,მოლოდინით სავსე,ისეთი სავსე,რომ შეიძლება ერთმა უბრალო ბიძგმა ნიაღვრად აქციოს უთქმელი განცდა.ფანჯარაზე კაკუნია... ვაღებ...არავინაა...უცნაურად თბილა გარეთ... მთელი არსებით ვისუნთქავ ჰაერს და ვგრძნობ,როგორ მევსება სული აუხსნელი სიხარულით. სახეზე ქარის თბილი სუნთქვა მელამუნება და გრძნობებად ვიმსხვრევი.მინდა დავტოვო ყველა ფერი, რაც აქამდე საგულდაგულოდ მიკრეფია,ყველა განცდა ტკივილიდან
- [მოკლე ამბები](https://mystory.ge/archives/4390) - ყრილობა რაც თავი მახსოვს ადამიანთა ყრილობებზე დასწრება არ მიყვარდა ხოლმე, მაგრამ რა ვქნა უფალი ჩემი თუ მიბრძანებდა მის სიტყვას არ გადავუხვევდი. იმ წელსაც იქ ვიჯექი ადამიანებს შორის, ისინი როგორც ყოველთვის ვერ მხედავდნენ, თუმცა კი საკმარისი იყო გონებისთვის ოდნავი გული დაეყოლებინათ რომ დავენახე. როგორც მივხვდი მწერალთა ყრილობა იყო მაგრამ ლექსების ნაცვლად მარქს, ლენინს, სოციალიზმის, ღალატსა
- [ემიგრანტებს (ისტორია)](https://mystory.ge/archives/4387) - როდესაც ბიძა გერმანიაში წავიდა სამუშაოდ, ყველა მოღუშული იყო. დედას ვატყობდი, რომ ძალიან ენატრებოდა და ტელეფონით დიდხანს საუბრობდნენ, მაგრამ ყველაზე საშინელ მდგომარეობაში ბებია იყო. ერთ პარასკევს, როდესაც მას ვესტუმრეთ, ცხელ-ცხელი კერძები დაგვახვედრა. იმდენი იყო, რომ მაგიდაზე არ ეტეოდა.თავიდან ვიფიქრე, რომ მოუნდა და მიტომ გაეკეთა ამდენი-მეთქი, მაგრამ სინამდვილეში დარდის გასაფანტად გააკეთა. ჩვენ მადიანად შევუდექით საკვებს, მაგრამ ბებია
- [რა არის აფხაზეთი?](https://mystory.ge/archives/4382) - ჩემი თაობის დიდი ნაწილისთვის აფხაზეთი ტკივილია. ობლობის ტკივილი.მიზეზი, რის გამოც დედების,მამებისა თუ ბებია-ბაბუების გარეშე დარჩნენ. უსუსურობის განცდაცაა აფხაზეთი. განცდა, რომელიც დღეს უკვე სრულწლოვან , ზრდასრულ ობლებს თვალებს სულ რამდენიმე წუთით ახუჭვინებს და წარმოადგენინებს, როგორი სრულფასოვანი შეიძლება ყოფილიყო ცხოვრება მამის გვერდზე, კარზე ზარისა თუ ტელეფონის რეკვის გაუთავებელი მოლოდინის გარეშე. და მაინც: რა არის აფხაზეთი ჩვენთვის, თაობისათვის, რომელსაც
- [ბედუინი](https://mystory.ge/archives/4376) - ბევრი იარა მარტოდმარტო ცივ უდაბნოშიდა დაიკარგა ბედუინი ქვიშის მორევში.ვერსად მიაგნო, ვერ იპოვა ოცნების ლანდი,მოუპოვებლად დაკარგვნია მზის შარავანდი. ვარდები შავი ამოსულა დამშრალ გუბეშიდა ეს ვარები ჩაექსოვა მას უპეებში. ოჰ, მირაჟებიც ფიქრებს ამსხვრევს მის გონებაში! ეჰ, დაკარგულა ბედუინი ქვიშის მორევში! არც ოაზისი აღარ მოჩანს, ბუღში ძლივს სუნთქავს, ეს ხომ ბარხანი ცელქ დიუნთან დუელში ცეკვავს.პირამიდებსაც ალი ასდის, ცეცხლში ლივლივებს, დამძიმებული ღრუბლები კი ცაში ლიცლიცებს. უდაბნო
- [სიყვარულის დღესასწაული](https://mystory.ge/archives/4368) - ფანჯარა ღიაა. მუსიკა ხმადაბლა.კაშკაშებს ცისფერი მთვარე ზაფხულის ღამის ცაზე და ჰფენს ნათელს ქალის სხეულს მუხლებში მოხრილს და მოცახცახეს. მისი წიაღიდან უფერული სითხე ჟონავს, თითებს შიგ იცურებს და გრძნობს მის სიბლანტეს. თვალებს ხუჭავს და გრძნობს - მისი ქმარი, მისი სიყვარული, მისი ცხოვრება და სიკვდილი საწოლის კიდეზე ზის. მთვარის მკრთალი შუქი ედება მის ისედაც ქათქათა სხეულს, გამოკვეთს ფორმებს
- [ჩემი სიმაღლით,საკითხების ასეთი ხედვა..](https://mystory.ge/archives/4363) - მე რასა ვცხოვრობ რასა ვსუნთქავ ასე უცხოვრებს..სისხლად მესხმება გამდინარე გრძნობები წყლულადუსაშველობა მაწვება ტანზე..გონებას ბაცადემდუღრება მკაცრი სინაზე..რასა წერ ასეთს!დაუწერელს გალაკტიკელომშვიდი სოფლების ხევისბერო..რომის მმართველომმართველო ერთობ მტკიცე მუჭის ამღმართო ცისკენმმართველო მაგო!გარყვნილების დიდო სამარევღმერთის სიტყვისგან წარმოიშვი?...გულს ნუღარ ამრევმკრთალი სურვილის მშვიდი სამოსი გასხია ტანზედა შენი კეფა ითხოვს ვნებას ვერ მალავს თმები..და თუნდაც მონა გაგამხელდეს მაშინ ენთებიენთება კარი და სადარი დიდი
- [მე ქართველი ვარ!](https://mystory.ge/archives/4360) - მე ქართველი ვარ! -ამ სიტყვებით ვამბობ ყველაფერს! მწამს, საქართველოს მიწაწყალი კვლავ გამთელდება. ვფიცავ იმ გმირებს, ვინც სამშობლოს თავი შესწირა, რომ ჩემი გული მტერს არასდროს არ დანებდება! ვგრძნობ, უმოწყალოდ კვლავ მოგვადგა მტერი ვერაგი და კვლავაც ცდილობს ბღუჯა მიწა გულზე მომგლიჯოს, მე საქართველოს დასაცავად თავსაც გავწირავ -თუ კი იკმარებს ჩემი გული? დაე, მომგლოჯონ! მე აფხაზეთი არ მინახავს
- [არავის ესმის შენი " თუ კარგად არ გაგიცნობენ "](https://mystory.ge/archives/4356) - ზამთრის სუნია.და ოთახში სითბომ იმატა.ექსპონანტების შეხებისას უძველესი არომატის მაგიურ სურნელს რომ იგრძნობ, ისეთი სუნი სუფევს ჩვენს ოთახში.როდესაც სიცვე მატულობს და ნელა გადის სითბოსგან აღებული ცივი ნებართვა,დაჯექი ჩემთან, ჩემს მუხლებთან, და იკითხე აგათა კრისტის : და აღარავინ დარჩა.ჩუმი სიჩუმით სავსე ოთახებს ყვითელი შუქის მაგვარი ფერი მოსავს, სადაც ერთმანეთს უსიტყოთაც ჩუმად ვეხვევით.გადმოიღვარე სამყაროდან !დაუბრუნდი ბავშობის საწყის
- [დასასრული](https://mystory.ge/archives/4350) - 00:00, 25 სექტემბერი...სახეს ცრემლების ახალ-ახალი ნაკადი მისველებს, გარშემო ვერაფერს ვხედავ, მდინარე ხამურიანდ მოედინება მაგრამ მხოლოდ ჩემი სუნთქვის ხმა მესმის, ვგრძნობ რომ მალე ამ ხმასაც ვეღარ გავიგონებ, ბოლო მოეღება ჩემს სიცოცხლეს, არაფრის მქონე და დაწყევლილ სიცოცხლეს. მეშინია, ძალიან მეშნია, ვერაფრით ვერ გავუმკლავდი იმ დაბრკოლებებს რომლებიც ცხოვრებამ მომიტანა, სუსტი ვიყავი და ასე დავრჩები, ახლაც დაუძლურებული, დასუსტებული ხიდის
- [შიში](https://mystory.ge/archives/4345) - -რამის გეშინია?-ვკითხე ლიაე, თან მის პირდაპირ ვიჯექი, თვალებში ვუყურებდი და სიგარეტს ვაბოლებდი-კი. არის რაღაც რაც მაშინებს!-მიპასუხა მან. თან გაოცებული მიყურებდა არ ელოდა ასეთ შეკითხვას-რა არის ეგ რაღაც?- ვკითხე დაინტერესებულმა-არ ვიცი როგორ ავხსნა!- დაიბნა ლია-უბრალოდ თქვი რაც გაშინებს!- უფრო მეტი ინტერესით ვუთხარი მე-არ არის მარტივი გადმოსაცემად!-თქვა და თვალები ამარიდა-როგორც ვხვდები არც მწერები,არც ცხოველები არ იგულისხმება!-ღიმილით უთხარი-
- [ბედნიერება](https://mystory.ge/archives/4342) - ბედნიერება ეს არის ის რაც ყველაფრის,მოწყენილობის,მოლოდინის სურვილის წინააღმდეგ მიდის.ბედნიერება ეს არის ის როდესაც შეგიძლია გაჩერდე მუდმივი გადაღებებისას და საკუთარ თავს კითხო: მაინც რას ვეძებ?სახაზო იმ ცხოვრების საზღვარი რომელშიც გინდა რომ იცხოვრო.ბედნიერება არის პატივისცემის სწავლის პროცესი. წარმატებას მოაქვს ფული , ფულს დაფასება,დაფასებას კი თავდაჯერებულობა.თავდაჯერებულიბა კი თავისუფლებისაკენ წინსვლაა. მართვა, ყველაფრის , ყველას მართვა ნამდვილი ბედნიერებაა, რომ იყო
- [ჩემი არც თუ ისე კარგი ცხოვრება](https://mystory.ge/archives/4338) - გამარჯობათ.მე ნოდარი მქვია.15 წლის და მოგიყვებით ჩემი ცხოვრების 15 წელს, დაბადებიდან დღემდე.ზუსტად 15წლის წინ 2005 წლის 17 მაისს დავიბადე გურჯაანში. მაშინ დედაჩემი 16 წლის ქონებისა როდესაც ამ ქვეყანაზე მომავლისა მამაჩემი კი 29-ის. ყველას ბედნიერებისაგან თვალები უბრწყინავდათ.არ ვიცი ზუსტად რა მოხდა და რა არა, მაგრამ ის ვიცი რომ მამაჩემმა სხვა ცოლი მოიყვანა (რომელთანაც ახლა ორი ბიჭი
- [გულწრფელობა????](https://mystory.ge/archives/4336) - გულწრფელად მგონია, რომ ყველა საინტერესო ამბავს თავისი დასასრული აქვს, მაგრამ ამ ამბავში, რომ რაღაცები უთქმელი რჩება - აი, ეგ არ მომწონს. და, ისიც ზუსტად ვიცი, რომ ასეთი დასასრულები გვაფორიაქებს, უთქმელი, განგრძობითი ხასიათის დასასრულები - გვაჯერებს, რომ ამის იქით გზა არ არის, რადგან რაც სათქმელი აქვს, ჯერ არ უთქვამს :))) ბოლო-ბოლო "ბევრი რამ უნდა ეთქვა" და
- [უმისამართო გზავნილი](https://mystory.ge/archives/4332) - ,,უშენობის 1 წელი შესრულდა დღეს,29დეკემბერს.არ ვიცი ამ ჩანახატს რატომ ვაკეთებ, მაგრამ მინდა ჩემი განცდები,რასაც ხმამაღლა ვერ ვამბობ,აქ მაინც გადმოვიტანო...პირველ რიგში ,იმას გეტყვი რომ ისევ მენატრები.ძალიან ხშირად მახსენდები ხოლმე,იცი? ზედმეტად ხშირადაც კი.ყოველთვის ვცდილობ ყურადღება სხვა რამეზე გადავიტანო, მაგრამ როგორც კი ჩემს გონებაში აღწევ,მაშინვე მიპყრობს წარსულის ფიქრები და წამიერად ვწყდები სამყაროს..იცი? შენი წასვლის შემდეგ თითქოს სამყარო გაუფერულდადაჭკნადა
- [მორჩა!](https://mystory.ge/archives/4321) - მორჩა !ვეყრები !სამყაროს უკვე აღარ ვამძიმებ !•ვეყრები - ყველასა და ყველაფერს!•ვეყრები - გრძნობებს!•ვეყრები - განცდებს !•ვეყრები - ფიქრებს ასე რომ მკლავდნენ!დამთავრდა ... აღარ დავივიწყებ მე არც ერთ წყენას ... აღარ დავმალავ ცრემლებს ცხარეს გულის სიღრმეში...ვთავისუფლდები ... ვთავისუფლდები...სასოწარკვეთა დაისადგურებს ჩემს გულში ალბათ... ... და ამ გაყრაში არის რაღაც ნუგეშით სავსე...მაფორიაქებს...- მე შევიცვალე ...
- [ქალაქი](https://mystory.ge/archives/4318) - "ყოველდღე ვფიქრობ ამ ქალაქზე და ვხვდები რომ ტყვე ვარ. მას ,შემდეგ ,რაც პირველად დავინახე მისი რეალური სახე , აქ ყველა გრძნობა ზღვის სანაპიროზე დაწერილს გავს , წუთში, რომ წაიღებს წყალი და წარსულს ჩაბარდება , მერე კი მთელი ცხოვრება ფიქრობ არსებობდა თუ არა საერთოდ . ეს ქალაქი მონსტრია , როცა მის ქუჩებში დავიარები და ვხედავ როგორ
- [განთიადი](https://mystory.ge/archives/4314) - დილაადრიან გამეღვიძა ,საათს დავხედე,6 ხდებოდა. "ღმერთოო",გავიფიქრე გონებაში საკუთარ თავზე გაბრაზებულმა. ცა უკვე განათებას იწყებდა,წამოვხტი და წავედი . წავედი იმ იმედით, რომ მზესთან მივიდოდი ,ვნახავდი მის საოცარ,დიდებულ გამოჩენას და ცის შუა გულში, ტახტზე დაბრძანებას ,რამდენიმე წუთში ავჭერი ბენაურის(მთის )აღმართი და დავიწყე ფიქრი განგებაზე ,რომელიც არც კი ვიცით რა დროს, რა ადგილას აღმოგვაჩენს .ვუყურებდი ამ უკიდეგანო სამყაროს
- [შემეცნების კვალდაკვალ](https://mystory.ge/archives/4306) - ღმერთია ყოვლის მოწამე, ბევრი ვატარე დღენია,საგნოსოფიის წიაღში მე შევიქმენი ღრჭენია,*შევქმენი კარგი სისტემა, სულ მუდამჟამსო მჭევრია,**ბევრ ლაპარაკსო ჩვეული, არ გეგონოთო ღრენია.სწავლა არასოდეს სრულდების? მუდამ ჩვენთანა მყოფელი,გარდაიქმნების გვეძლევის, სიბრძნე სიბრძნეთა მპყრობელი;მართველობისა ჟამისა, ბევრია ცოდნის მგმობელი,ასრე წარიტაც სამყარო, ცოდნით იქმნოდეს სოფელი.შემეცნების მიჯნურობა, არსო ყოვლისა არსისად, ცოდნას ითვისებ მშვენდები, მაშ მაღლდებიო ყოვლისად,არსთა მქონეთა დონემდის, იქმნოდე შენსა ბედისად,მაშ იკაფვოდის ყოველი ცოდნით
- ["თვითრეალიზაციის კვალდაკვალ"](https://mystory.ge/archives/4304) - მე არასდროს არ ვყოფილვარ შიგნით ასე მშვიდი,მდუმარებით შემოსილი ფორიაქის გიდი,ქარიშხალი რომ მიჰყვება ანარქიის პირმშოს,ქაოსია სამყაროში რომელიც რომ ითხოვს:მაშ შეიცან თავი საკუთარი,მოიშორე ზღვრული ნება, მოჰკალ ძველი ტყავი, დაიბადე დიდებაში - ახალ სიცოცხლეში,მოწყდი ტვირთებს და ამაღლდი მარადიულ ტბაში...მითხარ ძმაო ეს რა არის ? სხეულია მოკვდავთ სამარეში ?რომელიც რომ კავშირშია წუთისოფლის გარსში ?და რა არის ეს სიცოცხლე? ჩაკეტილი წრებრუნვა
- [ისტორია ,,ობლობის სტიქია"](https://mystory.ge/archives/4302) - ჩემთვის, თითქოსდა, ერთი ჩვეულებრივი დღე თენდებოდა, თუმცა უფლის საუნჯეში ეს დღე უჩვეულო ბუმბულის კალმით და სისხლისფერი წითელი ფერით იყო ჩაწერილი. ჯერ კიდევ საამურად მეძინა, როდესაც უეცრად დედაჩემის გულის შემკუმშველმა ტირილმა გამომაღვიძა. როცა ძილბურანიდან გამოვერკვიე, წამსვე მივხვდი რაც ხდებოდა, მამაჩემი სიკვდილს ებრძოდა... გიჟივით წამოვვარდი იმ რწმენით, რომ მამაჩემს მატარებელი კვლავ გაასწრებდა და ბოლო წუთამდე იმედი მქონდა...
- [ლექსი ,,მამაჩემო"](https://mystory.ge/archives/4299) - ჩემს გულში ურჩმა ტკივილებმა დაიდეს ბინა,მტოვებ და მხოლოდ ახლა ვხვდები ვინ ვარ უშენოდ,ჩემს დაღლილ სხეულს ყველა სევდა გავხადო მინდა,და სიმარტოე სართულებად ამოვუშენო.სულაც არ მინდა,რომ ობოლი პოეტი მერქვას,მიმატოვე და მიმატოვა მუზის ხმაურმაც,ჩემს მაგიდაზე აწი ფურცლებს ვინ გადაქექავს,ან ცივ ზამთარში ღამე საბანს ვინ დამახურავს?მანგრევს ის ფაქტი,თავზე ხელს რომ ვერ გადამისვამდა როგორც ადრე ვეღარ დაჩქმეტ ჩემს წითელ ლოყებს,შენს
- [სულის განკვეთა...](https://mystory.ge/archives/4296) - ••• მახსოვს ის დღეები, როდესაც ყინულივით ცივი ვიყავი. ჩამოქცეული, როგორც ცა. მთელს სხეულში ცრემლის ნიაღვარი მიედინებოდა. იმ დროს ვსეირნობდი როდესაც წვიმდა, რადგან მაშინ ის ვიყავი ვინც რეალურად ვარ. წამწამები დანამული მქონდა ისე, როგორც წვიმის შემდეგ ბალახს. • შენ გახსოვს? შემიძლია გაგახსენო. ერთხელ, როდესაც შენ წახვედი, გონებაში ფიქრის ტალღები ძალიან ხმაურობდნენ. ყველაფერი ერთმანეთში ირეოდა, ქაოსი იყო. იმ ღამეს არაფერი მესმოდა გარდა ჩემი ფიქრებისა. მინდოდა, რომ ჩემი გაგეგო. მაგრამ,ამის სანაცვლოდ, შენ წახვედი. იმ დღის შემდეგ სულში წვიმებია.
- [დაუსაბამოდ...](https://mystory.ge/archives/4289) - დღე პირველი. გამარჯობათ, მე იზაბელა ვარ. 16 წლის ერთი ჩვეულებრივი გოგო, არც მეტი სხვებზე რამით და არც ნაკლები. ყოველშემთხვევაში მე ასე ვფიქრობ. ჯერ ცოტა გაგეცნობით და შემდეგ მოგიყვებით ამბავს, რომელიც მე გადამხდა. ახლა სოფელში ვარ, და გარეთ კარგად წვიმს. უცნაური ამინდებია, აპრილის მძიმე კვირებია. და არც მე ჩამოვუვარდები რამით აპრილის მძიმე დღეებს ჩემი ფსიქიკიდან და ცხოვრებისეული
- [დამიბრუნე სიყვარული( ნაწყვეტი რომანიდან)](https://mystory.ge/archives/4285) - მივდიოდი წვიმაში და მოგონებები კადრებით ჩნდებოდა. ერთს მეორე მოსდევდა, მეორეს მესამე და ასე გრძელდებოდა პირველი დღიდან მოყოლებული უკანასკნელ დღემდე. თავბრუ დამეხვა, მოზღვავებულ ემოციებს ვეღარ ვუძლებდი. იქვე სკამი შევამჩნიე და მოწყვეტით დავჯექი. მოგონებები არ ჩერდებოდნენ და ისევ ერთმანეთს ცვლიდნენ. ბუნებაში მხოლოდ წვიმის ხმა ისმოდა. ახლა იმის მაგივრად, რომ ბუხართან თბილად ვიჯდე, წიგნით ხელში გარეთ
- [მზე,რომელიც მთვარის შუქზე ანათებს](https://mystory.ge/archives/4282) - წიგნი გამოვიღე საწოლიდან და აწერია,გალაკტიონ ტაბიძე.ვიფიქრე რამხელა სახელია,დედამისი ქართულის მასწავლებელი იქნებოდა-თქო,გადავშალე და პირველ გვერდს აწერია:,,ოლღას დედიკოსგან,ეს წიგნი მამაშენმა ომში წაიღო,ომიდან დაბრუნდა,წიგნიც უვნებელი წამოიღო და ყველა ლექსიც ნასწავლი ჰქონდა“.პატარა ვიყავი და შეიძლება იმ მომენტში სერიოზულად ვერც აღვიქვი,ვიფიქრე, არ ვიცი ახლა,რომელ ომში იყო ბაბუაჩემი,არასდროს მოუყოლია დედას,მაგრამ ომში სად ეცალა იმისთვის,რომ წიგნი წაეკითხა.არ მასვენებდა ეს ფიქრები,ვბრაზდებოდი კიდეც ბაბუაჩემზე,ვაი
- [დედაენა](https://mystory.ge/archives/4279) - ჩემო დედაენავ,ჩემო სიბრძნის წყაროვ ჩემო აღმაფრენავ,ჩემო საფიცარო ჩემო სიამაყევ,იმედო და რწმენავ ჩემო თვალისჩინო,ჩემო დედაენავ დედასავით ტკბილო,დედასავით წმინდავ გულში ჩახუტებულს,სულ გეფერო მინდა ვფიცავ სისხლით ნაბან,ჩვენს მთასა და მდელოს მტრისგან ნაიარევ,ლამაზ საქართველოს გულში ამოვქარგავ,ყველა ასობგერას ვუდარაჯებ მამულს,ჩვენს მშობლიურ ენას ჩემი სურვილია სწავლა,მხოლოდ სწავლა შენი ფრთებით ვიფრენ,სულ მაღლა და მაღლა.
- [დაკარგული დრო](https://mystory.ge/archives/4273) - ერთადერთი, რაც შეიძლება ვინანო არის დაკარგული დრო! დრო რომელიც დავკარგე ადამიანებზე იმ ადამიანებზე რომლებმაც დიდიხანია დაკარგეს ფასი ჩემს თვალში გახდნენ უცოხოები და თავი იმ დონეზეც დაიყვანეს რომ ჩემი სახელის გაფუჭებასაც ეცადნენ რაღაც არარეალური მიზეზები შექმნეს ფანტაზიები და ამით თავი გაიმართლეს მე ყველაზე ცოდო ვარ ცოდო ვარ ის ცოდო ვარ რომელიც ყველას ენდობა იყვარებს ეჩვევა... ცხოვრება
- [ვინც კი მყვარებია⭐](https://mystory.ge/archives/4269) - ყველას ცხოვრებაში ჩნდება ადამიანი, ადამიანი რომელზეც იმედები მყარდება ეჩვევი იყვარებ ბევრ მოგონებებს ქმნი და ბოლოს ხვდები რომ არ არის ის ვინც შენ გეგონა ხვდები რომ ყველაფერი ნადგურდება ხვდები რომ უკვე არაფერს აქვს აზრი ხვდები რომ მორჩა და ვსო იწყებ ფიქრს ახალ ადამიანზე ახალ ცხოვრებაზე ახალ თავგადასავლებზე ხვდები რომ რისიც გჯეროდა ყველაფერი ტყუილი ყოფილა დაცემის მერე
- [გ ა ნ წ ი რ უ ლ ი   (ნაწყვეტი სრული ტექსტიდან)](https://mystory.ge/archives/4266) - იქვე დაინახა საფლავის ქვა, რომელსაც ამშვენებდა გულის მომაკვდინებელი ლექსი, რომელიც ჰებემ გარდაცვალებამდე რამდენიმე დღით ადრე დაწერა. ხოლო ეს ლექსი დედის მოკრძალებული თხოვნით, გოგონას საფლავის ქვაზე, მისი ულამაზესი მომღიმარი სურათის ქვეშ მესაფლავეს დიდი ოქროს ასოებით დაეწერა, ხოლო ლექსის ქვეშ კი მისი ავტორის სახელი და გვარი ამოეტვიფრათ. ლექსი კი შემდეგნაირად ჟღერდა:მე ახალგაზრდამ დავლიე სულიდა ტანჯვით გავა ყოველი წელი.დედისგან დილით მომივა ცრემლიდა წითელ ვარდის ტკბილი სურნელი.
- [სკოლის ცხოვრება](https://mystory.ge/archives/4254) - მინდა მოგახსენო ჩემო მკითხველო, რომ სკოლის ბავშვები ასე ჰარი-ჰარაროზე არ ვიწყებთ სიგარეტისა და ათასი სხვა ცუდი რამის კეთებას. ამას გვაიძულებენ! ყველაფერი იწყება იმით, რომ ვიღაც გვიმეგობრდება და ძალიან ახლობელი ხდება.ერთ დღეს კი მოვა შენთან და ასეთ რაღაცას გეტყვის:-წამო ძმაო, სიგარეტი მოვწიოთ.შენ რათქმაუნდა შეეწინააღმდეგები:-არა არ შემიძლია.-კარგი რა! ჩემი ძმა არ ხარ?-კი ვარ, მაგრამ სიგარეტს ვერ მოვწევ.
- [სიცოცხლის ბალადა](https://mystory.ge/archives/4252) - რა მსურს, არ მესმის, გრძნობას ვთესავ, მოვიმკი ტკივილს, ხელში მადნება თვითმკვლელობის ცივი დამბაჩა, კლდის პირას ვდგავარ და სამყაროს წინაშე ვყვირი: „ჯერ რა ვიყავი, ახლა კიდევ ჩემგან რა დარჩა!!!“ გონდაკარგული უკან მოვდევ მოხავსულ ბილიკს, გზად უცხო ვინმე თმავერცხლილი მოხუცი მხვდება, „გამარჯობაო“ მეუბნება, თან ოხვრით ჩივის: „წყურვილი მახრჩობს და შენ შეგხვდი, ჯეელო, ბედად. შენს ყვირილს ვუგდე, უნებურად,
- [ცარიელი სხეულების ნავსადგური](https://mystory.ge/archives/4250) - ყველაფერი მაშინ დაიწყო, როცა გრძნობებს აყოლილმა ნაადრევი გადაწყვეტილება მივიღე. თბილი მოგონებები არასდროს მქონია. სიმკაცრეს შეჩვეულმა მეც შევწყვიტე გრძნობების ფრქვევა. გულის სიღრმეში მეც პატარა ბავშვი ვიყავი, რომელსაც უჭირდა თავისი აზრის გამოხატვა, თავის გრძნობებზე საუბარი. ზედმეტად რბილი, სხვის ცრემლებს ჩემი მერჩვნა ხოლმე. არ ვიყავი ადვილი ადამიანი და როცა მე მოვისმინე სიტყვები „შენ ცარიელი სხეული ხარ“ უფრო მეტად
- [სული ეული](https://mystory.ge/archives/4248) - მე უკან მივსდევ დაისის ალამს სანამ წყვდიადი სინათლეს შთანთქავს, მნათობი ნალი გზას გამინათებს სანამ დამწვრისგან ბოლი მას შთანთქავს ქარვა აალდა, დასწვა ლურჯი ვითა ხე ცეცხლმა. მწველი თვალებით შემოჰყურებს ცაში მყოფ მთვარეს -აღარ მოგბეზრდა?! ასე მარად სულის მილევა მთვარის ჩასვლისას მერე ისევ გამოღვიძება. წახვედ უკვე მე კი ასე ვჩქარობდი მოსვლას, ჩანაცვლებული ქარვა უკვე გაქრა ცნობიდან ახლაც
- [ექიმები წინა ფრონტზე](https://mystory.ge/archives/4246)
- [მთვარე ღამით არ მიდის, ჩვენ მივდივართ მზესთან!](https://mystory.ge/archives/4244) - უკვე წლებია...რამდენი წიგნი, რამდენი მწერალი, რამდენნაირი ჟანრი და რამდენიმკითხველი არსებობს! ზოგჯერ იმასაც ამბობენ , რომ არ არსებობს-გრძნობა, განცდა, ემოცია, ისტორია , რომელიც არ დაწერილა. მაშინ , როცა გენიოსი მწერლების დიდი ჯარი გყვავს და ის მწერლები კი ქმნიან ჩვენთვისილუზიას, ფანტაზიას და ზოგჯერ მწარე რეალობასაც. მწერლები,რომლებიც ზოგჯერსტერეოტიპებს ებრძვიან, ზოგჯერ კულტურას, ზოგჯერ სიცოცხლეს და ცხოვრებას. მწერლები , რომლებიც ზოგჯერ ცხოვრობენ დღევანდელით , ზოგჯერაც გუშინდელით და ზოგჯერ კიმომავლის ძიებაში იკარგებიან! ნუ თუ რამე გამორჩათ მათ? ის რისი წაკითხვა მინდოდა დავერ წავიკითხე? დიახ, დიახ გამორჩათ... ეს ის ამბავია, რომლის წაკითხვა, არა მარტო, ბავშვობაში არამედ დღემდე მინდა. ამბავი , რომელიც ქმნიდა სასწაულს იმისა, რომ მთავარე საუბრობს... რომ, მთვარე ტირის და გრძნობს, მე კი მჯერა ამის! მთვარე ქმნის სასწაულს თავისი ნათელი წერტილით , რომელიც ღამითკაშკაშებს და დაე შექმნას მან სასწაული იმისა, რომ ის მგრძნობიარე მთვარეა...მთვარე, რომელსაც სტკივა ღამით დამდნარი გულების ყურება, აქვითინებული დედების ცრემლები, ცოცხალ-მკვდარი სულების ფიქრები და უბრალოდ სევდით გატაცებული ადამიანებისფიქრები. და ამდენი რამის მომსწრე მთვარე, ნუ თუ არ იქნება მგრძნობიარე? ნუ თუ არიგრძნობს ამ ბნელ სამყაროს? ნუ თუ არ ეცდება წაქცეულის აყენებას? ეცდება და რატომიცით?! იმიტომ რომ ეს მთვარეა, ერთი და შეუდარებელი. მთვარე, რომელიც ბევრ სულიერსსჯობია. შეიძლება ის დუმს , ნამდვილად დუმს, მაგრამ ზურგს უკან არ ქმნის ბნელისტორიებს...გეუბნება, რომ ის მთვარეა , რომელიც სიბნელეში ცხოვრობს და ამიტომ ვხედავთჩვენ მას მხოლოდ ღამით. ის დღისით არ მიდის უბრალოდ ჩვენ დღისით მზესთან მივდივართ! ეს იყო ამბავი , რომელიც მინდოდა წამეკითხა. დაე მომავლის მაძიებელმა რომელიმე მწერალმა იპოვოს მთვარე და შექმნას ამბავი,,, მგრძნობიარე მთვარისა.!
- [გული ჩემი](https://mystory.ge/archives/4240) - მე შენთან ყოფნა მინდოდა მწადდა, შენი თვალები მდუმარედ მწვავდა,მაგრამ ცხოვრება არაფერს ჰგავდადა ეს სიცოცხლეც უშენოდ მკლავდა,მე სიყვარული შენთან მეწადა მსურდა ცხოვრება ერთად გვეცადამაგრამ სიყვარულს დღეს არ ეცალადა სულდამწვარი შორს გაგვეცალა.ამ ცხოვრებაში რაღაც მემართა,რომ შენი სახე კიდევ მენახა,ამ გულის მეტი არა მებადათუმცა მიხმობდა და კვლავ მეძახდადა ჩემი გულიც, შენზე დამწვარიშენზე ოცნებას, ფიქრებს ბედავდა,შენი თვალები კი ამ სიყვარულსდრო გადიოდა
- [მკვდარი მეგობრების ქალაქი](https://mystory.ge/archives/4236) - მტკივნეული გრძნობაა, როცა ხვდები, რომ ის ვისაც შენი სუნიც კი უყვარდა და ვისაც მუდამ სჭირდებოდი სამუდამოდ წავიდა…დაგტოვა უამრავ მოგონებასთან ერთად იმედგაცრუებული…თითქოს ამ დროის განმავლობაში ნიღაბი ეკეთა და ახლა მოიხსნა. ის ვინც ყოველდღე სასიამოვნო მომენტებს გჩუქნიდა და სახეზე ღიმილს გგვრიდა სრულიად სხვა ადამიანი აღმოჩნდა…შენივე გამოგონილი ქმნილება, რომელიც მხოლოდ შენს წარმოსახვაში ცხოვრობს. ბოლოს კი გააცნობიერე, რომ არასოდეს
- [ნეკროლოგი](https://mystory.ge/archives/4230) - ზუსტად ნახევარი საუკუნის წინ, ამ დღეს, ამ ადგილას, ბოლოჯერ ვიხილეთ ერთმანეთი. სუსხიანი დღე იყო, მაგრამ არ გვციოდა. ალბათ ერთმანეთი გვათბობდა, ერთმანეთის ყურება, ერთმანეთის თვალიერება. არ მახსოვს რა გვეცვა, მაგრამ მახსოვს რას ვგრძნობდით...ვერ წარმოვიდგენდი, რომ მაშინ უკანასკნელად გნახავდი...სხვა გზა არ დამიტოვე, რომ ისევ შეგხვდე, ამიტომ შენთან მოვდივარ...ამას შენთვის და ჩვენთვის ვაკეთებ !ხვალ 9 დეკემბერს ალბათ გაზეთებში დაწერენ,
- [არ ვიცოდი...](https://mystory.ge/archives/4227) - ადრე არ ვიცოდი,როგორ უნდა მეცხოვრა იმ ადამიანების გარეშე, რომლებიც ყველაფერს მერჩივნა.ვფიქრობდი,ყველაფერს დავძლევ ,ოღონდ ისინი არ დავკარგოთქო და აი დავადექი გზის იმ ნაწილს,რომელიც მარტომ უნდა გავიარო,მარტო მივუყვები ეკლიან გზას.ხანდახან შევჩერდები ხოლმე,უკან მივიხედავ,თვალს გადავავლებ გავლილ დროს .მაგრამ ამით არაფერი იცვლება,წასულები არ ბრუნდებია დიდი მონატრების მიუხედავადაც კი.ზოგო ნებით,ზოგი ძალით,მიდის და წარსულის აჩრდილი ხდება ჩვენი ცხოვრებისა. ბუნების კანონია,დაუწერელი კანონი. ადამიანი
- [ადრე არ ვიცოდი...](https://mystory.ge/archives/4216) - ადრე არ ვიცოდი, რას ნიშნავდა: ახალი დღის გათენება, ახალი წლის დადგომა, სულით ხორცამდე მონატრება, ჯამრთელობა, დედის გულში ჩაკვრა. საკუთარ ოჯახის წევრებთან ჩახუტება...იმოდენ შესანიშნავი რამ ყოფილა! ადრე არ ვიცოდი, რამდენად მნიშვნელოვანი იყო საყვარელი ადამიანის გულში ჩახუტება და მისი სურნელის შეგრძნება...მე ახლა მივხვდი! ახლა დავაფასე ყველაფერი! და ამ შეცდომას აღარ დავუშვებ, მადლობელი ვიქნები ის რაც მაქვს და რაც
- [,,ლაქა,რომელიც დარჩა...“](https://mystory.ge/archives/4208) - 20/07/201821:13 წუთიწესით,წელიწადის ამ დროს,ქარელში უნდა ვიყო. საკუთარ ოთახში ტკბილად მოკალათებული ვიჯდე მაგიდასთან და წიგნის წერას ვაგრძელებდე,მაგრამ დღეს ასე არ ხდება. ახლა ზაფხულის სამი დღე ჯვარში უნდა გავატარო. მოლოდინი უკვე მოუსვენრობად მექცა. ჯერ არც ბარგი ჩამილაგებია,ბილეთიც კი არ ამიღია,თუმცა მონიკა ამბობს,რომ ეს პრობლემა არ არის.მონიკა ჩემი მეგობარია და ჯვარში,სწორედ მასთან მივდივარ.21/07/2018დილიდან თბილისში ვარ. განსაკუთრებული არაფერი ხდება,თუ
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/4202) - -რა თბილი ხარ!-შეიცხადა ქალმა.-შენ კიდევ ცივი.-მიუგო კაცმა.-ხო, ამ ქვეყანაზე, მხოლოდ სხეულით ვარ. -შემიძლია გაგათბო.
- [იცის ბებიამ ლექსების წერა რომ დავიწყე :დ](https://mystory.ge/archives/4199) - ***დამიგვიანდა შემოთენება,ღიმილსაც ვერ ქსოვს ტალღების თქეში.უმისამართო ვიქეც ცრემლებად, როგორც მდინარე აპრილის თვეში.აი, ამასაც საღამო ჰქვია,ნელა რომ იხდის ტანზე სინაზესცრემლის თუ მთვარის სხივების კიაფსფრთამომსხვრეულებს ქარგავს სილაზე.ბრუნავს ნაცნობი სიმღერის ფირი,და გალობს შენი თვალებით ვნება.მთლად ასეც არა, და არც ნაკლებად,ოდნავ დაღლილი და კმაყოფილი.აი, ამასაც საღამო ჰქვია,ქარია ისე, ქარიშხალს ბადებს.რამდენი რამე რჩება უთქმელი,და მხოლოდ ქარი დახშუის ბაგეს.როგორც მდინარე, შობილი ახლადვეძებ
- [გაიღვიძე, ძილის დროა !](https://mystory.ge/archives/4195) - 29 ნოემბერი იყო, როდესაც გადავწყვიტე იმ ეზოში შესვლა, სადაც გიჟები იყვნენ ჩაკეტილნი, ეს მათი სივრცე იყო, ისინი იქ გამოკეტეს, მათი ჰორიზონტი შემოსაზღვრეს ... ამ ეზოში სხვანაირად მოდიოდა შემოდგომა, კუთხეში ლუკასი იჯდა, სხვა სულიერი იქ არავინ იყო მის გარდა თუ არ ჩავთვლით რომ ვიყავით "არა ვინ "- მე და "არა რა"-სიჩუმე. გამარჯობა! ჩვენ ყველანი მოგიყვებით ჩვენს ამბავს!
- [ყველა ვერ'Თქმული სიტყვა](https://mystory.ge/archives/4191) - გაგიჟებისკენ სავალი გზა გაკვალულია . ადამიანები , რომლებიც არ ლაპარაკობენ გიჟდებიან . ტკივილები მოდიან ხოლმე ღამით და ძიძგნიან სულს , როგორც ლეშს დაწაფებული სვავი . დარდები მარგალიტებივით აეცმებიან ძაფზე , ერთმანეთის მიყოლებით , ყველაზე მსუბუქიდან ყველაზე მძიმემდე და ქმნიან სამკაულს .ეს უკანასკნელი ყელზე ისე გეწებება ხორცსაც კი იგლეჯ, მაგრამ ვერ იშორებ . ღამით იკარგები .. თითქოს უკიდეგანო ცარიელ ,
- [გამო’სავალი გზებია ულევი!](https://mystory.ge/archives/4187) - მე და კედლები...! ხუთნი ვართ! ,,გამო’სავალი. “ მოძებნე! ,, გამო’სავალი” ბევრია, ,,გამო’სავალი” არსებობს! ექო!... გამო- სავალი, სავალი....სავალიი....იიიიიიიი ადამიანები ხომ ყველაზე გულწრფელები ღამით ვართ, სამსახურიდანდაბრუნებული, დაბანილი, უმაკიაჟო,წაშლილი სახე... გაწეწილი თმებიდან მიცოცავს წყლის წვეთები მხრებზე, იაფფასიანპიჟამაში შემოსილი, საზაფხულო თხელი ზეწრის ქვეშ ფეხის თითებსერთმანეთს ვუხახუნებ და ვხვდები როგორ მომწონს ფეხშიშველიყოფნა. თავისუფლების შეგრძნება თითოეულ უჯრედს სიამოვნებს. არავინ გიყურებს, არც მიმიკების დაყენება გიწევს, არც წელშიგამართვა, არც ყოველ წამს თმებზე შეხება და ხელით ჩამოსწორება, არც ლამაზად მოძრაობა, ფეხის ფეხზე ქალურად გადადება, არცბედნიერი სახის მიღება, არც თავაზიანი ღიმილი, თავდაჯერებულიმზერა. ის ხარ ვინც ხარ და ეს ყველაზე სასიამოვნოა. ყოველდღიურიადამიანური მოვალეობა მოხდილი ვწევარ და ვფიქრობ.... შეუძლებელია სამყარო ასე მარტივად იყოს მოწყობილი როგორც ჩანს. იბადები, იზრდები, ცხოვრობ (გააჩნია თუ გაგიმართლებს, ზოგიმხოლოდ სუნთქავს) ბერდები და კვდები. მორჩა. ოცნებები! რა ემართებათ მათ! სად მიდიან?! გქონიათ შემთხვევათქვენი ოცნება სხვას რომ აუხდა?! ხომ შეიძლება სადღაც შორსარსებობენ ჩვენი ოცნების შემსრულებელი ქმნილებები?! ჩვენვაგზავნით უმისამართოდ ოცნებებს, შემდეგ ეს ოცნებები განიხილებასადღაც, შემდეგ ამზადებენ და ისევ უკან აგზავნიან გამზადებულს დაფრთაშესხმულს! და ხშირად ადრესატები ერევათ . სასაცილოა არა?! ჩვენც ხომ ვუსრულებთ ადამიანებს ოცნებებს?! ოღონდზემოთხსენებული ქმნილებებისგან განსხვავებით ჩვენ ადამიანებშივცდებით. ადრესატი იგივეა მაგრამ თვითონ ადრესატი აღარაა იგივე! სიტყვები... რამხელა ძალა აქვს სიტყვას?! რამდენი შრომით და ოფლითნაშენების დანგრევა შეუძლია რამდენიმე ასოს, ერთად თავმოყრილსდა რამდენი ნანგრევის ერთ წამში აშენება?! მე.... მე მოვდიოდი და მომქონდა ბევრი სიტყვა შენთვის! ნაკუწ-ნაკუწნაშენები! მე მოვდიოდი... ყოველი კარის გაღებისას შენს თვალებსვეძებდი, ველოდი რას მეტყოდნენ! თვალები ხომ არასდროს ტყუიან?! ჩვენ ერთნი ვიყავით, მე ვახშამს ვამზადებდი და უთვალავჯერგეკითხებიდი გემრიელი იყო თუ არა, შენც დაუზარებლად მპასუხობდირომ უგემრიელესია, ჩვენ ოთახი ერთი გვქონდა, საწოლი ერთი, ზეწარიც ერთი, გრძნობებიც ერთი. სიბნელეში თითებით ვხაზავდი შენსზურგზე უფორმო ფიგურებს, გეხებოდი ისე თითქოს ბრაილის შრიფტითვკითხულობდი შენს გრძნობებს შენსავე სხეულზე, როგორც უსინათლო. როცა სიბნელეში ვიკარგებოდით შენი სხეული მკვეთრად ჩანდა. გიყურებდი და მეღიმებოდა. თვალებს ვხუჭავდი და ვცდილობდი შენიკანის სურნელის დამახსოვრებას. შენ ძალიან დაღლილი უმალგადაეშვებოდი ძილის უტოპიაში. მაცივრის უაზრო გრუხუნი, გარეთ ქარი, მტრედების ხმა ფანჯარასთან, რომელსაც ყოველ დილით შენი დატოვებული გამხმარი პურისნამცეცებით ვუმასპინძლდებოდი. ჩვენი ოთახი პატარა იყო და სულვფიქრობდი რომ ზედმეტად პატარა იმისთვის რომ ჩვენს ბარგთან, ავეჯთან, სხეულებთან ერთად, გრძნობებიც დატეულიყო. ბედნიერება... რატომ ჰგონიათ ადამიანებს ბედნიერება ჰორიზონტსმიღმა, რამე დიადი საგანი/ნივთი რომელსაც ფორმა, ზომა, ფერი, წონააქვს?! ყოველი გათენება ხომ სასწაულია?! ყოველთვის მაშინ ვიძინებ როცამზის პირველ სხივებს ვნახავ! ასე უფრო მშვიდად ვარ, ვიცი რომგათენდა და მომდევნო დღის დადგომასაც მოვესწარი. გამთენიისასუფრო ლამაზი ხარ. ნელა და ღრმად სუნთქავ. სახეზე გეფერები დამომწონს ეს სურათი, მაგრამ ჩემი ძილის დროა. ნაზად გაკოცებ დავგრძნობ როგორ ბნელდება, როგორ ვკარგავ ძალას, შენი სახიდან ჩემიხელი როგორ მოცურავს ნელა და წინააღმდეგობასაც ვერ ვუწევსაკუთარ თავს. მშვიდად ვიძინებ. კმაყოფილი ვარ! ღამე ძალიან კარგი დროა ფიქრისთვის. საკუთარ თავთანკამათისთვის, მეორე დღის დაგეგმისთვის. ხშირად ვფიქრობ ჩემსშეცდომებზე და საკუთარ თავს ისე ველაპარაკები როგორც უცხოს. ყველაზე ნაკლებად მინდა ვინმეს გული ვატკინო. ვცდილობ ჩემიშესაძლებლობები ავწონო და გავიგო რამდენად მაქვს ძალასხვებისთვის კარგი ვიყო, გამოსადეგი. მე ყოველთვის გისმენდი. მე ყოველთვის ვუსმენდი ყველას! იმაზე ძლიერი ვარ ვიდრე ვინმეს წარმოუდგენია, ვიდრე თავად მემგონია. მე ყოველთვის მზად ვარ ყველაფრისთვის. შენ ის არ ხარ ვინც თავად შევქმენი შენში. შენ ყოველთვის მაშინ მიდიოდი როცა უნდა დარჩენილიყავი! მეყოველთვის ვეძებდი ხავსს. მე ყოველთვის ვეძებ ხავსს. ჩემთვის არასდროს არავის უკითხავს რა მინდა! როგორ ვარ?! რაზევოცნებობ?! ჩემთვის არავის უმზერია აღფრთოვანებულს გამთენიისას. მაგრამ ჩემივე სისუსტე მაიძულებდა ყოველი წერტილის დასმისადგილას, დამესვა მძიმე! შენ ყოველთვის ჩემს წერტილს გვერდითორ წერტილს მიუბამდი.... და ასე უსასრულოდ ! მე ყოველი პრობლემის წინაშე დამდგარს ფარად ამოგიდგებოდი დაგეძახდი - გამო’სავალი არსებობს! გამო’სავალი ვიპოვე! მე საბოლოოდ დავსვი წერტილი საკუთარ თავთან! ის ოთახი ახლა მხოლოდ ერთისთვისაა, ავეჯიც, საწოლიც, ზეწარიც.... ისევ გრუხუნებს მაცივარი, ისევ ქარია გარეთ, ისევ დაფრინავენმტრედები და გათენებას ელიან საუზმისთვის შენს ფანჯარასთან. მე... მე ვწევარ ჩემს საწოლში პიჟამაში შემოსილი, საზაფხულო თხელიზეწრის ქვეშ ფეხის თითებს ერთმანეთს ვუხახუნებ და ვხვდები როგორმომწონს ფეხშიშველი ყოფნა. მე და ოთხი კედელი! ჩვენ ხუთნი ვართ. ისევ ველოდები დილით ცაზემზის სხივების გამოჩენას, ამ სიამოვნებაზე უარს არასდროს ვიტყვი. მერე მშვიდად დავიძინებ. გარეთ ქარია. საკუთარ თავთან მარტოდარჩენის არ მრცხვენია და მეღიმება კმაყოფილებისგან! ჩვენ ხუთნი ვართ და თავს მარტო არ ვგრძნობ გათენებას ველოდები! ექო... გამო’ სავალი არსებობს! გამო’სავალი ბევრია, გამო’სავალი... სავალი... იიიიიი.....
- [მტრები](https://mystory.ge/archives/4182) - დაჰქროლა ნიავმა,აბიბინდა მდელო...აშრიალდნენ ფოთლები,გამარჯობა ღმერთო...არ გაღირსოთ სიმშვიდეამ, სისხლიანმა მდელომ!არ იცოცხლოთ ჩვენზე მეტადდაიხოცეთ მტრებო!არ იხაროთ საქართველოს უძლეველნო მტრებო,თქვენი შიშით, ვეღარც ბავშვივერ ნავარდობს ეზოდ.ბომბები, რომ დაგვიყარეთვეღარაფერს ვერ ვგრძნობთ,ბედმა ბევრჯერ გვიმუხთლა დადავივიწყეთ ეს დრო...,უკვე წითლად ამოსვარეთსაქართველოს ეზოთქვენი დედა ვატირე!რუსებო და სხვებო...ოკუპანტი, რომ ხარ უკვეგაგინებენ,გაფურთხებენ...თქვენს გამო, რომგმირებს ვკარგავთვერც ერთ ცხედარსვეღარ ვიღებთ.შავში ჩაცმულდედას უფრთხესყველა მტერი!ყველა უკლებლ!..ქართველ დედას და მის წყევლასიმქვეყნადაც ვერვინ უსხლტდეს!
- [განშორებისას საკითხავი ...](https://mystory.ge/archives/4179) - მტკვრის სანაპიროს მივუყვებით, მდინარე მდორედ მიიზლანზება, კანალიზაციის სუნი დაჰყვება მდინარის ცივ დინებას, ხელები ჩავჭიდე, ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს წავიდოდა და აღარასდროს აღარ დაბრუნდებოდა.- ხელებიც ისეთივე ცივი გაქვს, როგორიც გული ... უხმოდ ვუთხარი, მიხვდებოდა უთუოდ, გაიგებდა, ის ხომ აფრიკული ანაკონდა იყო, რას გამოაპარებდი.ემანუელ! შენი აზრით, ამ მდინარეში მთელი ცხოვრება რომ ვაფურთხო მაინც არ შეწყვეტს დინებას?შეშლილი ხარ
- [ხანდახან მარტოსულობა](https://mystory.ge/archives/4177) - ხანდახან მარტოსულობა უფრო კარგია, ვიდრე ათასი ადამიანის გარშემო ყოფნა, რომლებმაც თანადგომა არ იციან. რომელბსაც მეგობრობა, მხოლოდ სიტყვა ჰგონიათ.
- [საოცარი სიყვარულის ისტორია](https://mystory.ge/archives/4171) - გსმენიათ მთვარისა და მზის სიყვარულის ამაბის შესახებ? ეს ნამდვილად საოცარი ამბავია.იმ დღეს როცა ღმერთმა მზე და მთვარე შექმნა, მზეს შეუყვარდა მთვარე და მთვარეს შეუყვარდა მზე. მზე დაემალა მას და მთვარე შორიდან უყურებდა მას ,შემდე მთვარე დაემალა მას და ახლა ის უყურებდა მზეს შორიდან. მზე მიხვდა რომ დაწვავდა მას და ახლოს არ ეკარებოდა არადა მთვარე მხოლოდ
- [რა არის მასწავლებლობა?](https://mystory.ge/archives/4167) - -თქვენი აზრით, რა არის მასწავლებლობა?-იკითხა ნანა მასწავლებელმა და ბავშვების პასუხს დაელოდა.-პროფესია.-სწრაფად ვუპასუხე მე.-კიდევ?-არ მეშვებოდა მასწავლებელი.-მასწავლებლობა ბევრს არ შეუძლია.-დავამატე.-კიდევ?-სხვისი ნაყოფის გაზრდა... მასწავლებლობა ყველაზე რთული პროფესიაა დედამიწის ზურგზე, რადგან ის ზრდის სხვის ნაყოფს.
- [დაუსრულებელი საქმეების ეფექტი საბოლოო პროდუქტზე](https://mystory.ge/archives/4162) - გაქვთ დაუსრულებელი საქმეები ? პროექტები, რომელიც დაიწყეთ და ბოლომდე ვერ ან არ მიიყვანეთ, იგემეთ წარუმატებლობა და თავი დაანებეთ. ატარებთ თუ არა ტკივილს, წყენას, ბრაზს. მსგავს საკითხებთან ენერგეტიკულად ხართ მიჯაჭვულები და სანამ აწმყოში ცხოვრობთ წარსულის ტვირთით, თქვენ იქნებით მუდმივად იმის განცდაში, რომ რაღაც ხელს გიშლით, გზღუდავთ, ერთ ადგილს ტკეპნით, თქვენი საქმეები არანაირად არ მიდის წინ და თქვენს
- [თავდაჯერებულობის მნიშვნელობა თანამედროვე სამყაროში](https://mystory.ge/archives/4159) - სტივ ჯობსი ხშირად ესაუბრებოდა სტუდენტებს თვითშეფასების მნიშვნელობაზე. ეუბნებოდა, რომ ცხოვრების რაღაც მომენტში იძულებული იყო იატაკზე დაეძინა, ბოთლები ჩაებარებინა და ეჭამა ის, რაც მოუწევდა. სტივს ბოლომდე სჯეროდა საკუთარი თავისა და საკუთარი შესაძლებლობების. რომ არა საუკეთესო თვითშეფასება, ჩვენ დღეს არ გვექნებოდა ისეთი კომპანია, როგორიცაა Apple!თვითშეფასების ცნების მრავალფეროვნებიდან გამომდინარე მაღალი თვითშეფასება ეგოიზმია, ნორმალური თვითშეფასების მქონე ადამიანები ობიექტურად აფასებენ საკუთარ ძალებსა და შესაძლებლობებს.
- [სამყარო ხვალ #2](https://mystory.ge/archives/4156) - ტევე სკოლის გაკვეთილები მეტად საინტერესოა. გაკვეთილების მომზადებას ინტერნეტით და დისტანციურად ასე თუ ისე როგორღაც ვახერხებთ. მაიქროსოფთის კომპანიის კვლევებით საქართველო და ფინეთი არიან მისაბაძი მაგალითები დისტანციურ სწავლებაში და აპირებენ ამ ქვეყნებთან მეტი პროექტი გააფორმონ და ყველანაირად დაეხმარონ. ვფიქრობ ის, რომ ქართველები ვართ ამით უნდა ვიამაყოთ, როგორც საქართველოში ისე სხვა ქვეყნებში. ზემოთ
- [მე მიმატოვეს!](https://mystory.ge/archives/4151) - მე მიმატოვეს! მაგრამ რა ვქნა? თვით მან...იმ ერთადერმა მიმატოვა! თვით არესმა ხელი ჩაიქნია ჩემზე...ეჰ, სიყვარულო, თურმე რა შეგიძლია! ჯერაც სიცივეს სულ ვერ ვგრძობდი, ახლა კი ძვალსა და რბილში ვკანკალებ."ნუთუ ღირდა ამ ყველაფრად ეს სიყვარული?"-ვფიქრობდი.-"შენ მიგატოვეს, რიტა. არც სიკვდილი არ შეგიძლია და არც სიცოცხლე!"მე შემიყვარდა თვით არესი, ომის ღმერთი სასტიკი სახით, მან დაიწყო სიყვარულიც და ომიც.
- [სიცივე სულში..](https://mystory.ge/archives/4149) - სულში სიცივე...ყველაზე ღრმა და მტანჯველი სიცივეა რაც კი სამყაროში არსებობს..მდგარხართ ოდესმე ქარბუქში, წვიმაში გარეთ თხელი მაისურით? ალბათ კარგად იცით რას ნიშნავს სხეულის სიცივე, სიცივე რომელიც ძვლებსაც კი გიყინავს...მაგრამ სულის სიცივე..სიცივეა რომელსაც ვერ გამოთქვამ, სიცივე რომელშიც სიყვარულის ძლიერი ხელიც ძლივს თუ შეაღწევს და გაათბობს ამ სიცივეს, სიცივე რომელშიც ზაფხულის თბილი დღეებიც ვერ გააქრობს და გაათბობს. ადამიანები
- [უზნეო ფროიდი, ანუ როგორ მივიქციოთ ყურადღება პროლოგით](https://mystory.ge/archives/4144) - Ყველა მზე ჩემთვისაა, ახლა ღამეა, მაგრამ ვგრძნობ, დედისტრაკისტყვნა, არაფერსაც არ ვგრძნობ. Სორი, აღარ წავიბილწსიტყვავჟარგონბარბარიზმებ, ბოდიში. Ჟან პიაჟეს მოვტყნავდი. Უჰ, არა, ფროიდს მოვტყნავდი, ვაბშე, ერთად ვიტყნაურებდით. Მე და ფროიდი, ფროიდი და მე. Ავვვ..... მომინდა. -თეკო, ანძრევ? -აფრენ? Ფროიდი მინძრევს. -ოუუუუშ..... Არ ვარ ასეთი, არც ისეთი. Საერთოდ რააარი ეს ასეთი არ ვარ და ისეთი ვარ და ისეთი არ ვარ და ასეთი ვარ, შენი მატყუარა დედისტრაკი. Ყველა სიტყვაში შიოს ტრაკზე ვფიქრობ და ჩემი საქმეც
- ["უდაბნოს საუბრები"](https://mystory.ge/archives/4140) - -- გაიხედე იქით. ხედავ?-- რას?--მირაჟს.-- მგონი კი.-- რას ხედავ?-- ჩემ ბავშვობას. შენ?-- ოაზისს. მალე დავიხოცებით იქამდე თუ არ მივაღწიეთ.-- რატო?-- არც წყალი გვაქვს და საჭმლის მარაგიც ამოიწურა.-- იქნებ უკვე დავიხოცეთ?-- საიდან დაასკვენი?-- საშინელი ბაშვობა მქონდა. ახლა კი ვხედავ, რომ იქ სადღაც შორს ბედნიერი ვარ.
- [წერილი საკუთარ თავს 50 წლის შემდეგ](https://mystory.ge/archives/4137) - წერილი საკუთარ თავს 50 წლის შენდეგ სალამი ლიზიკო შენ როდესაც ამ წერილს ნახავ 65 წლის ასაკში მინდა იცნობდე ეხლანდელ ლიზის სრულიად და არცერთი დეტალი დაგავიწყდეს საკუთარ თავზე! მინდა რომ ყოველთვის ესეთი ბავშური დავრჩე როგორიც ეხლა ვარ ისეთივე პოზიტივით სავსე როგორიც ეხლა ვარ მინდა რომ სიბერე არ შემეტყოს გარეგნულად მართალია აუცილებლად შემეტყობა და ამაზე ხშირად უკმაყოფილებასაც
- [ადამიანები](https://mystory.ge/archives/4134) - ყოველი ადამიანი რაღაც ახალს გასწავლის ცხოვრებაში და უფლება არ გაქვს რომ არ ისწავლო ეს "გაკვეთილი". ყოველი მათგანი ახალ მოგონებას ჰმატებს შენს გონებას, მოგონებები კი ყველაზე ძვირფასი რაღაც არის. თუნდაც მწარე იყოს მაინც გვასწავლიან რაღაცას. ადამიანები აფერადებენ და აუფერულებენ ჩვენს გონებას და ცხოვრებას. მაგრამ ჩვენ ვიცვლებით, ვიზრდებით ფიზიკურად, გონებრივად და სულიერადაც. სიყვარული ყველაფერს აფერადებს, დაკვირვებულხართ? რამდენად
- [სამყარო ხვალ](https://mystory.ge/archives/4128) - ცხოვრებაში ყველას გვაქვს ცუდი პერიოდი, რომლისგან გაქცევასაც ვლამობთ მაგრამ დღევანდელობა ერთი უმნიშვნელოვანესი პრობლემის წინაშე დადგა. ამ პრობლემას კი კორონა ვირუსი ეწოდება და საიდან დაიწყო ეს ყველაფერი ან როდის? გრძელი ამბავია თუმცა შევამოკლებ.... მოკლედ ყველაფერი ჩინეთში დაიწყო. ის რაც ჩვენთვის საზიზღრობაა ჩინელებისთვის ეს უბრალოდ დელიკატესია, მაგალითვისთვის შეგვიძლია ავიღოთ თაგვი, გველი, ღამურა და სხვ. პირველად ვირუსი
- [ნეკროლოგი](https://mystory.ge/archives/4123) - ზუსტად ნახევარი საუკუნის წინ, ამ დღეს, ამ ადგილას, ბოლოჯერ ვიხილეთ ერთმანეთი. სუსხიანი დღე იყო, მაგრამ არ გვციოდა. ალბათ ერთმანეთი გვათბობდა, ერთმანეთის ყურება, ერთმანეთის თვალიერება. არ მახსოვს რა გვეცვა, მაგრამ მახსოვს რას ვგრძნობდით...ვერ წარმოვიდგენდი, რომ მაშინ უკანასკნელად გნახავდი...სხვა გზა არ დამიტოვე, რომ ისევ შეგხვდე, ამიტომ შენთან მოვდივარ...ამას შენთვის და ჩვენთვის ვაკეთებ !ხვალ 9 დეკემბერს ალბათ გაზეთებში დაწერენ,
- [მოგონებების საღამო](https://mystory.ge/archives/4118) - მიყვარს შორს ტყეში,პატარა სახლში,ბუხრის წინ ჯდომა და ფიქრი...თითქოს, შეშის ტკაცუნის ხმა შენს, უთქმელ სიბრაზის ხმას გადმოცემს და მისი ნაპერწკლები? ნაპერწკლები შენი ცხოვრების ის მნიშვნელოვანი ნაწილებია, რომლებიც ერთდროს გაბედნიერებდა,სინათლესავით გაიელვებდა თითოეულ დღეს, ბოლოს კი ჩაქვრებოდა...რა კარგია, როდესაც ცხოვრებაში დგებაა მომენტები, იცნობ სხვადასხვა ადამიანს უახლოვდები,გულს იცლი მათთან და საუბრობ ყოველივეზე.ალი?ოჰ,ეს რთული რამა...იგი ზუსტად ისეე ქრება და მიაბიჯებს
- [რაც ქვეყანაზე მწამდა და მწვავდა, ვერავინ წაიღებს უფრთოდ !](https://mystory.ge/archives/4115) - ... ოთხ კედელს შორის, მხოლოდ ერთზე სიცარიელე დავტოვე და პორტრეტს ვაქარგავ, მხოლოდ თეთრ კედლებს ეცოდინებათ რომ აქ ვცხოვრობდი და მოყვებიან რომ ოდესღაც მეც ვმათხოვრობდი ერთ სუნთქვა ჰაერს ... მოგიყვებიან ყველა ვერდაწერილ სტროფზე და გადააბრალებენ ყოველივეს ოც თეთრიან საწერ კალმებს რათა დამიცვან. მოყვებიან როგორ ვგავდი საკუთარ გასვენებაში მიტანილ მიხაკებს, როგორ ვორთქლავდი ფანჯრის მინებს და ვხატავი საკუთარ
- [დეკემბერი](https://mystory.ge/archives/4112) - ეს დეკემბერიც ფაფუკად რბილი,ისევ აგრძელებს დღე და ღამ თოვას...თუ შენ მაკოცებ, ვიცი, რომ თბილიშენი ამბორი გამითბობს ლოყას.შენი სხეული მომიხმობს მორცხვადდა შევერწყმევით ერთმანეთს ყოვლად.ჩვენი სხეული, თბილი ბაგებიმუდამ, რომ გვთხოვენ საამო კოცნას...ჩაღვრილ ნიაღვრად მექნება თხოვნა,რომ შენ შეგიგრძნო, სულით და ხორცად...როდესაც ვიგრძენ საამო გრძნობამე მიგიჩნიე, შენ გულისწორად,გამოგიცხადე ურყევი ნდობადა დაგიჩოქებ ერთგული მონად.ეს დეკემბერიც ნაცრისფერ ნისლშიისევ მომიტანს ფიფქების გროვას,მე
- [მე შევძელი! ვიცი, რომ შეგიძლია შენც!..](https://mystory.ge/archives/4108) - მე შევძელი! ვიცი, რომ შეგიძლია შენც!.. მე შევძელი და დავამარცხე ჩემი სიმორცხვე, მორიდებულობა და კომპლექსები!.. ბავშობიდან მოყოლებული, სკოლის პერიოდით დამთავრებული, ძალიან მორცხვი და მორიდებული ვიყავი, ძალიან ცოტა მეგობარი მყავდა. მახსოვს, უცნობებთან კი არა, ნაცნობ, ახლო ადამიანებთანაც კი მიჭირდა ურთიერთობა. სკოლაში, დასვენებებზე როცა კლასელები გარეთ გარბოდნენ, მე ოთახში ვრჩებოდი, რადგან
- [რა არის ცხოვრება ?](https://mystory.ge/archives/4104) - ც.ხ.ო.ვ.რ.ე.ბ.ა რა არის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი ? ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი თვითონ ცხოვრებაა, და
- [იქ, სადღაც, ჩემთვის უხილავ მხარეს](https://mystory.ge/archives/4101) - იქ, სადღაც, ჩემთვის უხილავ მხარეს, ცის სევდიანი თვალებიდან მოფრინავს ცრემლი,ფრთებს არხევს, თითქოს არ უნდა გაჰყვეს იმ საზარელი სამყაროს ზღაპრებს და მისი პატარა ნაწილი გახდეს.არ სურს, რომ გაქრეს ფერებით მორთული ნაცრისფერ ზღვაში,და შეუერთდეს მრისხანე ტალღებს , ტკივილისგან დახლართულ კლდეებს სევდას რომ აფრქვევს. მას უყვარს ფრენა, მას მღერა უყვარს, გულის სიმებს რომ წკრიალით ანთებს , სიოც კი ისმენს მის ლამაზ ჰანგებს,მას ეცეკვება მოხტუნავე სხივები
- [''სარკე''](https://mystory.ge/archives/4092) - საკუთარ თავს გვერდიდან რომ შეხედო მოგეწონება?? საკითხავი ეს არის ,ვისაც მრავალი წელია იცნიბ და ის გვერდიდან ან ძალიან კარგია ან ცუდი. პირველ შემთხვევაში ამას თუ დაინახავ იმ ადამიანს უნდა ენდო სიცოცხლის ბოლომდე და და შენც იგივე უნდა გააკეთო მისთვის. მაგრამ თუ მეორეაა?უნდა დააკვირდე მას და შეგიძლია ენდო 1%-ით მხოლოდ 1%-ით და ეცადო გამოასწორო
- [უკიდეგანო ღამე!](https://mystory.ge/archives/4090) - ღამეა მაგრამ არსად აღარ ბნელა, ზამთარია მაგრამ აღარ ცივა.ხდება ხოლმე სულში დაგროვილი სევდა ცხოველივით იწყებს ღრიალს.მე-ადამიანი და შექმინილი ჩარჩოები.რისთვის გავჩნდით?იქნებ სულაც არგავჩნდით და ვარსებობთ, იქნებ ვარსებობთ, მაგრამ ეს არსებობა არაფერს წყვეტს.რამდენ ხანსაც არ უნდა იცოცხლოთ,როგორც კი გაიელვებს თქვენში ბედნიერება, სიხარულო აღფრთოვანება ან ნებისმიერი მსგავსი თბილი გამოვლინება,მაშინვე გაიაზრეთ და მოემზადეთ აუცილებელი უბედურებისთვის,წყენისთვის ან საკუთარ თავში გაჩენილი
- ["თითქოს ყველაფრის გაძლება ჩვენი მოვალეობაა"](https://mystory.ge/archives/4085) - რა მნიშვნელობა აქვს ვინ რა შეცდომა დავუშვით ? რა მნიშვნელობა აქვს ვიცოდეთ ვინ რამდენჯერ დავეცით ? თუ დახმარების ხელის გაწოდებას მაინცც არ ვაპირებთ...ღამეეა აი ისეთი, როგორიცც იმ დღესს ...ღამეეა აი ისეთი წყნარი ,როგორიცც იმდღესს ...ღამეეა აიი ისეთი არაფრისმთქმელი, როგორიცც იმ დღესს...თქვენცც გაგიგიათ ფრაზა "ღამეე გაცილებით ნათელია ვიდრე დღე" ? ტყუილიაა,ღამეე ქურდიაა იმ ფიქრებისს, იმ დღეების,
- [ეჰ, სიყვარულო როგორ მომიკვდი](https://mystory.ge/archives/4081) - შენ შემოგყურებ და მზეს ვიხსენებდა მაინც ამ გულს როდის ინებებმე ამ სიყვარულს შენთვის ვიმეტებარა გრცხვენია? როგორ მიმეტებ ამ გულში ყველა გრძნობა ვაქსოვე გახსოვს? ყვავილი, რომ ჩაგაქსოვე მე შენთვის ბევრი სიტყვა ვაგროვე შენ კი კოცნისთვის გამამათხოვრე.შენი სიტყვები გულს მიჩქარებდაროცა მოვრბოდი ვერვინ მასწრებდა,ჩემს სიყვარულზე შაშვიც ამღერდარატომ არ გესმის! ნუთუ დაბნელდა... შენი ყურებით გული დამეწვა და შენი კოცნით
- [ლურჯი ოცნება ანუ გასაგები გაუგებრობა #3](https://mystory.ge/archives/4074) - - სულ ვფიქრობდი, როდის მომაკითხავს მეთქი - უთხრა ქალმა, მიუახლოვდა კაცს და მისგან ზუსტად ორ ნაბიჯში შეჩერდა. - მის ელიზაბეტ, რა სასიამოვნო სიურპრიზია. შენს აქ ნახვას არ ველოდი - უთხრა გიომ და ფართოდ გაუღიმა ქალს. - ორივემ ვიცით რომ ასე არ არის. - სასიამოვნო არ არის თუ სიურპრიზი? - სასიამოვნო ჭეშმარიტად და სიურპრიზი არც
- [.](https://mystory.ge/archives/4071) - ..
- [დღიურიდან #4](https://mystory.ge/archives/4067) - დრო. დრო, რომელსაც ფუჭად ვხარჯავთ. და როდესაც ვაანალიზებთ, თუ რაოდენ უქმად გავლიეთ იგი, სინანული გვახრჩობს.„ნეტავ“ - ამ სიტყვას ხშირად გავიმეორებთ და ვინატრებთ წარსულშჰი დაბრუნებას.მინდა დავბრუნდე იქ, იმ დროში, როცა ვიყავი პატარა, გულუბრყვილო გოგონა, რომელმაც არ იცის, თუ რა სასტიკი და უსამართლოა ცხოვრება. არ იცის რამდენი დაბრკოლება აქვს გადასალახი, იქ, მომავალში.და როდესაც დადგება ამის დრო, ის
- [დღიურიდან #3](https://mystory.ge/archives/4065) - საშინელი გრძნობაა შიში. სიკვდილის შიში, რომელსაც საყვარელი ადამიანის წართმევა შეუძლუა. მეშინია, ყველაფრის, რასაც შენთვის ზიანის მოტანა შეუძლია.იცი ადამიანი ყველაზე ძლიერი როდის არის? როდის არის ყველაფერზე წამსვლელი და დაუნდობელი? როდესაც იგი საყვარელი ადამიანის დაკარგვით არის გამწარებული. იმდროს შეუძლებელს შეძლებს და შურს იძიებს, მაგრამ ბოლოს დაეცემა. დაეცემა და ფეხზე წამოდგომა ისევე გაუჭირდება, როგორც ფრთამოტეხილ ჩიტს ფრენა.ტკივილი, რომელიც
- [მარია'მო დედოფალი: კვანძის გახსნა [განაჩენი]](https://mystory.ge/archives/4054) - ავტორის შენიშვნა: შემდგომში, თითქმის ყველა თავში შეგვხვდება ეს [საქალბატონე] პერსონაჟი, ამიტომაც გამოვტოვებ ამ ცეკვას და აქედანვე, მოდი "უფრო ახლოს" გავიცნოთ მისი უდიდებულესობა - მარია'მო დედოფალი. ჩანაწერს მოყვება ე.წ. soundtrack ები იმ შემთხვევისთვის თუ ემოციების და შეგრძნებების მთელი სიმძაფრე ვერ გადმოვეცი. [1] კაცი კვირების განმავლობაში იყურებოდა თავისი ციხე'ქალაქიდან შორს და ყოველ გამთენიას ელოდებოდა მისკენ მომავალ ჯარს,
- [დღეის ჟამი](https://mystory.ge/archives/4052) - მხოლოდ თითო გაიმეტებს ლოცვას. მხოლოდ ერთი დაცლის ჩვენთვის ბოცას. და შეიგრძნობს ჩვენს დაწერილ გრძნობას. ძალზედ ცოტა შეძლებს ამის ცნობას. გვინდა ქალებს დავანახოთ გრძნობა. თითქოს უნდათ მათაც ჩვენთან ტრფობა. და ყოველთვის მათ არიან ხელად, ვის კაცობას ფასი არ აქვს ქვეყნად. ჩვენ ქუჩაში გვიმეტებენ დანით, რადგან ცოტა პატარა ვარ ტანით. მე და ჩემ ძმას ლექსი არ გვაქვს ,,კაი”, როგორც ამბობს ვითომ ბრძენი, ,,თხაი”. არ გვაფასებს დაწყევლილი ერი, რადგან უწინ ვიღაც დარჩა შტერი. მოდაშია დღეს მოწიო ღერი. არ ისწავლო ,,შკოლნიკი” ხარ მერი?! და ჩვენ ვცდილობთ გავაკეთოთ რამე, თუმცა უკვე აღარ მოჩანს საქმე. ჩვენ ბევრს ვშრომობთ და ხალხს ვუხსნით ია-ს, რომ ისწავლონ დაუჯერონ ჭკვიანს. ათი მცნება ჯერ არ უკითხიათ და ამ შტერებს ქართველები ჰქვიათ?! დრო მოვიდა რომ ვიხილოთ ღმერთი, რათა ქართველს რწმენა ჰქონდეს ერთი. აღარმინდა დავინახო ხოცვა, მჯერა ოდეს დაამარცხებს ლოცვა. ხალხი მოდის მიკაკუნებს კარზე, ალბათ ხვალე გამაკრავენ ჯვარზე.
- [ვარდებით????](https://mystory.ge/archives/4050) - ერთხელაც გავქრებით, მიწაზე დავწვებით, კუბოში ჩაგდებით, სამოთხეს გავცდებით. ერთ დღესაც გავჩნდებით, პატარა ხატებით, ვილოცებთ ნატვრებით, ხანდახან დავთვრებით. ავისა კეთებით, ღვთის ჭიშკარს ავცდებით, უფსკრულში ვვარდებით, ლამაზი ვარდებით.🌹
- [გული](https://mystory.ge/archives/4047) - ,,ადამიანს ისე სწყურია თავისუფლება, როგორც ლოთს არაყი” ერიხ მარია რემარკი ღამე იყო, როდესაც ფოსტალიონმა ჯარში გაწვევის წერილი მოიტანა. მაშინ სავსე მთვარე იყო, მგლის ყმუილი მთიდან ოდნავ ეხებოდა ყურს. კარზემოულოდნელმა ბრაგუნმა შემაღვიძა რომელიც ფოსტალიონის მიერ იყო გამოწვეული. მან საჩქაროდ გადმომცა წერილი და ცხენით ბარისკენ გაეშურა. წერილი მაგიდაზეგავდევი და სოწოლისკენ გავწიე. გზად ავანტყოფ დედაჩემს გავუარე, შუბლზევეამბორე და საწოლში ჩავწექი ძილს მივეცი. დილით მამალმა მოულოდნელად გამარვიძა, აღარც კი მახსოვდა წერილის შესახებ. ჩავიცვი და შეშის დასაჭრელად ეზოში გავედი. საქმის დასრულების შემდეგ კიწერილი გავხსენი, რომელშიც ეწერა, რომ გამოვცხადებულიყავი სამხრდრო ბაზაზე, ხვალ 17:00-ზე. ამ ამბის გაგების შემდეგ დიდად არ გამხარებია, მაგრამ სასწრაფოდბარგის ჩალაგება დავიწყე. ამის შესახებ ოჯახს გავაგებინე რომლებიც ტრაგიკულადშეხვდნენ ჩემი ჯარში წასვლის ამბავს. დრო იყო მიმაცილეს მატარებლამდე დაგულიანად დავემშვიდობე. მგზავრობა 4 საათს გაგრძელდა, როდესაც მივედი ბაზაზე ექიმს გამასინჯეს დანახევარ საათიანი ლოდინის შემდეგ, 1992 წლის 11 ივნისს ჩამრიცხეს ჯარში. ისეგამიხარდა, თითქოს უნივერსიტეტში ჩავირიცხე ,ან რაიმე დიპლომი გადმომცეს. არვიცი ჩემი სიხარული რის გამო იყო გამოწვეული, თუმცა ერთს ვხვდებოდი, რომ ჯარშიკარგი დღე არ მელოდა. იმ დღესვე ამიხსნეს წესები, რომ 5:00 ზე უნდა გამეღვიძა და 30 წამში სარბენად მზადუნდა ვყოფილიყავი... ახალწვეულთა დანაყოფში გადამანაწილეს სადაც ერთი ადამიანის გაცნობა ძლივსმოვასწარი. მას გიორგი ერქვა რომელსაც მოგრძო წვერი ამშვენებდა, მისი ცხვირინამგალივით მოღუნული იყო, ხოლო წარბები არწივივით დახრილი ჰქონდა. საწვრთნელ ველზე პირველად დავიჭირე საომარი იარაღი, აქამდე მხოლოდსანადირო იარაღი მქონდა გამოყენებული. კარგი მსროლელი გამოვდექი 10 დან 9-სმაინც ვარტყავდი. როცა გიორგი სამის გარტყმას ძლივს ახერხებდა. ჯარში შევისწავლე: ყუმბარის გამოყენება, ტანკის მართვა, საბრძოლო ტრქნიკა, საბრძოლო სტრატეგია და ასე შემდეგ... დადგა 14 აგვისტო, როდესაც აფხაზეთმა ომი წამოიწყო.მას გვერდში ამოუდგნენ: რუსეთი, კავკასიის მთიელ ხალხთა კონფედერაცია და კაზაკები ბაგრამიანისბატალიონი. მე და გიორგი სხვადასხვა რაზმში გაგვანაწილეს. სწორედ ამ დღეს ჩაგვაცვესფორმები დაგვირიგეს იარაღი და ჩაფხუტები მოგვარგეს. პირველი შეტაკება მტერტან სწორედ ამ დღეს მოგვიხდა. შეტაკების დროს ჩვენ-ჩვენიადგილი დავიკავეთ და სწორედ მაშინ მოვკალი პირვრლად კაცი. გასროლის შემდეგთითქოს მეც მასთან ერთად მოვკვდი, წარმოვიდგინე მისი იჯახი თუ როგორგანიცდიდა ამ ამბავს და ამ ამბის მიზეზი სწორედ მე ვიყვი. თუმცა მალევეგავაცნობიერე, რომ ომში ვიყავი და სამშაობლოს ვიცავდი, ხოლო სამაშობლოსდასაცავად ყველას გამოვფატრავდი ყელს ვინც მის ინტერესებს ეწინააღმდეგებოდა! ხალხის ხოცვას ის ფაქტიც მიადვილებდა, რომ მათაც სურდათ ჩემი მოკვლა. სწორედამ ომის ჟინმა შემინარჩუნა გამბედაობა. ვიცოდი, რომ მე როგორც ვჟღლეტდი მათ ისინიც ისე კლავდნენ ჩემი ერის შვილებს. ამიტომაც ყოველთვის ველოდებოდი ტყვიას და მზად ვიყავი სიკვდილისშესახვედრად. მაშინ მივხვდი თუ რაიყო ჭეშმარიტი თავისუფლება, როდესაც ვხედავდი მტრისზურგს, გამარჯვების საოცარი გრძნობა შემიბყრობდა და ბედნიერების ზღვაშიგადავეშვებოდი. სწორედ ამ დროს ჩემს თვალწინ იდეალური პეიზაჟი იშლებოდა, ზუსტად ამ დროს ვიყავი თავისუფლებით აღსავსე. 1993 წლის შემოდგომამ მომიკაკუნა. მანამდე რამოდენიმე შეტაკებაში მივიღემონაწილეობა, სადაც მტრის სისხლი პეშვებით შევსვი. 16 სექტემბერი იყო როდესაცსოხუმს ვაკონტროლებდით, ხოლო შეთანხმება გვქონდა მტერთან, რომ იერიში არგაენხორციელებინა, სამაგიეროდ ჩვენ არტილერიას გავიყვანდით სოხუმიდან, მაგრამ მტერმა შეთანხმება დაარღვია და 16 სექტემბერს მტრის მოულოდნელთავდასხმას მოუმზადებლად შევხვდით. სამარეში იმ დღეს ბევრი გავუშვი, მაგრამარც მე დამინდო მტერმა. ჩემს წინ დავარდა გახსნილი ყუმბარა. წამით შიშმა ამიტანა, მისი დანახვისას მთელმა ცხოვრებამ წამაში თვალ წინჩამიარა. თვალები გავახილე და სიკვდილის ვნებით დატყვევებულს უსაზღვრობედნიერება ვიგრძენი და კვლავ დავინახე იდეალური პეიზაჟი. ომის ტკივილი დამწუხარება ნანატრ შვებად მომეჩვენა.ყუმბარის გახეთქვამდე უკიდეგანოდთავისუფალი ვიყავი, რადგან ვიცოდი გვამების ნაცვლად ანგელოზებს უნდაშევხვედროდი ცაში. სწორედ ამ გრძნობით შევხვდი სიკვდილს. იმ დღეს ორი რაღაც დავკარგე: სული და სოხუმი.
- [დღიურიდან #2](https://mystory.ge/archives/4036) - ამბობენ პირველი ყველაფერი სხვაგვარად ლამაზი და გამორჩეულია, ის არასდროს დაგავიწყდებაო. მართალია. პიველი მაინც სხვაგვარად ორიგინალურია. კარგად მახსოვს ჩვენი პირველი შეხვედრა. როგორ ვთხოვე პატიება და ვუთხარი რომ ვნანობდი, გადავწყვიტე მეცადა, გადავწყვიტე დამეძლია მთავარი შიში - სიყვარულის შიში. სასაცილოა არა? როგორ შეიძლება ადამიანს სიყვარულის ეშინოდეს?! ეს ხომ საოცარი შეგრძნებაა?! ხოო მე მეშინოდა. მეშინოდა და ვცდილობდი არ
- [ისევ დავდუმდი](https://mystory.ge/archives/4033) - გამოყოლილან გედები ქარებს, გადუვლიათ ტბანი ულევი და გარტამტეხი ზარების ხმაზე, გამოგონილან თქვენი სულები, შორს მორიდებით გიყურებ ახლა, იმ ბევრ ავთაგან გიხსენი თითქოს, მაგრამ გრიგალი უეცრად ატყდა, ვგრძნობ რომ სიცივით იცვლება სითბო. არ გასაბედი სიტყვა წამომცდა. და შენი ტბის მხარეს ისევ გაბრუნდი.! მე კი ვიფიქრე თითქოს დაბრუნდა, თუმცა შევცდი და ისევ დავდუმდი.!
- [დღიურიდან #1](https://mystory.ge/archives/4030) - მიყვარდა, მაგრამ მიღალატა. ვაპატიე. ისევ მიღალატა. ,,ღალატის ლიმიტი“ ამოწურა. კიდევ ვაპატიე, მაგრამ არ დავუბრუნდი, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ძალიან მინდოდა, ვერ დავუბრუნდი, რადგან რაღაც შინაგანი არ მაძლევს ამის უფლებას. არ მაძლევს უფლებას ისევ მისი მერქვას, მე ეს მინდა თუ არა. ერთი თვე არ მენახა. დღეს შევხვდი. ის ისეთი შეცვლილია. ჩემთვის სრულყოფილებაა. ვისაუბროთო მთხოვა -
- ["არტახებიდან გამოსული თავისუფლება დიდხანს საჭიროებს ჭოჭინას&](https://mystory.ge/archives/4027) - თავისუფლება - ეს არის ცნება, რომლისკენაც მიდის ყველა გზა, რომელთანაც დაკავშირებულია ადამიანის სოციალური ყოფა-ცხოვრება დემოკრატიულ სახელმწიფოში, რომელიც ქმნის საფუძველს - ადამიანს ჰქონდეს არჩევანი და საკუთარი შეხედულებების მიხედვით იაზროვნოს, მოიქცეს, ურჩიოს, გადაჭრას ესა თუ ის პრობლემა და ა.შ. მართალია, ფართო და მრავლისმომცველი ცნებაა, მაგრამ მაინც ჯდება გარკვეულ ჩარჩოში, ანუ აქვს საზღვარი და სადღაც სრულდება. ყველა ადამიანს
- [ბედისწერის გამოძახილი [?]](https://mystory.ge/archives/4020) - ავტორის შენიშვნა: ეს ლექსი ორი თვის წინ მომასმენინა მეგობარმა და [თითქოს] მაშინვე ჩემმა შინაგანმა ხმამ ადრინდელი, თაროზე შემოდებული [ძველი] იდეა გადმოიღო და იქამდე არ მომასვენა სანამ ეს #ამბავი და #ისტორია არ მოვყევი. მანქანის ნაცნობი ღმუილის გაგონებაზე, კაცმა თოხი შეაჩერა, მარჯვენა ხელით დაეყრდნო მას, მარცხენათი კი ქუდი შეისწორა და მკლავით ოფლი მოიწმინდა. თოხი სხვა სამუშაო იარაღებთან მიაგდო,
- [ინტრო ანუ პირველი სისხლი(18+)](https://mystory.ge/archives/4003) - პირველად რომ ზომბს ხვდები შიშისგან იჯვამ, ცივი ოფლი გასხამს და ფიქრობ:"ამის დედაც ვატირე... ეს ყველაფერი სიმართლე ყოფილა." შემდეგ ყელში გეცემათ და 5 წუთში უკვე თქვენც მისნაირი ხდებით. ჩემი პირველი ზომბის მკვლელობა ყოველთვის ნოსტალგიური იქნება.(2020 წლის ივლისი - 2021 წლის თებერვალი) ზუსტად ვერ გეტყვით პირველი ზომბი რომელი ქვეყნიდან შემოვიდა საქართველოში. რუსეთმოძულეები ამბობენ, რომ რუსეთიდან შემოვიდა ათასამდე ზომბი.
- [''ბოზ ა ბიბუ''](https://mystory.ge/archives/3995) - _უკაცრავად, და თქვენი ჩემო ბოზი ხომ არ ხართ? _ ?
- [''უდტრტვინველი ელი''](https://mystory.ge/archives/3990) - არც ისეთი ლამაზმანი არა ხარ, როგორც აჩენ ფოტოებში თავს, რად აგიჟებ: გელას, კობას, ნოდარას, ფოტოშოფით რატომ
- [სიგიჟის ზღვარს.](https://mystory.ge/archives/3986) - ჰო მე არ ვარ მწერალი მაგრამ ვწერ! ახლა მოგიყვები ერთ მარტოსულ გოგოზე. ის დაიბადა 2002 წლის, 11 იანვარს. დედ-მამა ნაადრევად გაშორდნენ რაღაც მიზეზების გამო, ბავშვს კი დედა , ბებია, დეიდა და ყველას შეჰქონდა მის აღზრდაში წვლილი. მამა დაიჭირეს ქურდობაზე,, შემდეგ ციხეში დაავადდა და გარდაიცვალა. მას არც კი ახსოვს მამის სახე, მისი სურნელი, ჩახუტება, მისითვის ნათქვამი
- [პირისპირ](https://mystory.ge/archives/3982) - ...უკვე ხუთი წუთი გავიდა რაც სარკეს უემოციოდ აკვირდებოდა, არა გარეგნობას , არამედ სულის სიღრმეში დალექილ მოგონებებს ათვალიერებდა, ასეთი რამ უკვე მერამდენედ ხდებოდა, საკუთარი ანარეკლიც კი მოჩვენებად ქცეულიყო, წარსულის ბუნდოვან მოჩვენებად, რომელსაც გურბოდა, ცდილობდა დაევიწყებინა, წაეშალა მეხსიერებიდან, თუმცა მალევე გაათვიცნობიერა რომ ყველა ჭრილობა მოშუშებასთან ერთად არ ტოვებს სხეულს სამუდამოდ და მალევე ეს "მოვლენაც" წარსულის ჩარჩოში მოექცა..თუმცა
- [უკანასკნელი განცდა](https://mystory.ge/archives/3977) - სულსა და ხორცს ცალცალკე განიცდიდა, წამწამებზე სათუთად მოალერსე კრისტალებს სულის სიმხურვალე ამღვრევდა და მთლად უფერმკრთალებდა ისედაც მარტის თოვლივით ქათქათა ლოყებს... ეს ისეთი ჩუმი იყო..და ისეთი მეტყველი, რომ სევდანარევ სიამოვნებას მგვრიდა. რაც უფრო უფერული და მღვრიე იყო მისი თვალები მით უფრო ნაზად სწვდებოდა ჩემს სულს და ნისლში ახვევდა..მისმა საქციელმა, მისმა სიტყვებმა ჩემი სული გამოფიტა, სისხლი საბოლოოდ
- [ციოდა](https://mystory.ge/archives/3974) - ციოდა . მას ნდომა უფრო ჯაბნიდა, ვიდრე საჭიროება და ყველაფერი აქ დასრულდა ჩემთვის. მას დასრულება უკვე გადაწყვეტილი ქონდა, ის კი იცოდა რომ არასოდეს, არასოდეს შევეხვეწებოდი,ციოდა,მაგრამ ის უნდა მენახა,პირში მიმეხალა, 1000 ჯერ რომ წამოწეულიყო ჩემსკენ კიდევ ხელს ვკრავდი და ეს გაგრძელდებოდა ასე უსასრულოდ , არ ვნანობ ! პირიქით, როცა მართალი ვარ მიხარია კიდეც,ეს დასასრული არც იყო, რაც არ დაწყებულა
- [მე და ღამე](https://mystory.ge/archives/3964) - იდუმალებით სავსე ღამე იყო, სევდა მომერია და ფიქრებმა გამიტაცა. ვიხსენებდი განვლილ ცხოვრებას, აწმყოს თვალს ვუსწორებდი და ვფიქრობდი მომავალზე. წარსულით კმაყოფილი არ ვყოფილვარ და ვწუწუნებდი, აწმყო კი უბრალოდ ერთფეროვანი იყო, მომავალზე ფიქრი კი ძალიან მაბედნიერებდა, მაბედნიერებდა იმიტო რომ ვოცნებობდი და ეს ოცნება, პატარ-პატარა წვრილმანები იყო, რასაც თითოეული ადამიანი იმსახურებს. წვრილმანებშია ბედნიერება, ადამიანების დიდი კატეგორია ვერ ამჩნევს
- [დაუვიწყარი საჩუქარი](https://mystory.ge/archives/3961) - ვიცი, ზუსტად ვიცი რომ ყველას გვაქვს საჩუქარი, რომლიც ჩვენს გონებას მუდამ ემახსოვრება. აი, ისეთი საჩუქარი/საჩუქრები რომ არ დაგვავიწყდება. მინდა, ჩემო მკითხველო, წამით დაფიქრდეთ სანამ ჩემს ჩანაწერს წაიკითხავდეთ და მითხრათ რა უჩუქებიათ ისეთი რაც გონებაში ყველაზე პირველი გაგახსენდათ?-მანქანა, ტელეფონი, პლანშეტი, კომპიუტერი,ველოსიპედი, წიგნი, წინდები...?ახლა კი მინდა მეც ვისაუბრო ჩემი გონების ჭუჭრუტანაში შემონახულ საჩუქრებზე. ყველაზე პირველი რაც მახსენდება
- [უკუჩვენება](https://mystory.ge/archives/3954) - ნუ იფიქრებთ უკუჩვენება და გვერდითი მოვლენა მხოლოდ წამალს შეიძლება ჰქონდეს. არა!-უფრო ძლიერი უკუჩვენებით ხასიათდება ზურგს უკან ჭორაობა. სხვაზე საუბარს იწყებ მაშინ როცა საკუთარი ცხოვრება არ გაქვს. ერთადერთი გრძნობა იბუდებს შენში და ეს ბოღმაა. თუ ახლა, წამით, გავაკეთებთ შედარებას კეთილსა და ბოღმიან ადამიანს შორის, მათი მთავარი განსხვავება თვალებშია. კეთილის თვალებში იკითხება სითბო, სიყვარული, ძალა და ერთგულება.
- [თინეიჯერი ფსიქოლოგი](https://mystory.ge/archives/3950) - გამარჯობა, მე დღეს მოგიყვებით ერთ უბრალო ბიჭზე რომელიც თითქოსდა ორი ადამიანი ერთადაა. ამ ეპოქისთვის დამახასიათებელი ნერვების ჭია და ამასთანავე ფსიქოლოგიის ნიჭით აღსავსე.თავი .I.ვიღვიძებ დილით 10:24 საათზე უბრალოდ არვიცი რატომ გამეღვიზა ასე ადრე ზოგადად არ მჩვევია 11 საათამდე გაღვიძება, თან გამთენიისას დავიძინე ერთ მეგობარს ვუშლიდი ნერვებს და ძალიან შევყევი. სწორედ ეგ აზრი ამომიტივტივდა თავში ზემოთ როგორც
- [რაუყო სევდიან თვალებს?](https://mystory.ge/archives/3946) - გარეთ ისევ ცივარაუყო სევდიან თვალებსცრემლებს,ტკივილებსდა დარდიან ღამეებს.გიჟივით დავითვლი ცაზევარსკვლავებს, მაგრამპირველს დავინახავ ცივმთვარეს.პატარაც არვიყავი, როცადანა ბევრჯერ ჩამცხესავიღებ ლამაზ ფერებს,ცაზე მოვხატავ ოცნებებს,წვიმა თუარ მოვა მზეს როგორ ვინატრებ.ღამეს უყვარს სიჩუმე და რამემაჯებ დასერილი,თითებ დამტრეული,ლამპიონის შუქზე მაინც დავწერსიყვარულის აზრებს.დარდებს,ცრემლებს გავატანზღვის ტალღებსთოვლიან ღამეს გიმღერებ, რამესხელისგულზე დავადნობ ფიფქებსკვლავ გეტყვი,რომ არასდროსწახვიდე.
- [შენამდე არ მოსული წერილები #1](https://mystory.ge/archives/3941) - არვიცი საიდან დავიწყო, იმდენი რამ დამიგროვდა... ერთი თვეა არ მინახიხარ და შენი ხმა არ გამიგია. ისე მომენატრე... მადლობა მინდა გითხრა, იმიტომ, რომ დამაფიქრე ძალიან ბევრ საკითხზე და ამის საშუალებით რეალისტი გავხდი. მადლობა, რომ მასწავლე სიყვარული, მონატრება, საკუთარი თავის ფასი, მასწავლე როგორია იმედგაცრუება, წყენა, ნდობა, საკუთარ პრინციპებზე უარის თქმა, შეცვლა სხვის გამო, პატიება, ასევე
- [^^](https://mystory.ge/archives/3938) - მივდიოდით.... ხელჩაკიდებულნი... გვიხაროდა ყველაფერი რაც ჩვენს ირგვლივ ხდებოდა,როცა შეყვარებული ხარ ყველაფერს სხვა ფვალით უყურებ.. მიხაროდა ერთი რამ ამ ქვეყნად უბრალოდ ის რომ იყო ჩემს გვერდით მათბობდა. მზის სხვივით იყო ამ დამპალ, ბოროტ,ღვარძლიან,ბოროტ,ღრუბლიან სამყაროში სადაც გამეფებულია შური და ისე დაძრწის ქალაქ-ქალაქ როგირც ნისლი დაეპატრონება ხოლმე მთებს. მისი გამოჩენის შენდეგ სამყარო მთლუანად შეიცვალა უფრო გაფერადდა უფრო
- [არასწორი მელოდია.](https://mystory.ge/archives/3928) - რა ვქნა? ამ ნაცრისფერ სამყაროში მხოლოდ მუსიკა მაძლევს სითბოს. მხოლოდ მუსიკის მოსმენის დროს, მახსენდება ის ადამიანი, რომელმაც მიმატოვა. უბრალოდ მიმატოვა და წავიდა. ყოველდღე მუსიკით მძინავს, მუსიკით ვდგები. როცა მასთან ერთად ვიყავი, ვიცოდი რომ არასწორ მელოდიას ვუსმენდი. მაგრამ ერთი რაღაც არ უნდა დამავიწყდეს, არასწორია თუ სწორი, ყველაფერს დასასრული აქვს. ეს მელოდია დამთავრდა. მელოდია დამთავრდა და ისიც
- [♡♡♡♡](https://mystory.ge/archives/3922) - იცი რა მინდა ახლა ყველაზე მეტად? მინდა შენს ფიქრებში დავბოდიალობდე,მინდა შენი თვალით ვუყურებდე ჩემს თავს სა გავიცდიდე რასაც შენ გრძნობ ჩემი დანახვისას. იცი რა საყვარელი ხარ როცა მიყურებ და გინდა ღიმილის ბოლოში მაკოცოო,მაგრამ ვერ
- ["როცა გაზაფხული მოვა."](https://mystory.ge/archives/3919) - ვიღაცამ გადაწყვიტა გამოეცადა ადამიანობის კოეფიციენტი“ - ქობულეთის N6 საჯარო სკოლის მოსწავლის ჩანახატი - „როცა გაზაფხული მოვა“ ავტორი - ლიკა ჯაგა27-04-2020-+„როცა გაზაფხული მოვა“ - ასე ასათაურებს საკუთარ ჩანახატს ბადრი ბერანძის სახელობის ქობულეთის N6 საჯარო სკოლის მე-10 კლასის მოსწავლე ლიკა ჯაფარიძე, რომელიც პანდემიის შედეგად შეცვლილ რეალობაზე საკუთარ განცდებს გვიზიარებს. მოსწავლის ნამუშევარს ჩვენ უცვლელად გთავაზობთ:
- [დაუსაბამოდ...](https://mystory.ge/archives/3912) - დღე პირველი. გამარჯობათ, მე იზაბელა ვარ. 16 წლის ერთი ჩვეულებრივი გოგო, არც მეტი სხვებზე რამით და არც ნაკლები. ყოველშემთხვევაში მე ასე ვფიქრობ. ჯერ ცოტა გაგეცნობით და შემდეგ მოგიყვებით ამბავს, რომელიც მე გადამხდა. ახლა სოფელში ვარ, და გარეთ კარგად წვიმს. უცნაური ამინდებია, აპრილის მძიმე კვირებია. და არც მე ჩამოვუვარდები რამით აპრილის მძიმე დღეებს ჩემი ფსიქიკიდან და ცხოვრებისეული
- [გაზაფხული უსათუოდ მოვა](https://mystory.ge/archives/3903) - ტოტის ძირას შეფუზული ჩიტისარკმელს იქით სითეთრე და თოვაარ შეშინდე საყვარელო არაგაზაფხული უსათუოდ მოვა...თვალზე ცრემლი,მოგონება მწველიქუჩის ბოლოს ლანდები და ლოცვაგაყინული ხელები და სულიგადაღლილი თვალები და გლოვაოცნებების გამოკეტვა გულშიუგულო და უალერსო კოცნათეთრი ფიფქი,სევდიანი ფიფქიდა ვარდების ჩამომჭკნარი კონასიბნელეში არეული გზები უსიცოცხლო არსებობა,ყოფა...გტკივა? გიჭირს?,არ დაეცე სულითხვალ ინათებს,სიხარული მოვა...ცრემლიანი,ნამიანი სახესიმძიმე და უსასრულო ბოდვადამძიმება ყველანაირ ცოდვითსაკურნებლად პოეზიით თრობა..ბილიკებზე ხეტიალი მარტო,განა მართლა
- [წვიმს](https://mystory.ge/archives/3899) - წვიმს… მზიანი ,ცხელი და მოგუდული დღე წამიერად შეცვალა ჯერ კიდევ ქარის მოტანილმა სადღაც წვიმისაგან დასველებული მიწის და ჰაერის სუნმა… და შენ გრძნობ.. ეს სუნი რომელიც სიგნალს გაძლევს- “გამოფხიზლების დროა”, რომელიც ფილტვებს ეუბნება მოემზადეთ მალე ეს დიდი რაოდენობით უნდა შეისრუტოთ და შეიგრძნოთო. და ამ ყველაფრის გააზრებას ვერც კი ასწრებ,რომ გესმის. წვიმის ხმა-ალბათ ასეთი ხმა აქვს შენკენ
- [სიმარტოვე](https://mystory.ge/archives/3896) - ერთხელ სიმარტოვე შემხვდასულ მთლად მიტოვებულს,ცრემლი შემატყო დამკითხა შეძრწუნებულს,ნუთუ უკვე ტირი ,როგორ გეკადრებაგული მეც ხო მქონდაგული მენატრება,აი ეს ცრემლები აღარ გამაჩნიაუკვე შევეგუე ცრემლებს გააჩნია,ცრემლი მოვიწმინდევუთხარ მოწიწებით,რატომ უნდა იყოსცრემლი მორიდებით,ნუთუ სიმარტოვე შენ არ გიტირიანუთუ სიყვარული გულით არ გიგრძვნია,ნუთუ მესაფლავე ჯერ არ წაგიკითხავსნუთუ ტიტანიკი თვალით არ გინახავს,აი სიმარტოვე უცბად სადღაც გაქრაჩუმად მიიმალა ცრემლი გადაყლაპა.
- [ისევ მე](https://mystory.ge/archives/3892) - ფიზიკის კაბინეტისკენ მივდიოდი როდესაც ნაცნობი ხმა მომესმა, ვერც კი გავიაზრე თუ რა დამემართა იმ წამს. შორიდან გაურკვეველი სიტყვები და სიცილის ხმა აღწევდა ჩემამდე. ეს ხმა იყო რომელმაც წლების სევდა მხოლოდ და მხოლოდ ერთ წამში გამახსენა, ეს ხმა იყო რომელიც შინაგანად მწვავდა, მახრჩობდა, მანადგურებდა, თუმცა მაინც მინდოდა მისი გაგება. ჯერ კიდევ ვცდილობდი ფეხზე მყარად
- [***](https://mystory.ge/archives/3889) - და მე დღეს მშობა სევდამ ნამიანმა,ბნელით შემკულმა და წამლიანმა,დარდმა დამათრო, ალისფერიანმა,სიცოცხლე განვაგრძე, ვით ადამიანმა.ვარდისფრად ვქსოვე გრძნობები ღამის,საჩუქრად მქონდა სხივები მთვარის,მე ხომ სულს მითბობს სიცივე ქარის, და თან მაგონებს სიტყვებს დიადის - ნუთუსიცოცხლე და ნეტარება ღვთისგან ნაბოძი სიკვდილი არის?!ლურჯად დავხატე ვარდის ფურცლები, მას ზედ დასტრფოდა თეთრი ღრუბლები, მათ ჰარმონიას ვეღარ ვცილდები, მოდი, მიშველე! -ტრფობით ვიცლები.ისევ გათენდა ყვავილებს ვხედავ,ამ სილამაზეს სხვა
- [მიტოვება](https://mystory.ge/archives/3887) - წუხელ ნატვრისხიდან შენზე ნანატრი სურვილები ჩამოვხსენი, გამთენიისას შენი თავი უცნობებმა გამომგლიჯეს და ცივი სხეულის გარდა ჩემს ხელებს არაფერი ყინავდა მწველ ზაფხულში. შენ ვერ წახვიდოდი ვიცი შემიცვალეს შენი თავი ამ გაყინული სხეულის ნაცვლად. ვისთან მიგიყვანეს ჩემო ერთადერთო შენხომ უცნობების ძლიერ გეშინია რავქნა რომ პირჩახეული ადამიანების ყვირილი სასმენ ნიჟარამდეც კი ვერ აღწევენ უუნაზესი ფერი დაგკრავს ახლა ივლისის
- [სიკეთე თუ ბოროტება?](https://mystory.ge/archives/3879) - როდესმე გვიფიქრია იმაზე თუ რატომ არის ზოგი ადამიანი კეთილი,ზოგი კი არა.შესაძლებელია ამას ჩვენი ერთმანეთისადმი დამოკიდებულება იწვევს,ერთმანეთში მხოლოდ გასაკრიტიკებელ ნიშნებს ვეძებთ რასაც მივყავართ სიბოროტემდე.გვიფიქრია რატომ არ შეგვიძლია უბრალოდ ვიყოთ კეთილები,რადგან ჩვენი სიკეთე სხვაშიც გააღვიძებს იმავე გრძნობას,შესაძლებელია ნეგატიური შეფასებებიც მოჰყვეს ჩვენს კარგ საქციელს,თუმცა არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს ვინ ხედავს ჩვენს სიკეთეს მთავარია ამის გაკეთება გვიხარია და გვაბედნიერებს.ნათქვამია
- [me myself and I](https://mystory.ge/archives/3873) - სანამ კითხვას (შენ) და წერას (მე) დავიწყებთგთხოვ არ წაშალოარასდროსმინდა რომ გვახსოვდესახლა რომ ვწერ, ფილმი მახსენდება, “ნათელი გონების მარადიული ბრწყინვალება”არაფერია ცუდი იმაში რომ გახსოვდეს. ცრემლები მადგება ახლა, იქნებ შენც მოგადგეს -ან იქნებ არც..იქნებ დრო და დრო უფრო ნაკლებად. არ ვიცი ; მაგრამ ვიცი რომ ახლა ეს ცრემლები ტკივილის არაა-მეღიმება და გულში სითბო მეღვენთება.აღარაა მარტივი სიტყვების პოვნა ჩემს
- [...](https://mystory.ge/archives/3869) - მოდი მოდი გავცვალოთ სითხენი,მოიხსენი ეგ მკაფიო დაძაბულობა,ისე მინდიხარ სხეულში მაქვს უკვე რითმებიდა ჩემში ვგრძნობ ფრიად დიად იმპულსურობას.შენ არ უნდიხარ ამ ქვეყანას, უვიცს, მდაბიოს,გთხოვ მოიშალე ეს უაზრო თავგამოდება,და ამ მთავრობამ რაცარუნდა ხალხი არბიოს,შენი პროტესტი აქ საერთოდ არ გამოდგება.გაგიმეორებ:მოიხსენითქო სულისმხუთავი დაძაბულობა,სინამდვილეა, შენი გრძელფეხა შთამომავლობა,მისთვის ნუგეშად ქცეულო სარკევ,დაგისვამს კითხვას:შენ ვის რა არგე?შენი პასუხი იქნება მარჯვედა გაიმარჯვებ,თუ მოიხსნი მაგ
- [...](https://mystory.ge/archives/3866) - წარმოსახვითი ფიქრების ნისლშიაირევიან შენი აზრები,ალაგებ ოთახს თან ინაზები,ალაგებ სულს თან იკარგები,დაიკარგები, დაბურულია შენი სხეული,ეგ სქესეული, შერეული, შეღრეული, ფიქრი ეული,დაიარები ოთახში სნეული.და იარები შრამად ქცეულიარის ცხოველი ვით შენად გადაქვეული.შენი სახეა ეგ შენი სახლი,ქაოსი სახლში სულია შენი,გზა გაიკვალე, გაჰკვეთე მტვერი,მოკალი მტერი, ერი, ბერი,რომ აღარ იყოს გარემო ბნელი.და რომ მორჩები სახლის ლაგებას,ახედე ზეცას, მის განლაგებას.
- [...](https://mystory.ge/archives/3862) - სასოწარკვეთილ სხეულთა სუნი,ფიქრთა ლტოლვილი უმცირესობა,უმანკოების სპექტრში შესული,ძლივს არსებული ყოფიერება,ახალ პერფორმანსს დაგვიდგამს მალე,გრძნობათა ღელვას ვიხილავთ ყველა,ფეხის თითიდან გული მშფოთვარე,კისრის მალიდან ტვინამდე ელავს.დუღს ყლინჯიანთა სპეტაკი მზერა,აქ პრეზიდენტსაც დაება ენა.კულმინაციის დაბურულ ნისლშინაიარევმა შემსრულებლებმამაყურებლები დაალპო სისხლში,და პირველ რიგში მჯდარმა ბავშვებმაშემოჰკრეს ტაში,შემოჰკრა ყველამ,სულისშემძვრელი ოხვრით და კვნესითშემსრულებლებმა დატოვეს სცენა.
- [სიყვარულის ვირთხები](https://mystory.ge/archives/3854) - რა არის სიყვარული? ყოველთვის მიყვარს ამ კითხვის დასმა რადგან ის ერთადერთია რომლზეც პასუხი ყველას თავისებური აქ და სწორედ ამდროს ამჟღავნებენ საკუთარ თავებს... მართალია ყველა თავისებურად ხსნის ამ გრძნობას მაგრამ საერთო პასუხამდე ვერ მივედით და ეს ყველაფერი ძალიან მახარებს, ჩვენ ადამიანები ვერასდროს შევძლებთ ამ გრძნობის ახსნას იმიტომ რომ ასეთი სპეტაკი სიტყვები არ გაგვაჩნია და ვრჩებით ასე
- [ნუთუ აღარ გენატრები დედა](https://mystory.ge/archives/3851) - შენ მე შემპირდი რომ მთელ ცხოვრებას მე მომიძღვნიდი,შენ მე შემპირდი რომ შუათანას სათანადოდ გაზრდიდი,შენ მე შემპირდი რომ არ მიმატოვებდი.შენ მე შემპირდი რომ ჩემს ლამაზ სამყაროში ჩემი ფერია იქნებოდი.შენ მე შემპირდი რომ როცა თხუტმეტის გავხდებოდი, ისევ მეტყოდი რომ გიყვარდი.შენ მე შემპირდი რომ შენთან ერთად სიძნელეებს გადავლახავდი.პირობის გარეშე წადი და დამტოვე მარტო დავემსგავსე ქარში ნარხევ ლამაზ რტოს,შენ
- [***](https://mystory.ge/archives/3848) - მინდა ვთქვა სიტყვა ... ანდაც ვთქვა ლექსიანდაც ვთქვა რითმა ანდაც ვთქვა ექვსიმინდა ვქნა ის რასაც ვერავინ ვერ იზავსვერავინ იტანს, ვერავის ვერ ხიბლავსვერავინ ვერ იტყვის რომ მე შენ მიყვარხარრადგან ქაოსია, მოძრაობს გრძნეულიმოძრაობს და ჭამს ყველაფერს რაც გვიყვარსყველაფერს რაც გვიკლავს დარდსაც და სევდასაც ...არმინდა სიტყვა ... აღარც ეს ლექსიარც ეს რითმები რასაც ვერ შევცვლიდამთავრდა სიტყვა, ურითმო ლექსიუაზრო
- [***](https://mystory.ge/archives/3845) - რავქნა... ერთმანეთს ძაან ვჭირდებითრავქნა... ერთად ხომ აღარ ვიქნებითრავქნა... ვერ გეტყვი მხოლოდ სიტყვებითრავქნა... ერთმანეთს სულ რომ ვპირდებითრომ მალე , მალე ერთად ვიქნებითერთი მთლიანი, არა ორიაშენგან ხომ უკვე ძაან შორიაშენს სახლთან მოდის თეთრი თოლიაჩვენი გამყოფი მემენტო მორია 30/07/2020
- [ყრუ სიჩუმე](https://mystory.ge/archives/3841) - დღეს,თუარვცდები 4 დეკემბერია და რაც უფრო ვუახლოვდები ჭეშმარიტებას, მით უფრო იზრდება მარტოობა,დიდებულშენობაშივარ,თუმცა უკაცრიელში. ჩემს წინ საგნები ქვავდებიან,როდესაც თეთრებში გამოწყობილი საშუალოტანის ქალბატონი რაღაცმომწაროტაბლეტსმაწვდის,როდესაც ამ საგნებს ვუახლოვდები დროდადრო ტირილს ვიწყებ,საკუთარი ნაბიჯების ხმა,კი ექოდმიბრუნდება,ჰაერი მჭირდება,მაგრამ გამჭირვალეა და უძრავი, ვფიქრობესჩემივეფობიისბრალიუნდაიყოს,მაგრამიმასაცვხვდები,რომუბრალოდვცდილობესყოველივერაიმესგადავაბრალო, არადაწესითრეალობისწინაშეუნდავიდგემეკი, დანახვამიჭირსუფროსწორეიქნება, თუვიტყვი,რომარმსურსდავინახო, უეცრადუკანდაბრუნებამომინდა,მაგრამგულისსიღრმეშივხვდები,რომგვიანია. სადაცააიმკარსდამიკეტავენ,სადაცდიდიხანიავიმყოფები,სულიმეხუთებადათვითგადარჩენისინსტიკტსვიწყებ,ისევჰაერიმჭირდება,თუმცანელ-ნელავაცნობიერებ,რომნაკლებიშანსიაიმისა,რომკალუსტროფობიასვყავდეშეპყრობილი,ესრაღაცსხვაა, სხეულშიგამოკეტილისული,რომელსაცარამარტოშენობიდანდაღწევასურს,არამედსხეულიდან. ახლაზამთარიანეტავ, რასფიქრობსისადამიანივინცახლაგარეთ,ღიასივრცეშია, ანრაარისმისინატვრა,მაგრამმემაინცვიტყვი,რომჩემისამყაროდიდიამათთანშედარებითდაესფიქრებიცსაკუთართავთან,რომმამტერებს. დაღუპულიგემიდანგადარჩენილმეზღვაურსვგავარხისმორს,რომეჭიდებადაშუქურისკენ,რომცდილობსგაცუროსგადასარჩენად,მაგრამზღვაუგულოდუკანმიათრევს. აქყველაფერითეთრიფერისაა,რაცძალიანმამშვიდებსდაისეთისიჩუმეა,რომხანდახანძალიანდიდხანსვესაუბრებიისკიმხოლოდმისმენსხმასკიარავინიღებსმხოლოდსაკუთართავთანდიალოგიესჩემსმიერდანახულიგარესამყაროა,სადაცრაღაცფერადსვეძებ,მაგრამმხოლოდსიბნელესვპოულობ. აქყოველდღეერთიქალიშემოდის,შესაძლოაჩემიმეგობარია,რადგანხშირადისმოაქვსჩემთვის,რაცმამშვიდებსდამივეჩვიეკიდეც... დარწმუნებითვიცი,რომამშენობიდანმალეგავალ,შესაძლოახვალიყოსესდღე, ასემითხრეს... უცნაურია, თითქოსამასხშირადმიმეორებენ. რაცუფროვუახლოვდებიჭეშმარიტებას,მითუფროიზრდებამარტოობა,დიდებულშენობაშივარ, თუმცაუკაცრიელში,დღეს5 დეკემბერიადაკიდევშემოვიდაჩემთანსაშუალოტანისქალბატონი,რაღაცმომწაროტაბლეტსმაწვდისდაკიდევერთხელმარწმუნებს,რომდღესწავალაქედან... (ჩანაწერიმე-11 სართულისმე-10 პალატიდან)
- [...](https://mystory.ge/archives/3838) - ფერად სამყაროში შენ უფრო მეტად ფერადდებიმიყვარხარ და მეყვარები ამას შენ ხომ აღარ მეთანხმებივეღარ ვხვდები ვეღარც გხვდებიმგონი ამით უფრო ვკვდებიიშენოდ მე ჩემ სამყაროს უწყვეტ ველში ვიკარგები . . .15/07/2020 00:01
- [...](https://mystory.ge/archives/3835) - შენ ეხლა სხვის ხელებს შორის ხართან უკვე ჩემთნაც აღარ მოდიხარშენ ხომ ზამთარში თბილი თოვლი ხარშენ ხომ მსოფლიოს ბევრად სჯობიხარშენ ხომ სამყაროს ერთადერთი ხარშენ ხომ ჩემი ხარჩემითვის ბევრი ხარჩემი ოცნება, სიამაყე ხარჩემი სამყაროს სილამაზე ხარ💓10/07/2020
- [ბებიაჩემი, შიში და დანარჩენი სხვა...](https://mystory.ge/archives/3832) - მან გამზარდა.არ ასდიოდა ბოსტნიდან ახალდაკრეფილი მწვანილის ან სიმწვანის სუნი. არც წინდას მიქსოვდა, არც რამეს ქარგავდა. იყო მისთვის, ყველას დამხმარე უბრალო და სადა ბებიაჩემი.დილაობით, მისი ასაკის სამეზობლოს შემოიკრებდა ხოლმე, ამოატრიალებდა ნალექჩატოვებულ ჭიქას და ყველამ იცოდა, რომ იმედიან საუბარს დაიწყებდა. განა ვინმეს სრული რწმენით სჯეროდა? არა. უბრალოდ დილის იმედი სჭირდებოდათ. სულ ცოტა მაინც.მერე მამაჩემს საზღვრებს გარეთ ჯანმრთელობის
- [მოკლული ქალების წერილები](https://mystory.ge/archives/3829) - “23 წლის ხათირა ჰუსეინოვა ყოფილმა ქმარმა, თელმან მუსტაფაევმა, საკუთარ სახლში, სამი მცირეწლოვანი შვილისა და დის თანდასწრებით, 16 თებერვლის ღამეს მოკლა. ყოფილ ცოლს სასიკვდილო ჭრილობები მან ცივი იარაღით ყელის არეში მიაყენა. “გამარჯობა მე ხათირა ვარ. რამდენიმე წლის წინ დავქორწინდი. მეგონა ვუყვარდი…სამი შვილი გავუჩინე, მასზე ვზრუნავდი….თუმცა….ჯერ დედაჩემს მიაყენა ჭრილობა დანით,მერე ხელი ჩემზეც აწია.ჩვენი ტრადიციების მიხედვით, ქალი ვერასდროს
- ["პატარა ნამცეცი"](https://mystory.ge/archives/3825) - ადამიანი პატარ-პატარა ნამცეცებისგანაა შექმნილი.ზოგი ნამცეცი უფრო პატარაა, ზოგი - უფრო დიდი.ადამიანს ცხოვრება ნელ-ნელა აძრობს ამ ნამცეცებს, ზოგს უფრო მტკინვეულად, ზოგს უფრო ნაკლებად. გაფანტული ნამცეცები ჰაერში დაფრინავენ, ეძებენ მათ "პატრონს", მაგრამ ვერ პოულობენ, იკარგებიან და ქრებიან.პატრონიც ეძებს თავის დაკარგულ ნამცეცს, ეძებს, მაგრამ ბოლოს მაინც ნებდება, ფიქრობს ვეღარ იპოვის, არ ფიქრობს რომ ის ისევ არსებობს და მას
- [აქამდე საუკეთესო მეგობარს](https://mystory.ge/archives/3822) - დიდხანს ვიფიქრე სათქმელი საიდან დამეწყო და მივხვდი, იმისათვის რომ შეიგრძნო თუ რა ძნელია ამ სიტყვების წერა ჩემთვის. შეგახსენებ იმ ბავშვობას რომელმაც ერთმანეთს დაგვაკავშირა. შეგახსენებ რადგან ვგრძნობ რომ შენ აღარც კი გახსოვს ეგ ყველაფერი და დავიწყებასაც კი ცდილობ ალბათ. მინდა შეიგრძნო ის ტკივილი, რომელიც ამას მაწერინებს და ვწერო იქამდე, სანამ ჩემი ფანტაზია გაუძლებს. რის საშუალებასაც ის
- [დეპრესია შიგნიდან](https://mystory.ge/archives/3818) - 07:10-ადექი, გათენდა!-არ შემიძლია.-გუშინაც ასე ამბობდი, გუშინ წინ, უკვე მივეჩვიე. ადე რა, მწყურია.-შემეშვი.-საკუთარ თავს ეუბნები რომ შეგეშვას? ოჰო მაგარია, ასე გააგრძელე! -დამაძინე რა, ცოტახანი...- გაუწყლოვნებით გინდა მოკვდე?-უარს არ ვიტყოდი.-ჰაჰა, მშვენივრად ვიცით, მაგის მაქნისიც რომ არ ხარ. რომ შეგეძლოს უკვე დიდი ხანია არ ვიარსებებდით.-მოკეტე.-არა, არ მოვკეტავ. იმდენად უმაქნისი ხარ, საკუთარ გონებასაც ვერ აჩუმებ. სიცოცხლის შეწყვეტაზე ხომ ლაპარაკიც ზედმეტია,
- [ამაყი თვალები](https://mystory.ge/archives/3815) - დღეს გაგყიდიან ეგ ამაყი, ლურჯი თვალები, დღეს წაგართმევენ სამუდამოდ სიმართლის მზერას, ხვალ კი იტირებ, დაიჩოქებ, ვეღარ ადგები, მაგრამ დაკარგულს შენვე იცი იბრუნებ ვერა!
- [ჩემო გველხოკერა!](https://mystory.ge/archives/3811) - მოგონებები შემომრჩა შენზე ყოველი დღის ყოველი წამი მათი გახსენებით იწყება და მთავრდება მეუბნებიან მოვა დრო და დაგავიწყდება ყველა წვრილმანი მის შესახებ... ყოველ დღე ვცდილობ ჩემში დილიდან გაღვიძებული წარსული გავანადგურო თუმცა ამაოდ.. ვცდილობ დაგივიწყო და სხვა შემოვუშვა ჩემში თუმცდა პირველივე ცდაზე მრცხვენია საკუთარი თავის რომ საერთოდ ვფიქრობ ამაზე როგორ მეზიზღები ასეთად რომ ვიქეცი ჩვენი სატანური სიყვარულის
- [ჩემო მეოცნებე...](https://mystory.ge/archives/3807) - დღეს სიმწვანეში,სითბოში, გამეპარა ჟანგისფერი სიცივე. ნაცრისფერი ბინდით, ქარმა აყარა ჩემში წარსულის ფიქრები,წარსულის ნათელი დღეები,რომლებიც შენს ნაჩუქარ წითელ ზარდახშაში მქონდა ჩალაგებული. იმ დღეს ნაპოვნი მინდვრის ნაკლოვანი ყვავილიც,ქაღალდებს შორის მაქვს მოქცეული და ყოველდღე მახსენდები. რატომ მახსენდები ასე? თითქოს სადღაც უსუსურად მელოდები, თითქოს დახმარებას ელოდები , რომელიც მხოლოდ მე შემიძლია. გავექეცი წარსულს და დაგტოვე მარტო, როგორ მახსოვს შენი
- [რაჭის მისტიკის დღიურებიდან](https://mystory.ge/archives/3803) - ჰორორისტის იარლიყი თინეიჯერობიდანვე მივიკარი,რადგან სწორედ მაგ პერიოდიდან აღმოვაჩინე ჩემი დაინტერესება,მისტიკით,მითებით და მსგავსი ლეგენდებით.დავდიოდი სოფლებში,ვკითხულობდი ლიტერატურას და ვცდილობდი რეალობის მსგავს ამბებს ჩავბღაუჭებოდი. წლების განმავლობაში ბევრი ამბავი მომისმენია და ამ ამბების საუკეთესო მცოდნეები ვინ იქნებოდნენ თუ არა ბებია, ბაბუები, რომლებსაც ვფიქრობ გონების ბნელ კუთხეებში მრავალი ასეთი ისტორია ჰქონდათ
- [იმედების სასაფლაო](https://mystory.ge/archives/3799) - დაღლილი ვბრუნდებოდი სახლში ფეხით, როდესაც გზად სასაფლაო შემხვდა. შევხედე და გამაოცა, არ გავდა ჩვეულებრივს. გარედან მაღალი სვეტები იყვნენ აღმართული და შიგნით რა ხდებოდა არ ჩანდა. ჩემს მხარეში ამგვარ კარებს ნაკლებად იყენებენ, მეც ინტერესმა მძლია და კარი დიდი გაბრძოლების შედეგად გავაღე.შესვლისთანავე მეუცნაურა სივრცე, ბილიკი და შემეშინდა კიდეც, თუმცა იმდენად საინტერესო ჩანდა, ცხოველურმა სურვილმა ამიტაცა და ბილიკს
- [მე თუ მე](https://mystory.ge/archives/3795) - შიზოფრენიის საწყის ეტაპს ვფიქორბ გავცდი..გონებამ არ დამტოვა მაგრამ ვფირობ საღი აზრი ხელიდან მისხლტება. სადღაც წავიკითხე რომ გიჟები არ აღიარებენ თავიანთ სიგიჟეს ანუ გიჟი არ ვარ.. კითხვები მაქვს რომლებზეც პასუხები მარტივია, თუმცა ჩემი პასუხის იმ მარტივამდე დაყვანაც ალბათ შეიძლება, თუმცა აზრი რომ ყველაფერი ასე ადვილად არ იქნება არ მაძლევს საშუალებას რეალობა დავინახო და იმაზე მეტ ეჭვს
- [ჩემო მეოცნებე...](https://mystory.ge/archives/3792) - დღეს სიმწვანეში,სითბოში, გამეპარა ჟანგისფერი სიცივე. ნაცრისფერი ბინდით, ქარმა აყარა ჩემში წარსულის ფიქრები,წარსულის ნათელი დღეები,რომლებიც შენს ნაჩუქარ წითელ ზარდახშაში მქონდა ჩალაგებული. იმ დღეს ნაპოვნი მინდვრის ნაკლოვანი ყვავილიც,ქაღალდებს შორის მაქვს მოქცეული და ყოველდღე მახსენდები. რატომ მახსენდები ასე? თითქოს სადღაც უსუსურად მელოდები, თითქოს დახმარებას ელოდები , რომელიც მხოლოდ მე შემიძლია. გავექეცი წარსულს და დაგტოვე მარტო, როგორ მახსოვს შენი
- [სადღაც შორს...](https://mystory.ge/archives/3788) - წვიმს...ოდნავ აცივდა...ასეთ დროს აივანზე ჯდომას და პეიზაჟის ყურებას არაფერი სჯობს, სიმშვიდეა, წვიმა გელაპარაკება, ერთად ფიქრობთ, სველდები, მაგრამ არ გადარდებს ან უარესი, ვერ გრძნობ... შემოიკეცავ ფეხებს, მუხლებზე დაასვენებ ფიქრებით დამძიმებულ თავს, ათასფერი გარდაცვალება რომ აქვს გადატანილი, მაგრამ მაინც იტევს და იტევს ყველაფერს სწორედ ამ თავს... გულზე მე არაფერი მეთქმის, გული და გრძნობები რა ხანია უცხო ცნება
- [***](https://mystory.ge/archives/3781) - სახლში ვარ და ცხოვრებაზე ვფიქრობ,ფილოსოფიურ შეკითხვებს ვსვამ,თან წითელ ღვინოს ვუწრუპუნებ.რაღაცას ვეძებ,რაღაც ისეთს,რომელიც სულ თან დამდევს და დამყვება,ბავშვობიდან.მგონი ვიპოვე,მაგრამ არა ეს არ არის,მე უფრო შინაური მახსოვს უფრო ლაღი და ბავშვური.ჩემს ცხოვრებას გადავავლე თვალი და მივხვდი,რომ არაფერს აქვს ფასი, გარდა ყველაფრისა,იმდენად ჩავიკეტე და დავითრგუნე,რომ ვერაფერს გეტყვით,ისეთს რაც გაგაოცებთ.უბრალოდ მინდა თქვენთან ერთად ვიპოვო ის,
- [წარმოდგენები რელიგიასა და რწმენის ფორმულაზე](https://mystory.ge/archives/3778) - კითხვაზე რა არის რელიგია? პლატონის თანახმად არის ის რაც არის მისი იდეა.რელიგიის იდეა კი რწმენაა.არ არის აუცილებელი ეს რწმენა მაინცდამაინც ღვთის მიმართ იყოს მიპყრობილი.იცით რატომ არსებობს რელიგია? იმიტომ რომ ადამიანებს რწმენის გარეშე ცხოვრება არ შეგვიძლია.ვფიქრობთ, რომ მის გარეშე სიცოცხლე და არსებობა შეუძლებელია და ეს, მართლაც ასეა. ადამიანის თუნდაც ერთი დღე, რწმენისა და რაიმეს მიმართ იმედის
- [Just sad story/](https://mystory.ge/archives/3764) - და მე დავრბოდი... თავსხმა წვიმისა და საშინელი ქარის მიუხედავად დავრბოდი და არ მაინტერესებდა რა ხდებოდა ირგვლივ. მე უნდა მერბინა, უნდა დავწეოდი. ვიცოდი, რომ სადღაც წინ იყო, თუმცა ძალიან შორს ჩემგან. არ ვფიქრობდი, არაფერი მაინტერესბდა. არ შეიძლებოდა გამეშვა ის ჩემი ცხოვრებიდან. არ უნდა დავნებებულიყავი...ვანო! - ტირილისა და შეუჩერებელი სირბილისგან ხმა შემეცვალა. უნდა მიპასუხოს, უნდა მიპასუხოს. არ
- [დროის პარადოქსი](https://mystory.ge/archives/3761) - სამზარეულოში ვიდექი და საჭმელს ვიმზადებდი,როგორც ყოველთვის პროცესით სიამოვნებას ვიღებდი,სულ მიყვარდა გემრიელობებით თავის განებივრება,თვეები იყო გასული მას შემდეგ რაც ახალ სახლში გადავედი,ხშირად მავიწყდებოდა ხოლმე,ოთახების განლაგება, რადგან გონებით ისევ იმ ბავშვობის დროინდელ სახლში ვცხოვრობდი. პროცესში გართულმა გავაანალიზე,რომ ჩემს უკან ოთახის კარი გაიღო,სისხლი გამეყინა,რადგან სახლში მარტო ვცხოვრობდი,აკანკალებული შევბრუნდი და მხოლოდ იმის დანახვა შევძელი,თუ როგორ
- [ასეა ხოლმე](https://mystory.ge/archives/3757) - ✍️ ,, ასეა-ხოლმე, დაგიჩემებ და მეფიქრები.ლაიტმოტივად თან დაჰყვები დღის ორომტრიალს.ყავის ჭიქიდან წამოსული
- [დაბრუნება](https://mystory.ge/archives/3754) - მე დავბრუნდი,როგორც ქრისტე,გარდაცვალებიდან მესამე დღეს აღვსდექი,იარებით,სარკესთან ვდგავარ და იარებს ვითვლი,ჩუმად ვჩურჩულებ-არ გაბოროტდევითვლი,1,2,3 და ვხვდები რომ სათვალავი ამერია,წყალს ვატან გონებიდან ადამიანებს,რათა გავიღვიძო ხვალაც და ზეგაც,იგისავით წელში გამართულმა ვიარო,თვალებში სიცოცხლის ის ერთი მტკაველი იმედიც არ ჩაქვრეს,რომ შევძლო გარეთ გასვლა იმისათვის რომ მოხუცებთან ერთად ქუჩაში ჩამოვჯდე,ყოველ დილით მზესთან ერთად გავიღვიძო,და დარჩენილი სითბო,ყველა იმ გამვლელს დავურიგო,რომელსაც სჭირდება,ან გავაკეთო დიდი
- ["მძიმე" ყოველდღიურობა](https://mystory.ge/archives/3749) - ვიღვიძებთ დილით ათასი "ტვირთით" დამძიმებულნი, მძიმედ ავიღებთ ჩვენს პატივცემულ ფეხებს და ვადგამთ იატაკზე,დამძიმებული,უკმაყოფილო სახით გავხედავთ მზის სხივებს,რომლებიც დაჟინებით ცდილობენ ღიმილი მოგვგვარონ,რომლებიც ყოველთვის ისე გველამუნებიან სახეზე თითქოს მხოლოდ ჩვენთვის აღმოცენებულან ცის კიდეებიდან. მივეცემით "მოსაწყენ ყოველდღიურობას", რომელიც შედგება საჭმლისგან,წყლისგან,ტკბილეულისგან,ჩასაცმელისგან,წასასვლელისგან,დასარჩენისგან, და რაც მთავარია,სიციცხლისგან,ცხოვრებისგან. ვიდუღებთ ფინჯან ყავას და არაფრისაგან დაღლილები მივირთმევთ გადაღლილი გამომეტყველებით, წავალთ სამსახურში,სასწავლებელში, ოჰ ეს "პრობლემები" როგორ
- [ძველი ქოხი.](https://mystory.ge/archives/3745) - ზაფხულის ერთ საღამოს, ტყეში სეირნობა გადავწყვიტე. არც თუ ისე დიდი მოლოდინით ვაცეცებდი თვალებს, რომ ეს უზარმაზარი ტყე რაღაც საიდუმლოს ინახავდა, მივდიოდი და თან ღრმად ვეშვებოდი ფიქრებში, რაუნდა ყოფილიყო ამ უშველებელი ხის საიდუმლო. უცებ მდინარის ნაპირას ერთი ქოხი შევნიშნე, გაგიკვირდებათ და ჯერ კიდევ კვამლი ამოდიოდა, ახლოს მისვლა ვერგავბედე, მდინარის წინ ჩამოვჯექი და ველოდები იმ წამს ,
- [სირცხვილი და მისი ქვედანაყოფები](https://mystory.ge/archives/3741) - საკლასო ოᲗახი...ხელი ვკარი... მე ვიცინოდი... ბავᲨვები ამყვნენ...ის ტიროდა... ის საცოდავი თვალებით მიყურებდა...უდანაᲨაულო ცრემლები ბროლივიᲗ უბრწყინავდა Თვალებზე...უცბად სახლში დავბრუნდი. ასე უცბად როგორ მოვახერხე? არ ვიცი, მაგრამ, რაც მთავარია, უკვე სახლში ვარ. ასე, რომ დაწოლა და მთელი გულისამრევი დღის დავიწყება შემიძლია. მაგრამ... ოთახის კარი შევაღე და..-შენ ვინ ხარ?! აქ რა გინდა?! ჩემს სახლში დაუკითხავად როგორ შემოხვედი?!სკამზე მჯდარმა უცნობმა მამᲐკაცმა ამომხედა.
- [მოგონებები ბავშობიდან](https://mystory.ge/archives/3735) - მე და ჩემი მეგობარი ვიხსენებდით ჩვენი ბავშვობის ერთ-ერთ მოგონებას-სინათლეს. მახსოვს ღრმა ბავშვობაში ძალიან ხშირად ვისხედით სანთლის შუქზე, როცა, უცებ, მოვიდოდა სინათლე დავიწყებდით ჟრიამულს, ტაშის კვრას. თან ჩემს სახლში მუდამ ბევრი ვიყავით(9), ზუსტად კი-მე, დედა, მამა, ბებია, და, ძმა, 2 მამიდა და ბიძია. გარდა ამისა გვყავდა ბევრი სტუმარიც, ახლა კი წარმოიდგინეთ ჩვენი ჟრიამული სინათლის მოსვლისას. შემიძლია
- [რუხი იმედი](https://mystory.ge/archives/3728) - უკვე ორასჯერ ამოვიდა მზე,ორასი დღე გავიდა ამ იმედისგან, მივიწყებულ პლანეტაზე,დედამიწა ორასი დღეა გახუნდა,ფერი გაუვიდა,თითქოს დაიღალა,ხელი ჩაიქნია კაცობრიობაზე და ბოლოს ჩვენი მოშორება გადაწყვიტა,არც ვამტყუნებ,ნახევარ წელზე ოდნავ მეტი გავიდა რაც ნაცრისფერ ცას გავყურებ და ჯერ არაფერი შეცვლილა უკეთესობისკენ,თუ პირიქით არ ხდება ყველაფერი... კარგა ხნის წინ
- [თავი "დაპურებული მისწრაფება"-ეგოთა ჯახი](https://mystory.ge/archives/3723) - -ჩემი ყველა მიზანი, იქცევა რეალობად!-როდის, გიო როდის ნუთუ არ დაიღალე ამის თქმით ?! ეს ყველაფერი უკვე სიტყვების რახარუხია და მეტი არაფერი.-იცი რა ნოდარ, არა აქვს მნიშვნელობა როდის !!! ის აუცილებლად მოვა ! ის ჩემია, მე გავაკეთე არჩევანი, მე მასში ვცხორვობ !-ჰა...აააჰჰჰაა... ნუთუ...მაშინ რატო ვერ ვხედავ ?!-ჩემო კარგო ამას ხედვა უნდა...-ხო და მეც მაგას ვამბობ !!!
- [***](https://mystory.ge/archives/3719) - როცა ერთია შენი სურვილისიცოცხლეც მისთვის გიღირს ალბათ.მაგრამ სადაა იმის იმედი, რომ ოდესმე, ის ახდება კარგად.მიდის წამები, მიდის წუთები,წელი წელს მისდევს, ასაკი ასაკს...სადაა იგი,რისი იმედიცცხოვრობს იქაც და აქაც.მიდიხარ შენ, მიდიან სხვები,გზაც სადღაც მიდის, უკვალოდ ქრება.მერე რა, თუ რაც გინდოდა გულითსიცოცხლის ბოლოს არ აგიხდება.ალბათ სურვულიც გაქრება მერე, ამდენი უიღბლო ცდების კვალ და კვალ. იმედიც ისე ჩაკვდება ალბათ, როგორც სიცოცხლე გავიდა სწრაფად.თეთრი
- [გამარჯვება თუ მარცხი](https://mystory.ge/archives/3714) - გიფიქრიათ ოდესმე რომელი გრძნობა უფრო ძლიერია-გამარჯვების შედეგად მიღებული ბედნიერების თუ მარცხის შედეგად მიღებული უბედურების? მინდა ერთი წამით წარმოიდგინოთ თითქოს გაიმარჯვეთ, მიზანს მიაღწიეთ, წარმოუდგენელი ოცნებებიც აისრულეთ, როგორია განცდები, რას გრძნობთ? ასეთ დროს ადამიანებს მეტად გვიყვარდება საკუთარი თავი, სიამაყეც გვემატება და, სამწუხაროდ, ხშირ შემთხვევაში ამპარტავნებაშიც კი გადაგვდის. გამარჯვებულები აღვნიშნავთ, რომ ჩვენი წარმატება საკუთარმა შრომამ მოიტანა. ახლა
- [დღის აჩრდილი](https://mystory.ge/archives/3711) - ღამის წყვდიადში ცოტა უხილავი და უფრო მეტი ხილული ფიზიკური დამეტაფიზიკური არსება იღვიძებს. ბომჟები, რეივერები, შიზოფრენიკები, ლოთები,ბოზები... შედარებით შესამჩნევები არიან, ყველგან იგრძნობა მათი შარდის სუნი, ამიტომ აჩრდილის წოდებას არ იმსახურებენ. კორპუსების თავზე მარტო მოცეკვავეები ვარსკვლავებს კონცერტებს უდგავენ, მათაც სჭირდებათ აუდიტორია,რომელიც მილიარდობით კილომეტრის მოშორებით არის და წარმოდგენაც მაგარი კიდიათ. როგორც ზაფხულის ცხელ ღამეებში ციცინათელაა შესამჩნევი, სწორედ მასეთი
- [დილის რუტინა](https://mystory.ge/archives/3706) - ცისფერ ლანდებს მიღმა დანახული სიბრწყინის მეამიტური ხედვით და უკეთესი მომავლის არქონის იმედით, დღე ისევ იწყებს რუტინულ გათენებას. შუქთა ჩრდილი ისევ ეფინება გაყინულ მიწას და აბრკოლებს მის გალღობას. დღეს ისევ გარითმული ღრუბლები იპყრობენ ცის კიდობანს და მიიჩქარიან ქარის მიმართულებით დაუსრულებელ სივრცეში, თუმც დედამიწა უსასრულო არ არის და წესით სადმე უნდა მთავრდებოდეს. პარადოქსების საუკუნეა ჩვენი დროება და
- [shen, romelsac arasodes gcnobivar ...](https://mystory.ge/archives/3701) - me vici , rom am qveyanaze mxolod shen damrchi , romelsac arasodes gcnobivar , vinc tavdaviwyebit miyvardi yoveltvis . ar shemidzlia ar davwero da ar gagagebino chemi sulis tkivili , shen xom chemtvis yvelaferi iyavi ...sheidzleba verc ki gamigo , goneba damichlungda , magram mainc msurs movikribo ukanaskneli dzal-gone, rom ertxel mainc , mxolod ertxel
- [ყოვლისშემძლე თვალები](https://mystory.ge/archives/3698) - ვუყურებდი და ვფიქრობდი,ისეთი რა გავაკეთე, რომ ეს ადამიანი დავიმსახურე მეთქი,მისი თვალები ჩემსას ხვდებოდა.ეს ხომ ერთადერთი რამაა,სადაც ადამიანის შინაგანი აზრები და ფიქრებ იჩანს.მისი ფიქრები კუნძულებს ჰგავდა,სადაც მუდამ ნოტიო ჰავაა,სულ წვიმს და მხოლოდ დღეში ერთხელ ანათებს მზე,მაშინ როცა ფიქრების პატრონი თავის თეთრ მარგალიტებს შემომანათებს და მითბობს დღეს ამ კუნძულებზე მხოლოდ ორი ადამიანი ცხოვრობდა,ნუთუ იქიდან ერთი მე ვარ?!
- [ნაწილი 7 დასასრული ,,გჯეროდეს საკუთარი თავის,არადროს დანებდე&#34](https://mystory.ge/archives/3694) - ,, 3 წელია რაც გიცნობ და ერთ რამეს მივხდვი ,რომ არმინდა ყოველი დღის უშენოდ გატარება ,მინდა დილაობით ჩემს გევრდით შენ გხედავდე თუ როგორ საყვარლად გძინავს,ჩემი შვილების დედას ვხედავ შენში,და ისეთ ცოლს ,რომელიც გამაძლიერებს,მინდა ერთად ვიმოგზაუროთ რაც შენ ძაან გიყვარს , ერთად ვიცხოროთ შენ საოცნებო კოტეჯში მთაში და ერთად ვუცქიროთ მზის ამოსვლას თუ ჩასვლას.მინდა უპირობო ურთიერთობა
- [ნაწილი 6,,გჯეროდეს საკუთარი თავის ,არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3691) - .ჩხუბი დამიწყო ,,ესე აპირებ ცხოვრების გაგრძელებას, სანადე მიგყავს შენი ცხოვრება ვერ უკვირდები,რაა ეს რას დამსგავსებულხარ ესეთ გოგოს ვიცნობდი მე? ესეთი მიყვარდა მე? სადაა შენი ამაყობა სიძლიერე ,სად გააქრეე ის გოგო.რატომ იღუპავ თავს ,ან ჩვენ რას გევრჩი .ვიცი ვწუხვარ დედის სიკვდილი შენთვის როგორი რთული გადასატანი იყო ,უბრალოდ ჩვენზეც იფიქრე მე რადაგიშავე, რატომ არ პაუსხობ ჩვენს ზარებს
- [ნაწილი 5 ,,გჯეროდეს საკუთარი თავის,არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3688) - სახლში ვიყავი გამოკეტილი ან ვსვამდი ან ვტიროდი საქმეს თავს ვერ ვაბამდი რამდენჯერ სცადეს თოკამ და ნუცამ შეხმიანება, მაგრამ თავს ვარიდებდი. რამდენიმე დღის, შემდეგ ლუკასგან მომდის ამანათი 3 დღით ლონდონის ბილეთები, ვერ დვაიჯერე დამირეკა აბა ჩაალაგე და გელდოებიო . არვიცდოი რამეთქავ ვერც კი ვიჯერებდი , მე ხომ ჯერ არსად წავსულვარ თან ლუკასთან ხომ. თვითფრინავის დაჯდომას ველოდი
- [ნაწილი 4,,გჯეროდეს საკუთარი თავის,არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3685) - გყვარებია.-ასეა, მაგრამ არ იეჭვიანო , მგონი შენც მიყვარხარ . -გავუღიმე , შემდეგ კი დავამატე.-მიუხედავად იმისა,რომ ყველაფრის პოზიტიურად შეფუთვას ცდილობ,მაინც დასტრესილი ხარ თან , გამოუძინებელი...-ამბობენ ,კოცნა დეპრესიას და სტერსს მკურალობსო.- მითხრა სიცილით. -მაშინ ვიმკურნალოთ..-და მეც ავყევი თამაშში. ყველაფერმა არაჩვეულებრივად ჩაიარა სახლამდე მიმაცილა ძლიერ ჩამეხუტა შუბლზე მაკოცა და ბედნიერი ღამე მისურვა.
- [ნაწილი 3 ,,გჯეროდეს საკუთარი თავის,არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3682) - წავიდა.მე კი შევედი სახლში არეული,რაღაც საოცრებით სასწაულით და მონსუხული ბედნიერებით,გულში ვთქვი და ღმერთს მადლობა გადავუხადე დღევანდელი დღვისთის ,როგორც იქნა დადგა ეს დღე ,როდესაც მე ბედნიერი ვარ თან მეშინოდა სულ ხელს ვიქნევდი ყოველთვის იმედგაცრუება მეუფლებოდა ,საკუთარი თავის არ მჯეროდა, რა თქმა უნდა დაბადების დღეც იმედგაცრუებით მთავრდებოდა ,მაგრამ ეს არ მოხდა დღეს, შხაპი მივიღე და ტკბილად დავიძინე.
- [ნაწილი 2,, გჯეროდეს საკუთარი თავის,არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3679) - გავუძლებდი.ოქტომბრის თვე იყო ჩემი დაბადების დღისთის ვემზადებოდით 5 დრე იყო დარჩენილი ამიტო დიდი ალიაქოთში ვიყავით . სიმართლე თუ გაინტერესებთ ახალი წელიც და დაბადების დღე დიდი ვერაფერი იყო რადგან ყოველთვის სევდით მთავრდებოდა ,რადგან დასასრულს მაინც ვერ ვიღებდი სულიერად იმას რასაც ველდოდი. უმეტესად ისევ თორნიკე და მისი შეყავრებული ნუცა ცდილობდნენ მოწყობას ,დაგეგმას მე ვიჯექი იქეთ ოთახში და
- [,,გჯეროდეს საკუთარი თავის, არასდროს დანებდე"](https://mystory.ge/archives/3675) - 1998 წლის ოქტომბრის თვეში მოვევლინე დედამიწას,ქვეყნიერებას .ეს უმანკო არსება,რომელიც ბედნიერებით ივსებოდა უხაროდა მომღირი ოჯახის დანახვა ,სინამდვილეში კი ვერც კი წარმოედგინა რა ელოდებოდა მომავალში.მთელი დიდი იმედგაცრუება,პრობლემა,ბედნიერებაც,რომელიც თან სდევდა მომენტალურად რადგან თვითონ ბედნიერებას ასხივებდა ის.ანარეკლი იყო სარკის გააჩნია როგორ დაინახვდნენ .ადამიანი ,რომელიც სიხარულით სავსეა ,პრობლემების გარეშე და ადამიანი ,რომელიც თავს ძლივს აკონტროლებს,რომ გადარჩეს,არ დაიხრჩვეს მის უკიდეგანო ნაპრალში,რომლის
- [რას გაუგებს კაცი ბავშვის ფიქრებს ?](https://mystory.ge/archives/3670) - რას გაუგებს კაცი ბავშვის ფიქრებს? რა ხდება? რა ვქნა? რატომ ? მივიღებ იმას რაც მინდა ? ეს არის კითხვები რომელსაც,ჯერ არასდროს, ასე ძლიერ არ შევუწუხებივარ,თითქოს ყველა ჩემი ფიქრების ზღვა ერთად შეგროვდა და დიდი ტალღა წამოვიდა,რომელმაც ზედ გადამიარა. გადავრჩები?! საკითხავია. ყველაფერი დაიწყო აქედან სწორედ ამიტომ დავიწყე ჩანაწერების გაკეთება,ნუთუ სხვა რა უნდა აკეთოს ადამიანმა,რომელიც ფიქრების ტალღაში მოყვება.მინდა
- [გაზაფხულია კესანე](https://mystory.ge/archives/3666) - გასულ წელს ჩემს მშობლიურ სოფელში ჩავედი. გაზაფხული იყო. ახლაც კი ვგრძნობ იმ სურნელებას რაც აყვავებულ ხეებს უდიოდათ . ხალხი ნაკვეთებს შესეოდა. ზოგი ვაზს ყელავდა, ზოგი ლობიოს თესავდა და ზოგიც კურდღლის საჭმელ ღიჭას ეზიდებოდა .საღამოს ჩემი მექზობელი, ბებია კესანე მესტუმრა. ჩაიზე მივიპატიჟე და ბუხართან სავარძელში ჩავსხედით.კესანე ბებო მარტო ცხოვრობდა, აღარც დამლაპარაკებელი ჰყავდა და ასე ატარებდა წლებს,
- [...](https://mystory.ge/archives/3659) - ...გრძელი კედლის ბოლოს სხეული მოჩანდა, გლუვი სხეული რომელიც თავჩახრილი იჯდა, მეკი მივშტერებოდი მის ფეხებს რომელიც ნახევრად წყალში მყოფს სიცივისგან ჟრჟოლავდა. სადარბაზო მისი ფიქრებით იყო სავსე უცხო სხეულის ფიქრებით. ფიქრები კი სიმძიმეს ქმნიდა. ყვირილი დუმდა, სიჩუმე იმდენად ხმამაღლა ყვიროდა რომ იქაურობა უკვე აუტანელი ხდებოდა. წამიერად დავტოვე იქაურობა და გარეთ გავვარდი წინ ქალაქის ხედი გაიშალა სადღაც კვამლის
- [არ გავუშვებ სამუდამოდ გამოვამწყვდევ ჩემში](https://mystory.ge/archives/3651) - ლუ,მერამდენე ღამე დგება მოჭარბებული იმედებით და მერამდენე დილა თენდება მოლოდინისგან დაქანცული.როცა შენი თვალები სხვებს უმზერენ,შენს ღიმილს სხვებს ჩუქნი ჩემი გული ტკივილისგან იკუმშება,ვგრძნობ როგორ უფერულდება იმედის ცისარტყელა ისედაც ცოდვებისგან ჩაშავებულ სულში.ლუ, ყოველი შენი გამოჩენა ფენიქსის ჩიტივით აღმადგენს ფერფლიდან თუმცა წინაზე უფრო მეტად მტკენს შენი წასვლის მოახლოება.ლუ,მწვანეთვალება ლუ, შენ ვერც კი გრძნობ როგორ მიითვისე ჩემი გული და
- [მთლიანობა](https://mystory.ge/archives/3648) - ☀️ ♥ სურათი მთლიანად უნდა აღიქვა და დაინახო. ეს ფრაზა ბაბუამ 5 წლის ასაკში მითხრა. რატომღაც ძალიან კარგად დამამახსოვრდა. მაშინ ამ სიტყვების აზრს ბოლომდე ვერ ჩავწვდი. ბევრჯერ ვეკითხებოდი რას ნიშნავდა მისი ნათქვამი. ის კი მპასუხობდა დრო მოვა და ყველაფერს მიხვდები. ♥ ერთს დღეს ადრე
- [***](https://mystory.ge/archives/3644) - გაზაფხულდა,მაგრამ გულში ვინ რა იცის რა დარდია,ვერ უშველის მზის სხივებისაშველად რომ დაფარვია.ვერც სიტყვები, სინანულის,ჯიბიდან რომ დაგცვენია,ვერც თვალები, ბროლისფერიცრემლებით რომ აგვსებია.გაპატიებ,მხოლოდ ერთხელმისი ხსნისთვის გაპატიებ.მხოლოდ ერთხელ,მხოლოდ ერთხელამ შეცდომებს გაპატიებ.
- [გულს ვერ უბრძანებ (1)](https://mystory.ge/archives/3642) - გულს ვერ უბრძანებ თავი 1-რას მეუბნებით ექიმო ხვდებით მაინც?!-ვიკითხე გაცხარებულმა და კაცს ლამის საყელოში ვწვდი.-ამბობთ რომ ერთი წელი დამრჩა? ჯანდაბა...კიმაგრამ მე ხომ ვმკურნალობდი.-თავი ხელებში ჩავრგე და ვცადე ნერვები მომეთოკა.-ვწუხვარ ბატონო ალექს, ძალიან ვწუხვარ ამის თქმა რომ მიწევს, კი, თქვენ მკურნალობდით თუმცა ეს დაავადება იმდნად ძლიერი აღმოჩნდა რომ ...თქვენი გულის კუნთი ნელ-ნელა დუნდება და ჩემი ვარაუდით ერთ
- [Happines?!????](https://mystory.ge/archives/3639) - შორს წავიდოდი..იქ სადაც არავინ იქნებოდა ჩემს გარდა, ხეზე ხის საქანელას დავკიდებდი და საათობით ვიჯდებოდი მასზე. არა, არ მომბეზრდებოდა.რადგან ყველაფერს მირჩევნია საკუთარ თავთან ყოფნა მაშინ ,როცა მგონია ჩემი ბედნიერება სრულდება.რადგან მირჩევნია ყოველგვარი შეკითხვების გარეშე გამოვიტირო.არ მომბეზრდებოდა ასე დაუღალავად ჯდომა და ფიქრი იმაზე, არსებობს თუ არა ბედნიერება.
- [Under the water](https://mystory.ge/archives/3635) - ცხელი შხაპის ქვეშ დგახარ, წყლის წვეთებს შენი ცრემლები უერთდება და იდეალურად ერწყმიან ერთმანეთს...ასე ვერავინ მიხვდება რომ ტირი, რომ გტკივა.ფიქრობ...ნუთუ ასეთი უფერული ხდება შენთვის ყველაფერი?იქნებ თავად გააუფერულე შენი ცხოვრება? ეს ფიქრიც გღლის, საერთოდაც ყველა და ყველაფერი გღლის, გამუდმებით ერთი და იგივე, და შვება არსად ჩანს.სიცარიელეს გრძნობ უკვე მერამდენედ , სიცარიელე გავსებს💜საკუთარ თავს ეკითხები, რაღა გაბედნიერებს ადამიანო?
- [ამბავი #6](https://mystory.ge/archives/3632) - - მეგონა მას დასანახავად ვერ იტანდი - თქვა კაცმა, გაღიზიანებით- იცი, გძულდეს ვინმე არ ნიშნავს არ გიყვარდეს, რადგან სიყვარულის საპირწონე არ არის სიძულვილი, გაინტერესებს რა არის სიყვარულის საპირისპირო?! როცა უბრალოდ სულერთია, როცა შენთვის მხოლოდ ცარიელი ადგილია მეორე ადამიანი... ახლა კი, შენის ნებართვით, მარტო დარჩენას ვისურვებდი და ურთიერთობების შესახებ ლექციებს როგორმე სხვა დროს ჩაგიტარებდი - უპასუხა
- [წყლის ისტორია (ნამდვილი ამბავი)](https://mystory.ge/archives/3629) - 10 საათი ხდება. ჩემი გამოცდის დროა, ვნერვიულობ, წინ მხოლოდ რამდენიმე წუთი მრჩება მე კი ავტობუსში ვარ და აი ავტობუსიც ჩერდება. საზოგადოების ნაწილი ჩამოდის, მათ შორის მეც. ვუახლოვდები შუქნიშანს და ველოდები ფეხით მოსიარულეთა შუქი მწვანედ განათდეს რომ შევძლო გზის მეორე მხარეს გადასვლა, სწორედ ამ დროს მიახლოვდება მოხუცი კაცი ხელჯოხით, დახმარებას მთხოვს, სწრაფად ვიღებ ჩანთიდან საფულეს და
- [ვაცილებ მარტს](https://mystory.ge/archives/3622) - ვაცილებ მარტს...და კიდევ რამოდენიმე ქალსაღარ ვიტყვი მიყვარს, აღარ ავიკიდებ შარსდავწერ ლექსს , და არა შარჟსწვიმიან ამინდში ვწერ დარდიანსმე გაგიცანი თებერვალს...წვიმდაის სიყვარული ამად ღირდამაგრამ, მოგონებად იქცაის დრო უკვე წარსულში მირჩაახლა კი ვაცილებ მარტს...მივაყოლებ ზედ რამდენიმე ქალსვწერ და ვერ ვეშვები მასხანდახან ეშვები აქვსმისი ღიმილი კლავსვაცილებ მარტს
- [წვიმს და მეც ჩვეულად მოვისხი ლაბადა](https://mystory.ge/archives/3618) - წვიმს და მეც ჩვეულად მოვისხი ლაბადა,და უხმოდ ვსაუბრობ უძირო თვალებთან,შენ მოგწონს ჩავლილი გოგონას კაბა და...მე ვარდებს ვყიდულობ ცინიკოს ქალებთან.გავჭორავთ თეატრის მყვირალა აფიშებს,ქუჩებით ვამცირებთ მანძილს და სავსეა,ტუჩები რომელიც გამვლელებს აგიჟებსტუჩები, რომელიც ალუბლის მსგავსიამოკირწყლულ ქვაფენილს ატყვია ბზარები,წვიმისგან ნაპრალებს ივსებს და ხარბია,ტალახის გუბეში სჩანს ნატერფალებიშენ კი ეს ქოლგა დღეს არაფრად გარგია....წვიმს და მეც ლაბადა მოვისხი ჩვეულად,საღამო განწყობებს ალაგებს
- [სიზმრად ისევ თუ ინებე მოსვლა...](https://mystory.ge/archives/3615) - სიზმრად ისევ თუ ინებე მოსვლამარტო მოდი, შეისმინე ლოცვავეღარ ვქაჩავ, ვერ შევძელი გათვლაჩემი გულის, გრძნობებისგან დაცვა.მხოლოდ ბოთლის შემიძლია დაცლაგვირილისთვის თან ფოთლების გაცლა.ვეღარ ვქაჩავ, ვერ შევძელი გათვლაშენში ცუდის მოძიება, დათვლა.ახალი დღის დაიწყება ათვლაროცა ჩემი დამთავრდება ჯვარცმა.როცა აღარ დამჭირდება დათვლაუშენობას რომ ჩამიხშობს თავსხმა.ჩავიჭერი, ვერ შევძელი, რა ვქნა?!გრძნობებისგან ჩემი გულის დაცვა.💕
- [მუზეუმში მცხოვრები შენ](https://mystory.ge/archives/3611) - დრო გადიოდა.შენ საკუთარ თავს ეუბნებოდი, რომ ყველაფერს დაძლევდი.გჯეროდა შენი თავის და სიყვარულს, გატაცება, დროებითი გატაცება დაარქვი.ილუზიური გატააცება.საკუთარ თავს არ ჰგავდი, რადგან შენს თავში დაბნეულობა შეინიშნებოდა. ბევრ საკითზე ფიქრობდი და გარშემო ანარქია იყო, როგორც შენში.შორიდან გახდი დამოკიდებული ადამიანზე, რომელსაც კარგადაც კია რ იცნობდი, კარგად არა, შეიძლება ითქვას, რომ საერთოდ არ იცნობდი.შეეჩვიე მის არსებობას.შეეჩვიე ყოველ საღამოს მის
- [ყოველი დღე](https://mystory.ge/archives/3604) - p.s ეს არის ჩემი მეორე მოთხრობის ნაწყვეტი არასოდეს არ გამომიქვეყნებია facebook–ის მეგობრების გარდა იმედიმაქვს მოგეწონებათ ვიცი არის ბევრი გრამატიკული შეცდომა მაგრამ დამწყებივარ ერთხელ ერთმა ადამიანმა მითხრა თუ ცხოვრებაში რაიმეს მიღწევა გსურს ყოველ დღე ყოველ წუთსა თუ წამს შეეცადე მასზე იფიქრო და მიუახლოვდე რაც არ უნდა მოხდეს, თუნდაც ზოგჯერ გეგონოს რომ დაეცემი და მეტს ვერ შეძლებ, ვერ
- [და მეც მერქმევა მწერალთა ასული](https://mystory.ge/archives/3602) - აგვისტოს თვე იყო...08.24.2019 , მე უბრალოდ ვუსმენდი , როგორც ღამით მთვარე მისმენს მე. უბრალოდ ყურს ვუგდებდი ამ უცნაურ ისტორიას, ამ უცნაურ ბავშვობას და იმ უცნაურად გადალახულ ეტაპებს. ისტორიას უღრმავდებიან და მე უფრო მეტად ვშფოთდები , თითქოს ცივი წვიმის აგრესია მთრგუნავს , მაგრამ რეალურად ეს ისტორია მთგრუნავს. არემარე სიცილ-კისკისით აგრძელებს ამ ისტორიის მოსმენას და აი,
- [ცისფერი თვალები](https://mystory.ge/archives/3597) - ღრმა, უძირო ცისფერი თვალები,როგორც უფსკრული, აჩრდილთ ლანდებიშიგ ჩაგკარგავს, დაგაბნევს მრუმე ზარებითუღიმღამო ცისფერი თვალები.თითქოს მწუხარე, შორსმჭვრეტელი,თითქოს მუდარე, მრავლისმთქმელი უემოციო. არაფრის მჩნევი, მზერაში გამომსჭვალი ცისფერი თქეშით.ღრმა, შეჭმუხნული ცისფერი ხევი. 2018წ
- [ბედისწერა](https://mystory.ge/archives/3591) - ირგვლივ სიმშვიდეა. სიმყუდროვეს მხოლოდ ტალღების ხმა არღვევს. რა ლამაზია როცა წინ ხედავ ზღვას, რომელიც თითქოს ციმციმებს, თუ ზევით შესცქერი მეორე საოცრებას გადაეყრები ადამიანი, მუქი ლურჯი ცა, კარგად დაკვირვებისას შევამჩნევთ რომ ცაში ღრუბლები ნახატებით გვესაუბრებიან, აქ ყველაფერი არ მთავრდება, უკან მოხედვისას უზარმაზარ და ურყევ კლდეებს დავინახავთ.აი, ასეთ საოცრებას შევცქერი, ახლა ვზივარ ზღვაში შეჭრილ მოაჯირთან, ჩემს ფეხებს შორიდან
- [მოგესალმებით რეალობაში!](https://mystory.ge/archives/3586) - ბედნიერება..სიხარული..სიყვარული..მეგობრობა..ერთგულება..დახმარება..სიკეთე..არა მეგობარო, არასწორად მიმიხვდი, ეს მხოლოდ ის სამყაროა რომელშიც გვინდა ვიცხოვროთ, თუმცა რეალობა სხვაგვარია.ტკივილი..სევდა..ღალატი..მონობა..ფული..მკვლელები..ძალადობა..ს ი კ ვ დ ი ლ ი!დიახ, ეს გახლავთ სამწუხარო რეალობა..ნაცვლად სიყვარულისა და მეგობრობისა, ერთმანეთს ვემტერებით..ნაცვლად ნდობისა, ვღალატობთ..ნაცვლად სიკეთისა, ვძალადობთ..ნაცვლად დახმარებისა, ვკლავთ.საინტერესოა რეალობა ფანტაზიისგან ძალიან განსხვავდება, ფანტაზიით შექმნილი სამყარო ბევრად სჯობს რეალურს.როგორ მოვიპოვოთ ბედნიერება რეალობაში?ნარკოტიკი?არ ღირს.. ვინ იცის რამდენი მოგატყუებს და
- [2020](https://mystory.ge/archives/3582) - 2020 მართლაც რა საოცრად დაიწყო არა? არ მინდა ჩამონათვალიგავაკეთო და კიდევ ერთხელ გავაღვიძო თქვენს გონებაში ცუდიმოგონებები მაგრამ ვიცი რომ თითოეულ ჩვენთაგანში არისდამალული ჩვენი გულწრფელი მხარე რომელიც გარეთ გამოღწევასლამობს ,რომელსაც უნდა გარე სამყაროს წუთით მაინცდაელაპარაკოს და უთხრას რეალურად რას გრძნობს რას განიცდისროგორ უჭირს ამ ყველაფერთან გამკლავება .თითოეული ჩვენგანისშინაგანი სამყაროდან ისმის ყვირილი,კივილი მაგრამ ჩვენ ამასვახშობთ არ ვუშვებთ გარეთ რადგან ისედაც დათრგუნულიადამიანები ჩვენი სევდით უარესად არ დავამძიმოთ.და სწორედ ამდროს ჩვენ ვკარგავთ საკუთარ თავს რადგან ძალიან გართულებივართ იმის არჩევაში თუ რომელი ნიღაბი მოვირგოთ ნეტავ რომელინიღბით უფრო მოვეწონებით კარანტინში მყოფ საზოგადოებას? იმედის ნიღაბი ? პოზიტივის ნიღაბი ? ვაითუ ამას გააკრიტიკებენ მერერა იქნება ? შემდეგ ხომ დავუბრუნდებით საკუთარ მესთან ის კი იმედგაცურებულ თვალებს მოგვაპყრობს რადგან ჩვენ ის ვუარყავით არმივეცით საშუალება სიმართლე ეთქვა არ ვათქმევინეთ ის რაც მასასე მწარად უდაღავდა სულს და ვინ იცის იქნებ ღმერთმა ეს დროდასაფიქრებლად მოგვცა ? შანსს გვაძლევს რომ დავფიქრდეთ ჩვენსგანვლილ ცხოვრებაზე და იმაზე კმაყოფილი ვართ თუ არა მისით ისცდილობს აგვიხილოს თვალები რომლის გახელაზეც ასე ძლიერვამბობთ უარს რადგან გვეშინია,გვეშინია იმის რასაც მისი გახელისდროს დავინახავთ.სიმართლეს დიახ მეგობრებო დავინახავთ თუროგორ მწარედ ვცდებოდით ამ დროის განმავლობაში თუ როგორვატყუებდით ყველას და მათშორის საკუთარ თავსაც და ეს ჩვენიშანსია შევცვალოთ მომავალი.უბრალოდ თვალები დახუჭეთ დაწარმოიდგინეთ რამდენი ადამიანი მალავს საკუთარ თავს მხოლოდიმიტომ რომ მასზე შთაბეჭდილება არ შეეცვალოთ
- [დიდი ამბის პატარა ნაწილი](https://mystory.ge/archives/3580) - იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ოჯახი, რომელიც ახალი წლის დადგომას მოთმენლად ელოდა... არა, არა, ეს ამბავი ასე არ იწყება, არც ზღაპარივით კეთილი დასასრული მოუჩანს... ეს ყველასთვის ნაცნობი,მაგრამ გულში ღრმად დამარხული თემაა, რომლითაც ახალი წლის ღამეს გულს არავინ დაიმძიმებს... აი როგორ იწყება ეს ამბავი სინამდვილეში:ზამთრის სუსხში , დეკემბრის ცივ,თოვლიან ღამეს ,როცა ყველა სულმოუთქმელად ელის შუაღამის
- [ტანგო (ნაწილი 1)](https://mystory.ge/archives/3573) - ვიღვიძებ, დღის 3 საათია. შუადღის ძილი ჩვეულებრივი ამბავია. ყოველდღიური რუტინის ნაწილია რომელიც დილას 9 საათზე იწყება. ყავა მშიერ კუჭზე(მეტი ეფექტისთვის) და ეპიკური მუსიკა სანამ ყავის ზემოქმედების ქვეშაა ორგანიზმი. ყავის მოქმედების გასვლასთან და უკუეფექტის მაქსიმალურად ჩახშობისთვის წესრიგის მოყვანა ოთახში(ლოგინის გასწორება, ტანსაცმლის დაკეცვა...) გაწელვები, ვარჯიში და აბაზანა. ახლა კი 12 საათისკენ შეგვიძლია საუზმეც მივირთვათ და მოთენთილი მდგომარეობაში
- [შემოდგომისფერ სექტემბერში დაკარგული ჩვენ.](https://mystory.ge/archives/3566) - სექტემბრის პირველია.ისევ ისე გნატრობ, როგორც აქამდე.როგორც ყოველ დღე,ყოველ ღამე ძილის წინ,ყოველ წუთს...ფიქრები მიდიან...ხეების ნელ, ჰარმონიულ რხევასა და ხიდან მოწყვეტილი ფოთლების ნარნარს მიჰყვებიან.მიჰყვებიან და თან მიაქვთ ოცნებები, წარსული,ამწყო და შეიძლება მომავლის ნაწილებიც.სექტემბრის პირველია.მე ისევ გავყურებ შორ, უკიდეგანო, ფერადფოთლებიან, შემოდგომისფერ ბილიკს.სწორედ იმ ბილიკს, რომელმაც ერთ დროს შენამდე მომიყვანა.ან ახლაც მომიყვანს.ისევ დაველოდები 1 სექტემბერს.ისევ დავინახავ შემოდგომისფერ სექტემბერს.ისევ დავინახავ
- [ფილოსოფია და გაკვირვება](https://mystory.ge/archives/3563) - ბუნებაში შეიქმნა მთელი მოვლენათა წყობა რომლებიც დახშულია სიღრმეზე ფილოსოფია კი იმითაა კავშირში ამასთან რომ მან ისინი უნდა აღმოაჩინოს ისინი რაც უფრო ღრმად არის დაფლული ვიდრე ყოველდღიური ცნობიერის წვდომები რომლის გაგებულიც თითქოსდა და შთაბეჭდილებას ქმნის რომ მთავარ სიღრმიდან მოდის რასაც ნამდვილი ფილოსოფოსი ეძებს და რაღაც ნჭვრეტული და გამაოცებელია. ფილოსოფოსის ძიებანი ამით არქეოლოგს გავს იგი ეძებს მაგრამ
- [ფროიდი მთაზე (I ნაწილი)](https://mystory.ge/archives/3559) - რა არის სამყაროში ყველაზე ამოუცნობი ? რისი თქმა არ შეიძლება დაზუსტებით ? არსებობს მრავალი აზრი, იდეა და შეხედულება იმაზე თუ რა მოხდება სიკვდილის შემდეგ, ზოგს სჯერა სამოთხისა და ჯოჯოხეთის, ზოგს რეინკარნაციის, ზოგსაც კი იმის რომ სიკვდილის შემდეგ უბრალოდ არაფერი ხდება, ალბათ გაინტერესებთ ამდენს რას ვლაყბობ ამ თემაზე ? სულ რაღაც რამდენიმე წუთში თავად გავიგებ
- [,, კენტი ფოთოლი''](https://mystory.ge/archives/3556) - ქარვისფერი დღე მიილია დაცაზე ნავარდობს მთვარე ობოლი.მარტოსულობას დავუმეგობრდიმე - შემოდგომის კენტი ფოთოლი.მარტოსულობა განა ტანჯვაა?ანდა სასჯელი ან განაჩენი?!მთვარეც ერთია, მზეც ხომ ერთია, მაგრამ რა არის მათი სადარი?!ქარვისფერი დღე მიილია დაფიქრი ნავარდობს სულში ობოლი.მარტოსულობას დავუმეგობრდიმე - შემოდგომის კენტი ფოთოლი" ...
- [შეგრძნებები სამყაროსგან](https://mystory.ge/archives/3551) - სიყვარული ეს გონიერების უნარი და ჩვევაა იგი ადამიანს თანდაყოლილი აქვს და ზრდასთან ერთად იწყებს გემოვნების ხარისხსაციას და ჩამოყალიბებას გააჩნია განყოფილებები დამოკიდებულისა და დამოუკიდებლობის დამოკიდებულის ის რაც მას გააჩნია თანდაყოლით და დამოუკიდებლის რასაც ის შემდეგ იძენს ადამიანის ზრდის დროს რომელიც შეიძლება იქცეს დამოკიდებული, სიყვარული როგორც ობიექტი განიცდის სიამოვნებას როგორც სხვა მიდრეკილებები ადამიანის უმნიშვნელო სიამოვნებები (სიყვარულთან შედარებით)
- [შეგრძნებები სამყაროსგან](https://mystory.ge/archives/3547) - არსებობს მოვლენათა კანონზომიერებები რომლებიც ქმნიან შეგრძნებებსა და იმპულსებს ისინი უნდა გავიგოთ როგორც მოვლენის მოვლენები ოღონდ როგორც კომპონენტები ეს აიძულებს მოვლენას იყოს სრულყოფილი რათა ამან იმოქმედოს ჩვენზე არა როგორც პირდაპირ რაც ჩვენიდან გამომდინარეობს არამედ ამის გარედან ეს ინდივიდუალურად ხდება რაც დამყარებულია თვით მოვლენის განვითარებაზე და მის დამოუკიდებლობაზე ამ კომპონენტების გარეშე მოვლენა უბრალოდ არამრავალფერი იქნება და ამავდროულად
- [კომბლები](https://mystory.ge/archives/3544) - გულით დავეკიდე სახრჩობელაზე...გული თავის ადგილასაა, ანუ თავის ადგილას კი არაა, თავის ადგილასაა, ხომ მიხვდით?!აი, ასე... აღარც თავი მაქვს და აღარც გული......და იმდენად ხელშესახები გახდა ეს ტკივილი (გულის ჩამოხრჩობამ თურმე ასეთი მწვავე ტკივილები იცის), ლამის სისხლიც კი წამომივიდეს, ოთხად მომკეცოს და შემინახოს სადმე, ტკივილთა განყოფილებაში, ან საერთოდ, ჭერში ჩამომკიდოს, როგორც კომბლები. არ ვიცი, საერთოდ რა შედარებაა
- [***](https://mystory.ge/archives/3540) - და ამ ღამისებრ, ვარ მოშავბნელო,როგორც ავდარი ამ წლის,და უკუღმართი მთელი წარსული თავზე უღმერთოდ მაწვიმს. ნერეიდა მ.ქ.
- [,,არეულ თმებში"](https://mystory.ge/archives/3538) - 🖋,, არეულ თმებში გამოვამწყვდევ სამყაროს შფოთვას,ხელისგულიდან მიმოვფანტავ სიყვარულს მზიანს.თუ კლდის ნაპრალებს ბევრჯერ შუა მოუქცევიხარნუ დაღონდები, ყოველი ცდა ყოველთვის ღირდა!აწეწილ თმებში გამომწყვდეულს ვატარებ სევდას,დედამიწაზე სწორედ ასე ჩამომაქვს ზეცა.ყრუ კოშმარიდან მეათასედ გადარჩენილისიკვდილის ფასად გამარჯვებულ სიცოცხლეს ვბედავ." 🖊
- [12 წლის წინ...](https://mystory.ge/archives/3533) - 2013წ.იწყებენ გლეხები მიწის ამობრუნებას, ახლა გაზაფხულია და ახალი სიცოცხლე უნდა ამოჰყვეს მიწას მეორე მხრიდან. ყანები დაიზოლება მწვანედ და გაჩნდება არსებობის სურვილი...გვალვით დასიცხულ სიმინდის თავთვებს ჩხავილით გადაუფრენს ყვავი, მისი ამაზრზენი ხმა მოიტანს სიჩუმესა და შიშს... წამოვა კოკისპირული წვიმა და ეცდება თავთავები იხსნას უსიცოცხლობისგან. ზეცა აგუგუნდება, ღრუბლებს გაუჩნდებათ წითელი ბზარები და ვიგრძნობ სისველეს თმებში... ხელებს მაღლა
- [...](https://mystory.ge/archives/3528) - .
- [,,შენი ქალბატონი"](https://mystory.ge/archives/3524) - ,, დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი,უნდა დაგიმშვენო გვერდი.მე ვარ, ვისზეც უნდა ოცნებობდე,თუნდ შემოგვეფანტოს წლები.მერე წლები იქეთ გავაცინოთ,ეთქვას, მაჯობესო რწმენით.ცის ჭერს მივაწვდინოთ ხელები დამივცეთ სიყვარულის ფერი.ვზივარ შენი ცხოვრების ნავში დამზად ვარ, ვიყო შენი მგზავრი.დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი,უნდა დაგემგზავრო გზაში" 💟💟
- [,,შენი თვალებით"](https://mystory.ge/archives/3522) - ,, შენი თვალებით მიმზერს უფალიდა, თითქოს, ზეცის სარკმლების მიღმავხედავ სამოთხეს და იარებიდა იარებიც მიხორცდებიან.შენი ხელებით მიკრავს უფალიგულში და გულიც სიცოცხლით ფეთქავს.თუ გამიცივდი ოდესმე გულთანდავკარგავ შენში დანახულ ღმერთსაც.შენი თვალებით მიმზერს უფალიდა გრძნობა ჩემში ჩემზე მეტია.სამაჯურებად ავისხამ ხელზეგანცდებს ასე რომ მიბევრდებიან......................................შენი თვალებით მიმზერს უფალიდა ,თითქოს, ზეცის სარკმლების მიღმავხედავ სამოთხეს და იარებიდა იარებიც მიხორცდებიან".❤❤
- [,, მე მაპატიე"](https://mystory.ge/archives/3520) - ,, ზამთრის მკლავებქვეშ მოექცევა მთელი სამყარო,როცა ნოემბერს გასცვივდება ბოლო ფოთოლი.მე მაპატიე ფოთოლცვენა ჩემი გრძნობებისდა ამინდივით არეული ხასიათები.გაძარცვულ ხეებს უჩერდებათ პულსი მაჯებში.პირში ვიგუბებ შემოდგომის გარდაცვალებას.მე
- [,,როცა ძლიერ მენატრები"](https://mystory.ge/archives/3518) - ,, მენატრები, როცა ძლიერ მენატრებიშენს მაისურს ჩავიცვამ და ვთბებიხორბლისფერი შენი კანის სუნითდა მთელი დღე სახლის კართან გელი.მონატრებას შემოვიცვამ ტანზე.შენ მოხვალ და ისე ჩაგიხუტებმონატრების ეკლებიან დარდებსსათითაოდ ჩამოგკიდებ მხარზე"...💑
- [''კომლერი''](https://mystory.ge/archives/3506) - 90_იანი წლებია. სკოლაში, სადაც მე ვსწავლობდი მეტად უცნაური წესები იყო დადგენილი მისი უსიმსხოესობა დირექტორ ნამოს მიერ. ასეთ უცნაურობებში შედიოდა : 1) აუცილებლად უნდა ყოფილიყავი შავთეთრ ფორმაში გამოწკეპილი. სავარაუდოდ ამ ნორმების მდგენი სხვა ფერებს ვერ ცნობდა, ან აბსოლუტური აუტანლობა ჰქონდა მათი. ( რაც სავალდებულო იყო ყველა მოსწავლისთვის, ისე ვერ შეხვიდოდი სკოლაში. ამიტომ ''ჩორნი ხოდების''
- [ცხოვრება](https://mystory.ge/archives/3504) - დღეს არაფერი მქონდა საქმე, დავჯექი ჩემი საყვარელი სახლის, ჩემს საყვარელ აივანზე, ჩავრთე ჩემი საყვარელი სიმღერა და ფიქრებთან ერთად დავიწყე მოგზაურიობა. 14 წლის მანძილზე პირველად დავფიქრდი რამდენად კარგი და სასწაულია როდესაც ადამიანი ცოცხლობ, თითქოს არაფერია ერთი ჩვეულებრივი მოვლენაა მაგრამ დაიბადო ეს ნამდვილად სასწაულია. ვიბადებით, ვცოცხლობთ, გვიყვარდება, გვტკივა, ბედნიერები ვართ, გვენატრება, ვკარგავთ, ვპოულობთ, რომ დავუფიქრდეთ რამდენად მაგარი
- [ჩემი იღბლიანი დღეები:](https://mystory.ge/archives/3499) - მოგესალმებით ვინც დააპირებს წაკითხვას მინდა იცოდეთ რომ იუმორით შეხედეთ ამ ყველაფერს ❤️❤️❤️
- [რეინკარნაცია მეცხრე დრაკონად, სავსე მთვარის დროს.](https://mystory.ge/archives/3491) - ...მზად ვარ, დავინახო თეთრი მტრედი, სისხლით დასვრილი. მზად ვარ, დავინახო ძვლები, გადაფცქვნილი კანის ქვეშ. მზად ვარ, დავინახო ლითონის გზატკეცილი. მაგრამ მეშინია. მეშინია ეიფორიის რომელიც ოქროს ქვეყანაში, მათთან ცეკვის დროს შეიძლება ხელიდან გამომეცალოს და იქ დავბრუნდე სადაც ჩემი ადგილი არაა. როდესაც სამყაროს წითელ ფერში ვხედავ, როდესაც ჩემს წინ არსაიდან მოსული ნაიარევები იწყებენ გამოჩენას და როდესაც ფერფლის ნახვის სურვილი პიკს აღწევს, მაშინ ვწვები ზურგზე და უკიდეგანო ცას
- [,, ერთხელ "](https://mystory.ge/archives/3489) - ,, ერთხელ გავიგიჟეთ თავიმე და მარტოხელა ქარმა.გზაში დავიმგზავრეთ წვიმა ,წამში შენს ჭიშკართან გავჩნდით.ფანჯრებს დავულეწეთ მინა,სულ მთლად აგირიეთ სახლი.გძინავს...გიყურებ და : ,, ღმერთო,სიზმრად ნანახ ჭაბუკს ჰგავდი!"მზისფერ და ტალღოვან თმაზეხელი გადაგისვი მალვით.ფარდით მოგიჩრდილე მთვარე,ფრთხილად გავიხურე კარი.ჩემს ლანდს გავეკიდე ქარში.გზაში დამეწია დარდი :შენ და შენით თბილი სახლი,თითქოს, კვლავ სიზმარში დამრჩით"...
- [,, ვედაქალები მზეს ოქროსთმიანს"](https://mystory.ge/archives/3487) - ,, ვედაქალები მზეს ოქროსთმიანს.გზადაგზა ჩემს წილ სიყვარულს ვიჭერ.გადავამრავლებ ერთ ღიმილს ასზე,ხოლო სიძულვილს დუელში ვიწვევ.ვეჭორავები მზეს ოქროსთმიანს.დილით ქალურად სწორდება წელში.ისიც ჩემსავით შეიკრავს ღილებსდა ჩაისუნთქავს სამყაროს ფიქრებს.....................ვედაქალები მზეს ოქროსთმიანს.გზადაგზა ჩემს წილ სიყვარულს ვიჭერ''.
- [მუზეუმში მცხოვრები შენ](https://mystory.ge/archives/3484) - მეგობარდაკარგული შენ იყავი.მდუმარება და სიბნელე.რა გინდოდა, რატომ იყავი ?სწორედ იმიტომ, რომ სიბნელესა და სიჩუმეში უფრო კარგად და ნათლად გამოხატავდი, გამოკვეთდი შენს აზრებს, შენს სურვილებს, შენს მისწრაფებებს...გიჭირდა.უფრო და უფრო გიმძიმდა ეს ფაქტი.გტკიოდა.სულ უფრო გტკიოდა.შენ იცოდი, რომ მას აღარაფერი ეშველებოდა.იცოდი, რომ მას ვეღარასოდეს ნახავდი.იცოდი, კარგად იცოდი, რომ ეს ცხოვრება ერთი დიდი ილუზია იყო, რადგან მხოლოდ ილუზიაში თუ
- [,, შენი ქალბატონი"](https://mystory.ge/archives/3481) - ,, დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი,უნდა დაგიმშვენო გვერდი.მე ვარ, ვისზეც უნდა ოცნებობდე,თუნდ შემოგვეფანტოს წლები.მერე წლები იქეთ გავაცინოთ,ეთქვას, მაჯობესო რწმენით.ცის ჭერს მივაწვდინოთ ხელები დამივცეთ სიყვარულის ფერი.ვზივარ შენი ცხოვრების ნავში დამზად ვარ, ვიყო შენი მგზავრი.დიახ, მე ვარ შენი ქალბატონი,უნდა დაგემგზავრო გზაში" 💟💟
- [***](https://mystory.ge/archives/3478) - იქარგებიან განვლილი წლები და აბლაბუდას ემსგავსებიან,ნისლო, მეც შენებრ პირქუში ვხდებიცაო, ეგ წვიმაც გადამდებია;დამუნჯდებიან გზათა მგზავრები, დააყრით ფიქრი ტანზე ეკლებად, ხალხთა შორის ხარ და იკარგებიდა განსაცდელი ჟონავს წვეთებად. აღმოსავლეთის ქარი მძვინვარებს,თავს გევლებიან მზარდი წვიმებიდა ბავშვობაში განცდილ სიმწარესვერ ივიწყებ და ქართან წყვილდები, ნაცნობები კი ჭუჭყიან ხელებს, ზედ შემაწმენდენ და გაქრებიან, წაიკითხავენ ჩემს ნაშობ ლექსებს,-ვერ გაიგებენ, ვერ მიხვდებიან. მერე დანისლულ, მიუვალ
- [ამორალური თაგვი](https://mystory.ge/archives/3473) - ფანჯრიდან ქალაქს გადავყურებ. მაგიდასთან ვზივარ და ახალ ნაწარმოებს გეახლებით. არა, კი არ ვკითხულობ რომელიმე ახალ ნაწარმოებს, არამედ ჯერ შექმნის პროცესში ვარ, თუმცა გეახლებითს იმიტომ ვწერ, რომ ეს ნაწარმოები თავისთავად ნააზრევია, სიტყვათა გროვა ჩემს თავში, ამიტომაც შეგრძნება მიჩნდება, თითქოს ამ ნააზრევის მატერიალიზება რაღაცის ჭამა იყოს. გარეთ ქვეყანა იხრუკება. სქელი, ხმაგაუმტარი, ვიწრო და მართკუთხედი ფანჯრიდან მზის სიმხურვალეს
- [აიდა (ნაწილი 1 / თავი 1)](https://mystory.ge/archives/3470) - თითქოს გარდავისახე. ქვეყანას მოვევლინე. სიბნელიდან სინათლეში გადასვლა არც ისეთი სასიამოვნო იყო, მაგრამ დედის ხმასიმღერად ჩამესმოდა ყურში, იმ სიმღერად,რომელსაც ხშირად მიმღეროდა დედა ჩემი მუცლად ყოფნისას. თვალებს ვერ ვახელდი, არადა ისეთი ძლიერი სურვილი მქონდა ამ მშვენიერი ხმის პატრონი გამეცნო. მისი შეხება ისეთი სასიამოვნო იყო, მეგონა დედამიწაზე კი არა ღმერთების სამფლობელოში ამოვყავი თავი. დრო ისე უცებ მიიწევდა წინ,
- [,, ზოგჯერ"](https://mystory.ge/archives/3467) - ,,ზოგჯერ სიჩუმე მოჰგავს ქარიშხალს.დუმილის კონებს მოკუჭავ მუჭითდა ცხოვრებაში სულ ერთხელ მაინცრჩები ღმერთივით მარტო და ხვდები,ხვდები, ქარიშხლებს გადაურჩები,გადაივლიან თავსხმა წვიმებიც,მაგრამ, როგორიც იყავი გუშინისეთი უკვე ვეღარ იქნები.წლები მძივებად აკინძავს განვლილს,მოგონებებად ჩაწვება სულში.სათქმელი ბევრჯერ მოხეთქავს, მაგრამსიტყვების კონებს მოკუჭავ მუჭით..."
- [,, მერე რა"](https://mystory.ge/archives/3465) - ,, მერე რა, თუკი ნისლია ზოგჯერჩვენი ხანმოკლე სიცოცხლის კართან.მხრებჩამოყრილი დღეების ლანდებსშენი ღიმილის კოცონზე დავწვავ!მერე რა, ზოგჯერ მზისთვალა დილათავს დაგადგება ფიქრების მძივად.აგიწიოკებს წუხანდელ სიზმრებსდა გაგახსენებს, სულში რომ წვიმდა,მაგრამ ეცადე, სევდის აჩრდილმააღარ დაიდოს სიზმრებში ბინა.მხრებჩამოყრილი დღეების თვალწინუნდა იყვირო : ,, სიცოცხლე მიყვარს"...
- [ნაცრისფერი სიცარიელი (ნაწილი 2)](https://mystory.ge/archives/3463) - დარბაზში არც ისე ბევრი ხალხი იყო. ყველაფერი ჩვეულებრივად იყო. ეს ერთი ჩვეულებრივი სასამართლო უნდა ყოფილიყო. მოვისმინე ბრალდებები და იმან გამაკვირვა, რომ ნიკამ აღიარა! ყველაფერი რაც მე მითხრა, ძმაოს გარეშე რა თქმა უნდა. ნიკამ აღიარა თუ არა მისი ტანკივით ძმა წამოვარდა, სკამს მუშტები დაარტყა, გასასვლელისაკენ წავიდა და თან ისე შემომხედა მეგონა იქვე მომკლავდა, მაგრამ შევცდი! იქ
- [ნაცრისფერი სიცარიელე (ნაწილი 1)](https://mystory.ge/archives/3459) - მგონია , რომ მას ყველა განსხვავებულად ხედავს. არ ვიცი რატომ, უბრალოდ ასე ვფიქრობ. როცა ის ჩემთან მოვიდა რუხი ფერის იყო, გაცრეცილი ნაცრისფერი, ცელი არ ჰქონდა! სახის დანახვა ვერ მოვასწარი, დრო არ მქონდა. ის მხოლოდ ერთი წამით ვიხილე და მორჩა! შემდეგ იყო არაფერი! გავოცდი, ვიფიქრე ეს ხომ შეუძლებელია მეთქი, რა თქმა უნდა ყველა ასე იფიქრებდა, ღმერთო რა
- [დიალოგი](https://mystory.ge/archives/3455) - ,, მოვიდა საღამო მძიმე და მოკლე ნაბიჯებით და ეზოში მჯდარს გვერდით მომიჯდა. მოვიდა ზურგზე მოკიდებული დაღლილი დღით და თავი ჩაღუნა. ხელში ახლად ჩასული მზე ეჭირა და სევდიანად გაჰყურებდა მიდამოს.- რა იქნება, ერთხელ ისე გათენდეს, რომ მე არ მოვიდე? ნუთუ, დაღამებას ელოდება ვინმე...უჩემოდ ხომ უფრო ლამაზი იქნებოდა სიცოცხლე დედამიწაზე...მე სიბნელე ვარ და ვჭირდები კიი განა ვინმეს?-
- [მიკის თავგადასავალი](https://mystory.ge/archives/3453) - მე მქვია მიკი. ეს სახელი ჩემმა პატრონმა ტასომ დამარქვა, როცა ლეკვი ვიყავი. ახლა კი, გიამბობთ ნაწყვეტს ჩემი ცხოვრებიდან. როცა ტასოს მამამ თავის სახლში წამიყვანა, სულ რაღაც, ერთი თვის ვიყავი. ტასოს ძალიან გაუხარდა ჩემი დანახვა და პირველივე შეხვედრიდან კარგი ურთიერთობა ავაწყვეთ. ასევე, კარგი ურთიერთობა მქონდა მამამისთან, რასაც დედაზე ვერ ვიტყვი… ჩემდასამწუხაროდ, ტასოს დედამ პირველივე დღიდან ამითვალისწუნა.
- [ღრუტა](https://mystory.ge/archives/3450) - სანდრო თბილისის ერთ-ერთი საჯარო სკოლის მე-8 კლასელია. იმის შემდეგ რაც იგი სხვა სკოლაში გადავიდა, თავისი ჭარბი წონის გამო ახალ კლასელებთან ურთიერთობაში პრობლემა შეექმნა.სკოლის პირველ დღეს, გაკვეთილზე ახალი კლასელები პერიოდულად შეხედავდნენ და იცინოდნენ. მის მოწითალო ფერის სავსე ლოყებს ზოგი წითელ ვაშლს ადარებდა, ზოგი კი ფუნთუშას. გაკვეთილების დასრულების შემდეგ, დერეფანში გაიგონა რომ ერთ-ერთმა მოსწავლემ მეორეს უთხრა მასზე,
- [მიკის თავგადასავალი](https://mystory.ge/archives/3446) - მე მქვია მიკი. ეს სახელი ჩემმა პატრონმა ტასომ დამარქვა, როცა ლეკვი ვიყავი. ახლა კი, გიამბობთ ნაწყვეტს ჩემი ცხოვრებიდან. როცა ტასოს მამამ თავის სახლში წამიყვანა, სულ რაღაც, ერთი თვის ვიყავი. ტასოს ძალიან გაუხარდა ჩემი დანახვა და პირველივე შეხვედრიდან კარგი ურთიერთობა ავაწყვეთ. ასევე, კარგი ურთიერთობა მქონდა მამამისთან, რასაც დედაზე ვერ ვიტყვი… ჩემდასამწუხაროდ, ტასოს დედამ პირველივე დღიდან ამითვალისწუნა.
- [მე-როგორც არავინ](https://mystory.ge/archives/3442) - უცნაური დღეა, ისეთი რომ ბევრ რამეზე დაგაფიქრებს და მეც ვფიქრობ. სული მეხუთება, გაქცევა მინდა, გაქცევა შორის ყოველდღიური ყოფითი პრობლემებისგან შორს.იცით, უკვე მეოთხედ საუკუნეზე მეტი განვლე და არავინ ვარ, გოგონა - არავინ, წლების წინ სხვანაირად წარმომედგინა საკუთარ თავი. ახლა კი მეშინია, თუმცა შიში ჩემს ცხოვრებას სულ თან სდევდა. საყვარელი ადამიანების დაკარგვის შიში კი იყო ის ერთერთი
- [უხილავი ძაფი: ანუ ადამიანთა გონებისმიერი ურთიერთობა](https://mystory.ge/archives/3438) - ესე იგი, ვისაც საქმე არ გაქვთ (ახლა, არც მე მაქვს), მაშინ, ჩაუჯექით, რაღაც უნდა მოგიყვეთ, რაც მე მეხება. უხილავი ძაფი – ეს არის ჩემი საავტორო ფილმის სახელი, სადაც ჩავდე ის გამოცდილება და ის ისტორია, რაც მაგრძნობინა ცხოვრებამ. არ ვიცი, ამას ვინ წაიკითხავს, მაგრამ, ჩემი მიზანი ეგ არ არის, რომ ვინმემ წაიკითხოს ან შეაფასოს ეს ნაწერი, უბრალოდ, მე
- [სამუდამოდ ერთად](https://mystory.ge/archives/3430) - ღამეა, სადღაც 4 საათი, ვერაფრით ვიძინებ არადა სახლში მოსვლამდე ისე მეძინებოდა ვერ ვაზროვნებდი უაზრო ფიქრები ამეკვიატა ნეტავ რა იქნება რომ მოვკვდები? ნეტავ როგორ განაგრძობენ ცხოვრებას უჩემოდ? ამ ფიქრებში გართული აივანზე გავედი,ერთ ღერს მოვუკიდე და არე მარე მოვათვალიერე ნეტავ ახლა რამდენი ადამიანი მოკვდა ან რამდენი დაიბადა ნეტავ რამდენისთვის იყო ეს ბოლო რამდენისთვის კიდევ პირველი წუთი აი
- [აზარტული თამაშები](https://mystory.ge/archives/3425) - შვილის მიზეზით, სოლიდური ვალი. კრიზისში შესული მდგომარეობა და ემიგრანტობის იძულებითი სურვილი.დედის გვერდით დგომა, თავდაპირველად, შვილის მიერ დაკარგული ტელეფონი, მეორე დღეს ახალი ნივთის შეძენა და ისევ მოულოდნელი გაუჩინარება.მიზეზის ფიქრებში წასული დედა, სიტუაციის ამოცნობა და ნებით თვალების დახუჭვის მცდელობა.საათების კოლექციის ერთ დღეში გაცამტვერება, წიგნებით განახევრებული ბიბლიოთეკა ..- სად მიდის ნივთები? - ხმის ტემბრ შეცვლილი მამა.წაკამათებული და-ძმა. გაჩუმებული
- [**************](https://mystory.ge/archives/3423) - რა მოხდა?-გავოგნდი უეცრად..მიზეზი?- დამტოვა. წავიდა, წავედი.მხოლოდ ახლა მითხრა, მგონი ვერ გიგებო. ერთმანეთს ჩვენ ორი არ შევეფერებითო.განიცდი?- აბა რა. ფუჭად გაფრენილა დღეები რამდენი.რას ნანობ?- იმ წუთებს, ფრთები, რომ მეგონა გავშალე. იმ დღეებს, მომავალს ერთად რომ ვგეგმავდით.გული გატკინა?-უეცრად, ღიმილით. მიზეზის გარეშე. წავიდა, წავედი. დამტოვა, დავტოვე.საით წავიდა, მის გზებზე რა იცი?-რა პატარაა თურმე სამყარო. სხვა მხარეს, სხვა დიდი
- [დედაჩემი ბოშა იყო](https://mystory.ge/archives/3420) - მე რომ დავიბადე თოვდა . ნოემბერი იყო და თოვდა... დიდი მუცლით სარეცხს ფენდა, როცა თეთრ მიწაზე წითელი ლაქები დაეცა და იქვე ტკივილით გამაჩინა . დედაჩემი ბოშა იყო, წყეული ბოშა. საშინელი ორსულობა და ამაზე მეტად საშინელი მშობიარობა ჰქონდა . იმდენად რთული, რომ შემდეგ მილები გადაუკეტეს და ოცნება მეორე შვილზე და თან გოგოზე მოკვდა. ყოველთვის როცა შვილს
- [საბედისწერო სინათლე](https://mystory.ge/archives/3417) - სამყარო მშვენიერი ზოგისთვის უეკლო ია ვარდოთ მოფენილი,ზოგისათვის ნატიფ იასაც კი ეკლები აქვს....თითქოს ერთი მთლიანი სფეროსებული დედამიწა პატარა მიკრობებადა დაყოფილი,რომელიც კუნძულები ან ნახევარკუნძულებია, სადაც ერთმანეთისაგან განსხვავებული ხალხი ცხოვრობს , არა მხოლოდ გარეგნობით,სილამაზით ან კანის ფერით, რაც ერთი შეხედვითაც ადვილად შესამჩნევია,არამედ თავისი პრობლემებით: ზოგი მზის სხივს ნატრობს ზოგიც კი დილით ალიონზე ზეცას შემყურე წუწუნებს რატომ არის ასეთი
- [ნოემბერი შენი თვე იყო](https://mystory.ge/archives/3413) - უკვე იმდენი დღე და იმდენი საათია რაც არ მინახავხარ, რომ მოგონებებს გონებაში ვეღარ ვაკავებ და აყეფებული ძაღლივით გამორბიან გარეთ და თითქოს ახლიდან ვხედავ ყველაფერს, თავიდან შევიგრძნობ იმ გრილ ჰაერს ჩემს სახეზე, რომ ცეკვავდა ერთ დროს.
- [უცნობი გოგონას წერილები N°1](https://mystory.ge/archives/3409) - ზოგჯერ როგორი მყრალი და გულის ამრევი სუნი ასდის ქუჩას, რომელიც მოგონებებს ინახავს და უამრავი რამ იცის შენს შესახებ. იცის როდის გტკივა და როდის გინდა უბრალოდ ჩუმად ყოფნა. ყოველთვის ვაფასებდი მოგონებებს მიუხედავად იმასა, რომ ძალინ მეშინია მათი. უამრავ მოგონებას ვინახავ ხოლმე, მერე კადრებივით ვახვევ და ვიხსენებ. რა მეშველებოდა მათ გარეშე, როგორი ცარიელი და
- [სირინოზი](https://mystory.ge/archives/3406) - დაე ოცნება იყოს იმაზე მშვენიერი, ვიდრე პიროვნების სულიდა გონების აღმგზებმა ტალღებმა დაფარონ მთრთოლვარე ფრთები.ტალღების ნაზმა კოცნამ აიტაცოს თოლია ცაში,ზეცას შემყურე ლურჯმა თვალებმა დაფარონ ცხადი.ჯერ მშვიდია ზღვა.., მაგრამ ბორგავს, როგორც მომაკვდავის წინ მუხლმოყრილი ქვრივი. არც ნიავი, არც ცრემლთა ღვარი მის დიდებულ ზმანებას ვერ შლის. მიჰყიდეთ სული ზეცას და ის უთუოდ თქვენი გახდება. ცხელ ქვიშაზე შიშველ სხეულს
- [არჩევანი](https://mystory.ge/archives/3401) - ყველა ჩვენგანი ცხოვრებაში ერთხელ მაინც აკეთებს არჩევანს...რაც ჩემი აზრით ძალიან რთულია,არასდროს მიყვარდა არჩევანის გაკეთება,რადგან ყოველთვის რთულია ორი საუკეთესოსაგან ერთი აირჩიო... მაგრამ ყველა ადამიანი განსხვავდება ერთმანეთისაგან შეიძლება ერთ კატეგორიას არ შეეძლოს ადვილად არჩევანის გაკეთება,მაგრამ მეორე ნაწილს კი,ყველაზე მარტივად ეჩვენებოდეს,ანას უმძიმდა თავისი არჩევანი... წლების განმავლობაში ნანობდა,რომ დატოვა ქალაქი და წავიდა,მაგრამ ეს დაუფიქრებლად არ გაუკეთებია... რთულია,როცა ხელს გკრავენ,უბრალოდ
- [სამთა ფილოსფალოსი](https://mystory.ge/archives/3397) - _ალლეული( ალლეული=მთვარის ჩიტი) : ზაბახ-ბუბუ გუბუკ-ზაბა გუბუკ-ზუბუკ გაბა! და წავიდა შესახვედრად ხვალისა... _ფრონტიკა : (ფრონტიკა=მომღერალი ვითომ-ვითომ ჩიტი)' მე ვარ ერეტიკოსი ქარიყლაპია, შემოთრეული ამ უცხო დროში მთქნარების
- [შენზე ფიქრებში...](https://mystory.ge/archives/3394) - შენზე ფიქრებში განვლილი ყოველი წამი კარგია,შენზე ფიქრებში ჩაფლული ჩემი გულიც კი ნაღდია,ჩემში ხარ, მაგრამ გიმალავ იმას, თუ როგორ მიყვარხარ,გრძნობებს, რომლებსაც ვინახავ, განვიცდი, რადგან მიყვარხარ.ვერაფერს ვერ გეუბნები, რადგან ძალიან მიყვარხარ,მეშინია, რომ დაგკარგავ, გულზე გამიჩენ იარას,ვეღარ გიხილავ ანგელოზს, თვალით, რომლითაც მიყვარხარ,გულით, რომლითაც გინახავ, სულით, რომლითაც მინდიხარ.სწორედ ამიტომ გიმალავ გრძნობებს, რომლებსაც ვერ ვიტან,რადგან ვერ ვბედავ იმის თქმას, თუ
- [ნუთუ ასე შორია გაღმა ნაპირი?!](https://mystory.ge/archives/3392) - -ანიტა სად ხარ,ჩახვედი?-დიახ ბატონო მიხაილ,ჩავედი. ჩვენი ბიჭები მოვინახულე,მსხვერპლი არ არის. ისევ ომი მძვინვარებს. გამთენიის 4 საათზე სროლები იყო და...-და რა? რა მოხდა ანიტა?-იცით ბატონო მიხაილ... იცით... ზეინეფი აღარ არის. სასიკვდილოდ დაუჭრიათ,ბევრი სისხლი დაკარგა და ექიმებმა მისი გადარჩენა ვერ მოახერხეს. მისი ნივთებიც ვერსად იპოვეს,მხოლოდ საათი და დღიური მომაქვს.***რედაქცია უსიცოცხლო სხეულს დაემსგავსა.მძიმედ ჩამოკრა სამგლოვიარო ზარმა. გაზეთები შემოდგომის
- [სიყვარულის გამოწვევები](https://mystory.ge/archives/3388) - უყურებდი მას და გული უთრთოდა ასეთი გრძნობა არასდროს განეცადა... ეკითხებოდა გულს თუ რა იყო ეს, პასუხი ადვილი იყო მაგრამ ამ პასუხის დაჯერება რთული.ვერ გაერკვია ეს გრძნობა ორმხრვი იყო თუ არა... დახეტიალობდი ბუნებაში და სულ მასზე ფიქრობდი, ნეტა როგორ გამოთქვამს მის სახელს ,,ანას" როცა დაინახავს კიდევ გაუღიმებს? ან რატომ უხაროდა მისი ღიმილი ასე... ისიც ხომ ჩვეულებრივი
- [alone](https://mystory.ge/archives/3385) - რა უნდა ქნას ერთმა კაცმა, მარტოდმყოფმა ამ ქვეყანაზე?! სისულელეა ყველა ის მსჯელობა, რომ ერთ ადამიანს ქვეყნის გადატრიალება ძალუძს და მისი შესაძლებლობანი უსაზღვროა. თუ ისტორიას გადავხედავთ, დავრწმუნდებით, რომ ყველა ბუმბერაზ პიროვნებას (ბოროტსა თუ კეთილს) გვერდით ვიღაც ედგა. მარტოდმყოფი კაცი ვერაფერს შეცვლის, ის დასაღუპადაა განწირული. ყველას სჭირდება დახმარება, გვერდში დგომა, მხარდაჭერა, "მარტო კაცი ჭამაშიც ცოდოაო!". უამრავი
- [***](https://mystory.ge/archives/3380) - ახლა მიმძიმს...გეფიცები...თვალებში ვერ გიყურებ... არადა, როგორ მინდა...როგორ მინდა იმ თვალების ყურება, რომლიდანაც სამყაროს ნახვის სურვილი არაერთხელ გამჩენია. იმ თვალების ყურება მინდა, ბოლომდე რომ დამარწმუნებს: ვცოცხლობ და მხოლოდ კი არ ვცოცხლობ, სამყაროს ვგრძნობ. თითქოს იქმნება პატარა დედამიწა თავისი ორბიტით, თანამგზავრებით, მთელი გალაქტიკით... და ამ დროს სიამაყით ვიტყვი: პლანეტის ერთადერთი მაცხოვრებელი ვარ!მძიმეა...რთულია, როცა საცხოვრებელს გართმევენ და უსახლკაროდ
- [სიზმრის ''ამანცონაირი ''](https://mystory.ge/archives/3372) - _''ამნაირი: ანცო როდი შაგცონ?_ანცო: ზეგ არადნა ხვალე._ამნაირი: მალენ გათენდება?_ანცო: ვიცინ რონ რამენ?_ამნაირი: ზუსტ-ადრე მითხრამონ ?_ანცო: ჩემ ფეხებს შლილ, რო 120 გრადუს შალე_რომაულ ციფერბლატიანს, ბოლოს რო დამტოვენ, იქ, იმ დრონ ,იმ პოზა, იქ მოდ, და ჩელონ წამოიღე._ამნაირი: ჩემ ჯაზ-სექსმობავიდუს ხა-არნ.'' ზაფხულია. სანამ გამხმარა მწვანე ბალახი მოსწრებაზე ვარ და იოჰან სებასტიანი აძოვებს ცხვრებს ჩემი ჩელოთი. მიყვარს გამორჩეულად ბალახობის
- [უჩინარი](https://mystory.ge/archives/3349) - უცნაურად მშვიდი იყო ნავსაყუდელი, მეც უცნაური სიმსუბუქის შეგრძნებით დავდიოდი თბილისის ქუჩებში. რამდენიმე წელიწადში ერთხელ, გამოერევა ხოლმე თითო-ოროლა ისეთი უცნაური დღე, როდესაც სიმძიმის და დათრგუნვის მიღმა, თითქოს არ არსებული, მონატრებული და მიუდგომელი თავისუფლების შეგნებამდე მივდივართ.პაწაწკინტელა ეკლესიასთან მოვხვდი, ისეთთან – მრავალგზის რომ ჩამივლია და არც ერთხელ არ შევსულვარ, მაგრამ იმ უცნაურ დღეს ჩემდა უნებურად შევიხედე. ნავსაყუდელში არც
- [ადამიანი?](https://mystory.ge/archives/3341) - მგონი გათენდა.ფანჯრიდან თბილმა სიომ შემოირბინა და თითქოს ნაზად ჩამეხუტა.სიომ მზეცგამოიყოლა,მზემ ჩიტები და ყველა ერთად ჩემს გაღვიძებას ცდილობდა.ეს დილის ჩვეულიწესი იყო.ალბათ სიო,მზე და ჩიტები რომ არა არც გავიღვიძებდი.ჩვეულებრივი დღეიყო,თითქოს არაფრით გამორჩეული.საწოლიდან ჩემდა გასაკვირად მხიარულად წამოვდექიდა ბუნებაში გასეირნება მომინდა.ალბათ დღეს ძალიან იმოქმედა ჩემზე ,,ჩვეულმა დილისწესმა''.
- [რწმენა ჩვენს ცხოვრებაში](https://mystory.ge/archives/3129) - რწმენა,ეს არის ის რაც ადამიანს აძლიერებს და აიმედებს.რწმენა საკუთარი თავის,რწმენა ღვთის,რენა შენს გარშემო მყოფი ადამიანების მიმართ.რა იქნება სამყარო რწმენის გარეშე.რა იქნება,თუ არ ირწმუნებ,რომ არსებობს რაღაც,რაღაც რაც იმედს გაძლევს.თუ შენ არ გწამს საკუთარი თავის და შესაძლებლობების,მაშინ ვერ გახდები ის ვინც გინდა რომ იყო და ვერ გააკეთებ იმას რაც გინდა რომ აკეთო.თუ შენ არ ირწმუნებ რაღაც ძალას,ძალას
- [რა არის მომავალი?](https://mystory.ge/archives/3127) - ოცნებები,სურვილები,ნატვრა,მიზნები,დაპირებები...როცა გკითხავენ,,რა არისმომავალი?''პასუხად ეს სიტყვებიც საკმარისია.
- [გამოღვიძება](https://mystory.ge/archives/3116) - გამომაღვიძე...საუკუნოვანი ღრმა ძილიდან გამომაღვიძე. ზუსტად მაშინ, როცა მეგონა, რომ არასოდეს აღარ დადგებოდა გაზაფხული, რომ სულ ცივ აკლდამაში უნდა გამოვკეტილიყავი, ყინულის საბანი მფარებოდა და სასთუმლად ცივი ლოდი მქონოდა. შენ გამომაღვიძე ისე, რომ არც კი შემხებიხარ, არც არაფერი გითქვამს, უბრალოდ მაგრძნობინე, რომ ჩემს გვერდით შეიძლებოდა გეარსება, თუნდაც მილიონი მილის დაშორებით, თუნდაც პარალელურ სამყაროში, მაგრამ მაინც ჩემს გვერდით.
- [კასიოპეას რეკვიემი - ღამე მეორე](https://mystory.ge/archives/3111) - მგზავრი... ქარიშხლიან ღამეს ქოხში შეხიზნული მგზავრი... წერილი ლამაზი, გრძელი თითებით სწრაფად იწერება, თითქოს სული, გონება და სხეული იდეალურ ჰარმონიაშია ერთმანეთთან და სინქრონში მუშაობენ. '' ჩემო ძვირფასო, ჩემთვის შეუძლებელია უთქვენოდ არსებობა. მსურს ამ წერილით კიდევ ერთხელ გამოვხატო თქვენდამი ღრმა პატივისცემა და მოწიწება. მომენატრა თქვენი ალერსიანი ხმა, რომელიც სიყვარულით მკიცხავს ან მანებივრებს კეთილი სიტყვებით, რომელთა 85%-ს შესაძლოა არც ვიმსახურებდე. აქ, უთქვენოდ,
- [xxx](https://mystory.ge/archives/3106) - მე, ერთ დღეს მოვალ შენთან!გულში ჩაგიკრავ ძლიერ.რა დამავიწყებს შენს თავს,შენს ზღვისფერ თვალებს, ცისფერს.მე, გადმოვლახავ ცხრა მთასდა დავამარცხებ ეშმაკს.ციდან მოგიწყვეტ ვარსკვლავსდა ერთ დღეს მოვალ შენთან.როცა იწვიმებს ღამით,მაშინ ვიცეკვებთ ტანგოს.მე სიყვარულით მთვრალი,შენი თვალები მათრობს ...შენ, ჩემო გულის ფეთქვავ,თმაში ჩაგაწნი ვარდებს.მე, ერთ დღეს მოვალ შენთან,ერთად ავუშვებთ აფრებს.არ დავიღლები თმენით,ვერ შემაშინებს სეტყვა.მე გადმოვლახავ ცხრა მთასდა მაინც მოვალ შენთან.
- [შენ ხომ ასეთი არ ხარ?!](https://mystory.ge/archives/3094) - დიდი ხანია ერთმანეთთან არ გვისაუბრია, მაგრამ ჩვენ ორივემ ვიცოდით უერთმანეთოდ როგორ ვლპებოდით და ვხუნდებოდით შინაგანად, რომელიმეს უნდა ეღიარებინა, რომელიმეს უნდა გაებედა, უმეტესად კი მას... რადგან მანაც კარგად იცის, რომ შეუძლებელი შევძელი მის გამო... არ ვჩერდებოდი...ყოველ ჯერზე ვიმცირებდი თავს, მაგრამ ის თვლიდა, რომ სადაც სიყვარულია იქ არ არსებობდა თავის დამცირება, ჰო და მეც მივდიოდი მასთან მიუხედავად იმისა,
- [გაუტეხელი,ნაწილი პირველი -ახალგაზრდობა, თავი პირველი](https://mystory.ge/archives/3085) - იასამნისფერ ფოთლებს ნახშირისფრად შეღებვა კვირების უკან დაეწყოთ. დილა ღრუბლებით სავსე ცით გათენდა და მზის სხივებს გამთენიის ალისფერი ბრძოლის შემდეგ, დღის შუა ნახევარში, მიეცათ ღრუბლებით შექმილი სქელი ზეწრის გარღვევის უფლება. ქარი დასავლეთისკენ ილტვოდა. ხეთა ფოთლებში შრიალს ჰქმნიდა და ტოტებს ერთმანეთზე არახუნებდა. დიდად არ ეხატებოდათ ხეებს გულზე ქარის საქციელი. კანლაონის მიწებზე გაზრდილი მცენარეები, მუდამ, აღმოსავლეთისკენ მქროლავ ქარს
- [ალფონსი](https://mystory.ge/archives/3080) - ძრწიან და გრგვინავენ გამხმარი ზეწრები,გახსოვს? - ჩვენ ერთმანეთს ალერსით ვებრძოდით,ღამეა საპყარი–ვით იასამანიდა დაღლილ სხეულებს თაღებად გავმართავთ.ვნება და პათოსი –ა ლ ფ ო ნ ს ი, ა ლ ფ ო ნ ს ი …სულმა კი დაგვნაცრა ობლად და იებად,ეს ვნებაც გაქრება – პ ა თ ო ს ი ც, პ ა თ ო ს ი ცდა
- [ლანდი](https://mystory.ge/archives/3076) - ძალიან ლამაზი სიტყვები მოგიფიქრე, მაგრამ სანამ გონებას გაეღვიძა ისევ ჩაიკარგა ასოებში, სადაც იგივე აზრი ვეღარასდროს აეწყობა. ახლა კი ახალგაღვიძებული გონებით, ცოტა მიძინებულიც, გწერ სხვაგვარი შინაარსის ტექსტს. ამ სიტყვებს მთელი ღამე ვიმეორებდი, რათა ფურცელზე გადმომეტანა, ამიტომ მთელ ღამეში ჩამყევი.არასდროს მეგონა ვინმე თუ კიდევ შეძლებდა ჩემს ჩარაზულ ცხოვრებაში ასე დაუკითხავად შემოსვლას. ნაღვლიანი დღეების კვამლში გახვევა და ესტეთიურ
- [უხორცო](https://mystory.ge/archives/3072) - უცხო სხეული ჩამსხვრეულ მზერით,ჩაწნული მკერდში ლილისფერ ღვედით,გაკრთობს ღვთიური ღაწვების ფერი,რძისფერი წელი – რჩეული ფერი…ეს მონატრება ნაფლეთი შენით,დაკაწრულ ვნებით, სიშმაგით, ჩემით…აცრილ ღიმილზე ალესილ ლერწმით,წვეთწვეთად მჟონავ სიცოცხლის ნერგით…შესვი ნაყოფი წარსულის მსხვერპლის,ტკივილიანი ტუჩების ნერწყვის,მომეცი ნება, სურვილი შენი,სიწითლე ფერთა გამთბობი ხელის.შინდისფერია ეს სუნთქვა ჩემთვის,გავთავისუფლდი უხორცო სევდით…სიყვარულია ლახვარი მხედრის,ანაზდეულად მწვანეა ხვედრი.შენ მაგნოლიას ამსგავსებ მკერდით,ის ხავერდია ნატიფი მზერით.შენ უცნობი ხარ –
- [Nebula](https://mystory.ge/archives/3066) - ჩუმი ნისლივით მოედე ჩემს გულს,ჩემში შექმენი შენი ხატება,შავსებ ჩემში დამარხულ უფსკრულს,მე შენი თვალები მიყვარდება...ჩუმი ნისლივით მიხუჭავ თვალებსდა მე შენს მიღმა ვერავის ვხედავ...ვიცი, ეს გრძნობა მალე გადამრევს...ვგრძნობ, როგორ მიტევს შიგნიდან სევდა...ჩუმი ნისლივით მოედე უფსკრულს,მე კი ნისლისგან შევქმენი ღმერთი...ალბათ, სიბრიყვე მაკვირვებს უფრო,ვიდრე გრძნობები, ასე რომ ვებრძვი...ვგრძნობდი, დნებოდა ჩემში სამყარო,სანთლის ცრემლებმა ათიეს ღამე...მენატრებოდი... ფიქრი... თამბაქო...ვეძალებოდი შენს მბზინავ თვალებს...როგორ
- [***](https://mystory.ge/archives/3061) - სავსე მთვარის სიჩუმეა,გარეთ ვდგავარ,ალბათ ფიქრობ ცოცხალი ვარ, არ მოვმკვდარვარ,იქნებ ცდები, სხვა სამყაროს მოკვდავი ვარ,და ამ ქვეყნად სიბნელეშიშენგან წასულს გიპოვივარ.სავსე მთვარის სიბნელეა, ცრემლებს ვმარხავ,თუ მას შუქი აირეკლავს, ნუ ეცდებივერასოდეს დაინახავ,რადგან იგი მე მომიკლავს დაუნდობელს, დაუნახავს...და მას შემდეგ ზეცა მრისხავსდა სულს მართმევს, როგორც სხვისქალს.სავსე მთვარის სიცივეა, ყვავილები მესიზმრება.ვდგავარ... მცივა,არავინ არ მეფარება.ვდგავარ... ვყვირი ირგვლივ ყველა მემალება.ალბათამ დღესსიკვდილის გზა
- [გვიანი არ არის](https://mystory.ge/archives/3059) - ქარისგან აკორიანტელებული, სცენის კვამლივით იდუმალი მტვრის ბუღი იდგა გზაზე და ისერებოდა წვრილ-წვრილ ზოლებად უსაშველოდ გრძელ მწკრივში მდგომი უკლებლივ ყველა ლამპიონის ურცხვი ნათებით. ცა შავი იყო, მოღამებული და ბედნიერად მოცინარი ვარსკვალავებისგან შემოძარცვული. მთვარე - სრული, ვერცხლისფერი და მეოცნებეთ თანამგრძნობი - ეულად დანათოდა რხევისგან წელში გადამწყდარ ხეებს და დედობრივი ალერსით ჩუმად ღიღინებდა ღამის მშვიდ მუსიკას მხოლოდ ცასთან
- [ინვილირებული დამოკიდებულება რეალობის აპოთეზზე](https://mystory.ge/archives/3052) - მოცემული რეალობა ეს საშინელი ჭეშმარიტებაა მაგრამ თუ კი გინდა გაექცე ამას პირველ რიგში უნდა უარყო შენი ამჟამინდელი ბლოკადირებული გონება რომელიც მძლავრადაა ჩაჭიდებული რეალობას რომელსაც გვაძლევს სოციუმი ეს ყოფიერი ჭეშმარიტებაა და გარდაუვალია მაგრამ არსებობს მეორე ჭეშმარიტება რასაც ვეძახი ''შემეცნების,, ჭეშმარიტებას, ჭეშმარიტება იმიტომ რომ ყოველი ქცევადი და მყოფადი ჭეშმარიტია თვით ჭეშმარიტების გაგებით ზევით ხსენებულ ორ მოვლენაში არსებობს
- [ყველა ადამიანში მზეა, ოღონდ აცალეთ, რომ ანათოს...](https://mystory.ge/archives/3047) - დედამიწაზე უკვე რამდენიმე მილიარდი წელია სულიერი ცოცხლობს. "ჯერ იყო სიტყვა და სიტყვა იქცა საქმედ". მეშვიდე დღეს გაჩნდა ადამი და მისი ნეკნისგან - ევა. მერე იყო ევოლუცია კაცთა მოდგმისა, იყო წარღვნა და ბნელი მთელი ორმოცი დღე. ბევრი რამ იყო დასაბამიდან დღემდე და ამ მთავარ ხაზში ერთი მნიშვნელოვანი ფენომენია მხოლოდ უცვლელი - ადამიანი. ადამიანი, რომელიც დაბადებიდან დღემდე
- [ვინ არის ლიდერი ?!](https://mystory.ge/archives/3045) - „ლიდერი ის ადამიანია, ვისაც ალიაქოთში სიმარტივე, უთანხმოებაში ჰარმონია და სიძნელეებში შესაძლებლობები მოაქვს". ამბობდა ალბერტ აინშტაინი. რომელსაც ძალიან კარგად ესმოდა ლიდერობის არსი,მნიშვნელობა და დანიშნულება.დღეს მსოფლიოს სჭირდება ლიდერები ! იმიტომ,რომ მხოლოდ მათ შეუძლიათ დაეხმარნონ ადამიანებს უკვე არსებული უნარების განვითარებასა და ახალი შესაძლებლობების შექმნაში. თუმცა,ლიდერობა არ არის მარტივი. ის,თავის არსში ყოველდღიურ განვითარებას,დაუღალავ შრომას,დიდ ნებისყოფას,გამძლეობასა და ამტანობას გულისხმობს.ლიდერის კონცეფციის შემუშავებისას,გერმანელი
- [“გონებით გამოძახილი” ნაწილი II](https://mystory.ge/archives/3034) - ...იმიტომ არ გვესმის რომ ჩვენი გონება, როგორიცაა ასეთი ხმა არ უშვებს ისეთ რეალობას რომ ის არსებობს მაგრამ გონებამ უნდა იცოდეს რომ ის ყველა ჩვენგანშია და სამუდამოდ ჩვენს ძებნაში იქნება მეძებარი.მეძებარი რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება გაითამაშა (აღებულია და შეცვლილია გოდერძი ჩოხელის ფრაზა )რომ შერეოდა ადამიანებს რადგან გაეგო საბოლოოდ თუ რას ნიშნავდა ადამიანად ყოფნა თუმცა ,საკუთარმა წმინდა საზრდო გონებამ არ მისცა საშუალება ისიც მათნაირად დაცემულიყო. ასეთმა ფიქრებმა ჩემი შინაგანი არსება განაცვიფრა რადგან არასდროს არვყოფილვარ ისეთი მეოცნებე როგორიც ამ ღამის ცისქვეშ გავხვდი.გზიდან გადმოვუხვიეთ და ალმეცრად გადმომყურე ბალახს თვალი გავუსწორე და გზას გავუდექით.ჩვენი მომლოდინე ბინისაკენ.მაწანწალა ძაღლები ერთმანეთს მიხუტებოდნენ თითქოს რაღაც შავბნელი ძალის სუნი სცემდათო.ამ სანახაობამ ძალიან გამაკვირვა,მანამ, სანამ უფრო გამაკვირვებელი რამ არ ვნახე რამაც ჩემზე დიდი გავლენა მოახდინა ის ის იყო გზა გადმოვჭერით და ჩვენი ბნელი ბინისაკენ მივეშურებოდით,როდესაც ის მოხუცი კაცი დავინახე,რომელიც პარკში შევამნჩნიე მას ხელები მაღლა აღეპყრო და თან ზეცაში იყურებოდა,თითქოს,სასწაულის გამოჩენას ელოდაო.ცა კი არ იძვროდა.ჯიბრზე მდუმარედ ირხეოდა და იფანტებოდა ერთმანეთში.ეს ყველაფერი თითქოს რაღაცის გამოძახებას ჰგავდა ისეთ რაღაცას რასაც სძალუდა სინათლით გაშოტილი მდუმარებით სძლეოდა ბნელეთის წიაღიდან აღკვეთილ მოახლოებულ სიბნელესა და ქაოსს. ამ მოხუცმა თითქოს ჩემში რაღაც უეცარი მომლოდინე სევდა ჩაასახლა.ამ ფიქრებით გართულს, მოხუცმა მოელვარე ხმით ცას ასძახა:-რა საჭიროა აღსასრული ნეტავი,დასასრულები ხომ სევდიანია...მათ დახმარება სჭირდებათ მათ შენ სჭირდები...მე მჭირდები.ამდენს ვერ გავუძლებ-ყვირილი დაამთავრა თუ არა ჩაიმუხლა და ქვითინი მორთო.თითქოს უფრო ჩამობნელდა.მისი ხმა აალებულიყო ახლა კი შინაგანად ცდილობდა მის აღსასრულს.მაგრამ მისი უანგარო სული არ ეცემოდა და შეუჩერებლად ცდილობდა აღმაფრენას. ცის თაღზე საუცხოო ღრუბლები ეფინებოდა,მაძიებელი კი ამ უანგარო სულის პატრონს ენით გამოუთქმელ ქარიშხლიან რეკვიემსა და სიმშვიდის ჰპოვნას ჰპირდებოდა .ღამის ჟამიანობის დროს არაფერია შეუძლებელი.ღამე ხომ ხელშეუხებელ ოცნებებს ითვლის და მათ თვალუქცეველ ამბებად აქვევს. მშობლებმა ერთმანეთს გადახედეს და გადაუჩურჩულეს,საბოლოოდ კი იმ აზრამდე დავიდნენ რომ
- [“გონებით გამოძახილი”ნაწილი I](https://mystory.ge/archives/3029) - ნათესავებთან მყოფებს გარეთ გარეთ გასერნება მოგვინდა.მთელი დღე კი ისეთი შეგრძნებით დავიარებოდი თითქოს დღეს სამყაროს უკანასკნელი დღე დაგვსდგომოდა თავს.ყველაფერს გაფაციცებით ვუყურებდი,თითქოს მინდოდა არაფერი გამომრჩენოდა. მაძებარს ვეძებდი,ისეთ ვინმეს რომელიც სამყაროს დაუსაბამო ისტორიასწუთებში მომიყვებიდა.კარები გამოვაღეთ და სამყაროს გარე სივრცეში შევიჭერით,რომელიც დამწვარი სიჩუმით,გაბატონებულიყო ყველა და ყველაფერზედაც.მაგრამ სიჩუმეშიც იგრძნობოდა გამოუთქმელი გულწრფელობა,შინაგანი მხრეცური ხმაური რომელსაც მხოლოდ გაბატონებული სიჩუმით თუ მიაღწევდით.გამოვაღე კარები და სხვა აწყმოში გადავინაცვლე,რომელიც მარტო მე კი არა სხვებსაც ეკუთვნოდა .იმ სხვებს რომლებიც სუნთქავდნენ იმავე ჰაერს რასაც მე.დადიოდნე იმ მიწაზე რომელზეც მე დავფრინავდი,და ის სხვები რომლებიც ერთმანეთს ადამიანობით საზრდოობდნენ.გარეთ დავხეტიალობდით.მე კი ცას ავჰყურებდი,თითქოს მაძებარი ღრუბლებში იმალებოდა.ეს დღეებია ასეთი რამ დამჩემდა,ყოველთვის აღვაპყრობდი ხოლმე ზეცას საკუთარ თვალებს თანაც ძალზედ ხშირად,თითქოს იქ მართლაც მაძიებელი დაეხეტებოდა.შესაძლოა რაღაცას ვეძებდი,რაღაცას რაც ჩემს დანაკლის შეამსუბუქებდა ან საერთოდაც შეავსებდა.თითქოს ცასთან არსებული კავშირი მედიდურად ირეოდა ჩემსში და იმ კავშირის მქონე ძალის აღდგენას არაადამიანური სულმოუთმენლობით ველოდი.როგორც თითქმის ყველა ბავშვი ასე იქცეოდა,სეირნობის დროს,ბავშვები ერთად მივდიოდით,წინ. მოზრდილები კი უკან.შემდეგ კი უფროსებს შენიშვნას ვაძლევდით თუ რატომ იყვნენ ასეთი ნელები. დღესაც ასე მოხვდა წინ პატარები უკან კი დიდები.მათ შორის თან დიდი თან საერთოდაც არ იყო განსხვავება.ყოველ მათგანს საკუთარი თემა ჰქონდა სალაპარაკოდ,რასაც ადრე მეორე მხარე სულელობად თვლიდა,და ისევ საკუთარ ჯგუფის წევრს უბრუნდებოდა.ახლაც მივიწევდით წინ და თან უკან გასართობ პარკისაკენ.სადაც უამრავი სამყაროების ერთმანეთთან შეჯახება ხდებოდა.ზოგი სასიამოვნო,ზოგიც კი ხელშეუხებელი ამპარტავნობა.პატარა ბორცვებისაკენ მივიწევდით,საიდანაც ბავშვებთა ჟღურტული ისმოდა.ხმაური არმიყვარდა ამიტომაც ვცდილობდი ადამიანების გარდა ყველაფრისთვის მომესმინა.დროისგან განაცრისფებული შენობას ვაკვირდებოდი.კაცი იტყოდა თითქოს საუკუნეებია აქდგასო,ფესვები გაუდგამს და შიგნიდან იზრდებაო,თან ხელთ ვინც მოხვდება იმას იყოლიებსო.ამ აზრმა შემაკრთო და შევეცადე ახლა სხვა სამყოფელისათვის მომესმინა.და აი ისიც ღრუბლებზე დაკვირვება.ისევ.ჩემმა ნათესავმა ეს შენიშნა და მკითხა:-მაღლა რას ეძებ?-შემომხედა მხიარული სახით დაინტერესებულმა -მაძიებელს-ჩავიბურტყუნე ჩემთვის.-რას?-არაფერს-ვუპასუხე მე.მივხვდი აზრი არ ჰქონდა ახსნას და თავი მივანებე,მე ხომ ვერავინ მიგებდა ,ამიტომაც არც მოველოდი რომ ის გამიგებდა რატომღაც ცას თვალები მოვაშორე და გასართობ პარკისაკენ გავიხედე,უცბად ყველაფერი გაუჩინარდა.სრული სიბნელე და სრული სინათლე ერთმანეთში ითქვიფებოდა.ისე მომეჩვენა თითქოს ამ რამოდენიმე წამში საუკუნეები გამოვიარე.იმ შემაშინებლად გათეთრებულ ადგილმა სასტიკი სიმარტოვე და სანატიფო სიცარიელე დაამკვიდრა ჩემში.უეცრად ჩემმა სხეულმა დიდი დოზით ჭეშმარიტება შეიგრძნო.ყველაფერის მიზეზი გავიგე მაგრამ,ეს ყველაფერი წამში განადგურდა რადგან ყველაფერს თავის დასასრული აქვს,ეს კი დროზე უკეთ არავინ იცის.ადრე თუ გვიან ყველაფერი დასრულდება
- [პარფიუმი. (ნაწყვეტი)](https://mystory.ge/archives/3022) - ერთი საათით დააგვიანა... გაუგონარი ამბავია! გულში მხოლოდ ეს ფრაზა უტრიალებდა...ან თვითონ რას ელოდებოდა, ეგეც ვერ გაეგო! თუმცა ალბათ უფრო კაცური თავმოყვარების ამბავი იყო. აი, მობილურის ყიდვაზე, რომ ამდენი არ ეყოყმანა ახლა ასე ნაძალადევი ღიმილით, მესამე ჭიქა წყლით, მაგრამ ამაყი სახით გაურკვევლობაში არ მოუწევდაა ჯდომა.! ჯანდაბას, რაც არის არის,
- [უდროო დრო](https://mystory.ge/archives/3014) - მაგ თქვენი უაზრო ფიცით,უაზრო დაპირებებით თქვენვე გაიკაფეთ გზა წინ.ოღონდ წესებს ნუ დამიწესებ ჩემით ვცხოვრობ და ჩემით განვიცდი.ეეეჰ ნამდვილებო ხომ იცით რა დრო დადგა?ყალბები ნამდვილობას იბრალებენ. კმარა,კმარა და კმარა.არ მინდა არც თქვენი უაზრო ფიცი,რომელსაც შემდგომ გატეხთ და ადგილი ექნება ღალატს.წადით!წადით,ეგ თქვენი სიყვარული თქვენნაირებს დაურიგეთ. მე არ მეწყინება ნაღდად. წადით!თქვენ წადით!თქვენსას კიდევ არ ეშვებით? ანდა თუ გინდათ მოდით.თქვენს დაგებულ მახეში
- [წვიმა...](https://mystory.ge/archives/3006) - პირველი ჩანაწერია.. არ ვიცი რამდნი წაიკითხავს რამდენი გაიგებს იმას თუ რისი თქმა მინდოდა.. რამდენს დააინტერესებს და ასე შემდეგ.... ყოველთვის მინდოდა ჩემი ფიქრები, ჩემი ემოციები სხვისთვისაც გამეზიარებინა. ახლა კი ვიწყებ. ხვალიდან კი დიდი ისტორიები გელით წინ..p.s რატომ ინგლისურად? არვიცი.. უბრალოდ ახლა ამის "მუღამზე" მოვედი... There's something different about rainy days.. there is this beautiful calmness you can feel.When
- [უხილავი ძაფი: ანუ ადამიანთა გონებისმიერი ურთიერთობა](https://mystory.ge/archives/2997) - ესე იგი, ვისაც საქმე არ გაქვთ (ახლა, არც მე მაქვს), მაშინ, ჩაუჯექით, რაღაც უნდა მოგიყვეთ, რაც მე მეხება. უხილავი ძაფი - ეს არის ჩემი საავტორო ფილმის სახელი, სადაც ჩავდე ის გამოცდილება და ის ისტორია, რაც მაგრძნობინა ცხოვრებამ. არ ვიცი, ამას ვინ წაიკითხავს, მაგრამ, ჩემი მიზანი ეგ არ არის, რომ ვინმემ წაიკითხოს ან შეაფასოს ეს ნაწერი, უბრალოდ, მე
- [მე მოვდივარ შენთან საიდუმლოს სათქმელად.](https://mystory.ge/archives/2989) - მე შენს ძებნაში ცხოვრება გავლიე, უშენოდ ყოფნას ძლიერ განვიცდი,მერე რა, რომ ბევრი დავლიე?თუ რამეა და კიდევ დაგიცდიშენი მზერა თვალებს მიბრმავებს,დიახ,გიჟი ვარ! გრძნობებს რა ვუყო?ძალიან მინდა შენი სჯეროდეს,თუნდაც მართალი სულაც არ იყო.სასიამოვნოდ დაღლილი,შენთან მოსვლისას სევდას ვიშორებ, ამასობაში არასდროს მიგვრძვნია ჩვენს შორის სიშორე. ხანდახან მარიგებ, თან მოვყვები ცხოვრებისეულ გზას,მე ზუსტად ვიცი რომ ვერ შეიყვარებს სხვას...
- [#ჩემისიყვარულისისტორია](https://mystory.ge/archives/2984) - ერთი ნახვით შეყვარების არსებობაზე ეჭვის შეტანასაც ვბედავ, თუმც ვიაზრებ, რომ თავად ვარ ასეთი სიყვარულის ,,მსხვერპლი''.ძალიან ადრე შემიყვარდა. ამას ახლა ვიაზრებ.ასეთ ასაკში რამ მომხიბლამეთქი, გაოცებანარევად რომ ვუსვამ ჩემს თავს კითხვას, ვხვდები, რომ მაშინაც კი მხიბლავდა ლამაზი ხმის ტემბრი და მოქნილი აღნაგობა. მახსოვს, სულ პატარა ბავშვი ვიყავი პირველად რომ დავინახე. უფრო სწორად, მეცინება და...გავიგონე. საუბრობდა ზემოთ სართულზე.
- [მზეწილი](https://mystory.ge/archives/2977) - მზეწილი საოცარია.. თურმე გალაქტიკაში უმისამართოდ გაფანტულ პაწაწინა სხივს კიდევ ერთი სიცოცხლის შექმნა შეუძლია, და მაინც მან, მზემ ყოვლის შემქმნელმა გადაწყვიტა უმიზნოდ შეერიოს გალაქტიკათაშორის მტვერს. მაშინ რატომ გაგიკვირდეს, თუ შენ ერთს არაფერი შეგიქმნია, შენი ძალაცა და ნებაც ბუნებრივად გაეთქვიფა ასფალტზე მრვალად მიმოცუნცულეთა ფეხსაცმლის მტვერს. თუმცა შენ ავტორო, საკუთარი განსაკუთრებულობით აღფრთოვანებულმა, გავრცელებულ
- [მკვლელობა ტბის პირას...](https://mystory.ge/archives/2964) - ...სახლის კარიდან თავქუდმოგლეჯილი გამოვვარდი და უმისამართოდ გავიქეცი. ცრემლებად ვიღვრებოდი, შიში ძვლებამდე ატანდა და ნელ ნელა შლიდა. სისხლი რომელიც მაისურზე მქონდა მაგიჟებდა, მკლავდა. მისი სიტყვები ჩამესმოდა ყურში, კიდევ ჩამესმოდა და ჩამესმოდა.-ბოლო იქნები რადგან ნახო როგორ მოვკლავ შენს ოჯახს.-ამბობდა ის. თავქუდმოგლეჯილი უმისამართოდ მივრბივარ, მალე გათენდება და მზის პირველი სხივი გაფანტავს ღამის წყვდიადს. დასანანია, შეიძლება ეს ვერ ვნახო. უმისამართოდ სირბილმა
- [დაბრუნება.. (ნაწილი მეორე)](https://mystory.ge/archives/2962) - მოთხრობა შექმნილია შემოდგომის ლეგენდისთვის.. თემაზე - სხვისი ავტობიოგრაფია! მესამე შერძნება ყველაზე რთულად ასახსნელია, ან რთულად გასაგები. პრინციპში, რა მნიშვნელობა აქვს. საბოლოო ჯამში, მაინც გაუგებარი რჩება. საღამო იყო. სახლიდან გამოწკეპილი გამოვედი. შეხვედრაზე მაგვიანდებოდა. მომავალზე უნდა მეზრუნა, ის ხომ ჯერ პატარა იყო და უჩემოდ ამხელა სამყაროში დაიკარგებოდა. მნიშვნელოვან შეხვედრაზე მას ვერ წავიყვანდი და პატარა მომავალი სახლში, ცხოვრებისეულ ძიძას
- [დაბრუნება.. (ნაწილი პირველი)](https://mystory.ge/archives/2960) - მოთხრობა შექმნილია შემოდგომის ლეგენდისთვის.. თემაზე - სხვისი ავტობიოგრაფია! ვუყურებ საათს, რომ ვიცოდე, მაინც რომელზე დამემხო თავზე ჩემი სახლი და მასთან ერთად ყველაფერი დანარჩენი, რაც ფაქტობრივად მთელს ჩემს ცხოვრებას მოიაზრებდა. დილის 8:40 იყო. ჰაერში ოდნავი სიგრილე და სისველე შეინიშნებოდა. სრულიად მარტო ვიდექი ჩამონგრეულ კედლებთან და ვფიქრობდი არაფერზე, სრულიად სიცარიელეზე, რომელმაც ჩემი ცხოვრება სწორედ ამ წამიდან მოიცვა.რა დამემართა?
- [კუნძული ფსკერზე (მეორე ნაწილი)](https://mystory.ge/archives/2931) - სახლში შესული ფერადი ტომასი თავის წინასწარმეტყველების ახდენას ელლდებოდა, ერთი წამით ზღურბლთან შეჩერდა, კარგია რომ დედა იქვე არ დახვდა, ერთი იფიქრა გავბრუნდები და უკანა კარიდან შევიპარებიო, ის კარი უფრო ახლოა სააბაზანოსთან და ასე გარდაქმნიდა მესამე მსოფლიო ომს, გაშეშებული და ხელებ გაფშეკილი პარალიზებულივით შემობზრიალდა თუმცა ზუსტადაც რომ თეძოზე ხელებ შემოწყობილ დედას შეეფეთა, გვერდით ჩარლი მისჯდომოდა და ბიჭის
- [სინათლე (ნაწყვეტი)](https://mystory.ge/archives/2928) - ისევ გაისმა საშინელი მაღვიძარას ხმა, რომელიც ყოველ დღე შვიდ საათზე რეკავს. თითქოს რამეში მჭირდებიდეს ეს ნივთი ისედაც უძილობით დატანჯულს. დღეს თავს უცნაურად ვგრძნობ, მთელი ღამე ვფიქრობდი. ღამით, საბანში გახვეულმა ფიქრებით მთელი სამყარო შემოვიარე. გათენდა და მართლა მომინდა სადმე წასვლა. ეს აზრი იმდენად ამეკვიატა, რომ მისი რეალობად ქცევის სურვილმა მოსვენება აღარ მომცა. დიდი წვალების შემდეგ ვიპოვნე
- [გავიზარდეთ](https://mystory.ge/archives/2925) - ამბობდი თუ ოდესმე მოწევ.. სიგარეტს ავიღებ და ტუჩებს დაგიწვავო.. მეღიმებოდა.. მოწევას არა მაგრამ ყავას შევეჩვიე.. დავიწყება არდავიწყებად მექცა.. შეჩვევა გადაჩვევად.. ღიმილი უკვე ოცნებად.. ჩახუტება ფიქრებად.. სიცივემ ძვალ-რბილში გასტანა.. შენ ახლა ალბათ აივანზე ხარ.. "სობრანიე" -ს ან შავ " მალბორო"-ს ეწევი და ტუჩის კუთხეს ტეხავ.. თვალები არეული გაქვს ჭიქადალეულივით.. მე გიტარას ვურევ.. სადღაც კუთხეში ვისვრი და
- [კუნძული ფსკერზე](https://mystory.ge/archives/2895) - ივლისის გავარვარებული მზე ცეცხლისფრად აბრიალებდა ტბას, დასიცხულ, დამძიმებულ წყალმცენარეებს თავი ჩაეხარათ წყლისკენ, დასველების იმედად.ორი საუკეთესო ოქროსფერთმიანი მეგობარი, პიტერი და ტომასი ტბის პირას ქვიშაში ისხდნენ და საღებავებით მოთხუპნულები საქმიანად თავჩაქინდრილები ღებავდნენ ნავს.-იყო და არა ოყო რა ჩვენზე უკეთესი რა იქნებოდა? არა ტომას?-რას წერ პიტერ? ტომასი დამცინავი შავი თვალებით ჩააშტერდა გადაშლილ პატარა უბის წიგნაკს,
- [ძილისპირზე მორბენალი - ნაწილი I](https://mystory.ge/archives/2900) - ნაწილი I უსიცოცხლოდ ვგდივარ ხის დამპალ მაგიდაზე, ჩემი მზერა მაღალი ჭერისკენაა მიმართული. ადგომის თავი არ მაქვს, არაფრის თავი არ მაქვს, უბრალოდ ვგდივარ და უბრალოდ ვბოდავ:კომბლებს ვთლი და ჭერში ვაწყობ; კომბლებს ვთლი და ჭერში ვაწყობ; კომბლებს ვთლი და ჭერში ვაწყობ; ჩემი ცხვრები ხომ არ გინახავთ? აბა, კბილები დაკრიჭეთ! ჩემი ცხვრები ხომ არ გინახავთ? აბა,
- [ძილისპირზე მორბენალი -  ნაწილი II](https://mystory.ge/archives/2902) - ნაწილი II კარი გავაღე და ხელთ შავებში გამოწყობილი შუახნის მამაკაცი შემრჩა. ცილინდრისებური შავი ქუდი მოიხადა და სასქესო ორგანოზე მომადო.-მიიფარე! – მკაცრი ტონით მითხრა მან.მეც მორჩილად შევასრულე მისი ბრძანება.სახლში შემოვიდა, ოთახი მოათვალიერა. შემდეგ შავი ხელჯოხი მაგრად დაჰკრა იატაკს და მრისხანედ გამოსცრა კბილებში – უნდა დავილაპარაკოთ!-ვინ ხარ და რაზე უნდა ვილაპარაკოთ? – აკანკალებულამა ვთქვი მე.– ვინ ვარ?
- [მულტფილმთა ჟამთასვლა](https://mystory.ge/archives/2906) - ,,Dreamworks-ის მეთევზე“ მთვარეზე ჩამოჯდა, ანკესის მოქნევა ამაო გამოდგა, მან ძლივს მოარგო საჯდომი კრატერს და ერთი მოქნევით ანკესი გატესტა,გიბლი ამზადებს მორიგ ანიმეს, უნდა აგვავსოს სენტიმენტებით, ჩვენც მათ შემყურე დროს ვკლავთ ამაოდ, შიგ სამყაროში გულით ვერთვებით,ჰოულისაც კი ჟანგი მოედო,ფერებს შეიგრძნობს ცისა და ბარის, ვეძებთ და მაინც ვერა ვპოულობთ, ნარნიის პორტალს, კარადის კარის,ეგზისტენცია დაერღვა ,,ქართუნს’’თავი მოიკლა ,,ფოქსკიცმა’’ფიფქიას უკვე კოცნაც ვერ შველის, ვერც იმ დედაბერს ფულით მოსყიდვა. ვირსაც დაშორდა
- [ცხოვრების აზრი - ბედნიერება?](https://mystory.ge/archives/2909) - რას წარმოადგენს, თითოეული ჩვენთაგანისათვის ცხოვრების აზრი? მარადიულად რიტორიკული კითხვა, რომელზეც პირდაპირი და სწორხაზოვანი პასუხი არავის აქვს.მოდით ახლა დავფიქრდეთ და გავიაზროთ თუ რას ნიშნავს ეს ფრაზა თითოეული ჩვენგანისათვის? ან როგორ აღიქმება მისი მნიშვნელობა?როდესაც, ადამიანი იბადება ამბობენ, რომ მას "შუბლზე აწერია" მისი განსავლელი ცხოვრების გზა და ბედი. მაშ, ამ შემთხვევაში ასეთი კითხვა მაქვს თქვენთან? თუ, ყოველი წუთი
- [კასიოპეას რეკვიემი - ღამე პირველი](https://mystory.ge/archives/2912) - ... ... ქუჩის გაყინულ კედლებს, ბზარვა რომ ჩასჭიდებია, ხელისგულებიდან შეჭრით შეუძლიათ გულების გაქვავება...განა, ეს ჩვეულებრივი სიცივეა, - არა! ერთ ადგილას თავმოყრილი, ოცნებადამსხვრეული და თავზეხელაღებული ადამიანების ნამოქმედარია. ისინი დგებიან ყოველ დილას მკვდრები და უჟმური სახეებით მიიწევენ სადღაც, სადაც, არც კი უნდათ ყოფნა. ამ '' სულერთია'' გამოხედვით რომ იწყებენ დღეებს და უსულო საგნებს ეთაყვანებიან... ... ღამით, ეს სამყარო საკუთარ საბურველს იხსნის,
- [გაიქეცი ბიჭო, გაიქეცი!!!](https://mystory.ge/archives/2892) - არის მომენტები, როდესაც კონკრეტული ფიქრის მონაკვეთის ტექსტად ქცევის სურვილი მაქვს, თუმცა დროულად თუ ვერ ვახერხებ მის გალიაში მოქცევას, აზრი ქრება, უჩინარდება დროისა და სივრცის უკიდეგანო მორევში, შემდეგ კიდევ ერთი, შემდეგ კიდევ ერთი და ბოლოს, ვჩნდები რუტინულ-რეალურ ყოველდღიურობაში, საიდანაც გაქცევის გზების ძებნა აქტუალური საკითხია, დღესდღეობით. ახლა კი, ვფიქრობ შევძელი ფიქრების გალიის კარის დროულად დახურვა, საიდანაც ვეცდები გადმოგცეთ
- [საზოგადოებრივი აზრი, როგორც ცხოვრების წესი](https://mystory.ge/archives/2888) - სათაურიდან გამომდინარე ალბათ ხვდებით, რა საკითხთან დაკავშირებით გვექნება საუბარი, არც ისე მარტივია ამ თემის გარჩევა. თუმცა, ჩვენი რეალობისათვის საკმაოდ აქტუალური და მტკივნეულიც კი. თუ, ყურადღებით დავაკვირდებით ამ თემაში შემავალ საკითხებს, უფრო მკვეთრად გამოჩნდება თემის მთავარი არსი.მოდით, მივყვეთ ძირითად საკითხებს და გამოვყოთ ადამიანების სამი ძირითადი ჯგუფი:· ისინი, ვინც გარკვეულ საკითხთან დაკავშირებით გამოთქვამს
- [ადამიანი](https://mystory.ge/archives/2880) - მოთხრობაში უნდა ყოფილიყო გამოყენებული შემდეგი სიტყვები:2 წუთი, ინტერვიუ, სიზარმაცე, ფორმულა, ცვლილება, იდენტობა, უხერხულობა, წარმატება, დასასრული..მოსაცდელში იჯდა და ნერვიულად ათვალიერებდა ირგვლივ ყველაფერს. ბევრი ერთმანეთთან დაუკავშირებელი ნივთი იყო აქა-იქ მიმოფანტული. ალბათ რეკვიზიტებიაო, გაიფიქრა. ისე ეყარა ყველაფერი, თითქოს ვიღაც უნდა მისულიყო და მიელაგებინა - ყველაფრისთვის თავისი ადგილი მიეჩინა. 2 წუთიც არ იყო გასული, რომ მისი ყურადღება გაღებული კარიდან შემოსულმა გრილმა
- [Love](https://mystory.ge/archives/2875) - გადმოვარდა.. და უეცრად მიიპყრო ჩემი ცოდვისფერი თვალები, ლამაზმა და ამავდროულად შეუფერებელმა თოჯინამ, რომელმაც ჩემში შესისხორცებული ფიქრები აღძრა და ამ წამში,გადმოვარდნის მომენტიდან ყინულივით ცივ ქვაფენილზე დაცემის წამში, ვიგრძენი ის წამიერი განცდა ,რომელსაც სულჩაუდგმელი პატარა ზომის თოჯინა განიცდიდა. გავოცდი...ამ მომენტში უგრძნბოლად აიღო გეზი ჩემმა მარჯვენა ფეხმა და კვალდაკვალ გაჰყვა მარცხენაც. მივაბიჯებდი ნელი ნაბიჯებით , რიტმა საგრძნობლად იმატა
- [გრძნობა](https://mystory.ge/archives/2868) - შენი თვალები ისე მიზიდავს, როგორც მაგნიტი იზიდავს ლითონს, და ჩემს ოცნებად გაქცევ მე ფიქრში , რადგან თვით ამას გულიც კი ითხოვს , ვფიქრობ ამაო სიტყვების დროა, რომლებიც მალე გაქრება ალბათ, იმედს ვიტოვებ მე შენ შეგხვდები,და ვიმედოვნებ ამას მე ყალბად , რადგან დრო რთული დამიდგა ჟამის, ჟამიანობა მომადგა კარზე, და მივუყვები ზღვის ჰორიზონტზე , გრძელ-გრძელ ბილიკებს მზის გარიჟრაჟზე, მიყვარხარ და ეს არ მწამს მარტივად, ალბათ რთულია
- [აღსასრულის მოლოდინში](https://mystory.ge/archives/2860) - დღეს კარანტინი გამოცხადდა. მშობლები ამ დრომდე მუშაობდნენ და მე და ჩემი ძმები ბედნიერები ვიყავით ამ დროებითი თავისუფლებით. ხანდახან ქუჩაში მცხოვრებ კატებს ვეთამაშებოდით, ხან სახლს ვალაგებდით, დახუჭობანას ვთამაშობდით და ეზოში ვმუშაობდით. მე კი, როგორც ყველაზე უფროსი და პასუხისმგებლიანი ძმა, მათ ვმეთვალყურეობდი და საჭმელს ვამზადებდი. მას შემდეგ, რაც პანდემიის დასამარცხებლად იზოლაციის წესები შემოიღეს, ყველანი სახლში ვართ და ცოტა მიჭირს სიმართლის დანახვა და ჩვენი მდგომარეობის გამოსწორება, მით უმეტეს, შეუძლებლად მიმაჩნია. დღესაც იგივე განმეორდა, რაც წლების გამავლობაში ხდება. მე ვიტანჯები ყოველდღიურ რეალობაში და არ
- [ჟაბო](https://mystory.ge/archives/2857) - მუსიკას უსმენდა, როცა საღებავებით მოთხვრილ სამოსელში შებუდებული ორი კაცი გამოჩნდა. ისეთი განცდა დაეუფლა, თითქოს სადღაც მიმალულსა და გარინდულს, საიმედო ნავსაყუდელში მიაგნეს და ახლა იქაურობას დაანგრევდნენ, ნაფშხვენებად აქცევდნენ უკლებლივ ყველა აგურს, რომ კედლები კვალავაც არ აშენებულიყო.უსახური და უხალისო შენობების თითქმის უკაცრიელი მოედანივით იყო ეს ადგილი, სადაც ჟაბოს, რახანია, არავისთვის მოუკრავს თვალი. სტუმრობდა აქაურობას და ეულად ერწყმოდა
- [ფილოსოფია და ვალდებულება](https://mystory.ge/archives/2853) - ფილოსოფოსი ვალდებულია არ სწამდეს (ღმერთის,რწმენის) რადგან თუ არსებობს რაიმეს საწყისი და მიმდევარი ხდება ის უკვე რელიგიონისტია რომელიც ქმნის შეხედულებებს გამომდინარეობიდან რაც ქმნის გარკვეულ სისწორეს ქრონოლოგიასა და დაყრდნობილ ჭეშმარიტ აზრს ამ დროს შეიძლება ითქვას რომ ფილოსოფოსი არის მისი მკითხველისა თუ მსმენელის მისიონერი,მისიონერი ჩუმი არაიმპულსური მარტივგაგებადი კონკრეტულ მოვლენებზე აზრის მატარებელი,ფილოსოფია კი უფუნდამენტობისგან უნდა მოდიოდეს მას არუნდა
- [თავი  "ადამიანი ზესუბსტანციის წარმომადგენელი"](https://mystory.ge/archives/2841) - -რისგან შედგება ადამიანი ?-ადამიანის ანატომიურ აგებულებას მეკითხები ?- თუ ასეა მაშინ ზოგადად რო შევხედოთ-ხორცი, რომელიც კომპლექსურად არის მოწყბილი და ამ კომპლექსიდან გამომდინარე სიმყარის სახობრივი სუბსტანციის შემანარჩუნებელი ძვალები. გონება კი ეს ცალკე ფენომენია. რეალურად კი ეს ყოველივე ერთ მთლიანობას ქმნის.-და შეგვიძლია რომელიმეზე ვთქვათ რომ მეტად ან ნაკლებად მნშვნელოვანია?-თუ ვიტყვით შევცდებით, რადგან თითოეულს თავისი დანიშნულებია აქვს (თავისი
- [დრო♾️](https://mystory.ge/archives/2837) - დრო მიდის.. თითოეული ახლანდელი წამი მაშინვე მოგონებად, წარსულად იქცევა ისე,რომ ვერც კი ვამჩნევთ.. აწმყო წამია, რომელიც წამის მეასედებში იცვლება. წარსულიც წამია, ოღონდ უკვე გავლილი. ხოლო, მომავალი ჯერ ჩვენამდე არ მოსული წამია, რომელიც ნელ-ნელა გვიახლოვდება და თანდათან წარსულის წიაღში ექცევა.. დრო ისე სწრაფად გადის ვერც კი ვამჩნევთ. ვერ ვიაზრებთ თუ რაოდენ მნიშვნელოვანი,რაოდენ ღირებულია
- [საფრთხისა და შესაძლებლობის გზაჯვარედინზე](https://mystory.ge/archives/2827) - ,, ჩვენ, ყველანი ვგავდით მაშინ დამწყებ მოთამაშეს,რომელსაც აძლევენ პაიკს,სწირავენ მხედარს და რომელმაც არ იცის,რა ხდება" - ეს სიტყვები კონფლიქტოლოგ მაია ცაბოშვილს ეკუთვნის და პირდაპირ ასახავს სსრკ-ს დაშლის შემდეგ განვითარებულ მოვლენებს.საბჭოთა კავშირის დანგრევის შემდეგ,როცა ქვეყანაში თითქმის არ არსებობდა სამოქალაქო საზოგადოება,სწორედ ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენლები ,,შეწირეს“ დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნას. უამრავი ადამიანი წავიდა ქვეყნიდან და ერთ დროს,მართლაც მულტიკულტურულ საქართველოს კულტურული
- [სამოქალაქო საზოგადოების გამოწვევები საქართველოში](https://mystory.ge/archives/2823) - ,,სამოქალაქო საზოგადოება მოქალაქეთა ერთობაა, რომლის საქმიანობა თავისუფალია სახელმწიფოს მხრიდან პირდაპირი ჩარევისგან.“ ეს სიტყვები ამერიკელ მკვლევარს,ლარი დაიმონდს ეკუთვნის. რაც,ჩემი აზრით ცხადად და მკაფიოდ აღწერს სამოქალაქო საზოგადოების არსს,დანიშნულებას,მნიშვნელობასა და მიზანს.პირველ რიგში,აუცილებელია მოვძებნოთ განმასხვავებელი ნიშანი სამოქალაქო საზოგადოებასა და ჩვეულებრივ საზოგადოებას შორის. ,,საზოგადოებისგან“ იგი განსხვავდება იმით, რომ მასში ინდივიდები მოქმედებენ კოლექტიურად, საზოგადოებრივ ცხოვრებაში საკუთარი ინტერესებისა და იდეების გამოსახატავად, ინფორმაციის
- [ზმუკო](https://mystory.ge/archives/2816) - ''ოჰ, რო...ცა''_ ოვალისფერ მზეს გაჰყვა თოლია ჩემი გემით, რომელიც იქ მიიყვანს, სადაც მთვარე ჩემს მუსიკაზე ცეკვავს... მე მოვედი! გაიმართნენ ფიქრები, აშრიალდნენ ზღვები და მდუმარეში ვიძირები... თეთრ ნაუტილუსზე ვხვდები. კაპიტანს ეფერება ოცილილი(ოცილილი=ახალგაზრდა ენეგიული მდედრი საშუალო სიმაღლის, რომელსაც შეძლებული მამრები იზიდავს ასაკის მიუხედავად), ოღონდ ივლისის პაპანაქებაში რომ ''გათოვს'' ისე. მე ვდგავარ ფხიზლად დაჭიმული გონების ადამიანი და ვემზადები
- [ერთ დღეს..](https://mystory.ge/archives/2814) - ერთ დღესაც, სკვერში სასეირნოდ მიმავალი მომკრავ თვალს. ჯერ შუბლის შეჭმუხვნით ჩამოყალიბების პროცესში გადაინაცვლებ, ბოლოს კი დარწმუნდები, რომ ჭაღარა წვერის უკან ჩემი სახე იმალება. მოზრდილი ქვის ქვეშ შევაცურებ ქაღალდის ნაგლეჯებს და შენთან შესახვედრად მოვემზადები. წვერზე ხელს ჩამოვისვამ, ყურებს უკან თმის გადაწევის იმიტაციას გავაკეთებ გამელოტებულ თავზე და ეგაა, მზად ვარ, შეგიძლია ლოყაზე ჯღანვით მომადო ფერწასული ტუჩები.-კარგად ხარ?იქნებ
- [ზღაპრად..](https://mystory.ge/archives/2809) - ზღაპრად..ჩაიფიქრებს ღამე სურვილს- დილა უნდა გავაქრო,მომიმატებს ჩაი წყურვილს- სანამ გავა დრო.სანამ..მიებჯინა მთვარე ღრუბლებსმიიმალა ღრუბლებს მიღმა,ჩამოვუვლი გარეუბნებს,ქალაქის მტვერს,რაც მას ნიღბავს.როგორც ნინძა,ხან მუმია..ხშირად ხისტი,თან ჩუმია..როგორც სევდა,ღიმილისას..თუ მოერგო ღილი მისანს..მეტყვის შედეგს - ამ პროცესის.მე კი, დიდხანს გადავდებდი,ვუყურებდი თვალებს შენსასდღეო, სანამ დაღამდები..ჩაიფიქრებს დილა სურვილს- ღამე უნდა გავაქრო,მომიმატებს ჩაი წყურვილს- სანამ გავა დრო.სანამ..მზისფერ ტალღებს გადაცურავსსიმინდს ბაღში ტაროს პარავს,ტერფებს არწევს, განა ცურავს,განაპირა,სტუმრობს მარანს.ხელში ჭიქადა შოთია..დღეს ფხიზელიხვალ
- ["მაპატიეთ, ჩიტებო"](https://mystory.ge/archives/2803) - ახლა აპრილის მიწურულია,ბინდდება.საწერ მაგიდასთან ვზივარ და ქარისგანაცეკვებულ ხეებს ვუყურებ.სულმოუთქმელად ჭიკჭიკებს ფანჯრის მიღმაბეღურა. სულ ასეა, ჩიტების გალობას ყოველთვის შორეულ მოგონებებშიმივყავარ. ქალაქთან ახლოს ორსართულიანი სახლი გვაქვს,რომელიც დიდმა ბაბუამააშენა.ბინის მყუდროებას პატარაობისას აქ ათასგვარი თავგადასავალიმიცვლიდა. მახსოვს,დილაობით ღუმელში შეგდებული მშრალი შეშის ტკაცუნისხმა მაღვიძებდა.გეგონებოდა ცეცხლოვანი გველეშაპი გემრიელი ლუკმისგადასანსვლის მერე სიამოვნებისგან პირს აწკლაპუნებსო. სკოლის დროს აქძირითადად უქმეებზე ჩამოვდიოდი.სურვილი კი განსაკუთრებით მას შემდეგგამიმძაფრდა,
- [სეირი](https://mystory.ge/archives/2780) - - მომეშველეთო.- რა შველა, რის შველა. ჰა, ჰა, ჰაო.-მკლავენო.-მოგკლანო.სუნთქვაც მიჭირსო.-ნუ ისუნთქებო.-მეზობლებო, გამვლელებო ვკვდებიო.-მოკვდიო.. მოკვდიოოო.-გეხვეწებით დამეხმარეთო.-ჰა, ჰა, ჰაო.-მაწამებენ, ხალხნო სადახართო.- რა ხალხი, რის ხალხი. ჩვენ, სეირს ვუყურებთო.ქალმა,ქალი მოკლა. ცქერით ბევრი დატკბა. სულ ასე ჩხუბობდნენო. ქალაქს ბოზი მოაკლდაო.. ზოგმა დაიტირა, ზოგმა გაიცინა.საქმე გახმაურდა.ცხონებულს რა დამართესო. ეს რა მომხდარაო. ფარისევლურად ცრემლიც დაღვარესო.მსუბუქი ყოფაქცევა?- ტყუილიაო. ქალი მოუკლავთო. ახლა გავიგეთო.სეირი,
- [მარადისობის ისტორია](https://mystory.ge/archives/2771) - მარადიულ კარიბჭესთან ისევ ორნი იდგნენ, ნიკოლი თავისი ლამაზი ბაფთით პირველ შეხვედრაზე რომ ეკეთა და თავად, 26 წლის თბილისელი ბიჭი მოკლე წვერით და ლამაზი ღიმილით.მერამდენე დღეა ხედავს მარადიულ კარიბჭესთან ნიკოლს და იტანჯება ოფლი მოსდის შუბლზე, მერამდენე დღეა ასეთ სიზმარს ხედავს და მის
- ["თავისუფლება საზღვრებში"](https://mystory.ge/archives/2765) - „ომია, ომი... ომი იწყება..“ „რა არის ომი?“ ეს იყო ჩემი მთავარი კითხვა 2008 წლის ზაფხულში, რომელსაც ყველას ვეკითხებოდი, თუმცა ზუსტ პასუხს ვერავინ მაძლევდა. არ ვიცოდი რა იყო ომი, არვიცოდი 2008 წლის აგვისტომდე... დიახ, ომის ზუსტი განმარტება არ არსებობს, მას სიტყვებით ვერ ახსნი, თუ გინდა გაიგო რა არის ომი ის უნდა ნახო და გამოსცადო... ასე
- [სადღაც, ვიღაც.](https://mystory.ge/archives/2723) - ვუყურებ ბუნების თამაშს, ხეები დაძრწიან უჩუმრად და ერთმანეთს ფერდობების მიღმა ემალებიან.ნებაზე მიშვებული სისხლიმსმელი მწერები მგლეჟენ ხორცებს, მპარავენ სითხესჩემთვის უცნობი და ამოუხსნელი ფრინველები სამოთხის კართან გაჟღერებულ ნოტებს მასმენინებენ.მე ნახევარწრეზე ვმოძრაობ, რკალებს ვხაზავ და ერთი შეხედვით შეუმჩნეველ სურათებს ვაკვირდები.ჯიბეზე ოთხკუთხედად გამობერილ ასანთის კოლოფს ვხსნი და უკვე მეასედ ვშლი ფურცელს, მეასედ ვათვალიერებ ლამაზად დაწერილ სიტყვებს, წინადადებს.აქეთ-იქით ვატრიალებ ცრუ
- [სოფელი](https://mystory.ge/archives/2721) - სოფელიშრიალებს ფოთლები. მწვანეში ჩაფლულა ეულად სოფელი. თითქოს ისვენებსო, არ ისმის ხმაურიც. დაღონებულა, ხმას ვერვის აწვდენს. გზები თუ ბილიკი ითვლიან ნაბიჯებს, ცარიელს, ხანდახან იშვიათ ნაბიჯებს.ზაფხული ის
- [მუზეუმში მცხოვრები შენ](https://mystory.ge/archives/2717) - ექსპონატებს უყურებ.გრძნობ მონატრებას. მონატრებას, რომელიც არასოდეს გაქრება, არასოდეს გაივლის.მონატრება, რომელიც ზამთრის სუსხზე უარესია.მონატრება, რომელიც გაყინულ გრძნობებს ჰგავს.მონატრება, რომელიც მთელს სულს გიყინავს და გრძნობებს გიკლავს, გიქრობს... მაგრამ სადღაც მაინც გრძნობ ტკივილის გრძნობას, რომელიც ცაზე გაელვებულ ჭექა-ქუხილს ჰგავს... გტკივა, თან, როგორ გტკივა. მე და შენ გვესმის ამ ტკივილის, რადგან ორივეს გამოგვიცდია ეს გრძნობა. დუმილი...დუმილი, საათობით, კვირებით, თვეებით, წლებით...დუმილია დღემდე...პასუხი
- [რაღაცა იქნება-2+2](https://mystory.ge/archives/2707) - მოკლედ მკითხველო, ამ ჩვენს სამეგობროში ორი წყვილი ჩიტო-გვრიტო გვყავს. ვანოზე და ლანაზე ხომ ვთქვი, რომ იცოდე, მახო და მარეხიც ერთად არიან. აი ყველაფერს წარმოვიდგენდით, მაგრამ ჯერ ლანაჩკას პირველი გათხოვება ხომ შოკი იყო, მაგრამ უფალმა არ დაგვაკლო გასაოცარი ამბები და უცებ ვიგებთ, რომ მახოს და მარეხისაც თურმე ძალიააააან მოსწონთ ერთმანეთი. ეს გიჟები მგონი მეცხრე
- [სკვინჩა](https://mystory.ge/archives/2709) - 2004 წელს, მოკლეფეხება რუხი წეროსფერი დასდებოდა სექტემბერის საღამოს. ჩემს ცარცისფერ დროისმკვლელზე 18:28 წუთი ილევა (რვიანებს კარგად ვიმახსოვრებ, როგორც სხვა ციფრებს ). ყვითელმუცელას ტბასთან ახლოს_ ჩემს აივანზე, ცის ვაზის ჩრდილში_ ჩალის სკამზე მჯდომს, სიო მანუგეშებს და გრძელ თმებზე(მაშინ მხრებზე დაყრილ თმებს ვატარებდი) გამომწვევად მეღლაბუცება, როგორც წიწკვი გოგო თავის კულულებს. ამ ყველაფერს ერთი უცნაურობაც ახლდა, იქვე
- [რაღაცა იქნება-გაფუჭებული ტელეფონი](https://mystory.ge/archives/2704) - თავიდან მარტო მე და მირეი არ ვიყავით. მესამეც გვყავდა, გიჟი კუდიანი. ამ გოგოს მაკა ერქვა. გული მუდამ მიგრძნობდა, რომ ჩვენი ტრიო დიდხანს ვერ გასტანდა, თითქოს რაღაც მაინც რეჩხივით მქონდა გულში. სამი ემოციურად განადგურებული ადამიანი დაეხმარა ერთმანეთს ფეხზე წამოდგომაში, მაგრამ ერთმა სირობამ გააფუჭა ყველაფერი. ყველა პრობლემა დიმიტრით დაიწყო. მაკას მეგობარი იყო.
- [რაღაცა იქნება-პირადი ჩანაწერებიდან](https://mystory.ge/archives/2701) - ისე, თითქოს ყველაფერში მიმართლებს, სხვა თუ არაფერი სამი-ოთხჯერ სიკვდილს გადავრჩი, ხან მანქანით გატანას, ხან ინტოქსიკაციას, ერთი გაზით გაგუდვასაც, მოზარდობისას სუიციდის აზრებიც მაწუხებდა, მაგრამ მაინც ვძვრებოდი ამ წუმპეებიდან და ცხოვრებას ვაგრძელებ. ძალიან გადაღლილი ვარ. ფიზიკურადაც და ემოციურადაც. ალბათ რადგან აქამდე ცოცხალი მოვედი და ამდენ რამეს გადავურჩი, რაღაც მაქვს გასაკეთებელი და ჯერ არვიცი ასე
- [რაღაცა იქნება-სექსი სატანისტებთან](https://mystory.ge/archives/2698) - სიამოვნებით ვიტყოდი, რომ სათაური მეტაფორულად შევარჩიე, მაგრამ ვაი რომ ტყუილია. ზოგადად ეს თინდერი და სოციალური ქსელები მაგარი წაკლა შტუკაა. ნორმალურს კი ვერავის იპოვი მანდ, მამენტ არც მე ვარ გამონაკლისი. ჩემი ეგზოტიკური პირადი ცხოვრება არაერთხელ ვახსენე და მოდი ერთი-ორ შემთხვევაზე გაცინებ კიდეც. ზოგადად, მგონი ამ ბიჭებს მოსწონთ შენთვის საინტერესო თემებზე საუბრით თავის მოწონება,
- [სუნთქვა](https://mystory.ge/archives/2689) - ვიღვიძებ და ისევ თვალებს ვხუჭავ,მინდა რომ თავს გავექცე..ოდესღაც სულის სიღრმეში დამალვა შემეძლო,მოვიკალათებდი ხოლმე ჩემი სულის მყუდრო სასთუმალთან და საათობით მდუმარებით სავსენი თვალებით ვსაუბრობდით... ეხლა კი მიმატოვა სულმა,ადგა და წავიდა...ყველა კარი ჩაკეტა და არ მაძლევს მიახლოვების საშვალებასვეძახი ყოველ დღე და ყოველ ღამე მის ჩრდილებს დავეძებ,მოგონებებით სავსე სკივრებში..ცარიელი ვარ,ბურუსით მოცული მენატრება ჩემი დაფლეთილი სული. კიბე-კიბე მივუყვები ჩვენს
- [წერილი შენთვის.](https://mystory.ge/archives/2686) - თუ ოდესმე ქუჩაში შევხვდებით ერთმანეთს მე თვალს აგარიდებ ან ისეთი სახით შემოგხედავ თითქოს არ გიცნობ, თითქოს ვერ ვიცანი შენი თვალები ან ის მზერა ვერ ვიცანი დაჟინებით ყურება, რომ იცოდა...არ შეიმჩნიო... უფრო მეტიც შენც ასე მოიქეცი და როცა გვერდით ჩამივლი ნუ მეტყი, რომ მიცანი ან გახსოვარ...ნურც იმას მეტყვი, რომ ჩემი თვალები მოღალატენი არიან და
- [პეპლები](https://mystory.ge/archives/2684) - და შენ ჩაიცვი გახაფხული, მოხვედი ჩემთან - თავხედურად...არც კი გიკითხავს, ისე წამიყვანე მინდორში სიყვარულის ყვავილების საკრეფად.მერე პეპლები, რომლებიც მათზე ბუდობდნენ, უეცრად ჩემს მუცელში აღმოჩნდნენ და იქ დაიწყეს ფარფატი... არომატი მწვანე ბალახის და არომატი შენი ტუჩებიდან ამოფრქვეული ბგერების, ჰაერში გაიფანტა და ჩემს მკერდზე აღმოჩნდა შემთხვევით, მომეწება ისე, როგორც შეშინებული და გაჯიუტებული ბავშვი მიეწებება დედას უცხოებისაგან თავდასაცავად.მერე
- [მე შევიყვარე ჩემი შიშები, ამიტომ მათ მე მიმატოვეს](https://mystory.ge/archives/2676) - „მატლ ვარ და არა კაც.“ - დავით წინასწარმეტყველი. პატარაობიდან მოცული ვიყავი და დაცხრილული, ვიმეორებ, დაცხრილული საკუთარი დაუცველობით და შიშებით. შიში გრძნობაა, რომელიც აღიქვამს საფრთხეს და გაიძულებს მას გაექცე. დაუცველობა კი დაცულობის შეგრძნების და თავდაჯერებულობის ნაკლებობაა, საკუთარი თავის შენიღბული სიძულვილი, რომელიც საკუთარი საჭიროებებზე, სურვილებზე ჩაბღაუჭებით, მათი დაკარგვის და ცვლილების შიშით გამოიხატება და ერთი შეხედვით თავდაჯერებულის შთაბეჭდილებას ტოვებს, მაგრამ მისი
- [წვიმა](https://mystory.ge/archives/2673) - დედამიწას ეძინა. მუდამ გადატვირთული და ცოცხალი ქალაქის მისტიურ მდუმარებას ალაგ-ალაგ მოდარაჯე ძაღლების ყეფა თუ დაარღვევდა, ისიც იშვიათად. ცა, როგორც ლამაზმანის ყელი მარგალიტებით, ისე იყო მორთული მუშტისოდენა ვარსკვლავებით. მთვარე კი უზამაზარი თვალივით დაჰყურებდა მძინარე ქალაქს და ტკბებოდა მისი მათრობელა ჰანგებით. სადღაც ჭრიჭინა გაფორთხიალდა, გრილმა ნიავმა ბალახის თავთავები გამოაფხიზლა და ერთმანეთში ჩურჩული
- [ინსომნია. (03 დასასრული)](https://mystory.ge/archives/2665) - - და თქვენ? თქვენზე ვისაუბროთ. რა ხდება თქვენს თავს? რა გაწუხებთ? ვინ ხართ... - გამომწვევად გახედა ნომერ ოთხს ექიმმა.- მე? მე... - პაციენტი უკან გადაწვა. ხელები ძირს დაუშვა. თვალთ ცრემლი მოადგა. სახეზე სევდა აღბეჭდვოდა მხოლოდ და თხოვნა. შველას ითხოვდა. მთელი თავისი არსებით, ემოციებით, სხეულით, მიმიკებითა და აურით შველას ითხოვდა. მთელი თავისი გულით. - მე. მე
- [ინსომნია. (02)](https://mystory.ge/archives/2664) - - გასაგებია. და... მართა? მასზე რას იტყვით? - ცოტა ხნით კვლავ სიჩუმე გამეფდა. ღიმილი წაიშალა. სახეზე ვერც მწუხარებას იხილავდით, ვერც ბრაზს. ემოციათა ნარევი გაგების საშუალებას არ იძლეოდა. შიში, ცინიკური ღიმილი, ნერვიულობა, დარდი, შფოთვა... ყველაფერი ერთმანეთში ირეოდა. მიმიკების მუდმივი ცვალებადობა აღიბეჭდებოდა. მუხლზე ათამაშებული თითები. თავისუფალი ფეხი აუკანკალდა. თავს ერთდროულად მსუბუქი,მაგრამ მკაფიო, სწრაფი მოძრაობით სხვადასხვა მხარეს ამოძრავებდა.
- [ინსომნია. (01)](https://mystory.ge/archives/2661) - საღამოა. მშვიდი ისეთი, როგორც არასდროს. ცოტაოდენ ალკოჰოლთან ერთად ირთობს თავს ლევანი. სიბნელეში ზის. დუმს. მარტოობის შემპყრობელი სენით ტკბება. მიუხედავად იმისა, რომ ბავშობიდან მარტოობის ეშინია, ხანდახან, იმგვარ დღეებში, როგორიც ახლაა, ლევანი საკუთარ თავთან განმარტოებას ცდილობს. თითქოს გრძნობს ხოლმე,რომ დგება მომენტი, როცა ცხოვრების რიტმს უნდა ჩამოსცილდეს და უბრალოდ დაისვენოს დედამიწაზე არსებულ უკუნეთსა
- [***](https://mystory.ge/archives/2658) - შენ ხარ ცეცხლი მზის,რომელსაც ვერ ჩააქრობს ვერცერთი წვეთი წყლის,და მე ვარ ღრუბელი ცის,რომელსაც ათბობს სხივი შენი მზის!
- [Happiness](https://mystory.ge/archives/2654) - HappinessHold,hold, holdI've seen through the mountains and the seasNever found something like thisI've been the birdI've been the fishNever got to see sweetness like thisWhat's the matter? What's the thing?How can I find the wings?Happiness is untouchableas it flies through the seas
- [To the land](https://mystory.ge/archives/2651) - To the land oh,take me to the invisible land where the seagulls come and go place where there is no dead land where life arose as through the wind blows sea comes and goes let the rivers flow to that land where there is no law
- [???](https://mystory.ge/archives/2645) - რა მინდა?ხშირად უსვამთ ამ შეკითხვას თქვენს მეს?თუ ცხოვრებას ინერციით არ მიჰყვებით და ზუსტად შეგიძლიათ, თქვენს ჯანსაღ სურვილებსა და მიზნებს დაუღალავად სდიოთ, ესე იგი, თქვენ პატივს სცემთ საკუთარ თავს. განვითარება სწორი თვითგამორკვევით იწყება. შეგიმჩნევიათ? ზოგჯერ, იმდენად სწრაფი ტემპით მივიწევთ წინ, არც კი ვიცით საით მივდივართ. მაფრთხობს-ხოლმე ამის გააზრება, მაგრამ, დამერწმუნეთ, არგააზრება უფრო საშიშია. თუ უზარმაზარ სამყაროში
- [თავი "მებაღის საიდუმლო"](https://mystory.ge/archives/2642) - პატარა ექსკურსი რო ჩავატაროთ ჩვენი ყოფიერებისთვის, რათა შევძლოთ დანახვა, ვინ ვართ ჩვენ და რა არის სამყარო ჩვენთვის, ვფიქრობ იგავურად ავღწერო სიტუაცია (ვიზუალიზაციისთვის ეტაპობრივად გავშლი)->>>სამყარო არის მინდორ-ველი უკიდეგანო ხემელეთი, მასში/მასზე არის ცოდნა, რომელიც ქმნის ეკოსისტემას /გარემოს (თავდაპირველად ღმერთმა შექმნა სამყარო, შემდეგ კი დეტალებში ჩავიდა და სინატიფე შეიტანა), ამ გარემოში არიან მაოზროვნე არსებები/შემქმნელები, ვითარცა მათი შემოქმედი (ღმერთმა
- [ბოლო ნაბიჯი ჰორიზონტამდე](https://mystory.ge/archives/2639) - დილაა ანდა ღამეა, შუადღე კი მოვიდა დაღლით! ამგვარად დილიდან შუადღემდე წელი კი ერთვის, გონებით იბრძვი, იზრდები და კვლავ რჩება. აწ უკვე წერ, მაგრამ არააქვს აზრი. ყველა გოდებამ, ყველა ტკივილმა ანკარად ჩავლო, მაგრამ გული, გონება და შემდეგ თვალები აი ესაა ტკივილამყოლი. ურჩობ, უღიმი, გიყვარს და ღამეულს კვდები, რატომ? რადგან სიტყვები რჩება,
- [შუაღამის ზმანება](https://mystory.ge/archives/2635) - მოვკვდები ჩუმად,წამიღებს ქარი,შევუერთდები მტვრის ნაწილაკებს.ხის წყებას მდუმარს,ნისლის საფარი,ჩამოაწვება ვით ცრემლი სახეს.სევდისფერ მთვარეს,ყავისფერ წიწვებს,გადავუქროლებ სახლებს მძინარეს.დავრეკავ ზარებს,ჩუმად რომ მიწვევს,ფარდებთან ცეკვა სინათლის მხარეს.ფოთლების შრიალს,მიწას ნამიანს,ქუჩის კუთხეში მწოლიარ ჩრდილებს.სულების წრიალს,თბილს და სევდიანს,ბუნება მასთან შეგვიფარს შვილებს.ვიცოცხლებ ჩუმად,მომიტანს ქარი,შემოვიერთებ მტვრის ნაწილაკებს.ხის წყებას მდუმარს,ნისლის საფარი,ჩამოაწვება ვით ცრემლი სახეს.
- [აპრილის ნისლში..](https://mystory.ge/archives/2631) - თავი მტკივა.ფანჯარა გამოვაღე, სიცივე შევიგრძენი და დავმუნჯდი. ახლა მხოლოდ ჩემი შინაგანი ხმა საუბრობს. ფიქრები ბაასობენ და ერთმანეთს ეხუტებიან, ამხნევებენ არ გავიყინოთო.თვალები ჩასცქერიან ტელეფონს, შიგადაშიგ იყურებიან კურპუსების ლაბირინთებში, რომ ახალ-ახალი შეგრძნებებით დატვირთონ სხეული. მყუდროებას ყოველ წამს მირღვევენ მანქანები, მათი განათებული ფარები და ტვინის ამადუღებელი ხმა.უკვე ცხრა საათია, ღმერთო, როგორ ვუძლებდი ამ ტონიანი, მომავალი ჯართის მასალებს გრუხუნს
- [რაღაცა იქნება-კუსაჩკა](https://mystory.ge/archives/2624) - ეს სადღაც შემოდგომა-ზამთრის ამბავია. უბრალოდ მახსოვს, რომ მანტო მეცვა და უეჭველი სადღაც ამ შუალედში მოხდებოდა. იგივე პერიოდია, უბრალოდ მაგ დროისთვის ჩემი ერთი მეგობარი ტასო ცხოვრობდა ჩემთან. ტასო მაგ პერიოდისთვის საკმაოდ სერიოზულ რომანსებში იყო გახვეული და მამენტ მოტყუებაც აღარ უწევდა, რომ ჩემთან იყო. ნამდვილად ჩემთან იყო, უბრალოდ მე არ ვიყავი ხოლმე სახლში.
- [რაღაცა იქნება-გამიჩალიჩეს](https://mystory.ge/archives/2621) - დაახლოებით ოთხი წლის წინ მარტო ვცხოვრობდი, მშობლები მყავს, მაგრამ რომ გითხრა დიდად ვგრძნობდი მათ თანადგომას ცხოვრების განმავლობაში თქო, მოგატყუებ. ამჯერად დედაჩემი მივლინებით იყო წასული დასავლეთში და როგორც ყველა ნორმალური თინეიჯერი, მეც გადავწყვიტე, რომ თავზე გადაჯმისთვის იდეალური დრო იქნებოდა. ამ გადაჯმაში უბრალოდ იმას ვგულისხმობ, რომ ღამის თუ დღის ნებისმიერ საათში შემეძლო გარეთ გასვლა
- [რაღაცა იქნება/სრული ფალოსოფია-შესავალი 1.2](https://mystory.ge/archives/2618) - ...მუდამ აქვს რაღაც ბიზნეს იდეა, მაგრამ აი როგორც ასეთი რეალიზებამდე ჯერ ვერ მივედით. აი იდეის გენერატორივითაა მაგრამ აი მაგ ეტაპს ვერ ვცდებით რომ ბიზნეს გეგმა შევადგინოთ. ჩვენ ხომ შენ მსგავსად მკითხველო, ყველას მილიონერობა გვინდა. ძალიან მეცინება რომ ვიხსენებ, სანამ ლანას ცოლად მოიყვანდა, მანჩომ გაუძრო ერთ-ერთი დაბადების დღის საღამოს: „ვ ა ნ ო ! დაიმახსოვრე, ლანას
- [რაღაცა იქნება-სრული ფალოსოფია/შესავალი 1.1](https://mystory.ge/archives/2614) - ჩემი სამეგობროს ისტორიები.ავტორი: Call me თამუნა*** მოკლედ, ძვირფასო მკითხველო, მე თამუნა ვარ და დღეს, 2020 წლის 28 ივნისს გადავწყვიტე, რომ დავწერო პატარა წიგნი. რატომ? პანდემიით გამოწვეული უმუშევრობის ფონზე ძალიან ბევრი თავისუფალი დრო მაქვს და თან უძილობა მაწუხებს. შეიძლება ახლა ერთ ამოსუნთქვაში დავწერო ყველაფერი რადგან სრულიად გულწრფელი ვიქნები შენთან და მოგიყვები ყველა იმ სისულელეზე რაც
- [მუზეუმში მცხოვრები შენ](https://mystory.ge/archives/2573) - მუზეუმის დერეფანში ხარ, უგზო-უკვლოდ დადიხარ. ოთახებს უყურებ გაოცებული, თითქოს რაღაცას ეძებ, მაგრამ არ იცი რას.თვალი ერთ ოთახს მოკარი. მას პირველი სიყვარული ერქვა. რაოდენ გასაოცარია არა ? პირველი სიყვარული. მერე, რას ფიქრობ როგორ უნდა გაიგო პირველი სიყვარულის არსი ?იქნებ არ გინდა აქ შესვლა,იქნებ გეშინია აქ შესვლის,იქნებ ისევ გული გეტკინება,იქნებ ისევ გაგიცრუვდება იმედი ? ამას იმეორებ, იმეორებ...ანარქიაა
- [როდემდე](https://mystory.ge/archives/2563) - როდემდე უნდა შემოიჭდო ხელები ტანზე,როდემდე უნდა ალამაზოს ცრემლმა თვალები.იტანჯო, რისთვის? მერე ჩუმად რომ გადგე განზე?შენც ვერასოდეს ვერ გაიგო ფასი წვალების.გულშიც იფეთქებს გაზაფხული, ადრე თუ გვიანაგიყვავდება ალუბალი თეთრ ყვავილებადდაფიქრდი, იქნებ გაზაფხულის სახელი გქვია,იქნებ რა ცოტა გყოფნის კარგო გულის იმედად.კვლავ იზაფხულებ სიყვარულით, მალე მორჩებასაკუთარ ტანზე მთელი ძალით მოხვევა ხელისსულ ცოტაც, ხელში საყვარელი ხელი მოგხვდება,ცოტაც და მალე დაღლილ
- [Understanding](https://mystory.ge/archives/2557) - ხეების სიღრმეში გაისმა გოდება, სხეულში არა ვარ, აღარ მაქვს წოდება. სამყარომ შეიგრძნო სიკვდილის სურნელი, სხეული არა მაქვს, აღარც საბურველი, მე სიოს სულ ველი, წვიმის ვარ მსურველი, ველი ამ გონებას (და)ტანჯვით ცხონებას. ჰაერში ვლივლივებ, მივენდე ბუნებას, არ მიცვლის განსაცდელს, არ მიცვლის გუნებას. "არ ვიცი ვინა ვარ, არ ვიცი სადავარ, მე თითქოს იქა ვარ, მე თითქოს აქა
- [მინიატურები](https://mystory.ge/archives/2554) - გუშინ ძილის წინსაგანგებოდ გადავრაზეჩემი ნაჭუჭი.მაინც მომესმა განთიადზეყივილი მამლის............................................ნაძვებთან ცრიდაციდან ფარდა ჩამოუშვესწვიმის ჯაჭვებით.და ფარდის მიღმავით ავხორცი ქალის ტანიჩანდნენ ნაძვები.
- [......](https://mystory.ge/archives/2550) - გიყვარდა?- მიყვარდა.მიგატოვა?- მივატოვე.ნანობ?- სინანული დამდევს ხოლმე.დაეწიე- ვეღარ დავეწევი.შეგხვედრია?- რამდენჯერმერამე გითხრა?- მე ვუთხარი.მოგისმინა?- შემომხედა დამცინავად.რა უთხარი?- ვერაფერი, ვუყურებდი და ვცდილობდი, ეგრძნო როგორ შემეშალა.მიხვდა სათქმელს?- მიმიხვდა და კიდევ უფრო დამამცირა. სიამაყემ, სიტყვებიც არ ათქმევინა.ასე მითხრა, დრო ვერაფერს ვერ გაკლებსო. შემომხედა ალმაცერად, ამაზრზენად.როგორახარ ვკითხე ისე, სხვათაშორის. მმე კარგად ვარ, შენზე უკეთ მშვენიერო. ასე თქვა და ხმაში, სხვა ხმა
- [ღვთის ძალა](https://mystory.ge/archives/2548) - ღვთის ძალამორწმუნე არა ვარო, ღმერთის კი მწამსო.- ეს რას ნიშნავსო?- ტაძარში არ დავდივარ, ჩემი ღმერთი მყავსო.- მხოლოდ შენიაო?- მხოლოდ ჩემიაო.- სხვისიც ხომ არისო?- სხვისი არ ვიციო.- ჩემი ღმერთი ყველასიაო.- მაინც ვისიაო?- საზღვრები არა აქვს, თუ ირწმუნებ, დაინახავო.გასაჭირში ნურავის მიატოვებ, მშიერს საკვები მიაწოდე, ღარიბს დახმარების ხელი გაუწოდე, გულიდან და თვალებიდან სიყვარული ანათე და ზიარების საიდუმლოს მონაწილე
- [მიყვარხარ](https://mystory.ge/archives/2545) - x x x და დაე მოგონებად დარჩეს შენი ხელები.. თითები ხმა.. ლავიწები.. x x x პიტნის სუნი ტრიალებს ოთახში.. ყველაფერი უშენობით ივსება.. ცივა.. დეკემბერი შემოგვეპარა.. ჩვენი სახლის კარიც დაკეტილია.. თბილი დღეები გვტოვებენ.. ჩამოთოვამდე.. ახალ წლამდე.. ახალ ემოციებამდე მოდი და გვირილების სუნიც დააბრუნე.. (სტკივა გვირილას ფურცლებს რომ აცლიან) ფირზე შენი ხმა ჩავწერე.. ძილის წინ ვრთავ და
- [სი(ჩუ)მე](https://mystory.ge/archives/2543) - * * * ჩუ.. არავის არ ვეტყვი რომ მომენატრე.. რომ შენი თითები მჭირდება.. შენი ხმა ჩახუტება მაკლია.. რომ შენს ფოტოებს ვათვალიერებ.. იცი აღარ ვტირი.. უბრალოდ ემოციებმა შემომიტიეს.. ვცდილობდი აღარ დამეწერა.. (თითქმის ყველაფერი დავწვი) მაგრამ ისევ აქ ხარ.. ჩემს ფიქრში და იღიმი.. დიდიხანია აღარ მომისმენია შენთვის.. ... ჩუ.. არავის არ ვეტყვი რომ მოგენატრე.. რომ ჩემი თმის
- [ელფერი](https://mystory.ge/archives/2540) - ერთხელაც ხმაურიან დილას შევიტყვე ბედნიერების უხილავი ძალის მობრძნების შესახებ. ჩემგან კი მხოლოდ ტკბილი დახვედრისა და მომღიმარი სახის მეტს არარას ითხოვდა. ამბის შეტყობინების შემდეგ ჩნდება ეტაპები და ფაზათა გარდამავლობა. იყო აღქმა, იდეები და ბოლოს შინაგანი ხორცმეტი ბედნიერების უკუკავშირის მიღების სურვილი.
- [გააკეთე საკუთარი თავისგან ფრეში](https://mystory.ge/archives/2531) - თქვენი ყველაზე ღირებული ფინანსური აქტივი შემოსავლის გამომუშავების უნარია, ისეთ შედეგებზე უნდა გახვიდეთ, რაშიც ხალხი ფულს გადაიხდის” – ბრაიან თრეისი.ჩვენ ვყიდით საკუთარ თავს უზარმაზარი კონკურენციებით სავსე ბაზარზე, 200; 300; 500; 1000 და მეტ ლარებად, ჩვენი კომპეტენციების შესაბამისად. ჩვენ ვართ პროდუქტი, რომელიც, მისი ხარისხიანობის მიხედვით, მეტად ან ნაკლებად მოთხოვნადია.რა არის მოთხოვნადი პროდუქტი?თვითგანვითარება – საკუთარ თავში სწორი ინვესტიციის
- [ჩემი ოთახი](https://mystory.ge/archives/2527) - ამ მოძრავ სამყაროში, სადაც, გამუდმებით მოქმედებაში არიან, დარბიან და გარბიან დროები, ამინდები, ადამიანები, განწყობები, იმედები.. ერთი პატარა ოთახი მაქვს, რომლის ზღურბლს მიღმაც, კარის მოხურვისთანავე, ვჩერდები. ისე, უბრალოდ, ამოსასუნთქად, წყლის დასალევად. საკუთარ თავებში და სივრცეშიც, ალბათ, ყველა ჩვენებურად ვალაგებთ სამყაროს. ჩემი სივრცე ყოველდღე სხვადასხვაფერია, განწყობებს მოაქვთ ფერთა პალიტრა.ზოგჯერ მწვანეა, ზოგჯერ – მუქი მწვანე, ხან თეთრი, ხანაც
- [გაცვეთილი](https://mystory.ge/archives/2519) - ყველაფერი კარგად არის.. იმეორებ.. ზიხარ იატაკზე ხელებით ლურჯ თმაში და იმეორებ.. იმდენად ხშირად რომ გაცვდა.. ყველაფერი კარგად არის ამბობ და საკუთარი სიტყვები გზარავს.. საიდანღაც შემოპარული ქარი გიწეწავს თმებს.. იყურები გალურჯებულ ხელებზე სახის კანს წელავ.. აღარ იღებ ხმას.. ან თუ იღებ იმავეს ამბობ მაგრამ აშკარაა არაფერი არ არის კარგად.. შენ მარტო არ ხარ.. იქამდე სანამ ორი
- ["ბოლოს ყველა თავის სიყვარულს კლავს "](https://mystory.ge/archives/2514) - იმდენად მიყვარხარ რომ ვერ ვსუნთქავ არც ძლივს გამოღებული ფანჯრები მშველის.. არც შენი ხმის მოსმენა არც ძველი ჩანაწერები შენზე არ ვჯდები ჯერ კიდევ ყავისფერ იატაკზე და ჩემს მოკლედ შეჭრილ თმას არ ვეფერები.. ვერ გეხები ვერც გიხსენებ არც მავიწყდები.. ვდგები ვხსნი კედლიდან ნახატს და გაურკვეველ ფიგურებს ვხაზავ.. ალბათ გზებს ვეძებ შენთან მოსასვლელად.. ალბათ.. ვინ იცის.. იმდენად მიყვარხარ
- [მარადისობის ისტორია](https://mystory.ge/archives/2511) - სამყაროს განადგურების პროცესს ქალი თავისი ჟანგიანი აივნიდან უყურებდა, ირგვლივ მზის სხივები ალაგ-ალაგ ანათებდა ძველი კორპუსის ფანჯრებს და არავინ არ იყო ისეთი, მოხუცი ქალის ტკივილს გასაზიარებლად, რამდენი დრო გავიდა მას შემდეგ რაც თავის პატარა შვილს პირველად ჩახედა თვალებში, მაშინ იგრძნო რომ ყველაფერი, მანამდე არსებული, უბრალოდ ამ წამამდე მოსასვლელი კომბინაციების ერთობლიობა იყო, აღარ ახსოვდა არცერთი გულის ტკენა,
- [ჩიხუახუა](https://mystory.ge/archives/2504) - შარშან, ზამთრის არც ისე ცივ საღამოს, ჩვენი ქალაქის ამაგდარი ყვითელი ავტობუსით ვბრუნდებოდი ჩემს ქირით ნაშოვნ სახლში, ჰოდა ამავე ავტობუსში ამოვიდა კაცი, ისეთი, სიმაღლისგან და სიდიდისგან რომ ოდნავ მოხრილები არიან (იქნებ ცხოვრებისგან), ეტყობოდა თავის სარგო ტანისამოსს გადაჩვეულიც იყო, ხელი რომ აწია ქურთუკის სახელო ლამის იდაყვებამდე აუვიდა, შარვალიც თითქმის ისეთივე, შუახნის იქნებოდა, მსხვილკალიბრიანი სათვალით, ცოტა თმანაკლულიც.
- [ჩანახატი](https://mystory.ge/archives/2498) - ...მაშინ მინდოდა ჩემი სიჩუმე ამოძახილი ყოფილიყო, კარების მიჯახუნების შიშით შემკრთალს მათი ხილვით დატკბობა მსურდა. მაგრამ ასე გაგრძელდა... მრავალ უხო მოგონებებს, უხმო პასუხებს და ჰაერში მიძინებულ დროგამომშრალ კითხვებს ვატარებ. მგონია სირთულე გადავლახე, სიცოცხლის ახალ სტადია ვუალხლოვდები. აი ბოლოჯერ. დაშორების შემდეგ შანსები მცირდება, თუმცა დაუსრულებელ დღეს უცებ ტაშის კვრის ხმა
- [ჩანახატი #1](https://mystory.ge/archives/2356) - ღამის 5 საათი ხდებოდა, ქალი ტრადიციულად ფანჯარასთან იდგა, ფინჯანი უცხიმო რძიანი ყავით ხელში და ელოდებოდა აისს. ისევ იგივე ფიქრი აწუხებდა, რომელსაც თავიდან ვერა და ვერ იშორებდა დიდი ხანია. როგორ მოიქცეოდა მისი საქმრო, თუ ერთხელაც სთხოვდა მეფისთვის მიცემული სიტყვა და დადებული ფიცი გაეტეხა. თუ ფიცს გატეხდა, მაშინ მისი სიტყვა იმ ტანსაცმლის ფასიც კი არ ღირებულა, რასაც
- ["მოულოდნელობის ელფერი"](https://mystory.ge/archives/2290) - - შესანიშნავია, არა? - უთხრა დაუვიწყარი ხედის შემყურე გოგონამ, კმაყოფილებით, რომ მთელი ეს დრო კლდეზე ამოსასვლელად ფუჭად არ დაუკარგავს - მართლაც რომ შესანიშნავი.. - უპასუხა გოგონაზე მიშტერებულმა ბიჭმა - ხედი ვიგულისხმე.. - თქვა გოგონამ ჩაცინებით, თმები შეისწორა და დაამატა - მგონი დროა მითხრა, აქ რას ვაკეთებთ, კონკრეტულად? - მენდობი? - კითხა ბიჭმა უეცრად და ხელები

## გვერდები

- [მთავარი](https://mystory.ge/)
- [ხშირად დასმული კითხვები](https://mystory.ge/frequently-asked-questions) - How do I create my Olympus account? Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore
- [წევრები](https://mystory.ge/members-2)
- [Password Reset](https://mystory.ge/lost-password-3)
- [Privacy Policy](https://mystory.ge/privacy-policy) - Who we are Our website address is: http://mystory.ge. What personal data we collect and why we collect it Comments When visitors leave comments on the site we collect the data shown in the comments form, and also the visitor’s IP address and browser user agent string to help spam detection. An anonymized string created from
- [რედაქტირება](https://mystory.ge/edit)
- [ჩანაწერის რედაქტირება](https://mystory.ge/dashboard)
- [საკონტაქტო ფორმა](https://mystory.ge/cc) - ქართული ENGLISH ქართული [wpforms id=”4835″ title=”false”] ENGLISH [wpforms id=”4840″ title=”false”] facebook კომენტარები
- [შექმენი ისტორია](https://mystory.ge/frontend-submission) - რეკომენდაციები გამოქვეყნებამდე: ჩანაწერს დაურთეთ ფოტოსურათი, ამისთვის შეგიძლია გამოიყენო pexels.com შეამოწმო მართლწერა spell.on.ge
- [პრემია 2020  - გამარჯვებულები](https://mystory.ge/premia-2020) - კატეგორია ისტორია: ნინო გვარამაძის "კვალის გარეშე" ქეთი მხეიძის "აქამდე საუკეთესო მეგობარს" ლიზი ხუციშვილის "დაუსაბამოდ" კატეგორია პოეზია: ბექა ბაიაშვილის სიცოცხლის ბალადა ნინი ლომიძის გული ჩემი ლექსი ,,მამაჩემო" კატეგორია ნაწყვეტი სრული ტექსტიდან: მკვდარი მეგობრების ქალაქი იქნებ, დროა… ცარიელი სხეულების ნავსადგური ყველა მონაწილე მიიღებს სპეიცალურ badge (სამკერდე ნიშანს) როგორც პრემია 2020-ის მონაწილე. ხოლო გამარჯვებულები კი - გამარჯვებული სამკერდე
- [ჩვენ შესახებ](https://mystory.ge/ჩვენ-შესახებ) - თუ გიყვარს წერა და გინდა საკუთარი ჩანაწერების გაიზარება ფართო აუდიტორიისთვის, ჩვენი პლათფორმა მოგცემს საშუალებას დაწერო, გამოაქვეყნო და მოყვე შენი ისტორია. პლატფორმის ფუნქციები, რომელიც შეიძლება არ იცოდეთ (სრული სია): ** საკუთარი პროფილი - ავტორები საკუთარი პროფილიდან აქვეყნებენ ჩანაწერებს ** წერილის მიღება/გაგზავნა - ავტორებს შეუძლიათ ერთმანეთს გაუგზავნონ წერილები ** ჯგუფები - ავტორებს შეუძლიათ თემატური ჯგუფების შექმნა,სადაც
- [Კონფიდენციალურობის პოლიტიკა](https://mystory.ge/კონფიდენციალურობის-პოლი)
- [შესვლა](https://mystory.ge/login-2)
- [პაროლის განახლება](https://mystory.ge/lost-password-2)
- [რეგისტრაციის დასრულება](https://mystory.ge/complete-registration-2)
- [About us](https://mystory.ge/about-us) - SOCIAL NETWORK Why Choose Olympus? The Best InterfaceLorem ipsum dolor sit amet, consectetur cing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut la etere dolore magna aliqua. Messaging SystemLorem ipsum dolor sit amet, consectetur cing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut la etere dolore magna aliqua. GamificationLorem ipsum dolor sit amet, consectetur cing elit, sed
- [Home](https://mystory.ge/home) - The Most Complete Social Network is Here! We are the best and biggest social network with 5 billion active users all around the world. Share your thoughts, write blog posts, show your favourite music, earn badges and much more! Login to your Account Username or Email Your Password Remember Me Forgot my Password Login Don't
- [Privacy Policy](https://mystory.ge/privacy-policy-2) - Who we are Our website address is: http://mystory.ge. What personal data we collect and why we collect it Comments When visitors leave comments on the site we collect the data shown in the comments form, and also the visitor’s IP address and browser user agent string to help spam detection. An anonymized string created from
- [Login](https://mystory.ge/login)
- [Password Reset](https://mystory.ge/lost-password)
- [Shop](https://mystory.ge/shop)
- [კედელი](https://mystory.ge/activity-2)
- [რეგისტრაცია](https://mystory.ge/register) - რეგისტრაციისთვის საჭიროა ელ ფოსტის დადასტურება. შეამოწმეთ SPAM ფოლდერი. facebook კომენტარები
- [გააქტიურება](https://mystory.ge/activate)
- [ჯგუფები](https://mystory.ge/groups)
- [ცხელი](https://mystory.ge/hot)
- [უახლესი](https://mystory.ge/oldest) - [vc_row][vc_column][bimber_collection template=”grid-l” card_style=”none” columns=”2″ title=”” title_size=”h4″ title_align=”” title_show=”standard” type=”recent” time_range=”all” max=”-1″ offset=”” category=”” post_tag=”” post_format=”” snax_format=”” author=”” show_featured_media=”standard” show_shares=”standard” show_views=”standard” show_votes=”standard” show_comments_link=”standard” show_categories=”standard” show_subtitle=”standard” show_summary=”standard” show_author=”standard” show_avatar=”standard” show_date=”standard” show_voting_box=”standard” show_call_to_action=”standard” call_to_action_hide_buttons=”” show_action_links=”standard”][/vc_column][/vc_row] facebook კომენტარები
- [პოპულარული](https://mystory.ge/popular)

## Forms

- [Contact form](https://mystory.ge/archives/form/contact-form)

## My Templates

- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-5) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-4) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-2) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-2) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-3) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-3) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit-3) - facebook კომენტარები
- [Default Kit](https://mystory.ge/?elementor_library=default-kit) - facebook კომენტარები

## კატეგორიები

- [ნაწყვეტი სრული ტექსტიდან](https://mystory.ge/archives/category/part)
- [პოეზია](https://mystory.ge/archives/category/poetry)
- [ისტორია](https://mystory.ge/archives/category/main)
- [პრემია 2020](https://mystory.ge/archives/category/award2020)
- [გამოწვევა - მაისი 2021](https://mystory.ge/archives/category/challenge-may-2021)

## ტეგები

- [#blog #mylife #newadventures #ბლოგი](https://mystory.ge/archives/tag/blog-mylife-newadventures-ბლოგი)
- [#gofar #happines #swing](https://mystory.ge/archives/tag/gofar-happines-swing)
- [#life #weandtime](https://mystory.ge/archives/tag/life-weandtime)
- [#maybeoneday #იქნებართდღეს](https://mystory.ge/archives/tag/maybeoneday-იქნებართდღეს)
- [#Motheranddaughtershistory](https://mystory.ge/archives/tag/motheranddaughtershistory)
- [#sad #underthewater #shower](https://mystory.ge/archives/tag/sad-underthewater-shower)
- [#sadstoryfrommy #life](https://mystory.ge/archives/tag/sadstoryfrommy-life)
- [#soulmate #fate #pastlives #visions #vivid #lucid #dreams #storyofmylife](https://mystory.ge/archives/tag/soulmate-fate-pastlives-visions-vivid-lucid-dreams-storyofmylife)
- [#story #new #firstchapter](https://mystory.ge/archives/tag/story-new-firstchapter)
- [#UMBRELLA](https://mystory.ge/archives/tag/umbrella)
- [#wattpad](https://mystory.ge/archives/tag/wattpad)
- [#Whyareyouleavingme?](https://mystory.ge/archives/tag/whyareyouleavingme)
- [#გამოსავალი #გამო’სავალი! #it’syourtime](https://mystory.ge/archives/tag/გამოსავალი-გამოსავალი-it)
- [#განთიადი](https://mystory.ge/archives/tag/განთიადი)
- [#გედემანია](https://mystory.ge/archives/tag/გედემანია)
- [#დაბრუნება](https://mystory.ge/archives/tag/დაბრუნება)
- [#ისტორია #პრემია2020](https://mystory.ge/archives/tag/ისტორია-პრემია2020)
- [#ლიკაჯაფარიძე](https://mystory.ge/archives/tag/ლიკაჯაფარიძე)
- [#მარიამო](https://mystory.ge/archives/tag/მარიამო)
- [#მოთხრობა](https://mystory.ge/archives/tag/მოთხრობა)
- [#მორჩა](https://mystory.ge/archives/tag/მორჩა)
- [#პრემია2020](https://mystory.ge/archives/tag/პრემია2020)
- [#ტრაგედიასიკეთისმოტივით](https://mystory.ge/archives/tag/ტრაგედიასიკეთისმოტივით)
- [#ყველაისტორიასკეთილიდასასრულიარაქვს](https://mystory.ge/archives/tag/ყველაისტორიასკეთილიდას)
- [#ჩანაწერი](https://mystory.ge/archives/tag/ჩანაწერი)
- [#ჩემიისტორია](https://mystory.ge/archives/tag/ჩემიისტორია)
- [#წვიმა #ქოლგა #RAIN](https://mystory.ge/archives/tag/წვიმა-ქოლგა-rain)
- [...](https://mystory.ge/archives/tag/249)
- [2019](https://mystory.ge/archives/tag/2019)
- [27 სექტემბერი](https://mystory.ge/archives/tag/27-სექტემბერი)
- [adamiani](https://mystory.ge/archives/tag/adamiani)
- [Color- pink](https://mystory.ge/archives/tag/color-pink)
- [ghmerti](https://mystory.ge/archives/tag/ghmerti)
- [ieso qriste](https://mystory.ge/archives/tag/ieso-qriste)
- [Pink](https://mystory.ge/archives/tag/pink)
- [sad story](https://mystory.ge/archives/tag/sad-story)
- [siyvaruli](https://mystory.ge/archives/tag/siyvaruli)
- [Themyfirststory](https://mystory.ge/archives/tag/themyfirststory)
- [აბსტრაქცია](https://mystory.ge/archives/tag/აბსტრაქცია)
- [ადამიანი](https://mystory.ge/archives/tag/ადამიანი)
- [აფხაზების აზრი ომზე](https://mystory.ge/archives/tag/აფხაზების-აზრი-ომზე)
- [აფხაზეთი](https://mystory.ge/archives/tag/აფხაზეთი)
- [აფხაზეთის ომი](https://mystory.ge/archives/tag/აფხაზეთის-ომი)
- [ბექა ბაიაშვილი](https://mystory.ge/archives/tag/ბექა-ბაიაშვილი)
- [გაგიკვირდებათა ციკლიდან](https://mystory.ge/archives/tag/გაგიკვირდებათა-ციკლიდან)
- [გაგრძელება იქნება...](https://mystory.ge/archives/tag/გაგრძელება-იქნება)
- [განათლება](https://mystory.ge/archives/tag/განათლება)
- [დანაშაულისგან გაქცეულის მყუდროება](https://mystory.ge/archives/tag/დანაშაულისგან-გაქცეულის)
- [დასაწყისი](https://mystory.ge/archives/tag/დასაწყისი)
- [დაუსრულებელი საქმეები](https://mystory.ge/archives/tag/დაუსრულებელი-საქმეები)
- [დღევანდელობა](https://mystory.ge/archives/tag/დღევანდელობა)
- [ვარდიძე](https://mystory.ge/archives/tag/ვარდიძე)
- [ვაჭრობა](https://mystory.ge/archives/tag/ვაჭრობა)
- [ზომბები](https://mystory.ge/archives/tag/ზომბები)
- [ზომბი](https://mystory.ge/archives/tag/ზომბი)
- [თებერვალი](https://mystory.ge/archives/tag/თებერვალი)
- [იესო ქრისტე](https://mystory.ge/archives/tag/იესო-ქრისტე)
- [ისტორია](https://mystory.ge/archives/tag/ისტორია)
- [იქნებდროა](https://mystory.ge/archives/tag/იქნებდროა)
- [კარიერა](https://mystory.ge/archives/tag/კარიერა)
- [კონფლიქტები](https://mystory.ge/archives/tag/კონფლიქტები)
- [კორონა](https://mystory.ge/archives/tag/კორონა)
- [კორონავირუსი](https://mystory.ge/archives/tag/კორონავირუსი)
- [ლეგენდები](https://mystory.ge/archives/tag/ლეგენდები)
- [ლექსი](https://mystory.ge/archives/tag/ლექსი)
- [ლურჯი_ოცნება](https://mystory.ge/archives/tag/ლურჯი_ოცნება)
- [მიზნები](https://mystory.ge/archives/tag/მიზნები)
- [მითები](https://mystory.ge/archives/tag/მითები)
- [მისტიკა](https://mystory.ge/archives/tag/მისტიკა)
- [მოთხრობა შექმნილია შემოდგომის ლეგენდისთვის.. თემაზე - სხვისი ავტობიოგრაფია!](https://mystory.ge/archives/tag/მოთხრობა-შექმნილია-შემოდ)
- [მოლაპარაკება](https://mystory.ge/archives/tag/მოლაპარაკება)
- [მონატრება](https://mystory.ge/archives/tag/მონატრება)
- [მოტივაცია](https://mystory.ge/archives/tag/მოტივაცია)
- [ნაწილი II](https://mystory.ge/archives/tag/ნაწილი-ii)
- [ნაწყვეტი](https://mystory.ge/archives/tag/ნაწყვეტი)
- [ნაწყვეტი სრული ტექსტიდან](https://mystory.ge/archives/tag/ნაწყვეტი-სრული-ტექსტიდან)
- [ოკუპაცია](https://mystory.ge/archives/tag/ოკუპაცია)
- [პანდემიის დროს შექმნილი](https://mystory.ge/archives/tag/პანდემიის-დროს-შექმნილი)
- [პირადი წერილები.](https://mystory.ge/archives/tag/პირადი-წერილები)
- [პოეზია](https://mystory.ge/archives/tag/პოეზია)
- [პრემია2020პოეზია](https://mystory.ge/archives/tag/პრემია2020პოეზია)
- [რეალობა](https://mystory.ge/archives/tag/რეალობა)
- [სამაჩაბლო](https://mystory.ge/archives/tag/სამაჩაბლო)
- [სამშვიდობო ინიციატივა](https://mystory.ge/archives/tag/სამშვიდობო-ინიციატივა)
- [სამხრეთ ოსეთი](https://mystory.ge/archives/tag/სამხრეთ-ოსეთი)
- [საქართველო](https://mystory.ge/archives/tag/საქართველო)
- [სიტყვების კრებული](https://mystory.ge/archives/tag/სიტყვების-კრებული)
- [სიყვარული](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული)
- [სოხუმი](https://mystory.ge/archives/tag/სოხუმი)
- [უგემურიბედი](https://mystory.ge/archives/tag/უგემურიბედი)
- [ფსიქოლოგია](https://mystory.ge/archives/tag/ფსიქოლოგია)
- [ქართული](https://mystory.ge/archives/tag/ქართული)
- [ქრისტე](https://mystory.ge/archives/tag/ქრისტე)
- [ღვთაებრივობა](https://mystory.ge/archives/tag/ღვთაებრივობა)
- [ღმერთი](https://mystory.ge/archives/tag/ღმერთი)
- [შერიგება](https://mystory.ge/archives/tag/შერიგება)
- [ჩანახატი](https://mystory.ge/archives/tag/ჩანახატი)
- [წარმატება](https://mystory.ge/archives/tag/წარმატება)
- [წარსული](https://mystory.ge/archives/tag/წარსული)
- [ჰაიგამზა](https://mystory.ge/archives/tag/ჰაიგამზა)
- [“გონებით გამოძახილი” დღევანდელი თუ მომავლის რეალობა.](https://mystory.ge/archives/tag/გონებით-გამოძახილი-დღე)
- [“გონებით გამოძახილი”დღევანდელი თუ მომავლის რეალობა...](https://mystory.ge/archives/tag/გონებით-გამოძახილიდღე)
- [#always](https://mystory.ge/archives/tag/always)
- [#გაგრძელებაიქნება](https://mystory.ge/archives/tag/გაგრძელებაიქნება)
- [#myownworld](https://mystory.ge/archives/tag/myownworld)
- [#ტკივილი](https://mystory.ge/archives/tag/ტკივილი)
- [#სიკვდილი](https://mystory.ge/archives/tag/სიკვდილი)
- [#ბრძოლა](https://mystory.ge/archives/tag/ბრძოლა)
- [#ბედიერება](https://mystory.ge/archives/tag/ბედიერება)
- [#არაზუსტიასიყვარულისმათემატიკა](https://mystory.ge/archives/tag/არაზუსტიასიყვარულისმათ)
- [#ვნება](https://mystory.ge/archives/tag/ვნება)
- [#ბედნიერებისწამიერიგამონათება](https://mystory.ge/archives/tag/ბედნიერებისწამიერიგამო)
- [#მარადიულიგრძნობასახელადსიყვარული.](https://mystory.ge/archives/tag/მარადიულიგრძნობასახელა)
- [#ბედნიერება](https://mystory.ge/archives/tag/ბედნიერება)
- [#რა არის ბედნიერება?](https://mystory.ge/archives/tag/რა-არის-ბედნიერება)
- [#რუსეთუოკუპანტია](https://mystory.ge/archives/tag/რუსეთუოკუპანტია)
- [#სიყვარული #მოგონებები #ტკივილი #ბაბუა](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული-მოგონებები-ტკ)
- [#სიყვარული #მონატრება #მანძილი](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული-მონატრება-მან)
- [#აფხაზეთი #სიყვარული](https://mystory.ge/archives/tag/აფხაზეთი-სიყვარული)
- [#სწავლება](https://mystory.ge/archives/tag/სწავლება)
- [#სიმართლე](https://mystory.ge/archives/tag/სიმართლე)
- [#მომავალი](https://mystory.ge/archives/tag/მომავალი)
- [#სევდა](https://mystory.ge/archives/tag/სევდა)
- [#ჰორორი](https://mystory.ge/archives/tag/ჰორორი)
- [#უცნაური](https://mystory.ge/archives/tag/უცნაური)
- [#ფსიქოლოგიური](https://mystory.ge/archives/tag/ფსიქოლოგიური)
- [ფენტეზი](https://mystory.ge/archives/tag/ფენტეზი)
- [სითბო](https://mystory.ge/archives/tag/სითბო)
- [სილამაზე](https://mystory.ge/archives/tag/სილამაზე)
- [წყვილი](https://mystory.ge/archives/tag/წყვილი)
- [#სულის ტკივილთან შეზავებული სევდა](https://mystory.ge/archives/tag/სულის-ტკივილთან-შეზავებ)
- [#მთა #სიყვარული](https://mystory.ge/archives/tag/მთა-სიყვარული)
- [#უცხო #მარტოსული #სამშობლო #მონატრება](https://mystory.ge/archives/tag/უცხო-მარტოსული-სამშობლო)
- [#სიყვარული #მოგონებები #ხატვა](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული-მოგონებები-ხა)
- [#ბრძოლა #ცხოვრება #საკუთარითავი #სიყვარული #წვიმა](https://mystory.ge/archives/tag/ბრძოლა-ცხოვრება-საკუთარ)
- [#სიცოცხლე](https://mystory.ge/archives/tag/სიცოცხლე)
- [#დედამიწა#სიყვარული#სიცოცხლე#ღირებულებები#ზეცა](https://mystory.ge/archives/tag/დედამიწასიყვარულისიცო)
- [#იმედი](https://mystory.ge/archives/tag/იმედი)
- [#უსიტყვო სიტყვარული](https://mystory.ge/archives/tag/უსიტყვო-სიტყვარული)
- [#მელდეპ #მელანქოლია #დეპრესია](https://mystory.ge/archives/tag/მელდეპ-მელანქოლია-დეპრე)
- [# არავინობა](https://mystory.ge/archives/tag/არავინობა)
- [#სიყვარული #გრძნობა](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული-გრძნობა)
- [#დათმობა](https://mystory.ge/archives/tag/დათმობა)
- [#აურზაური](https://mystory.ge/archives/tag/აურზაური)
- [#სამშობლო](https://mystory.ge/archives/tag/სამშობლო)
- [#პატრიოტი](https://mystory.ge/archives/tag/პატრიოტი)
- [#მოგონებები #წარმოდგენები #ილუზიები #სიყვარული #მონატრება](https://mystory.ge/archives/tag/მოგონებები-წარმოდგენებ)
- [#გრძნობა #ნაპერწკალი](https://mystory.ge/archives/tag/გრძნობა-ნაპერწკალი)
- [#სიახლე უბრალოებაშია](https://mystory.ge/archives/tag/სიახლე-უბრალოებაშია)
- [#სიყვარული #თანადგომა](https://mystory.ge/archives/tag/სიყვარული-თანადგომა)
- [#ჩანაწერები #ფიქრები](https://mystory.ge/archives/tag/ჩანაწერები-ფიქრები)
- [#ფიქრი #სიყვარული #გრძნობა #ზიზღი #გაუცხოვება #ამოვარდნა](https://mystory.ge/archives/tag/ფიქრი-სიყვარული-გრძნობა)
- [#ცხოვრება](https://mystory.ge/archives/tag/ცხოვრება)
- [#ბედი](https://mystory.ge/archives/tag/ბედი)
- [#გრძნობა](https://mystory.ge/archives/tag/გრძნობა)
- [#ფიქრი](https://mystory.ge/archives/tag/ფიქრი)
- [#გრძნობა #სიძულვილი #ცნობიერება #წარმოსახვა #გაუცხოება](https://mystory.ge/archives/tag/გრძნობა-სიძულვილი-ცნობი)
- [#კრიმინალური #დრამა](https://mystory.ge/archives/tag/კრიმინალური-დრამა)
- [#ტრაგედია](https://mystory.ge/archives/tag/ტრაგედია)
- [წყვდიადთაშორისი](https://mystory.ge/archives/tag/წყვდიადთაშორისი)
- [#სინანული.](https://mystory.ge/archives/tag/სინანული)
- [პაემანი](https://mystory.ge/archives/tag/პაემანი)